Πριν από περίπου μια εβδομάδα, μια ανύπαντρη μητέρα που βρίσκεται σε lockdown σχεδόν ξέσπασε σε δάκρυα χαράς καθώς λάμβανε ρύζι και λαχανικά από την Εταιρεία Ανδεντιστών του High Sabbath.

Κάθε κρίση είναι μια ευκαιρία να μεγαλοποιήσουμε τον Κύριο. Είναι στο απόλυτο άκρο της δύσκολης κατάστασης που ο Θεός επιδεικνύει τη δύναμή Του με τον πιο εκπληκτικό τρόπο. Είναι στη φύση Του να αγαπά, να θεραπεύει και να συγχωρεί, και ακόμη και όπου κάνουμε λάθη, αυτά τα λάθη είναι ο καμβάς στον οποίο ο Δάσκαλος ζωγραφίζει την όμορφη εικόνα της αγάπης Του προς εμάς. Τα Ευαγγέλια είναι πλήρεις ιστορίες που δείχνουν πώς ο Ιησούς πήρε τα σπασμένα κομμάτια της ζωής των απλών ανθρώπων και τους έδωσε μια νέα ελπίδα, βασισμένη στην πίστη σε Αυτόν ως Σωτήρα της ανθρωπότητας.

Ακόμη και ο κόσμος ξέρει να «μην σπαταλήσει ποτέ μια καλή κρίση».^[1] Δεν πρέπει και ο λαός του Θεού να εκμεταλλευτεί την κρίση; Ο Ιησούς ήταν ένας άνθρωπος που συχνά συγκινούνταν με συμπόνια από τα δεινά των ψυχών που υποφέρουν, και εργαζόταν για να τις υπηρετήσει. Αν θέλουμε να γίνουμε σαν Αυτόν, τότε πρέπει επίσης να μάθουμε να μετατρέπουμε την κρίση προς όφελός μας – προς όφελός Του – κάνοντας πράξη τον αλτρουισμό. Οι στόχοι Του ήταν υψηλότεροι από τις δικές Του ανάγκες επειδή είχε εντολή από τον Θεό:

Εν τω μεταξύ, ενώ οι μαθητές του τον προσεύχονταν, λέγοντας: Δάσκαλε, φάε. Εκείνος όμως τους είπε: Έχω κρέας να φάω που δεν ξέρετε. Γι' αυτό είπαν ο ένας στον άλλον οι μαθητές: Τον έφερε κανείς να φάει; Ο Ιησούς τους λέει: Το κρέας μου είναι να κάνω το θέλημα εκείνου που με έστειλε και να τελειώσω το έργο του. (Ιωάννης 4:31–34)

Έζησε την αρχή που δίδαξε: ότι είναι πιο ευλογημένο να δίνεις παρά να παίρνεις, και ως Μέγας Δωρητής, η υπόσχεσή Του στον λαό Του είναι ότι το ψωμί και το νερό θα είναι σίγουρο για τα παιδιά Του,^[2] όπως αυτό που αναφέρθηκε παραπάνω—ακόμα και σε αυτούς τους καιρούς του lockdown του κορωνοϊού και της επακόλουθης οικονομικής κρίσης.

Ο αδελφός που πήγε σε αυτή την αποστολή του ελέους ανέφερε τα εξής:

Το πρώτο πράγμα που ρώτησε όταν της εξήγησα ότι η εκκλησία μου είναι αυτή που δίνει το φαγητό ήταν: «Πού είναι η εκκλησία σου;» Της είπα ότι προσκυνούμε στο σπίτι.

Δεν χρειάζεται ένας μεγάλος οίκος λατρείας ή ένα κτίριο κοινοτικού κέντρου για να αγκυροβολήσει το έργο της προσέγγισης. Μπορεί να γίνει οπουδήποτε από οποιονδήποτε είναι πρόθυμος να χρησιμοποιηθεί ως σκάφος για να μεταφέρει το ψωμί και το νερό της ζωής σε άλλους, όπως το πώς το αίμα μεταφέρει θρεπτικά συστατικά σε όλο το ανθρώπινο σώμα. Είμαστε το σώμα του Χριστού και η Ζωή Του πρέπει να ρέει μέσα και μέσα από εμάς ως αγγεία - αιμοφόρα αγγεία του σώματός Του - για να θρέψει και να τροφοδοτήσει κάθε μέρος του σώματος σε όλο τον κόσμο.

Μια πιστή υπηρέτρια του Κυρίου που εργάστηκε όλη της την ενήλικη ζωή για τον σκοπό του Θεού έγραψε κάποτε:

Ο Θεός έχει εκκλησία. Δεν είναι ο μεγάλος καθεδρικός ναός, ούτε το εθνικό κατεστημένο, ούτε οι διάφορες ονομασίες. είναι οι άνθρωποι που αγαπούν τον Θεό και τηρούν τις εντολές Του. «Όπου δύο ή τρεις είναι συγκεντρωμένοι στο όνομά Μου, εκεί είμαι εγώ ανάμεσά τους». Όπου είναι ο Χριστός, ακόμη και ανάμεσα στους λίγους ταπεινούς, αυτή είναι η εκκλησία του Χριστού, γιατί η παρουσία του Υψηλού και Αγίου που κατοικεί στην αιωνιότητα μπορεί από μόνη της να αποτελέσει εκκλησία. {17MR 81.4}

Αυτά τα λόγια είναι βαθιά. Η εκκλησία αποτελείται από όσους αγαπούν τον Θεό και φροντίζουν τους γείτονές τους:

Διότι όλος ο νόμος εκπληρώνεται με μία λέξη, ακόμη και σε αυτήν. Θα αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου. (Γαλάτες 5: 14)

Κοιτάξτε γύρω σας. Οι γείτονες δεν είναι πάντα δίπλα. Θα μπορούσαν επίσης να είναι ένα τηλεφώνημα ή μερικά κλικ μακριά στο Διαδίκτυο. Έχετε τέτοιους γείτονες που είναι κλειδωμένοι και ξεμένουν από φαγητό και χρήματα; Υπάρχουν άνθρωποι κοντά σας που χρειάζονται βοήθεια; Ίσως καθώς διαβάζετε αυτό, να είστε ακόμη ένας από αυτούς… Τότε να ξέρετε ότι οι προμήθειες του Θεού είναι διαθέσιμες για εσάς! Το ιεραποστολικό σας πεδίο μπορεί να μπολιαστεί στην Εταιρεία Αντβεντιστών του Υψηλού Σαββάτου και καθώς προσεγγίζετε με ανιδιοτελή αγάπη, θα προκαλέσει μια απάντηση όπως αυτή παραπάνω: «Πού είναι η εκκλησία σας;» «Πού μπορώ να πάω για να πάρω αυτό το νερό της ζωής;»

Το υψηλότερο προνόμιο μας ως Χριστιανοί είναι να αγαπάμε τους πλησίον μας με την αγάπη του Χριστού και η ικανοποίηση των βασικών φυσικών τους αναγκών είναι το πρώτο βήμα για να τους προσελκύσουμε ως Εκείνον που μπορεί να καλύψει όχι μόνο τις φυσικές τους ανάγκες αλλά και τις ανάγκες της ψυχής. Για αυτόν τον λόγο, ο Θεός έχει παράσχει ένα τεράστιο χρηματικό ποσό στην Εταιρεία Αντβεντιστών του High Sabbath, που δίνει τη δυνατότητα στην Εταιρεία να κάνει αποστολές ακόμη και σε δύσκολες στιγμές. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Θεός εκπλήρωσε την υπόσχεσή Του να παρέχει τις ανάγκες του λαού Του στον καιρό των δυσκολιών. Αυτό φάνηκε από τον ίδιο υπηρέτη του Κυρίου που αναφέρθηκε προηγουμένως:

Ο Κύριος μου έχει δείξει σε όραμα, επανειλημμένα, ότι είναι αντίθετο με τη Βίβλο να προβλέπουμε οποιαδήποτε πρόβλεψη για τις φυσικές μας ανάγκες σε καιρό δυσκολίας. Είδα ότι, αν οι άγιοι έχουν τροφή μαζεμένη από αυτούς ή στα χωράφια, την ώρα της θλίψης, όταν το σπαθί, η πείνα και η επιδημία είναι στη γη, θα τους αφαιρεθεί από βίαια χέρια και οι ξένοι θα θερίσουν τα χωράφια τους. Τότε θα είναι η ώρα να εμπιστευθούμε ολοκληρωτικά στον Θεό, και θα μας στηρίξει. Είδα ότι το ψωμί και το νερό μας θα ήταν σίγουρο εκείνη την ώρα, και δεν έπρεπε να λείψουμε, ούτε να πεινάμε. Ο Κύριος μου έδειξε ότι μερικά από τα παιδιά Του θα φοβόντουσαν όταν έβλεπαν την τιμή του φαγητού να αυξάνεται, και θα αγόραζαν τροφή και θα τα άφηναν δίπλα για την ώρα της δυσκολίας. Τότε σε μια ώρα ανάγκης, τους είδα να πηγαίνουν στο φαγητό τους και να το κοιτάζουν, και είχε γεννήσει σκουλήκια, και ήταν γεμάτο από ζωντανά πλάσματα, και ακατάλληλα για χρήση. {Mar 181.2}

Μέσω της διαδικασίας χορήγησης οικονομικών πόρων μέσω της Εταιρείας Αντβεντιστών του High Sabbath, ο Θεός δίδαξε στην Εταιρεία τον σκοπό της προικοδότησης και πώς θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί για να φτάσει στους ανθρώπους στους οποίους δόθηκε. Σημειώστε ότι στο παραπάνω απόσπασμα, είπε η προφήτισσα, είναι ο «Θεός» που θα συντηρούσε τα παιδιά Του, και βλέπουμε ότι το κάνει τώρα μέσω οικονομικών μέσων που πρέπει να ρέουν μέσω ανθρώπινων οργάνων. Τι εμπιστοσύνη, και τι τιμή να είσαι σκεύος του Θεού!

Είναι πολύ ταπεινό να σου ανατίθεται το ιερό αξίωμα της διανομής των προμηθειών του Θεού στα παιδιά Του σε ώρα ανάγκης. Αντιλαμβάνεται κανείς πόσο μικρός είναι, σε σύγκριση με τον Μεγάλο Προμηθευτή, και βάζει μεγάλη ευθύνη σε εκείνους που χειρίζονται τα ιερά χρήματα για να βοηθήσουν τα παιδιά του Θεού. Πρέπει να χρησιμοποιείται διάκριση, αλλά όχι σύμφωνα με την ανθρώπινη κρίση.

Μερικοί από αυτούς που τώρα έχουν ανάγκη ήταν από τους πιο σκληρούς επικριτές μας. Ένα τέτοιο παράδειγμα ήταν ένας πρεσβύτερος της εκκλησίας που τώρα βρίσκεται σε ανάγκη λόγω του κορωνοϊού. Έλεγε συνεχώς «κανείς δεν ξέρει την ημέρα και την ώρα»—σε εκείνους που έμαθαν να διαβάζουν το ρολόι του Θεού και να εργάζονται σύμφωνα με την ώρα Του. Βοηθώντας τέτοιους ανθρώπους σήμερα με τα χρήματα που μας έδωσε επειδή ακολουθήσαμε το ρολόι Του, αυτό είναι ακριβώς το παράδειγμα που δίνεται στη Γραφή όπου λέει τα εξής:

Αν πεινάει ο εχθρός σου, δώσε του ψωμί να φας? κι αν διψάει, δώσε του νερό να πιεις: Γιατί θα συσσωρεύσεις κάρβουνα φωτιάς πάνω στο κεφάλι του, και την Άρχοντας θα σε ανταμείψει. (Παροιμίες 25:21–22)

Αυτή η ίδια συμβουλή επαναλαμβάνεται στην Καινή Διαθήκη:

Αντάλλαγμα σε κανέναν κακό για κακό. Παρέχετε πράγματα τίμια στα μάτια όλων των ανδρών. Αν είναι δυνατόν, όσο είναι μέσα σου, ζήσε ειρηνικά με όλους τους ανθρώπους. Αγαπητοί μου, μην εκδικηθείτε τον εαυτό σας, αλλά δώστε θέση στην οργή· γιατί είναι γραμμένο: Η εκδίκηση είναι δική μου. Θα ανταποδώσω, λέει ο Κύριος. Επομένως, αν ο εχθρός σου πεινάει, τροφή αυτόν; αν διψάσει, δώστε του ποτό: γιατί κάνοντας αυτό θα συσσωρεύσετε κάρβουνα φωτιάς στο κεφάλι του. Μην νικηθείτε από το κακό, αλλά νικήστε το κακό με το καλό. (Ρωμαίους 12:17–21)

Μας δίνεται η οδηγία να μην «εκδικηθούμε» αυτούς που έγιναν εχθροί μας όταν προσπαθήσαμε να μοιραστούμε το μήνυμα από τον ουρανό στο παρελθόν. Πρέπει να είμαστε αμερόληπτοι ενώ διακρίνουμε ποιον αγγίζει το Πνεύμα.

Τα εδάφια που αναφέρθηκαν παραπάνω μιλούν για συσσώρευση «κάρβουνων φωτιάς» στα κεφάλια τέτοιων εχθρών. Θα μπορούσε αυτή η φωτιά στα κεφάλια τους να είναι το αντίστοιχο του τέλους του χρόνου με τις «πύρινες γλώσσες» της πρώτης Πεντηκοστής; Υπάρχει ακόμη ένας Σαούλ, ένας διώκτης του Χριστού, που θα γίνει καθυστερημένα Παύλος, να εργάζεται ένθερμα για την υπόθεση που κάποτε περιφρονούσε;

Υπάρχει μεγάλη δουλειά που πρέπει να γίνει την τελική συγκομιδή, αλλά οι εργάτες είναι λίγοι.

Να είσαι Κανάλι Ευλογίας

Είναι στο χέρι μας να παρέχουμε ψωμί και νερό από την σίγουρη προμήθεια που υποσχέθηκε η Βίβλος. Ωστόσο, όπως είμαστε τα κλαδιά που εμβολιάζονται στο ζωντανό Άμπελο, πρέπει να καταλάβουμε ότι ο Θεός έχει μια τάξη και μια ιεραρχία των διορισμένων Του αγγείων. Αυτή η αρχή είναι διαδεδομένη και στη φύση. Για παράδειγμα, η κατανομή των αιμοφόρων αγγείων στο σώμα έχει μια ιεραρχία, με μεγαλύτερα αγγεία κοντά στην καρδιά, που χωρίζονται σε μικρότερα αγγεία προς τα άκρα. Με τον ίδιο τρόπο, τα κανάλια για το ψωμί και το νερό του Θεού ξεκινούν από την «καρδιά» και κινούνται προς τα έξω.

Οι αμαρτωλοί στη Σιών φοβούνται. ο φόβος εξέπληξε τους υποκριτές. Ποιος από εμάς θα κατοικήσει με το καταβροχθίζει φωτιά; με ποιον από εμάς θα κατοικήσει αιώνιες καύσεις; Αυτός που περπατά με δίκαια, και μιλάει με ευθύτητα. Αυτός που περιφρονεί το κέρδος της καταπίεσης, που κουνάει τα χέρια του από τη δωροδοκία, που εμποδίζει τα αυτιά του να μην ακούσουν αίμα και κλείνει τα μάτια του για να δει το κακό. Θα κατοικήσει ψηλά: ο τόπος άμυνάς του θα είναι τα πυρομαχικά από βράχους. θα του δοθεί ψωμί. τα νερά του θα είναι σίγουροι. (Ησαΐας 33:14–16)

Διαβάστε προσεκτικά αυτή τη Γραφή: υπόσχεται ότι το ψωμί και το νερό θα είναι σίγουροι για όσους κατοικούν με τη φωτιά που καταναλώνει! Ο Θεός μας είναι η φωτιά που καταναλώνει, και τροφή και νερό υπόσχονται σε όσους κατοικούν στην παρουσία Του! Ω, αναγνώστη— Πόσο συχνά έχει διεκδικηθεί η υπόσχεση αυτού του στίχου χωρίς να γνωρίζουμε σε ποιον απευθύνεται! Η υπόσχεση είναι σε εκείνους που στέκονται στην παρουσία του Θεού χωρίς να αναλωθούν—στους πεντακάθαρους, αγνούς και αγίους—όχι στους έκπληκτους υποκριτές, όχι στους φοβισμένους αμαρτωλούς στη Σιών, αλλά σε εκείνους που περπατούν και μιλούν με ευθύτητα και περιφρονούν το κέρδος που αποκτάται από την καταπίεση!^[3]

Οι άγγελοι που στέκονται στην παρουσία του Θεού περιγράφονται ως τέσσερα ζωντανά πλάσματα με τέσσερα διαφορετικά πρόσωπα στον προφητικό συμβολισμό των οραμάτων του Ιεζεκιήλ και του Ιωάννη στην Αποκάλυψη. Αυτά τα τέσσερα πλάσματα συμβολίζονται με τη σειρά τους από τις τέσσερις γωνίες του αστερισμού του Ωρίωνα,^[4] που βρίσκονται «γύρω» από τα τρία αστέρια της ζώνης που αντιπροσωπεύουν τον θρόνο του Θεού όπου κατοικεί η παντοδύναμη φωτιά της παρουσίας Του. Έτσι, στη συμβολική ουράνια γλώσσα της Αποκάλυψης, αυτό σημαίνει Το πνευματικό μας ψωμί και νερό προέρχεται από τον Ωρίωνα, πρώτα από το θρόνο, μετά στους τέσσερις αγγέλους και έξω στους 24 πρεσβυτέρους και πέρα. Έτσι λειτουργεί το ρολόι του Ωρίωνα, και δεν είναι κατάλληλο, αφού αυτός ο αστερισμός αντιπροσωπεύει από πού κατέβηκε το αρχικό Ψωμί της Ζωής και πού θα πάμε όταν έρθει να μας πάρει σπίτι; Είναι το Κέντρο, που αντιπροσωπεύεται από το αστέρι «Alnitak», που σημαίνει «ο Πληγωμένος», δηλαδή το Αρνί.

Τότε ο Ιησούς τους είπε πάλι: Αλήθεια, αλήθεια, σας λέω Είμαι η πόρτα του προβάτου…. από εμένα, αν κάποιος εισέλθει, θα σωθεί, και θα μπαίνει και θα βγαίνει, και να βρούμε βοσκή. (John 10: 7, 9)

Ο Ιησούς Χριστός βρίσκεται στο κέντρο και την καρδιά του μηνύματος από τον Ωρίωνα, και από Αυτόν ρέουν τα κατακόκκινα ρυάκια που ποτίζουν τη ζωή του Βασιλείου Του. Έτσι, οι ασφαλείς προμήθειες του Θεού πρέπει να προέρχονται από τα καθορισμένα κανάλια Του. είναι το μήνυμά Του που δόθηκε μέσω των απεσταλμένων Του. Έτσι ήταν στην εποχή του Ιησού, έτσι είναι και στην εποχή μας.

Αυτό φάνηκε όμορφα από το τάισμα των πέντε χιλιάδων.

Και ο Ιησούς πήρε τα ψωμιά. και όταν ευχαρίστησε, μοίρασε στους μαθητές, και οι μαθητές σε αυτούς που ήταν καθισμένοι. και ομοίως των ψαριών όσο θα έκαναν. (Ιωάννης 6:11)

Αφού τους τάισαν με τη φυσική τροφή, Τον αναζήτησαν ξανά την επόμενη μέρα, όταν ο Ιησούς ξεκαθάρισε τον σκοπό της καλοσύνης Του:

Ο Ιησούς τους απάντησε και είπε: Αλήθεια, αλήθεια σας λέω, με ζητάτε, όχι επειδή είδατε τα θαύματα, αλλά επειδή φάγατε από τα ψωμιά και χορτάσατε. Εργαστείτε όχι για το κρέας που χάνεται, αλλά για το κρέας που μένει στην αιώνια ζωή, που θα σας δώσει ο Υιός του ανθρώπου: γιατί σφράγισε τον Θεό Πατέρα. (Ιωάννης 6:26–27)

Οι στόχοι μας είναι ανώτεροι από τον απλό ανθρωπισμό. Ο Ιησούς μας ζητά να εργαστούμε για την αιώνια σωτηρία των άλλων. Πόσο χρήσιμο είναι να παρατείνεις τη φυσική ζωή χωρίς επίσης να εξασφαλίσεις αυτή την ψυχή για την αιωνιότητα; Η αντιμετώπιση των φυσικών αναγκών και μόνο σημαίνει να λατρεύουμε τη δημιουργία, αλλά λατρεύουμε τον Δημιουργό και η Βασιλεία του Θεού πρέπει να αποτελείται από ψυχές που Τον τιμούν με πράξεις που διευρύνουν το βασίλειό Του. Όσοι μένουν αχάριστοι για τις προμήθειες Του περιφρονώντας την πνευματική τροφή - το σώμα και το αίμα Του - δεν είναι άξιοι να λαμβάνουν συνεχώς το φυσικό ψωμί και το νερό που έχει προβλεφθεί ειδικά για το έργο της οικοδόμησης του πνευματικού ναού του σώματός Του.

Είναι επιθυμία του Θεού να πλησιάσει ο λαός Του μέσω της παρούσας κρίσης (και επομένως την επέτρεψε να έρθει). Το να είσαι κλειδωμένος και περιορισμένος σε ένα μικρό μέγεθος συγκέντρωσης βάζει τους ανθρώπους ακριβώς στις συνθήκες που ο Θεός γνωρίζει ότι είναι οι βέλτιστες για την ανάπτυξη μιας σχέσης μαζί Του μέσω του λόγου Του και τη διάδοση της αλήθειας που έχει για σήμερα. Σχεδίασε ότι οι άνθρωποι πρέπει να Τον αναζητούν small ομάδες μελέτης. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι ιεραπόστολοί μας διανέμουν ένα φυλλάδιο με σύνδεσμο προς σχετικό διαδικτυακό υλικό μελέτης—συμπεριλαμβανομένου κουπόνι δώρου ίση σε αξία με το κόστος της συνδρομής—παράδοση πνευματικής τροφής από τον Κύριο για να βοηθήσει τους ανθρώπους να κατανοήσουν τη Βιβλική προφητεία υπό το φως του τι συμβαίνει στον κόσμο σήμερα.

Οι άνθρωποι πρέπει να καταλάβουν ότι ο Ιησούς έρχεται! Οι κρίσεις που συγκλονίζουν τον κόσμο η μία μετά την άλλη είναι απόδειξη ότι η επιστροφή Του είναι κοντά, όπως και οι πόνοι της γέννας μιας γυναίκας που γεννά σημαίνουν ότι έχει έρθει η ώρα για τον τοκετό. Είναι καιρός να αναγγελθεί η επιστροφή Του, και ο Κύριος έχει δώσει τις περιστάσεις και τις προμήθειες για να το ολοκληρώσει.

Το ερώτημα είναι ποιος θα είναι ένα σκεύος του ναού Του για να διανείμει αυτές τις προμήθειες;

Για να αγγίξετε το μήλο του ματιού του Θεού

Ο αρχαίος εχθρός, ωστόσο, εργάζεται συνεχώς ενάντια στο σχέδιο του Θεού, και σε περιόδους μάχης, πρέπει να θυσιάζουμε όσο χρειάζεται για να πετύχουμε τη νίκη. Στο αδερφό Ρόμπερτ άρθρο κλεισίματος, έθιξε πώς το τραπεζικό σύστημα της Βαβυλωνίας σταμάτησε τα κεφάλαια που προορίζονταν να χρησιμοποιηθούν για το έργο του Θεού για τη διατροφή των παιδιών Του. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έγιναν εκτεταμένες προσπάθειες για την προετοιμασία ενός διαδικτυακού καταφυγίου, που ονομάζεται Το καταφύγιο, ως ένα μέρος όπου ο λαός του Θεού θα μπορούσε να συγκεντρωθεί για να συνεχίσει το έργο διδασκαλίας και προσέγγισης σε έναν κόσμο όπου οι μεγάλοι πάροχοι υπηρεσιών όπως το YouTube και το Facebook περιορίζουν όλο και περισσότερο το περιεχόμενο και την εμβέλεια των μηνυμάτων του Θεού. Χιλιάδες δολάρια και αρκετές εβδομάδες έντονης προσπάθειας προγραμματισμού ως θυσιαστική προσφορά από τους δύο προγραμματιστές μας, οι οποίοι είχαν διπλό άγχος εκείνη την εποχή επειδή είναι και συγγραφείς, πήγαν στο έργο Refuge ενώ η Βαβυλώνα κρατούσε τα χρήματα που θα έπρεπε να ήταν διαθέσιμα για να το χρηματοδοτήσουν. Ο σκοπός της οικοδόμησης των εγκαταστάσεων του πνευματικού ναού του Θεού θα είχε παρεμποδιστεί, αν δεν υπήρχε η αφοσίωση και η θυσία μερικών άλλων στο κίνημά μας που εκτιμούσαν τις ανάγκες των άλλων πάνω από τις δικές τους και μπορούσαν να βοηθήσουν οικονομικά.

Αυτό είναι το είδος της θυσίας που οδήγησε το κίνημα από την έναρξή του, όταν ο αδελφός Τζον αφιέρωσε για πρώτη φορά τους μετρούμενους πόρους του για να χτίσει την ταπεινή φυσική εξοχική κατοικία που ονομάζεται White Cloud Farm, όπου η συγγραφική εργασία γίνεται για να παρέχεται το κρέας την κατάλληλη εποχή από το οποίο τρώτε καθώς το διαβάζετε. Κι αυτό έγινε κάτω από στέρηση και δύσκολες συνθήκες.

Υπάρχει μια μεγάλη σύγκρουση που μαίνεται μεταξύ των βασιλείων αυτού του κόσμου και της Βασιλείας του Θεού, αλλά αν είμαστε σταθεροί στην εμπιστοσύνη στις υποσχέσεις του Κυρίου, δεν θα μας απογοητεύσει. Ο χριστιανικός κόσμος είχε τα χρόνια της αιχμαλωσίας του στη Βαβυλωνία, αλλά η ώρα της απελευθέρωσης ήρθε όπως ήρθε για τους Εβραίους την εποχή του Δανιήλ. Απλώς χρειάζεται να υπακούσουμε στην εντολή Του να φύγουμε από τη Βαβυλώνα πριν την καταστροφή της:

Λύσε τον εαυτό σου, Σιών, που κατοικείς με την κόρη της Βαβυλώνας. Γιατί έτσι λέει ο Άρχοντας των οικοδεσποτών? Μετά τη δόξα με έστειλε στα έθνη που σας λεηλάτησαν: γιατί όποιος σε αγγίζει αγγίζει την κόρη του ματιού του. (Ζαχαρίας 2:7–8)

Ο Κύριος ζηλεύει για τον λαό Του. Δεν είναι μικρό πράγμα που έκανε η Βαβυλώνα! Για να επιστέψει όλες τις πράξεις της κατά του Θεού ανά τους αιώνες, φτάνει στο σημείο να παρεμβαίνει στο έργο Του κρατώντας και περιορίζοντας τους πόρους που θα έπρεπε να τροφοδοτούν τους ανθρώπους που είναι οι ζωντανοί λίθοι του σπιτιού Του. Ο Θεός σε αγαπά πολύ. Πλήρωσε ακριβό τίμημα για σένα, και όταν εσείς που απαρτίζετε τον πνευματικό Του ναό υποφέρετε από πείνα ή δίψα επειδή οι δίαυλοι της ευλογίας έχουν αποκλειστεί από τον εχθρό, προκαλεί την ιερή Του ζήλια!

Πού είναι τα αγγεία του ναού; Πού είναι αυτοί που πρέπει να είναι όργανα προς τιμή του Θεού παρέχοντας κρέας στα παιδιά Του; Πού είναι οι αγγελιοφόροι της δικαιοσύνης που θα πρέπει να εργαστούν για να φέρουν την τελική σοδειά των ψυχών; Υπάρχει μόνο μία απάντηση: βρίσκονται στο παλάτι της Βαβυλώνας, σε lockdown και σε συνθήκες κακοποίησης, καθώς ο Βαλτάσαρ κοροϊδεύει τον Θεό τους, μεταδίδοντας τον εαυτό του ζωντανά στην τηλεόραση σε όλο τον κόσμο το Πάσχα^[5]—με τον ίδιο τρόπο που πολλοί περίμεναν να δουν Σατανάς που εμφανίζεται ως Χριστός.

Υπάρχουν όρια στην ανεκτικότητα του Θεού. Όπως ακριβώς τη νύχτα που ο Βαλτάσαρ κάλεσε τα ιερά σκεύη να κοροϊδεύουν τον Θεό του Ισραήλ, έτσι και η Βαβυλώνα έχει κάνει σήμερα. Τα χρυσά και ασημένια σκεύη του ιερού ναού επρόκειτο να χρησιμοποιηθούν για την υπηρεσία του Θεού, όχι για την τέρψη των Βαβυλωνίων πρίγκιπες! Στο σημερινό πλαίσιο, αυτά τα τιμαλφή αντιπροσωπεύουν τα οικονομικά μέσα και τους εργάτες που τα αντέχουν για να ταΐσουν και να θρέψουν το σώμα του Χριστού καθώς χτίζουν τον πνευματικό ναό του Θεού. Είναι αφιερωμένο και ιερό —για έναν ιερό σκοπό και έναν άγιο λαό— και οι πρίγκιπες των διεφθαρμένων τραπεζικών και χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων της βλάσφημης Βαβυλώνας υπερέβαλαν όταν κρατούσαν τα ιερά χρήματα, πίνοντας ο καθένας τη γουλιά του τη μία μετά την άλλη από το ποτήρι του πλούτου του Θεού που ξεχώριζε για αυτούς που καταδυναστεύουν.

Η σοβαρότητα της προσβολής των σύγχρονων ηγεμόνων του Βαλτάσαρ σήμερα μπορεί να μετρηθεί από το γεγονός ότι υπήρχαν μόνο τρία πράγματα που καταγράφηκαν ποτέ σε όλη τη Γραφή που γράφτηκαν με το δάχτυλο του Θεού:

• Ο άγιος νόμος του την εποχή του Μωυσή, γραμμένος σε πέτρα,

• τα αμαρτήματα των κατηγόρων της Μαρίας, γραμμένα στην άμμο, και

• η πρόταση της Βαβυλώνας, γραμμένη στον τοίχο του παλατιού.

Μαζί, αυτά τα τρία γραπτά αντιπροσωπεύουν το σχέδιο της σωτηρίας. Ο νόμος του Πατέρα είναι ο νόμος της ζωής και το αμετάβλητο πρότυπο συμπεριφοράς που πρέπει να τηρείται τώρα και για όλη την αιωνιότητα, γραμμένο σε πέτρα γιατί δεν αλλάζει ποτέ, συμπεριλαμβανομένων της τέταρτης και της έβδομης εντολής. Αυτός είναι ο ιερός νόμος που τηρούν οι άγιοι που «ακολουθούν το Αρνί όπου κι αν πάει»^[6]—αυτοί που είναι ικανοί να σταθούν μπροστά στην καταβροχθιστική φωτιά της παρουσίας του Θεού.

Δεύτερον, ο Υιός του Θεού ήρθε στη γη, όπου έγραψε τις αμαρτίες της ανθρωπότητας στο χώμα της γης γιατί η δική Του ευγενική θυσία θα τις έσβηνε. Το αυτοθυσιαζόμενο Πνεύμα Του πρέπει να πάλλεται μέσα από τα αγγεία του ναού Του, διανέμοντας τη χάρη Του σε όλο το σώμα.

Και τέλος, η πρόταση όσων απέρριψαν τη σωτηρία Του γράφτηκε στον τοίχο:

Και αυτή είναι η γραφή που γράφτηκε, ΜΕΝΕ, ΜΕΝΕ, ΤΕΚΕΛ, ΟΥΦΑΡΣΙΝ. (Δανιήλ 5:25)

Κάθε λέξη είναι μια διαφορετική μονάδα βάρους στο Βαβυλωνιακό σύστημα μέτρησης. Αυτό συνεπάγεται τη χρήση μιας κλίμακας, η οποία εμπλέκει τον αστερισμό του Ωρίωνα στο ρόλο της δικαιοσύνης—ειδικά τα αστέρια της ζώνης, που ονομάζονται επίσης «Δέσμη Ακριβούς Κλίμακας».^[7] Αυτό σημαίνει την απόλυτη και δίκαιη κρίση του Θεού που κάθεται στο θρόνο. Έχουμε να κάνουμε με ένα θέμα της ανώτατης εξουσίας — που προέρχεται από το εδώλιο του Μεγάλου Κριτή του σύμπαντος!

Γιατί οι αμαρτίες της έχουν φτάσει στον ουρανό, και ο Θεός θυμήθηκε τις ανομίες της. (Αποκάλυψη 18:5)

Το όριο έχει φτάσει. η υπόθεση των αμαρτιών της Βαβυλώνας έχει έρθει ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου των Ουρανών και η κρίση έχει εκδοθεί με αυτές τις τέσσερις οριστικές λέξεις—λέξεις που μιλούν για χρήματα και την αξία τους.

Το Χειρόγραφο στον Τοίχο

Η ερμηνεία του Δανιήλ για τη γραφή ισχύει ακόμα και σήμερα, σημειώνοντας τα πέντε χρονικά σημεία της ουράνιας κλίμακας:

Αυτή είναι η ερμηνεία του πράγματος: ΜΕΝΕ? Ο Θεός έχει αριθμημένα το βασίλειό σου [19 Δεκεμβρίου 2019]και πεπερασμένος it [20 Ιανουαρίου 2020]. TEKEL; Είσαι ζυγίζονται στα ισοζύγια [22 Φεβρουαρίου 2020], και βρέθηκε τέχνη στερούμενος [3 Μαρτίου 2020]. PERES; Το βασίλειό σου είναι διαιρούμενο [27 Απριλίου 2020], και δόθηκε στους Μήδους και τους Πέρσες. (Δανιήλ 5:26–28)

Η κατασκευή του Καταφυγίου και η παρακράτηση των κονδυλίων για την προσέγγιση όλα συνέβησαν ακριβώς στο χρονοδιάγραμμα «ζύγισης» από την αριστερή γραμμή του θρόνου (η αριστερή πλευρά της δοκού ζύγισης) στη δεξιά γραμμή του θρόνου. Σε αυτό το χρονοδιάγραμμα -ξεκινώντας ακριβώς με την υπογραφή στα οικονομικά έγγραφα στις 19 Δεκεμβρίου 2019- ήρθε όλη η αναμονή και η πάλη με τις τράπεζες και η αναζήτηση λεωφόρων για να διατεθούν τα ιερά χρήματα στους εργάτες του οίκου του Θεού.

Εν τω μεταξύ, στο ίδιο χρονικό πλαίσιο, ο κόσμος γιόρταζε τη βαβυλωνιακή γιορτή του κρασιού, η οποία σήμερα αντικατοπτρίζεται σε μια ειδική «πέμπτη εποχή» δημόσιας γιορτής κάθε χρόνο, γνωστή ως Καρναβάλι, που παραδοσιακά ξεκινά επίσημα στις 11 Νοεμβρίου στις 11:11 και συνεχίζει μέχρι τις κορυφαίες παρελάσεις και τις «τρελές μέρες». του τέλους Φεβρουαρίου της εβδομάδας λίγο πριν τη Σαρακοστή. Το μεθυσμένο γλέντι που είναι χαρακτηριστικό εκείνης της εποχής συμπίπτει με τη βεβήλωση των ιερών αγγείων.

Τι αντίθεση ανάμεσα στο ευγενές και ακούραστο έργο των λίγων του Θεού με το γλέντι του κόσμου! Ωστόσο, όπως ο Βαλτάσαρ, οι τραπεζίτες έτρεμαν ξαφνικά στις μπότες τους καθώς άρχισαν να βλέπουν την καταστροφή της περιουσίας τους που πλησίαζε γρήγορα.

Στο σημείο της θεϊκής ισορροπίας, ακριβώς στα μισά του δρόμου μεταξύ 19 Δεκεμβρίου 2019 και 27 Απριλίου 2020, όλοι οι σημαντικοί δείκτες κατέρρευσαν και κάθε έθνος της G7 και τα περισσότερα κράτη της G20 εισήλθαν σε επικράτεια bear market—από την οποία δεν αναμένεται να ανακάμψουν σύντομα.^[8] Η βελόνα ισορροπίας δείχνει Φεβρουάριος 22, 2020.

Ο βιομηχανικός μέσος όρος Dow Jones και ο παγκόσμιος παγκόσμιος δείκτης MSCI είναι αντιπροσωπευτικά παραδείγματα που δείχνουν ότι τα υψηλά όλων των εποχών επιτεύχθηκαν και διατηρήθηκαν μέχρι το τέλος της διαπραγμάτευσης την Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου 2020. Μετά ήρθε το σημείο ισορροπίας εκείνο το Σάββατο, μετά την κορύφωση των δεικτών, αλλά όταν οι αγορές άνοιξαν την επόμενη Δευτέρα (μετά τη βελόνα του ισοζυγίου), οι απώλειες αυξήθηκαν οπωσδήποτε 2020 έως XNUMX. αστάθεια λόγω όλων των φόβων για τον κορωνοϊό.

Το σημείο καμπής είχε έρθει και η παγκόσμια οικονομία έπεσε σε κίνδυνο. Η Βαβυλώνα είχε όντως ζυγιστεί στον ζυγό και είχε βρεθεί σε έλλειψη—αλλά αυτό ήταν μόνο το σημάδι για το τι θα έρθει ακόμη.

Λίγο αργότερα, στις 3 Μαρτίου 2020 (το σημείο Rigel στο ρολόι), συνήλθαν οι «Υπουργοί Οικονομικών και οι Διοικητές της Κεντρικής Τράπεζας της G7» και εξέδωσε δήλωση σχετικά με την κρίση του κορωνοϊού και την παγκόσμια οικονομία, δεσμευόμενοι να υποστηρίξουν τη «σταθερότητα των τιμών και την οικονομική ανάπτυξη διατηρώντας παράλληλα την ανθεκτικότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος». Αναγνώρισαν ότι ερχόταν μεγάλο οικονομικό πρόβλημα και πράγματι ακολούθησε μια σοβαρή πτωτική στροφή λίγο αργότερα, όταν συνεδρίασε ο ΟΠΕΚ^[9] να αποφασίσει πόση παραγωγή λαδιού θα μειώσει. Η ζήτηση είχε μειωθεί δραματικά και μέσα σε λίγες μέρες άρχισε ο μεγάλος πανικός με τον πόλεμο τιμών του πετρελαίου μεταξύ Ρωσίας και Σαουδικής Αραβίας:

Στις 8 Μαρτίου 2020, η Σαουδική Αραβία ξεκίνησε έναν πόλεμο τιμών με τη Ρωσία, προκαλώντας σημαντική πτώση της τιμής του πετρελαίου, με τις τιμές του πετρελαίου στις ΗΠΑ να μειώνονται κατά 34%, το αργό πετρέλαιο να υποχωρεί κατά 26% και το πετρέλαιο μπρεντ να υποχωρεί κατά 24%.^[10]

Το πλεόνασμα πετρελαίου σε σύγκριση με τη ζήτηση οδήγησε τελικά στο εμπόριο πετρελαίου στο αρνητικές τιμές για πρώτη φορά στην ιστορία! Είναι ευρέως γνωστό ότι η κρίση του κορωνοϊού μετατρέπεται σε άλλη οικονομικός κρίση, και αυτό συμβαδίζει με το γεγονός ότι τα χρήματα είναι ακριβώς αυτό που αφορούσε το κρυπτικό μήνυμα στον τοίχο του παλατιού της Βαβυλώνας.

Οι λέξεις ΜΕΝΕ, ΜΕΝΕ, ΤΕΚΕΛ, ΟΥΦΑΡΣΙΝ είναι ονομασίες χρημάτων. Υπήρχε η μεν, ή μενη, που ανερχόταν σε 50 σέκελ. Αυτό το βασικό χρυσό σέκελ, εδώ τέκελ, χωρίστηκε περαιτέρω στο μισό ως το upharsin (από το «peres» που σημαίνει χωρίζω). Ήταν όλα σχετικά με τα χρήματα — και μάλιστα σε μικρότερο βαθμό! Αυτό επιβεβαιώνει την κρίση της Βαβυλώνας που περιγράφεται στην Αποκάλυψη 18 ως οικονομική κατάρρευση.

Όταν υπολογίζονται ως προς το μικρότερο γερά (20 γέρα ανά σέκελ^[11]), η αξία των mene, mene, tekel, upharsin κυριολεκτικά αθροίζεται σε 2520 gerahs,^[12] ένας αριθμός με μεγάλη προφητική σημασία. Είναι οι «επτά φορές» των κατάρας που καταγράφονται στο Λευιτικό 26 και στο Δευτερονόμιο 28, οι οποίες θα ίσχυαν για τον Ισραήλ που είχε υποχωρήσει, με αποτέλεσμα να αιχμαλωτιστούν ξανά. Ο Θεός τους είχε βγάλει από τη δουλεία, αλλά είχε προφητευτεί ότι αν απομακρυνθούν από Αυτόν, τότε θα επέστρεφαν ξανά στη δουλεία και θα γίνονταν σκλάβοι που κανείς δεν θα ήθελε καν να αγοράσει.

Και η Άρχοντας θα σε φέρει ξανά στην Αίγυπτο με πλοία, από τον τρόπο για τον οποίο σου μίλησα, δεν θα το ξαναδείς· και εκεί θα πουληθείς στους εχθρούς σου για δούλους και δούλες, και κανένας δεν θα σε αγοράσει. (Δευτερονόμιο 28: 68)

Ο Θεός είχε προφέρει μια ευλογία και μια κατάρα για τον Ισραήλ, και η απάντηση στο ερώτημα ποιος θα γινόταν πραγματικότητα εξαρτιόταν από την πίστη τους στον Θεό. Δυστυχώς, όπως και για τον παλιό Ισραήλ, η κατάρα έχει έρθει και στα παιδιά του Θεού σήμερα που ήταν άπιστα στον Θεό. Μέσω του χρέους, τα οικονομικά «πλοία» του εμπορίου έχουν υποδουλώσει έθνη που κάποτε τον εμπιστεύονταν και ήταν ελεύθερα, αλλά όχι πια. Δεν μπορούν πλέον τα παιδιά του Θεού να περιφέρονται από ακτή σε ακτή. Δεν μπορούν πλέον να συγκαλούν συναθροίσεις σκηνών ή πνευματικές αναζωπυρώσεις—ή ακόμη και να συναντιούνται στα δικά τους εκκλησιαστικά κτίρια. Οι δυνάμεις της Βαβυλώνας κάνουν ό,τι θέλουν με τους ανθρώπους, ακόμη και υποδαυλίζοντας την εξέγερση για να καταπνίξουν αργότερα τους επαναστάτες με μια σιδερογροθιά, εξαλείφοντας έτσι τους «ταραχοποιούς». Ακόμα κι αν ο κορωνοϊός εξαφανιζόταν ξαφνικά, οι χαμένες ελευθερίες και η οικονομική ευημερία δεν θα ανακτηθούν ποτέ. Η ζωή στη δουλεία δεν θα είναι ποτέ σαν τη ζωή της ελευθερίας.

Ωστόσο, ακόμη και στα άκρα τους, ο Θεός δεν άφησε τους ανθρώπους με τους οποίους είχε συνάψει διαθήκη εντελώς χωρίς ελπίδα.

Αν ομολογήσουν την ανομία τους και την ανομία των πατέρων τους, με το παράπτωμά τους που αδίκησαν εναντίον μου, και ότι επίσης κινήθηκαν σε αντίθεση με εμένα. Και ότι κι εγώ πορεύτηκα αντίθετος με αυτούς, και τους έφερα στη χώρα των εχθρών τους. αν τότε οι απερίτμητες καρδιές τους ταπεινωθούν, και δέχονται τότε την τιμωρία της ανομίας τους: Τότε θα θυμηθώ τη διαθήκη μου με τον Ιακώβ, και επίσης τη διαθήκη μου με τον Ισαάκ, και επίσης τη διαθήκη μου με τον Αβραάμ θα θυμηθώ. και θα θυμάμαι τη γη. (Λευιτικό 26:40–42)

Για την Εταιρεία Αντβεντιστών του Υψηλού Σαββάτου, ο Θεός άκουσε την κραυγή των λίγων που αποκαλούσαν τους εαυτούς τους με το όνομά Του και δέχτηκαν την τιμωρία τους και επέστρεψαν σε Αυτόν. Οι ομολογίες της ανομίας τους και των πατέρων τους καταγράφονται στις πολλές σελίδες που έχουν γράψει.^[13] Η θυσία του Χριστού δεν έχασε την αποτελεσματικότητά της γι' αυτούς και θυμήθηκε τη νέα διαθήκη που είχε συνάψει με το αίμα Του.

Αυτή ήταν και η κραυγή σου; Αναγνώρισες τη δική σου δουλεία και ομολόγησες τις ανομίες σου και των πατέρων σου; Αν ναι, τότε το χειρόγραφο στον τοίχο είναι καλά νέα και για εσάς, όπως ήταν και για τον Δανιήλ όταν ο Βαλτάσαρ τον κάλεσε να το ερμηνεύσει. Κατάλαβε ότι η κατάρα για τις παραβάσεις του Ισραήλ είχε επιστραφεί στη Βαβυλώνα για τις αμαρτίες της, και ότι τα παιδιά του Ισραήλ θα επέστρεφαν ξανά στο σπίτι τους. Έτσι, η κρίση στη Βαβυλώνα είναι ταυτόχρονα το μήνυμα της απελευθέρωσης των παιδιών του Θεού.

Το χρονικό πλαίσιο της δέσμης ισορροπίας, από τις 19 Δεκεμβρίου 2019 έως τις 27 Απριλίου 2020 δεν ήταν μόνο το χρονοδιάγραμμα που ξεκίνησε με την ανάπτυξη του Καταφυγίου για το υπόλοιπο 144,000 και το χρονικό πλαίσιο της γραφής στον τοίχο για τη Βαβυλώνα, αλλά και το χρονικό πλαίσιο του κορωνοϊού από τον ίδιο τον άνθρωπο στη διαγραφή του μεταβιβάσιμο στις 20 Ιανουαρίου 2020, σε όλο τον μεγαλύτερο όλεθρο που προκλήθηκε στον απόηχο του από τότε. Η μάχη για τον κορωνοϊό είναι μάχη για το στέμμα. Είναι μια πνευματική μάχη και αγώνας. Ποιος θα είναι ο νικητής; Θα είναι ο Ιησούς Χριστός και οι λυτρωμένοι Του ή ο πρίγκιπας της Βαβυλώνας και οι αιχμάλωτοι του;

Η Συγκέντρωση των Εκλεκτών

Είναι τα τρυφερά ελέη του Θεού που δεν αναλώνουμε^[14] και ότι παρ' όλες τις κρίσεις που έχουν συμβεί στην εκκλησία, εξακολουθεί να απλώνει το χέρι με ελπίδα και συγχώρεση για τον μετανοημένο.

Και θα συμβεί, όταν όλα αυτά έρθουν επάνω σου, η ευλογία και η κατάρα, που έθεσα μπροστά σου, και θα τα θυμηθείς ανάμεσα σε όλα τα έθνη, όπου Άρχοντας Ο Θεός σου σε οδήγησε, Και θα επιστρέψεις στο Άρχοντας Ο Θεός σου, και θα υπακούς στη φωνή του σύμφωνα με όλα όσα σε διατάζω σήμερα, εσύ και τα παιδιά σου, με όλη σου την καρδιά και με όλη σου την ψυχή. Αυτό τότε ο Άρχοντας το θέλημα του Θεού σου γύρισε την αιχμαλωσία σου, και να έχεις συμπόνια για σένα και θέληση επιστρέψτε και μαζέψτε σε από όλα τα έθνη, όπου το Άρχοντας ο Θεός σου σε σκόρπισε. (Δευτερονόμιο 30:1-3)

Τι όμορφη υπόσχεση για έναν διάσπαρτο λαό! Αυτή είναι η υπόσχεση της μεγάλης συγκέντρωσης για την αρπαγή, όταν οι άγγελοι του Θεού θα συγκεντρώσουν τους εκλεκτούς Του:

Και θα στείλει τους αγγέλους του με δυνατό ήχο σάλπιγγας, και θα συγκεντρώσουν τους εκλεκτούς του από τους τέσσερις ανέμους, από τη μια άκρη του ουρανού ως την άλλη. (Ματθαίος 24:31)

Αυτή είναι μια συγκέντρωση που ξεκινά στη γη—όχι μια κυριολεκτική συγκέντρωση αφού αυτό θα ήταν αδύνατο στην εποχή του κορωνοϊού, αλλά μια πνευματική συγκέντρωση των πολιορκημένων αγίων που έχουν κάνει τον Κύριο το καταφύγιό τους και το φρούριο τους. Ο Θεός φτιάχνει έναν τρόπο για τα παιδιά Του σε αιχμαλωσία να υπακούσουν και πάλι στη βιβλική εντολή να μην εγκαταλείψουν τη συνάθροιση των ομοπίστων του.^[15]

Ο λαός του Θεού—μερικοί σε κελιά φυλακής, άλλοι κρυμμένοι σε μοναχικά καταφύγια στα δάση και τα βουνά—ακόμα εκλιπαρούν για θεϊκή προστασία, ενώ σε κάθε τέταρτο ομάδες ένοπλων ανδρών, παρακινούμενοι από πλήθη κακών αγγέλων, προετοιμάζονται για το έργο του θανάτου. Είναι τώρα, στην ώρα της άκρας ακρότητας, αυτό ο Θεός του Ισραήλ θα παρέμβει για την απελευθέρωση των εκλεκτών Του…. {GC 635.2}

Ο Θεός είναι αγάπη και Ο Θεός είναι χρόνος, και στέλνει σημειώσεις αγάπης γραμμένες με το μελάνι του χρόνου—πολύτιμους οιωνούς, πολύτιμα σημάδια—στο λαό Του. Αυτή τη φορά ήταν από Η Αφροδίτη διέρχεται από τις Πλειάδες, ένα ανοιχτό αστρικό σμήνος γνωστό και ως «Επτά Αδελφές». Η Αφροδίτη συνήθως περνά από τις Πλειάδες σε απόσταση. υπάρχει μόνο ένα βράδυ κάθε οκτώ χρόνια που περνάει απευθείας από το σύμπλεγμα!

Αυτό το σύμπλεγμα αντιπροσωπεύει μια μικρή ομάδα μελέτης της Αγίας Γραφής, μια τέτοια ομάδα όπου ο Ιησούς (το Φωτεινό και Πρωινό Αστέρι) περπατά στη μέση. Στην επιστολή Του προς την εκκλησία της Εφέσου, ο Ιησούς παρουσιάζει τον εαυτό Του με όρους που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν σε αυτό το ζώδιο:

Γράψε στον άγγελο της εκκλησίας της Εφέσου. Αυτά λέει αυτός που κρατά τα επτά αστέρια στο δεξί του χέρι, που περπατά ανάμεσα στα επτά χρυσά κηροπήγια. (Αποκάλυψη 2: 1)

Είναι η παρουσία του Ιησού (που αντιπροσωπεύεται από το πρωινό αστέρι, την Αφροδίτη) που αγιάζει μια ομάδα μελέτης της Αγίας Γραφής και την ορίζει ως την εκκλησία Του. Αλλά αυτό το σημάδι άγγιξε προσωπικά την ομάδα μελέτης μας, γιατί χωρίς να το γνωρίζουμε, είχαμε προγραμματίσει και πραγματοποιήσει το Δείπνο του Κυρίου αυτήν ακριβώς την ημερομηνία. Στον πίνακα ανακοινώσεων του Καταφυγίου μπορεί κανείς να διαβάσει:

Αναγνωρίζοντας το γεγονός ότι το Σάββατο, 3/4 Απριλίου 2020 είναι η δέκατη ημέρα του έβδομου εβραϊκού μήνα, όταν μετράμε σύμφωνα με τις εποχές της Παραγουάης, και επομένως είναι ένα Μεγάλο Σάββατο για την Ημέρα της Εξιλέωσης, είναι κατάλληλη στιγμή για εμάς ως Αντβεντιστές του Μεγάλου Σαββάτου να κάνουμε αυτή την ιερή υπηρεσία. Καθώς ξεπλένουμε τη σκόνη ο ένας από τα πόδια του άλλου σε μια συμβολική χειρονομία ταπεινότητας και συγχώρεσης, και λαμβάνουμε τα σύμβολα του σπασμένου σώματος και του χυμένου αίματος του Κυρίου, που δόθηκαν δωρεάν για τη λύτρωσή μας, θυμόμαστε την άπειρη θυσία Του και δεσμευόμαστε να δώσουμε όποια θυσία μπορεί να απαιτηθεί από εμάς.

Ημερομηνία: Απρίλιος 3, 2020

Ώρα: Μετά τη δύση του ηλίου στην τοποθεσία σας

Το πρωί —μετά τη λειτουργία μας εκείνο το βράδυ μεταξύ 7:30 και 9:30 PYT— γνωστοποιήθηκε ότι υπήρχε ένα όμορφο ουράνιο σημάδι που λάμβανε χώρα ακριβώς καθώς οι επτά συν Ένα μας συγκεντρώθηκαν στο ναό για αυτήν την ιερή περίσταση!

Ο Ιησούς ήταν μαζί μας—η εκκλησία του σπιτιού στην Παραγουάη και το σύμπλεγμα των αστεριών που ήταν διάσπαρτα γύρω τους στις απομακρυσμένες τοποθεσίες τους—κατά τη διάρκεια της ταπεινής υπηρεσίας μας. Ω, πόσο αγαπά τους συγκεντρωμένους Του! Ω, πόσο σε αγαπάει! Θα κοιτάξετε ψηλά και θα ακούσετε Αυτόν, που μιλάει από τον ουρανό καθώς περπατά ανάμεσά μας στο Πνεύμα; Η τελευταία φορά που η Αφροδίτη πέρασε από τις Επτά Αδελφές ήταν ακριβώς πριν από 8 χρόνια, στις 3 Απριλίου 2012. Εκείνη τη χρονιά, κάναμε επίσης Δείπνο του Κυρίου μόλις τρεις ημέρες αργότερα το Πάσχα, 6 Απριλίου 2012. Η Αφροδίτη είχε μόλις περάσει και βρισκόταν ακόμα κοντά σε εκείνη την κομβική στιγμή στο έργο του Κυρίου, αν και ήμασταν ακόμη σε απόσταση αναπνοής από τη λειτουργία του Μαζαρ. ρολόι!

Υπάρχουν περισσότερα σε αυτό το ζώδιο, ωστόσο, επειδή η Αφροδίτη συνεχίζει να γίνεται πιο φωτεινή καθώς προχωρά από τις Πλειάδες μέχρι να φτάσει στο σημείο του φωτεινότερου φωτισμού της στον βραδινό ουρανό στις 28 Απριλίου — ακριβώς στη μέση των γραμμών του θρόνου! Ο Ιησούς, που περπατά ανάμεσα στους επτά, παρουσιάζεται λαμπερά σαν με μεγάλη φωνή, λέει, «Έγινε!» όπως εξήγησε ο αδελφός Τζον Ο χρόνος όχι πια. Αυτό αντιστοιχεί στο πώς ο Ιησούς πήγε από το τελευταίο δείπνο Του με τους μαθητές Του για να πάει στη Γεθσημανή προτού διακηρύξει τελικά «Τελείωσε!» στο σταυρό.

Εκείνη τη μοιραία νύχτα, όταν ο Ιησούς έπλυνε τα πόδια των μαθητών, έκανε μια σημαντική διάκριση:

Ο Ιησούς του λέει, Αυτός που είναι πλυμένος δεν χρειάζεται παρά να πλύνει τα πόδια του, αλλά είναι καθαρό σε όλα: και είσαι καθαρός, αλλά όχι όλα. (Ιωάννης 13:10)

Οι μαθητές είχαν πλυθεί στο βάπτισμα και ο Ιησούς είπε ήταν καθαρά? μόνο ο Ιούδας δεν ήταν καθαρός. Το πλύσιμο των ποδιών αντιπροσώπευε τον καθαρισμό εκείνων των αμαρτιών (αδικίας) που δεν οδηγούν στο θάνατο. Αυτά πρέπει επίσης να καθαριστούν, αλλά όταν ο Ιησούς γράφει το νόμο Του στην καρδιά σας, είστε καθαροί. Ο καθημερινός περίπατος της ζωής σε αυτή τη γη ανασηκώνει λίγη σκόνη, και αυτή η σκόνη—προσβολές ή διαμάχες μεταξύ αδελφών, για παράδειγμα, που αγαπούν ο ένας τον άλλον παρά αυτές τις συγκρούσεις—πρέπει επίσης να ξεπλυθεί με τη συγχώρεση, αλλά αυτές δεν είναι αμαρτίες που οδηγούν στο θάνατο. Ωστόσο, ο Ιησούς μπορεί να σας κρατήσει, τόσο από το να πέσετε στην αμαρτία που οδηγεί στο θάνατο, όσο και να σας παρουσιάσει άψογο ^[16] από την αμαρτία που δεν οδηγεί στο θάνατο.

Στο τελευταίο δείπνο, ο Ιησούς έδωσε εντολή στους μαθητές Του να κάνουν μεταξύ τους όπως έκανε και σε αυτούς: να πλένουν ο ένας τα πόδια του άλλου σε μια πράξη ταπεινότητας (συνήθως είναι καθήκον του ταπεινού υπηρέτη), δείχνοντας τη συγχώρεση που έχει ο Χριστιανός για οποιαδήποτε προσβολή από τον αδελφό του. Δεν αφορούσε μόνο τον καθαρισμό των σκονισμένων ποδιών από το δρόμο, αλλά ο Ιησούς ήθελε να συγχωρούν ταπεινά αυτές τις καθημερινές παραβάσεις χωρίς να τους επιτρέψει να εξαπλωθούν και να μολύνουν την καρδιά. Δεν ήθελε ο ένας να νιώθει ανώτερος από τον άλλον, γιατί όλοι είχαν σκόνη στα πόδια τους.

Αν λοιπόν εγώ, ο Κύριος και Δάσκαλός σου, σου έπλυνα τα πόδια. πρέπει επίσης να πλένετε ο ένας τα πόδια του άλλου. Γιατί σας έδωσα ένα παράδειγμα, ώστε να κάνετε όπως σας έκανα εγώ. (John 13: 14-15)

Καθώς εξετάζουμε τη δική τους μικρή συγκέντρωση εκείνο το βράδυ, μας υπενθυμίζει ότι ο Θεός ξεκινάει από μικρός και με μερικούς από τους πιο αδύναμους ανθρώπους. Ωστόσο, από εκείνους τους έντεκα ανθρώπους που παρέμειναν με τον Ιησού εκείνη τη νύχτα, ποιος μπορεί να εκτιμήσει την ευλογία που δόθηκε στην ανθρωπότητα καθώς, μαζί με την παρέα των ομοπίστων τους, δέχτηκαν την πρώτη βροχή και τη μοίρασαν σε άλλους!; Ομοίως σήμερα, ο Κύριος έχει ρίξει την τελευταία βροχή σε μια παρόμοια μικρή ομάδα ανθρώπων, μέσω των οποίων ο Κύριος σκοπεύει να φωτίσει ολόκληρη τη γη. Για να μην έχει κανείς την τάση να «περιφρονεί την ημέρα των μικρών πραγμάτων»,^[17] ο Κύριος έδωσε αυτό το σημάδι για να δείξει στη μικρή ομάδα μελέτης που επέλεξε για να μοιραστεί το φως Του με τον κόσμο, για να ενισχύσει την πίστη αυτών που πιστεύουν και ως παράδειγμα των μικρών ομάδων μελέτης που πρέπει να σχηματιστούν τώρα στον χρόνο συγκέντρωσης.

Πρόκειται για το να δίνουμε το ψωμί και το κρασί της θυσίας του Χριστού σε άλλους. Το σώμα που έσπασε για εσάς και το αίμα που χύθηκε για εσάς χρειάζεται να φτάσει σε άλλους που πεθαίνουν από τον ιό της αμαρτίας. Ένα τέτοιο άτομο χρειάζεται ένα εμβόλιο—όχι ένα εμβόλιο κατά του κορωνοϊού, αλλά τη δύναμη του Στέμματος του Χριστού να νικήσει την αμαρτία. Είναι η θυσία Του που πρόκειται να είναι το ψωμί και το νερό της ψυχής.

Αυτά τα σύμβολα αντιπροσωπεύουν επίσης το τελευταίο μήνυμα Του από τον ουρανό στον Ωρίωνα (το ψωμί) όπου μπορείτε να δείτε τα αστέρια ως το φως που λάμπει από τα τρυπημένα χέρια και τα πόδια Του και το νεφέλωμα ως το νερό και το αίμα - μια θάλασσα από γυαλί ανακατεμένη με φωτιά - που στάζει από τη διάτρητη πλευρά Του.

Αυτός είναι ο πνευματικός άρτος και το νερό που πρέπει να δοθεί σε όλους όσους αναζητούν τη σωτηρία του Κυρίου.

Διότι όσες φορές τρώτε αυτό το ψωμί και πίνετε αυτό το ποτήρι, δηλώνετε τον θάνατο του Κυρίου μέχρι να έρθει. (1 Κορινθίους 11: 26)

Συνέχισε να τρως και να πίνεις τον Λόγο, μέχρι να έρθει.

Πόσο καιρό, Κύριε;

Όταν ο Ιησούς δηλώνει «Έγινε» και το Πνεύμα Του παύει να αγωνίζεται με τους πονηρούς, εξακολουθεί να κατοικεί στο λαό Του που δεν Τον έχει απορρίψει. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι τους έχει φέρει ακόμα σε όλη την αλήθεια. Πολλά από τα παιδιά του Θεού θα ψάξουν με όλη τους την καρδιά, γιατί θα αναγκαστούν να καταλήξουν, βλέποντας τη μεγάλη ταλαιπωρία στη γη, ότι δεν τα είχαν καταλάβει όλα σωστά. Πίστευαν ότι θα αρπάζονταν και θα γλίτωναν τις δύσκολες στιγμές, αλλά αντίθετα θα βρεθούν σε μια εποχή προβλήματα όπως ποτέ.

Πώς θα αντιδράσετε, αν συνειδητοποιήσετε ότι η αρπαγή δεν έχει έρθει πριν από τη θλίψη; Είστε προετοιμασμένοι; Έχετε μια πίστη που μπορεί να αντέξει την απογοήτευση και τις δυσκολίες; Ολόκληρος ο κόσμος σας μπορεί να ανατραπεί, και ίσως έχει ήδη γίνει από τη στιγμή που διαβάζετε αυτό.

Η εποχή της στενοχώριας και της αγωνίας είναι μπροστά μας [μετά τις γραμμές του θρόνου 27-29 Απριλίου] θα απαιτήσει μια πίστη που μπορεί να αντέξει την κούραση, την καθυστέρηση και την πείνα - μια πίστη που δεν θα λιποθυμήσει αν και σκληρά δοκιμαστεί [μέσα από απογοήτευση]. Η δοκιμαστική περίοδος χορηγείται σε όλους για να προετοιμαστούν για εκείνη τη στιγμή [και όταν έρθει η ώρα, αυτή η δοκιμαστική περίοδος τελείωσε]. Ο Ιακώβ επικράτησε γιατί ήταν επίμονος και αποφασιστικός. Η νίκη του είναι απόδειξη της δύναμης της σημαντικής προσευχής. Όλοι όσοι θα κρατήσουν τις υποσχέσεις του Θεού, όπως έκανε, και θα είναι τόσο ειλικρινείς και επίμονοι όσο εκείνος, θα πετύχουν όπως πέτυχε. Αυτοί που είναι απρόθυμος να αρνηθεί τον εαυτό του, να αγωνιά ενώπιον του Θεού, να προσεύχεται μακροχρόνια και ένθερμα για την ευλογία Του [η πρόσκληση στο γαμήλιο δείπνο], δεν θα το αποκτήσει. Πάλη με τον Θεό—πόσο λίγοι γνωρίζουν τι είναι! Πόσοι λίγοι είχαν ποτέ την ψυχή τους να τραβήξει έξω από τον Θεό με ένταση πόθου μέχρις ότου κάθε δύναμη είναι σε έκταση. Όταν τα κύματα απελπισίας που καμία γλώσσα δεν μπορεί να εκφράσει σαρώνουν τον παρακαλούντα, πόσοι λίγοι προσκολλώνται με ακλόνητη πίστη στις υποσχέσεις του Θεού. {GC 621.2}

Παλεύετε με τον Θεό και δεν θα Τον αφήσετε να φύγει προτού σας δώσει την ευλογία της κατανόησης που αναζητάτε; Σε όσους βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση, είθε τα λόγια του Ιησού προς τον μαθητή Του να σας παρηγορήσουν.

Και ο Κύριος είπε: Σίμων, Σίμων, ιδού, ο Σατανάς θέλησε να σε έχει, για να σε κοσκινίσει σαν το σιτάρι: Αλλά προσευχήθηκα για σένα, για να μην χαθεί η πίστη σου: και όταν μεταστραφείς, δυνάμωσε τους αδελφούς σου. (Λουκάς 22:31-32)

Προσευχόμαστε επίσης για εσάς, να μην χαθεί η πίστη σας, αν και να δοκιμαστεί σκληρά, γιατί ο Θεός έχει ένα έργο για εσάς. Η επιθυμία του Σατανά να κοσκινίσει ένα από το καλό σιτάρι του Θεού δεν ήταν τελικά επιτυχής με τον Πέτρο, και μπόρεσε να ταΐσει τα αρνιά του Κυρίου.^[18] Ο θερισμός του Θεού και το έργο που θα κάνει ο λαός Του—ένα έργο ενίσχυσης των αδελφών του—είναι το θέμα του Το επερχόμενο άρθρο της αδελφής Yormary, που θα ολοκληρώσει αυτή τη σειρά.

Ολόκληρη η περίοδος του κάτω μισού του ρολογιού (από τις αριστερές γραμμές του θρόνου που ξεκινούν στις 19 Δεκεμβρίου 2019 και συνεχίζονται μέχρι τις γραμμές του δεξιού θρόνου στις 27 Απριλίου 2020) ήταν ένα παράδειγμα για το τι πρόκειται να ακολουθήσει στο πάνω μισό (από τις 27 Απριλίου έως τις 3 Σεπτεμβρίου 2020). Η προσπάθεια που απαιτείται για την επιστροφή των ιερών σκευών από τη Βαβυλώνα και την πρακτική χρήση πρέπει να είναι παράδειγμα για τα 144,000 ζωντανά σκεύη που πρέπει να εργαστούν στη μεγάλη σοδειά.

Λίγος χρόνος ταλαιπωρίας έχει ήδη ξεκινήσει στο κάτω μισό του ρολογιού, όπως φαίνεται από την ορατή εξέλιξη της αλλαγής στον κόσμο μας ως αποτέλεσμα της επιδημίας του κορωνοϊού. ΕΝΑ χρονοδιάγραμμα του κορωνοϊού δείχνει ότι ο ιός εμφανίστηκε αμέσως μετά τις γραμμές του θρόνου της 19ης Δεκεμβρίου 2019, και στη συνέχεια οι τίτλοι ανακοίνωσαν τη μετάδοση του ιού από άνθρωπο σε άνθρωπο στο σημείο Saiph στις 20 Ιανουαρίου 2020, το οποίο στη συνέχεια εξαπλώθηκε στην Ευρώπη και τον Παλαιό Κόσμο - με την Ιταλία, την έδρα του θηρίου, ως hotspot - στο χρονικό πλαίσιο που επεκτάθηκε μετά το Rigel. φθάνοντας σε κατάσταση πανδημίας καθώς αυξάνονται τα κρούσματα στις ΗΠΑ και στον Νέο Κόσμο. Αυτή η εξέλιξη αποτελεί την αρχή της εικόνας του πανίσχυρου αγγέλου της Αποκάλυψης 3, ο οποίος έβαλε το δεξί του πόδι στη θάλασσα (Παλαιός Κόσμος) και το αριστερό του πόδι στη γη (Νέος Κόσμος):

Και είχε στο χέρι του ένα μικρό βιβλίο ανοιχτό: και έβαλε το δεξί του πόδι στη θάλασσα και το αριστερό στη γη, Και φώναξε με δυνατή φωνή, όπως όταν βρυχάται ένα λιοντάρι· και όταν φώναξε, επτά βροντές έβγαλαν τις φωνές τους. (Αποκάλυψη 10:2–3)

Αυτό που ακολουθεί, ωστόσο, ξεκινώντας από τις δεξιές γραμμές του θρόνου της 27ης Απριλίου 2020 είναι η ώρα της μεγάλης συγκομιδής. Όπως το κληροδότημα που έπρεπε να συγκεντρωθεί από τα βαβυλωνιακά ιδρύματα και να τεθεί σε λειτουργία, οι 144,000 αμόλυντοι άγιοι πρέπει να μάθουν να τραγουδούν το τραγούδι τους και να πάνε ξανά στη δουλειά ως σκεύη του οίκου του Κυρίου. Αυτό είναι όταν οι πολιορκημένοι άγιοι πρέπει να «προφητεύουν ξανά» ενάντια σε όλες τις πιθανότητες:

Και πήρα το μικρό βιβλίο από το χέρι του αγγέλου και το έφαγα. και ήταν στο στόμα μου γλυκό σαν μέλι· και μόλις το έφαγα, η κοιλιά μου ήταν πικρή. Και μου είπε, Πρέπει να προφητέψεις ξανά μπροστά σε πολλούς λαούς, και έθνη, και γλώσσες, και βασιλιάδες. (Αποκάλυψη 10:10–11)

Μήνυμα μετά από γλυκό μήνυμα για την Αρπαγή δίνεται από πολλούς από τους ανθρώπους του Θεού σήμερα, και όλα αυτά είναι με τη σειρά του Θεού. Αλλά αν γίνει φανερό ότι η μεγάλη περίοδος της θλίψης έχει αρχίσει, θα ήταν πράγματι μια πικρή εμπειρία όταν βυθιστεί στο ότι η αρπαγή δεν προηγήθηκε της θλίψης όπως αναμενόταν. Πράγματι, ένα μεγάλο έργο μένει να γίνει ακόμα σε ακόμη χειρότερες συνθήκες και κάτω από μεγαλύτερη λογοκρισία και κοροϊδία από πριν, με φόβους από κάθε πλευρά. Γίνετε δυνατοί, λοιπόν, και κουράγιο, γνωρίζοντας ότι ο Θεός είναι μαζί σας.

Γίνεται μια πνευματική μάχη και ο Μιχαήλ - που δεν είναι άλλος από τον Ιησού Χριστό, νικητής στη μάχη - στέκεται ήδη υπέρ του λαού Του. Έχουμε ήδη μιλήσει για το πώς ο Θεός έχει παρέμβει παρέχοντας πόρους για να συντηρήσει το λαό Του με φυσικό και πνευματικό ψωμί και νερό, και πώς παρείχε το Καταφύγιο ως στέγη για τους αγίους κατά τις υπόλοιπες ημέρες τους σε αυτόν τον κόσμο. Αυτή η παρέμβαση σημαίνει ότι μπαίνουμε ήδη στην εποχή για την οποία μίλησε ο Δανιήλ, όταν είπε:

Και εκείνη την ώρα ο Michael σηκώνομαι, ο μεγάλος πρίγκιπας που στέκεται για τα παιδιά του λαού σου· και θα υπάρξει καιρός θλίψης, όπως δεν υπήρξε ποτέ από τότε που υπήρχε έθνος μέχρι εκείνη την εποχή· και τότε ο λαός σου θα ελευθερωθεί, καθένας που θα βρεθεί γραμμένος στο βιβλίο. (Δανιήλ 12:1)

Αν και μπορούμε να δούμε ενδείξεις από τα πράγματα που συμβαίνουν στον κόσμο γύρω μας ότι αυτή η περίοδος προβλημάτων πλησιάζει, μπορεί κανείς να γνωρίζει με βεβαιότητα ότι έχει φτάσει επειδή έχει σημειωθεί ο τελευταίος γύρος του ρολογιού του Θεού, που ο αδελφός Ιωάννης εξήγησε στο δικό του άρθρο κλεισίματος. Η γλώσσα του προφήτη Δανιήλ μπορεί να φανεί εικονογραφικά στο ρολόι, το οποίο έχει το «σημείο μηδέν» του—την αρχή και το τέλος—που υποδεικνύεται από τον Σάιφ. Καθώς το μεγάλο χέρι χτύπησε «εκείνη την ώρα» (20 Ιανουαρίου 2020) και έτσι σηματοδότησε την αρχή του τελευταίου γύρου του ρολογιού, έδειξε επίσης τα πόδια του Μιχαήλ καθώς σηκώθηκε για την απελευθέρωση του λαού Του.

Κινούμενοι αριστερόστροφα, μετά τα δύο πόδια αρχίζει η ώρα του προβλήματος «όπως δεν ήταν ποτέ», (υποδεικνύεται από ολόκληρο το άνοιγμα του κόκκινου βέλους). Όταν η ώρα πλησιάσει ξανά σε «εκείνη την ώρα» (Σάιφ), ο χρόνος θα τελειώσει και οι άγιοι θα παραδοθούν για να είναι με τον Κύριο—αλλά πριν φτάσουμε στη χαρά, πρέπει πρώτα να φέρουμε τη σοδειά.

Θα είσαι εργάτης στην τελική σοδειά;