Magna est Dominusatque laudabilis; et inscrutabilis est magnificentia eius. Generatio una alteri laudabit opera tua, et virtutes tuas annuntiabit. gloriósum glóriam majestátis tuæ, et mirabília tua loquar. Ps.

In fine diei, Dei sapientia semper clarius lucet. Homo est, qui finitur in intellectu suo, et parum percipit de magnitudine Dei, sed si patienter exspectamus et consideramus quid faciat, crescit intellectus noster, et sapientiam vi- demus eius. Oportet igitur patientiam et humilitatem in nobis ambulare cum infinito Deo.

Cum de Deo discimus, numquam eo perveniemus ubi discere desinimus. Plus semper est discendi, plus sapientiae; profundius intuitio; magis miror. Coram ipso sumus sicut parvuli, et si quis in hoc humili prospectu non consuevit, avertent se a luce et amore eius, commodius sentientes in tenebris, ubi se magnos esse credunt.

Bonus et rectus Dominus est Dominuspropterea peccatores in via docebit. mitis diriget in judicio; mites viam suam docebit. Omnes viæ Dei Dominus misericordia et veritas custodientibus testamentum eius et testimonia eius. Psalms 25:8-10

In hoc articulo seriei aliquas mirabiles exhibemus quae de Deo ejusque principante didicimus. Sancta terra in qua audemus. Itaque magna cum reverentia et reverentia ad haec themata accedimus, et rogamus ut vos quoque eandem observantiam teneatis. Summus honor, de quo mihi gratus, sed omnino indignus, vocari ad scribendum de re tam magnifica, quam hic exhibet. Oro, ut te Spiritus Sanctus infirmis verbis utar, lector, gustum dulcedinis fructuum e Caelesti Cananaea.

Digitus Divinitatis

Primi huius ministerii septem anni pleni ductu et revelatione a Deo sunt referti. Personaliter, primum cognovi eam postquam online circiter sex menses editus est, cum frater meus Roberti locum communicavit postquam "a casu" inciderat. Noctem illam bene memini, cum in fine operis diei illius electronicam vidi et primum perlegas incepi Orion praesentatio. Confestim pavefactus sum, impressumque manus Creatoris agnovi. Dum non ire per omnes 168 labitur^[1] in sedente non potui finem deesse!

In scientia versatus, semper fui creationis captus et causam colendi invenio in sua incredibili multiplicitate, subtilissima tamen simplicitate, quaquaversum patet - praesertim in organismis viventibus. Ex quo primum coepi discere de minutis cellulis in schola graduum viventium, aduncus sum, et quo plus didici, eo plus vidi imaginem Dei omniscientiae in multitudine meatus labyrinthiae biochemicae ac processuum eleganter in omnibus cellulis minimis omnis animantis.

Cum multi docti frustra enucleare conantur quomodo universae complexionis et ordinis universi, tam animatae quam inanimatae, ex chao et fortuitu evolutae, christianus rationem invenit, ut propter innumeras suae magnitudinis expressiones Deo laudem et gloriam inveniat. Ex ordine et dispositione galaxiarum ad subtilitatem atomicam machinarum cellularum proteinacearum, videri potest digitus Omniscientiae.

Ita est veras a Deo revelationes — profunditas sapientiae quae ab eis obtineri potest atque perfectio praeexpectata, qua omnes partes cohaerent, supernaturalem suum patefaciunt Fontem. Sacra Scriptura non solum compilationem mere humanae cogitationis, sed revelationum a Deo per humanas institutiones dedit. In profundissimis humanis productionibus limes ortae cognitionis brevis est, qui antequam multae fallaciae et discrepantiae acquiri possunt, profunditas autem cognitionis divinae sive naturalis sive scriptae, nullum habet modum.

Amici honorati mihi narraverunt revelationem ab Orione propriae mentis, a Spiritu Sancto deductam, ac tentationibus ac difficultatibus me undique circumdedisse, propter meam fidem, quaesivi an recte. Nunquid erroneus sum et deceptus sum cum hoc nuntio crederem? Amicorum jacturam ac frigora ex illis sentiebam, haud sane jucunda aut facilia, et omissa fide cito advorsam illam conditionem. Nihilominus negare non potui in hoc nuntio fuisse digitum Creatoris. Argumenta quae contra audiebam non erant gravia, nec allocutus sum quam quid tam significantem ac gravidam cum sapientia et informatione ex solo fonte humano provenire potuerit. citius evolutionem credere possem!

Apocalypsis Patris

Sicut Deus in terra per totam historiam operatus est, primarium eius agendi ratio fuit ut homines ad propositum suum adimplendum, secundum eius instructionem et Spiritus Sancti ductu, promptus fuit. Etiam decem praecepta, quae Deus digito suo scripsit, in lapide scripta sunt, quae Moyses de monte exciderat.^[2] Opus Dei sic efficitur, ut Spiritus Sanctus moveat homines ad scribendum, loquendum vel faciendum secundum eius voluntatem. Hoc modo instrumentum humanum volens in societate divina operatur atque Spiritu Sancto gubernatur, eius divina harmonia ac sapientia conservatur, licet per mentes humanas ac manus multo inferiores veniat.

Est ratio cur Deus certos nuntios eligat, et Ioannes Scotramus non est exceptio, et quamvis per eius studium et opera datur nuntius, in eo agnoscimus impressionem Spiritus Sancti, et quod de supernis fit intelligimus. Etiam Frater Ioannes ipse pavet interdum per profundam revelationum altitudinem, quae Deus per septem annos ultimos per ipsum hunc parvum coetum dedit. Non est quaestio in aliqua mentes nostras unde lux oritur. Lumen divinum de coelo est, quem laudamus Deum, eique gloriam tribuimus, quia ipse solus potest auctor tam perfecte concordare cum Scripturis.

Una ex altissimis revelationibus est subiectum et argumentum huius articuli. Illud valde speciale est, quod speciali tempore accepimus. Tempus erat quo studium currens erat sigillum Philadelphiae et magnam partem sigilli explicat; Scribam ei nomen Dei mei.^[3] Quam ob rem, ante clausulam temporis signandi, palam communicare noluimus, sed privatim cum singulis studuimus, prout Spiritus Sanctus mentem suam ad recipiendum praeparavit. quidam ad intellectum cum parum impulsu, alii plus exigebant, alii ad intellectum venire non poterant, parum plus quam ictus in obscuro, ad omnes conatus nostros redigendi illos. Nempe ipsa scientia non est quod signat hominem, sed Spiritum sanctum. Nihilominus, secreto studio, clarius videre poteramus quos inter CXLIV millia esse paraverat.

Ab initio cum inventione horologii Dei in Orione, hoc ministerium circa tempus fuit. In articulis nostris, tempus constanter prominente erat. Sed non ante sabbatum, die 12 mensis Ianuarii, 2013, in festo Luminum (Hanukkah) fuit.^[4] et primo data est revelatio, quae est ad propositum huius articuli. Factum est una septimana post aliam inventionem specialem temporis relatam: “Miller scriptor error,” quod refertur ad unum annum errorem, quem revelavit Iesus non reversurum die 24 Octobris 2015, sicut credidimus usque ad tempus, sed post annum unum.

Cur Deus totum hoc lumen de tempore daret? Tempus est subiectum non saepe in christianis circulis incultum, quamquam monitiones biblicae ne ignorent tempus visitationis vestrae.^[5] Fortassis, quia nimis periculosum est vel periculosum, plerique credere negant Patrem semper secreti temporis revelaturum, quamvis ipse notus sit secretorum revelator;^[6] et etiam dixit se nihil agere, nisi prius arcanum revelaret.^[7] Arcanum, quod Deus revelavit, non est Deus iustus amor, ut notum et libenter acceptum, sed Etiam tempus! Non solum quod scit tempus; He is tempus, personified!

Haec meditandi causa dare debet, et videbis quomodo Biblia hoc faciant! Quasdam implicationes stupendae huius argumenti in reliquo huius articuli explorabimus. Certum est tibi novam condicionem dare de commercio Dei cum homine.

Fons Aquarum vivae

O DominusExspectatio Israel, omnes qui te derelinquunt confundentur: recedentes a te, in terra scribentur, quoniam dereliquerunt me; Dominusfons aquarum viventium. Jer.

Aqua est maxime postulata vitae. Omne animal ab aqua dependet, ita conveniens est ut Deus noster seipsum describeret fontem aquarum viventium. Ipse est vitae fons et sustentator, et vita donatur omni creaturae suae gratis. Lapsus enim genus, qui ab illo fonte per peccatum praeclusus est, Iesus Christus, eundem in se fontem vitae habens, semetipsum praebuit, ut semper fluentes vitae a Patre aquas redemptionis a peccato nobis impertiri posset.

Nunc autem liberati a peccato, servi Deo, habetis fructum vestrum in sanctificatione, finem autem vitam æternam. Stipendia enim peccati mors. gratia autem Dei vita aeterna per Iesum Christum Dominum nostrum. Romans 6:22

Omnis vita a Deo est. Vivunt etiam mali ab eo, quamvis non acceperint donum Dei aeternum vita per Jesum Christum. Sicut iusti resurgent a mortuis in virtute Dei, sed non permanebunt in tempore vivo, quia connexio ad lignum vitae, per quod fluit fons aquarum viventium, non est nisi per Iesum Christum Dominum nostrum. Nulla alia ens potest dare vitam aeternam! Solus qui est cum Patre, Donum det vitae aeternae.

Sed vitae lacus non nisi vehicula ultrices. Re quidem vera symbolicum est alicuius rei etiam maioris momenti ad existentiam; tempus. Ipsae atomi ex quibus componimur, motu continuo sisti non possunt. Quaelibet materia in existentia semper certam quandam vim motus minimam retinet, quam removere non potest.^[8] ipsum igitur esse motum importat, motum autem positionis transmutationem tempus. Nihil potest esse sine motu, motus sine tempore esse non potest.

Et ostendit mihi fluvium aquæ vitæ, splendidum tamquam crystallum, procedentem de sede Dei et Agni. In medio plateae ejus, et ex utraque parte fluminis, ibi lignum vitae, quod faciens duodecim modos fructus, et per menses singulos reddens fructum suum : et folia ligni ad sanitatem gentium. Apoc.

Sicut aqua fluminis vitae, tempus fluit in unam tantum partem, et sicut aqua oritur a throno Dei, ita tempus. Lignum vitae illo flumine alitur, quia omnis Creatio ex tempore pendet, omnisque vita a Dei Spiritu pendet. Creatio Dei non est pulchra, est instructio. Est propositum et sensum omnibus Deus. Cur Deus uti voluit Arbor vitae? Altius est sensus, ac propius ad intellegentiam accedere iam coepimus! Lignum vitae, dum multum aenigmatum continet in Apocalypsi, fuit vera arbor plantata in paradiso Eden, ubi Deus cum Adamo et Eva ante praevaricationem eorum locutus est. In Mysterium Ezechielisaenigma fluminis Eden manantis in quatuor capita exhibemus. Ibi exponitur quomodo quattuor tempora designent, quibus aquae vivae a Spiritu Dei commissae sunt quattuor diversis hominum coetibus, quos Deus elegerat, ut eas per totam terram disseminaret.

Cum intellegentes Deum esse tempus, via aperitur ad explicandam symbolismum de ligno et flumine vitae, sicut in Apocalypsi exhibetur. Scena aperit cum pulchro flumine vitae e Throno veniens.

Intellectus enim fluminis Ezechielis prophetae de templo in visione sua profluentem vidit. Videntur in visione Ezechielis quae de hoc flumine aliquid suggerunt. Primum consideremus descriptionem sui effectus;

et omne quod movetur et vivit, quocumque venerit flumina, vivet; maxima multitudo pisciumquia venient illuc aquae istae sanabuntur; et omne flumen quo venerit. Ezech.

In primis videmus quod flumen est vitae flumen, omne enim quod attingit sanatur et vivit, sicut multitudo hominum qui ad Iesum per saecula pervenerunt. Accedit quod de hoc flumine vitae Ezechiel ostenditur. Extrahetur 1000 cubitis, dein 2000, deinde 3000, ac postremo 4000 cubitorum, et ad singulas sistendas, aqua fluminis profundior est. A talo oritur usque ad genua 1000 cubiti, deinde vastitas, usque ad 4000 cubitorum, altior est pedibus transire, sed transnatare debuit.^[9] Distantia a templo significat tempus elapsum a peccato primo usque ad flumen sanationis plenissimum, cum Iesus in terra habitaret et vitam suam daret pro mundi sanatione. Explicavimus In umbra Tempus, quomodo vere fuit a primo peccato usque ad mortem Salvatoris, annis quatuor. (Ezekiel autem vixit et mortuus est quarto millennio post casum, quare ante 4000 cubitos transire non poterat initio quinti millennii).

Sic flumen vitae videmus vitam significare per sanguinem Iesu, qui manavit ex primis sacrificiis quae Adam et Evam vestivit, usque dum peractae sacrificii munere proprii sanguinis literae complerentur. Adhuc tamen significat fluxum temporis, sacrificium suum in generatione et generationem peccatorum multitudinem portantem.

Incarnatio Iesu ut homo ostendit se tempus experiri ut volumus. Cognitio futurorum a patre est. Solus est Pater, ad quem Iesus est sicut a . "Agnum occidi" ab origine mundi. "^[10] De hac ratione postea disseremus, sed videre possumus Patrem flumen vitae repraesentare.

Universum in Nutshell

Regrediens ad imaginem arboris vitae, post scaenam aperit picturae Patris in flumine vitae e throno fluente, ipsa arbor in conspectum venit;

In medio plateae ejus, et ex utraque parte fluminis, ibi lignum vitae, quod faciens duodecim modos fructus, et per menses singulos reddens fructum suum : et folia ligni ad sanitatem gentium. Apoc.

Cum radicibus in flumine Temporis, duo truncos sursum crescunt. Hoc significat mutationem et verba Iesu ad superbos Pharisaeos in memoriam revocat de Eius relatione cum Patre:

Dixit eis Jesus : Si Deus pater vester esset, diligeretis utique et me ; exivi et veni a Deo; neque enim a meipso veni, sed ille me misit. (John 8:42).

In Graeco verbo "procedere" significat "egredi" vel exire. In eadem sententia etiam Iesus loquitur ut ad mundum mittatur, sed hoc aliud est quam "exire ex" Deo! De tempore dicit quando radices eius ex tempore creverunt. De hac notione fusius disserimus in Appendice C of . Noster High Calling.

In picto ligno vitae, de fluenti fluminis oculos levantes, divinitatis descriptionem videmus. Pater flumen est temporis et vitae, cuius aqua in truncos arboris assumitur, quae Filium et Spiritum Sanctum significant. Quartum verbum Angeli patet quod tria sunt membra divinitatis, et non duo tantum. Tria sunt sustentantia in ligno vitae, et sunt tres stellae cinguli in Orione, quae repraesentant thronum. Haec symbola Deus nobis de his rebus instruendi dat, quare de eo argumentari necesse est. Iam locutus est Creator, et responsio eius ultima est.

Cum sursum sequi pergamus, videmus hos tres (aqua et duos truncos sursum trahentes) inconsutilis coalescere in unam, nam una est arbor. Agitur de unitate propositi. Est aliquid quod cogitaverunt facere, et si velimus scire quid sit, simpliciter prosequamur sursum.

Rami, folia et fructus arboris trunco ​​sustentantur. Sic et vivificans sustentat eos qui vitam de manu eius accipiunt. Totum universum includit. Arbor est apta repraesentatio universi dynamici et crescentis. Respiciens ad arborem, vides massam rotundam foliorum exteriorem ut arbor crescit, unumquodque folium recipiens ab aqua in illam instructam. Item, quaelibet pars universi dependet a fluxu temporis, quo Creatori eam coniungit. Simul tria membra divinitatis praebent tempus, vitam, sustentationem universo.

In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in principio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt; et sine ipso factum est nihil quod factum est. In ipso vita erat; et vita erat lux hominum. (John 1:1-4).

lignum vitae est una arbor et Pater "Creata omnia per Iesum Christum".^[11]

O Dominusquam multiplicata sunt opera tua! omnia in sapientia fecisti: plena est terra divitiis tuis. Sic mare magnum et latum hoc, in quo sunt reptilia innumerabilia, tam parva et magna bestiae. ... Emittis spiritum tuum, creantur; et renovas faciem terrae. Ps.

Nuper compertum est mundum observabile plus quam trillion galaxiae contineri-decemplum plus quam antea cognitum erat!^[12] hi sunt rami universi, qui repraesentantur per "ramos arboris vitae." In quolibet arboris ramo sunt folia innumerabilia - pars arboris quae per photosynthesin lucem in saccharos transformat, quae tandem vim cuiusque arboris cellae praebet, ut suos flores, fructus et semina producere possit. Hoc simile est stellis, quarum multae billions in unaquaque galaxia sunt. Vim faciunt copiosissime ad calefaciendum et lumen ad necessitates vitae in aliqua tellure habitabili intra suum spatium suppeditant.

Vita talium planetarum per fructum arboris repraesentatur. Fructus est dulcedo et gaudium. Reditus est in obsidione operae quam in ligno impendit curator. Deus est universitatis custos, et incolae dulces fructus sunt in arbore sua.

Numeri Dei

Et hoc exemplo intelligimus quod septenarius numerus perfectio designatur. Septem sunt partes essentiales ad totam arborem vitae, et per consequens universum. Tria membra Divinitatis repraesentantur per aquam et per duos truncos (II, 1), et consilio eorum ad creandum universum per conjunctionem truncorum. Tum ipsum universum creatum — cum suis galaxiis, singulis systematibus stellarum et planetis incolentibus, repraesentatur per ramos (2), folia (3), fructus (4).

Iuvat notandum quod quarta pars ligni est divinum concilium, quando deitas voluit creare. Ubi Creator creato occurrit. Si separatim loqueris de divinitate a creatione, tria sunt quae ad arborem pertinent. Deus ergo in solio suo per ternarium numerum designatur.

Dei relationem ad Eius creationem considerantes, quarta pars comprehendimus: Eorum consilium simul. Eorum unitas consilii non modo creandi, sed tempore in consilio, omnia quae eventura sunt, circumdedit. In illa communione Deus sacrificium retulit, quod ab Amore deductum est Creatio. Propositum entia cum libero arbitrio creare, acceptio consequentium significabat, cum quis suo modo eligit. Sic erat in animo aedificare templum, in quo effectus peccati tractari possent. In illa communione, per coniunctos truncos arboris vitae, consilium salutis positum est.

Sic ait Dominus ecce vir cui nomen Germen; et ascendet de loco suo et aedificabit templum Dei DominusIpse ædificábit templum Dómini Dominus; et portabit gloriam, et sedebit et regnabit super thronum illius; et ipse erit in solio suo sacerdos; et pacis erit inter utrumque consilium. Zechariah 6:12-13;

Hoc in loco describitur effectus pacis consilii exsequendi, referendi ad Iesum (germen), qui templum Dei aedificabit. Ante creationem positum erat consilium, sed usque ad peccatum non opus erat.^[13] Et donec crux, non potuit plene a rebus creatis intelligi. Sed ad tempus omnia in illo pacis consilio comprehensa sunt.

Hoc est quod creatio cingitur prospectu Dei. Creatio sine Deo esse non potest, non plus quam rami, folia et fructus existere absque trunco ​​quod illis vitae suppeditet! Sed peccatum est per se ipsum peremptorium, ut necesse sit peccatum ab universo removeri, ne sui ipsius destruatur. Clavis igitur est salutis consilium ad universi exsistentiam permanentem. Ita, si creationem referamus, non solum palmites, folia et fructus, sed etiam pacis consilium comprehendere oportet, quae sola eius exsistentiam sustineat. Invenimus ergo quaternarium numerum creationem.

In hoc mundo obstaculum est inter nos et Deum. Propositum salutis est nexus nexus et cum consilium plene perficitur, Deus et creatio tamquam totum unum unitum stabunt. Quis ergo numerus? unio? Debet esse numerum septenarium, quia omnes septem partes debent comprehendi in integra arbore. "Septem" significant totum universum; et Deus et Creatio (3+4), sed sine peccato.

In specie illud centrale intuentes: unitatem deitatis in consilio pacis, crucem Christi videmus. Non mirum si crucem iterum in centro invenire debemus. Crux enim, ut hic repraesentatur, stat in medio universi. Actio est Dei ad reparationem hominis a peccato. Illa actio divinitatis est distribui super omnem creaturam. Constat ergo quod ipsa actio per multiplicationem repraesentatur, sicut vidimus unionem per additionem. Sic multiplicatio divinitatis in creatione (3) repraesentat foedus Dei cum homine ad eum a peccato restituendum. Numerus 'duodecim' significat foedus ut universum statum in incorruptione restituat. Haec notio etiam in " Orion praesentatio.^[14]

Sigillum fraternae dilectionis

Cum Revelatione Deum esse tempus, varias Scripturas locos in tota nova luce coepimus videre. Unum quidem sigillum Philadelphiae. In epistola Jesu huic ecclesiae, dixit.

Qui vicerit, faciam columnam in templo Dei mei, et non exibit amplius, et scribam super illum. nomen dei mei; et nomen civitatis Dei mei, quae est Hierusalem nova quae descendit de caelo a Deo meo et scribam super eum nomen novum meum. (Apocalypsis 3: 12)

In hoc loco tria inscripta sunt vincendi Philadelphiani, quae sigillum constituunt. Uno modo, quod nomen sumitur ad characterem vel naturam nominis. Unde cum dicit nomen Dei mei, non est simpliciter ad tetragrammaton^[15] vel aliquid simile, sed ad naturam vel indolem Dei. Patet igitur ex hac revelatione nomen Dei in contextu Orionis esse Tempus. Quid hoc ferat momentaneum videbimus, sed primum reliquas sigilli partes inspiciamus.

Haec frater Ioannes iam tandem in ultimo articulo allocutus est. Hora veritatis, ubi nonnullas Sanctae Urbis notas descripsit, qualitates suas illustrans ut mobilem biosphaerium ad homines ab uno planeta in alium transportandum. Novum nomen Iesu cuivis notum esse debet cum fundamentalibus nuntii Orionis! Alnitak stella Orionis est Iesum repraesentans ideoque nomen eius novum munus tamquam centrum Orionis Horologii describit.

Philadelphiae sigillum (id est "amor fraternus"), totum fere tempus est. Id est de custodia coronam temporis^[16] perseverando vivere victores donec Iesus redeat. Eo tempore quo Pater cum Alnitak et Sancta Civitate descenderet; ab Orion Horologium specificatum est. Tempus intelleximus, ac etiam diem in frontibus imaginum nostrae Facebook scripsimus ut fidei nostrae signum, quod sigillum ad certum tempus refertur: tempus adventus Iesu.

Id quod derisores dicunt, erat quidem tempus quo utique rediturus erat. Horologia non errat. Argumenta nimis sunt ad eorum accurationem. Sed quis non vere a Spiritu Sancto signatur in ecclesiam fraternae dilectionis, nisi probatus fuerit et ostenditur se habere revera amorem sacrificalem erga fratres suos — et per « fratres » omnem humanitatem refero, non solum amicos et familiam nostram! Verum ad Dei sapientiam, in ipso sigillo programma programma, ut vides.

Tempus novimus et magis magisque perculsi sumus in spe videndi beatam spem, sed tristitia erat quae laetitiam nostram minuebat quod Iesus venturus erat. Tam pauci erant qui crediderunt! Ipse vero, cum cogitarem de hominibus, qui videbantur tales habere cor sincerum et humile, qui exspectabant exspectationem raptus, mirabar cur confundantur, cum susceptus sum, quia melior illis non eram;

Nihilominus non potui effugere testimonium hunc nuntium sola voce puri Evangelii esse, nec quisquam vivere usque ad finem sine illo, quia sola scientia specialem habet necessariam ultimae generationis ut staret postquam Iesus intercedit Eius intercessionem ut veniamus. Intelleximus signum quod Deus dedit nobis pactum aeternum, sicut frater Johannes in sequenti articulo huius seriei explicabit, et omnia completa sunt, licet non eo modo quo expectavimus. Sed dum symbolica, adimpletiones nimis clarae sunt, erratum est.

Expertus accessit, cum intelleximus applicatam fabulam servitutis Iacob Labani pro duabus filiabus, Lia et Rachel. Frater Robertus plura de studiis in suo articulo communicabit, sed hic sufficiat dicere nos intellexisse nos alteri servire "septem annis" in terra, tempus dare iis quos primo septem annos venturum expectabamus, sed qui numquam venerant! Utinamne id facere vellemus in summa spe et exspectatione reditus Christi, qui intra paucos dies futurus erat?

Electio nobis data est: Placetne ut nostris languoribus corporibus et hoc obscuro saeculo explendum desiderium nostrum expleat, suis incolis sine spe "septem annos" plagarum ac desperatorum conditionum relinquens, paucis credentibus contenti, quibuscum vinculum unitatis elaboravimus? An maximam desideriam et spem carnis nostrae crucifigeremus, et septem, sicut credidimus, annis plus servitii subiremus, sciens tempus persecutionis et magnae tribulationis fore? In hoc autem casu, hoc esset tempore quo prophetiae actu visibiliter et litteraliter adimplerent, ut multi eam cognoscerent et veritatem quaererent.

Electio inquisita patuit: non oporteret secundum proprias cupiditates eligere. Ita, propediem ut erat ad carnem nostram; spes nostra renovata est ut quod vere erat desiderium cordis nostri adhuc impleri potuit: ut qui tempus non abiecerunt, pulchritudinem Domini nostri in Orione agnoscerent, nosque immolarent in testimonium amoris sui et officii sui.

Philadelphiae sigillum non est de tempore adventus Iesu, sed de illo Deus, qui tempus est! Et si Deus tempus est, potest cum tempore quod vult. Exempla Scripturae continet manipulationis Dei temporis, quod fortasse nostis. (breviata dies Ezechiae^[17] et duplex dies Iosue^[18] Duo sunt quae facile in mentem veniunt.) Sigillo temporis in fronte, facultates patentes, et cum tempus non sufficit ad opus perficiendum, tunc Deum nostrum appellamus, qui nostrae necessitati suppeditare potest. Dilectio fraterna de rogabat Tempus tempus enim magis indigentibus necessarium est, non obstante sacrificio, in processu dare debemus. Haec est ratio signati.

Horologia ad finem perventum est, et agnoscimus 144,000 implicite debere Dei auctoritatem respectu temporis discernere! Nuntii temporis veritatem agnoscent et fraternam caritatem exhibebunt, qui sponte sua desideria sacrificant ad petendum tempus, si opus fuerit, pro aliis. Oculos suos erigunt et ultra parvum familiarem circulum prospiciunt, ubi conatus multorum qui vera carent fraterna amor prorsus et propter se consumitur et saepe consumitur — quasi non sit alia anima in perituro orbe ad cognoscendum tempus.

Gratis accipite, libenter da

Haec nuntius semper sacrificii nuntius fuit. Donatum est Evangelium salutis, sed quanti aestimas? "Vendere" omnia quae habes, etiam artissimas necessitudines, si necesse est, ut "emere" agrum ubi Iesus, magni pretii margaritam inveniatur?^[19] Visne Iesum eligatis super filios tuos, sponsum tuum, vel tuas maximas possessiones et consolationes? Si non plus omnibus istis nobis, duriora verba habet, quae nobis competunt;

Qui amat patrem aut matrem plus quam me, non est me dignus : et qui amat filium aut filiam super me, non est me dignus. Et qui non accipit crucem suam et sequitur me, non est me dignus. Matth.

Sed scias, Dominum bene valere omnia quae de huius mundi dona possumus dare;

Et omnis, qui reliquit domos vel fratres aut sorores aut patrem aut matrem aut uxorem aut filios aut agros propter nomen meum, centuplum accipiet et vitam aeternam possidebit. Matth.

Iesus, magnum nostrum Exemplum, omnia dedit in vita sua corporali et aeterna, in forma humana semper manens.^[20] Nos quoque experientiam omnium largiendi persensimus, ut, si opus esset, nomina nostra delere de libro vitae, exiguum adhuc esset pretium solvere, ut purum Evangelium, quo tempus comprehenditur, pervenire posset ad mundum, ac multi haberent opportunitatem vitae aeternae in hac tenebris et confusis hora reperiendi. Satis est praemium quod tu, lector, nunc facultas legendi et intelligendi est! Vos domus, familiae, agros centuplum accipimus.

Vis etiam omnia tua pro Jesu, tollens crucem tuam et sequendo illum in Calvariam? Certa erit vita tua aeterna, sed requirit ut vita corporis tua detur.

Qui enim voluerit animam suam salvam facere, perdet eam: qui autem perdiderit animam suam propter me, salvam faciet illam. Luc.

Mementote Iesum esse nostrum exemplum. Praecessit nos, et experientiam eius nos habere cupit. Putares exercitatio vinculi. Nos naturaliter vinculum est cum iis, qui similem nostri experientiam habent. Prope erimus Christo, si sacrificii habitus, qui Eius vita insignitur, a nobis omnino alienus est? Contra, si eius persuasiones communicamus; si persecutionem patimur; si vitam nostram sicut ille demus, melius per communem experientiam ei referre possumus. Novimus eum, et ipse novit nos. Vitatio huius experimentalis cognitionis passionum Christi quae ducit ad multorum christianorum deceptionem.

Multi dicent mihi in illa die: Domine, Domine, nonne in nomine tuo prophetavimus? et in nomine tuo daemonia eiecimus? et in nomine tuo virtutes multas fecimus? Et tunc confitebor illis; numquam te cognovi; discedite a me, qui operamini iniquitatem. Matth.

Qui in hoc infausto genere cadunt, sensum inaniter consolantur. Dolorem sentiunt cum verbis et actibus "christianis", sed non commoda cum charactere christiano. Quaestio fundamentalis est quae populum Dei ab initio perculit, et Deus populum suum castigavit, eosque abiecit ob pertinacis rebellionis sub specie boni nominis.

Dum quidam aperte rebellant et consociationem suam cum Deo eiusque moribus negant, multi se liberos eius profiteri pergunt, cum eorum vita prorsus apostasia est. Nomen eius vindicantes et officia divina colentes aut religiosa, sentiunt se Christianos esse, cum revera eorum vita non rationem Christi reddunt, quod christianum facit Christianum.

De ratione temporis

Cum naturam Dei alloquimur, interest meminisse nos tamquam entia finita non posse sperare Deum infinitum nostrum comprehendere. Semper periculum est offerre arctam eius conspectum in nostro studio explicandi vel cognoscendi. Deus enim, qui est omnipraesens, semper existens, et finem a principio cognoscens, distinctio causae et effectus turbatur. Nonnulli putant, quia Deus scit electiones quae ab initio facturi sunt, neminem vere liberum arbitrium habere, sed quicquid Deus in mente habet nobis esse id quod facturi sumus.

Ad mentem Dei pervidere non possumus, ubi tamen omne tempus simul est pervium, sic ad nostram cognitionem et perceptionem restringimur. Cum ergo Deus sciat quomodo eligimus, nescimus, et Dei cognitio libertatem nostram non terminat. Sed contra est quod Deus, qui sua infinita cognitione limitatur, vanitas enim est electionis conceptus, si non restringitur temporis cognitio ad quam fit electio. Et inde est quod lex Dei est immutabilis. Eius "electionis" est descriptio seu melius declaratur, eius indoles, indoles temporis.

Ex prospectu nostro, tempus fluit sicut flumen et eventus consequenter evenire videmus, sed ex prospectu Dei, qui is flumen totum, eventus non fiunt, sed sunt status entis. Scriptura hoc exprimit verbis similibus "Agnus occisus ab origine mundi."^[21] Ex prospectu nostro Iesus occisus est anno Domini 31, sed ex prospectu Dei simpliciter occiditur. Ipse est semper praesens SUM. Crucifixi eventus eventum confert ad statum essendi definit qui est et extollitur ut fundamentale attributum.

Coniunctio immutabilis Legis et infiniti Amoris in cruce Calvariae perspicitur. In illo definiendo tempore clarius potuit natura Dei videri quam in aliquo alio. Et cum inde Dominum nostrum intuemur et cor Temporis inspicimus, tacito pavemus. Videte illum flentem super filium suum morientem, inaudito tamen separatione pro inimicis suis, omnes qui peccaverunt, ut sibi reconcilientur.

Cur tam vehemens mensura necessaria erat? Sollemnis actus hanc suam legem mutavit, an amoris et immutabilitatis in tempore definivit? Plane Jesus mortuus est propter ruptum, quia mutari non potest, est enim imago Dei, qui est tempus et non mutat. Non mortuus est, ut posset evacuari, hoc enim est impossibile. Caveamus, cum dicimus: Crucifixus est lex! Non, erat "chirographum decretis quod erat contra nos".^[22] affixum cruci, non decem praecepta, quae nos defendunt. Si istius legis sanctitatem intelleximus, sublimibus verbis adorationis regis Davidis in capite Bibliorum longissimo, Ps.

Doce me, Domine DominusViam iustificationum tuarum instrue me; et servabo usque in finem. da mihi intellectum et legem tuam custodiam; in toto corde meo observabo illud. Deduc me in semita mandatorum tuorum: quia ipsam volui. in hoc enim delector. Inclina cor meum in testimonia tua, et non in avaritiam. (v. 33-36).

Inclinavi cor meum ad faciendas iustificationes tuas semper. usquc ad finem. (v. 112)

Et ambulabo in veritate, quoniam mandata tua exquisivi. Et loquar de testimoniis tuis coram regibus et non confundar. Et delectabor in mandatis tuis, quae dilexi. (v.45-47)

Multi persecutores mei et inimici mei; a testimoniis tuis non declinavi. Vidi scelestos, et tristatus sum; quia verbum tuum non custodierunt. Vide quomodo praecepta tua diligo; vivifica me, O Dominus, secundum misericordiam tuam. Verbum tuum verum est ab initio omnis iustitia tua in aeternum permanet. v.

Flumina aquarum deduxit oculos meos, quia non custodierunt legem tuam. v.

Foderunt mihi foveas superbi, qui non sunt secundum legem tuam. Omnia mandata tua veritas: inique persecuti sunt me, adjuva me. adiuva me. Paene consumpserunt me in terra; sed praecepta tua non dereliqui. (v. 85-87)

tempus est tibi. Dominus, ad operandum irritum fecerunt legem tuam. (v. 126)

Pax multa diligentibus legem tuam, et non est illis scandalum. (v.165)

Amas legem Dei; Eius mores? Credisne usque in finem perseverare, an eos qui eam irritam faciunt adjungis? Quod praeceptum est, quod impetum accipit? An lex abiecta est, quia dicit, Non moechaberis? An propter eum qui ad tempus pertinet? Videsne unde oriatur sabbatum oppugnatio? Temporis inimicus est Satanas, ita naturale est, ut omnia quae a tempore procedunt impetat. Procedebat gradum intellectus typicam Sabbatorum^[23] tum, quae pars est nuntii magni, ut resistentiam hominum augeat ad hoc nuntium accipiendum.

iamque vides quam ob rem tam male audis? Diabolus innumerabiles homines adduxit ad falsa tempora sine auctoritate temporis, ut veritas in contumeliam fieret simpliciter per societatem! Et nunc intellegis, cur adventus motus cum tempore nuntius inceperit et cum nuntio temporis desinat? Deus aliquid de seipso revelat, et Diabolus operatur in hoc quod conatur reprobare, ne homo hanc scientiam recipiat. Temptat vos repudiare tempus nuntium, quia novit esse Spiritus Sancti nuntium, cuius rei repudiatio est Spiritus Sancti repudiatio, quae irremissibile peccatum constituit.

Et omnis qui dicit verbum in Filium hominis, remittetur illi: qui autem dixerit contra Spiritum Sanctum, non remittetur ei; neque in hoc mundo neque in futuro. Matth.

Satanas etiam legem aggressus est ad credendum servari non posse, etiam in fide Iesu. E contra, inspirat aliquos ad credendum se tenere posse, si modo id conentur, quod in sua potestate faciunt. Hi iureconsulti fiunt, et plerumque infelices sunt, et multos aversantur semper etiam cupientes legem servare. Sed pauci quidem sunt, qui docent, ut per fidem in Christum quis habeat obedientiam. Nihilominus, Sacra Scriptura multa promissiones continet. Unus ex dilectis meis in fine Iudae est:

Nunc ad eum qui potens est te a lapsu prohibere, et immaculatum te exhibere ante conspectum gloriæ suæ in exsultatione, soli Deo salvatori nostro, gloria et magnificentia, imperium et potestas ante omne sæculum. Amen. Jud.

Si hoc credis, experiaris! Tantum accipe per fidem, nec temetipsum a lapsu prohibe, ne fanaticus fias vel legalisticus! Crede quod Iesu et vivat in te suam vitam.

Prophecies Repurposed

Plerique christiani constituunt electiones suas non differentias facere, sed vaticinia et promissiones Dei perinde impleri, quantumvis velint. Verum est tamen, quod Scriptura id non fert! Non est difficile invenire exempla in quibus Deus Sua consilia mutavit (de humano scilicet prospectu loquens!). Saepe suam voluntatem expressit Israeli, sed aliter elegerunt, ut Deus permitteret pauperes eorum electiones, ac respondissemus aliter quam vellet, si mansissent obedientes.

Multae prophetiae datae sunt Israeli, quae eis propter incredulitatem et rebellionem suam adimpleri non poterant. Tunc prophetiae istae « spiritalis Israel » symbolicae factae sunt nec in singulis proprietatis nominibus (nobilissime loci antiquissima nomina), sed spiritalis discretio et inspirationis opus est ad cognoscendum quaenam partes adhuc compleantur et quomodo. In verbis VII-diei Adventist Commentarius:

Prophetiae de futura gloria Israel et Ierusalem principaliter oboedientiae fuerunt condiciones (cf. Ier. 18, 7-10; PK 704). Litteram in sequentibus saeculis adimpletionem haberent si Israel propositum Dei de eis plene recepisset. Defectus Israel adimpletionem harum prophetiarum in primo proposito impossibilitatis effecit. Hoc tamen non ex necessitate implicat has prophetias ulterius significationem habere. Paulus his verbis responsionem suppeditat, Non quod verbum Dei evacuet. Non enim omnes qui sunt ex Israel, hi sunt ex Israel. Unde hae promissiones habent gradum applicationis ad spiritualem Israelem. Sed quorsum? Haec inspirationi relinquenda sunt ut determinent...^[24]

Cum Deus prophetiam dat, saepe est in specie locutionis, si tunc. Sed Deus non permittit verbum suum vacuum;^[25] etsi "si" condiciones non convenerunt. Quo in casu, prophetia data pro alio tempore redditur autem occurrit, licet sit in forma symbolica.

Unde cauendum est quod nimis insistendum est quod in forma litterali prophetia debet impleri. Conditiones obedientiae vel fidelitatis saepe implicantur, quae si adhuc desunt in populo, ad quem prophetia pertinet, hoc ipsum prophetiae locum habere potest. Non donec condiciones debitae conveniant, sive in eodem populo, sive in coetu repraesentativo, prophetia compleatur. Quamvis nosmetipsos in prophetia cognoscamus, nunquam de illo superbire debemus, quasi Deus requiratur nobiscum operari. Instrumentis humilibus utetur, nec sunt pernecessaria.

Exemplum accipite Israel. In uno loco arcam Foederis tractaverunt quasi virgulam magicam, quae eis bellum intulit, quando eam in aciem ceperunt. Sed Deus permisit eum magna clade capi ab hostibus pro Israel.^[26] Apud Jeremiam, die illo, accusavit eum populus loqui contra Hierosolymam;^[27] quasi claudatur Deus ad eam benedicendam, non obstante eorum inoboedientia et rebellione!

Incrementum Reliquiarum

Eadem quaestio in unoquoque populo perseveravit, quem Deus ut repositum suae veritatis esse voluisset. Primum fuit Judaeorum. Christiani igitur, post repudiationem Patris Filii sui donante, christiani sunt. Sicut Judaei, bene inceperunt, sed mox compromissum et tolerantia peccati obrepserunt, dum populus spectabat ad largitiones benedictionum quas Deus illis contulerat (sicut cum Judaeis fecerat), et secura ceperunt illam gratiam pro testimonio superiori stantis apud Deum. Rejecerunt reformationes quas Deus adducere voluit, et reliquiae admodum parvae remanserunt, quae culmen Reformationis acceperant;^[28] donum sabbati, a Jesu.

Sed residui etiam illae parvae creverunt, et cum incremento venit declinatio, quae est communis omni regiminis et corpori hominum terrestrium. Multiplicari necessario significat minus circumspectionem ab iis, apud quos motus incoepit, qui studiosissimi sunt, necessitates tenentes coetus proximi cordi. Defectus inspectionis ad compromissionem et inevitabilem interitum ducit. Nunc videmus inauditum casum calamitosum Ecclesiae septimi-diei Adventistae;^[29] quae creverunt ex reliquiis minimis, qui acceperunt sabbatum; sed etiam si scissura in Ecclesia sanatur, compromissum internum tantum solidatur, quod pro normali acceptum est. Tunc dicet Deus:

Sanaverunt contritionem filiæ populi mei leviter, dicentes: Pax, pax; cum non sit pax. Jer.^[30]

In tali adiunctis, magnum erit iudicium agnoscere deceptionem, pro sanatione Ecclesiae iam factae sicut Ecclesia fidelis (populus) reliquit apostasiam ordinationem ecclesiae (quae non est ecclesia, biblico loquendo)! Apostasia earum adhaesionem ad unbiblicas IR normas includit, quia ordo earum exsequens est ut statum suum vectigalis exemptum conservaret (minas debilitas amissione tributi exemptionis ducebat eas ad normas submittendas, quae includunt parem occasionem mulieribus et LGBT populum tenere. omnes ecclesiasticis officiis, ac sic legem humanam supra Deo positam esse. Deceptio est, sive spectes sanitatem ordinationem, sive sanationem hominum a peccato. Deus cor intuetur, et populus eius magis de cordis condicione quam sanitate norma versari debet.

Pauci autem ex eis audientes vocem Dei in Orione audiverunt. Nulla tamen alterius motus pictum est in Bibliis. Novissima haec reliquiarum quartum symbolum est mulieris Apocalypsis 12 — stellae coronae eius. repraesentantur per quartum fluvium ex Eden (Eden (Euphratis). Et quaternarius est numerus Creationis, ut conveniens esset quod quartus motus est ille qui perveniat ad quatuor angulos terrae cum quarto Angelo nuntiante.^[31] in tempore autem post quatuor angelos emittuntur et flant quattuor venti.^[32]

Nunc quaerendum est, quomodo vitare possumus periodum mortem, quae inevitabiliter venit ad omnem ordinationem? satanas princeps mortis est, et si eius principia sunt secuta, sicut sunt in omnibus Institutis in terra, mors certa sequi. Sed Deus est princeps vitae, et solum per gubernationem sui non potest habere vitam aeternam, sive per se sive secundum corpus corporatum. est TANTUM Spiritus Sanctus qui nobis ministrare potest. Omnipraesens est, ut cum singulis omnibus simul esse possit, eosque suo zelo inspirare potest, ut nullus omnino desit acerbe sacrificii Spiritus.

Sic videmus orationem dependentiam nostram progredi. Tempus est nunc pro Spiritu Sancto operari. Solus est capax victoriae. Munus nostrum est necessitates agnoscere ac proinde ac specialiter orare. Hoc pertinet ad omnem membrum credentium motus!

Philadelphiensis ecclesia cavetur ne coronas suas amittant.^[33] Quod per victoriam jam coronati sunt. Etiam Iesus in victoria coronatus est tempore crucifixionis verisimiliter, et sicut victoria Iesu non apparebat donec tempus fructus eius revelaretur, sic etiam tempus dandum est ut victoria nostra pateat.

Oratio ad tempus nostrum est responsum, et credimus eos revelatos esse, qui proni sunt ad Spiritum Sanctum in hoc nuntio recipiendum, quia grato animo accipiunt temporis notitiam, nec inexpiabile contra Ipsum peccatum committunt, eius nuntium reicientes. Plures tamen in plagas fato suo occurrent.

Est locus victoris Philadelphiensis Ecclesiae reliquias, quas vocavit Dominus, ut eos, qui noverunt Dominum, ducere et consolari in tempore tribulationis magnae, donec debellarentur inimici eius. Hostes sciunt qui sunt. Cum foedere climatis globalis vim obtinente, scriba Ban Ki-moon IR suam dignitatem affirmavit, dicens: "Nos" manent in stadio contra tempus."^[34] Etiam ad genus contra tempus rettulit quo pactio primum die 22 Aprilis 2016 subscriptionibus aperta est^[35]-a die notata in peste horologium Orionis;^[36] quia bene novit qui est contra ipsum. Principes mundi, qui putant se per proprias conatus redimere planetam, sciunt se contra Tempus erexisse.

Iam illa victoria vocata est ab illo, qui finem novit ab initio. Quod autem habet parvum, sed fidele exercitum ad operandum, ostendet quid contra omnes dissidentes possit spiritus eius facere. Hic Spiritus Sancti motus, qui per septem annos primos viginti membra servare studuit, cum Ipso laborabit et vigilabit, sicut mundum vincit in secundo « septem annis ».

Et iterum venit angelus, qui loquebatur in me, et suscitavit me sicut hominem excitatum a somno suo: et dixit ad me: Quid tu vides? Et dixi : Vidi candelabrum omne aureum cum phiala super caput ejus, et lampades ejus septem, et septem fistulae ad lampades septem quæ sunt in summitate ejus : et duæ olivæ juxta illud, una a dextris lampadis, et una a sinistris ejus. Et respondi, et aio ad angelum qui loquebatur in me, dicens : Quid sunt isti, domine mi ? Et respondit angelus, qui loquebatur in me, et dixit ad me: “Numquid nescis quid sunt haec?”. Et dixi : Non, domine mi. et respondit et dixit ad me dicens hoc est verbum Dei Dominus Zorobabel dicens: non ex virtute neque in virtute sed in spiritu meo dicit Dominus exercituum. Quis es tu, mons magne? coram Zorobabel in planum: et educet lapidem primarium ejus in jubilo, clamantem: Gratia, gratia ei. Zechariah 4, 1-7;

Tempus arduum aggredimur, sed non omnes dolores. Visitat nos Dominus, et magna et mirabilia fient. Pater se tradidit in temporis additamento opus. Spiritus Sanctus se tradet populo ad persuasionem et zelum, et Iesus Alnitak Dominus se tradidit in Orione, quasi facie ad os loquens nobiscum. 144,000 etiam se dant vasis volentibus ad serviendum Deo legatis in exercitu suo. Isti sunt custodes veritatis eius pro eis qui in mundo moribundo eam suscipiunt, donec eius opus perfectum est et reges orientales corporaliter venire possunt.

Deus amor est, et amor participandus est ut perfectus sit. Ita est cum tempore. Deus est tempus, et tempus participandum est ut compleatur. Dicet tibi Jesus: Numquam te cognovi, quia non vis eum tecum communicare tempus? An donum temporis vis accipere ad experientiam vitae immolationis Iesu? Reminiscere, ut statuis, magnificentissimum praemium sacrificii tui esse. V. Spíritus Sanctus sit tecum usque in finem.

Nihil horum timeas quae passurus es: ecce mittet quidam ex vobis diabolus in carcerem, ut tentemini; et habebitis tribulationem diebus decem, esto fidelis usque ad mortem dabo tibi coronam vitae. (Apocalypsis 2: 10)

Fiat ratio fratris Ioannis de Dies Testium ad cor tuum accede, res et sensus nostri temporis experientiae.