El Lia Trezoro Aferoj Novaj kaj Malnovaj

Jozefo - ankaŭ nomita kiel unu el la dek du kapoj de la 144,000 de Revelacio - estis unu el la famaj interpretistoj de sonĝoj en la Biblio. Li estis en siaj malfruaj adoleskojaroj kiam li ricevis du proprajn sonĝojn. Tiam, post la tragika perfido, kiu sklavigis lin al egipta sklaveco, li interpretis du sonĝojn de la kaptitoj de Faraono. Fine, Faraono ricevis du sonĝojn, kiujn Jozef estis vokita interpreti.

Por la elnestiĝanta familio de Israelo, la sonĝoj de Jozefo (kiu rezultigis lian ekzilon) kaj la sonĝoj de Faraono (averto pri la malsato) povas esti viditaj kiel diaj mesaĝoj por la savo de la tuta familio, pli ol sepdek personoj. Dio provizis mirindan savon metante grenon en Egiptujo sub la mano de Jozefo por savi ne nur la familion de Izrael, sed la tutan Egiptujon kaj homojn el aliaj landoj krome.

Tiamaniere, Jozefo estis tipo por la Savanto, kaj la sonĝoj kun kiuj Jozefo estis implikita en sia juneco kaj junaj plenkreskaj jaroj estis profetaj por la fino de tempo. Ili portas eĉ pli grandan mesaĝon por ni hodiaŭ ol por la tago de Jozefo! La granda savo, kiun Dio faris por la patriarkoj de Israelo, estis alegorio por la dua alveno de Jesuo kaj la savo de la popolo de Dio el ĉi tiu pekegita mondo.

Ĉar la sonĝoj de la generacio de Jozefo estas eksponitaj al vi en ĉi tiu artikolo, sciu, ke estas luma haveno ĉi tie sur ĉi tiu tero, kie vi povas veni por esti refreŝigita kaj fortigita por eliri denove por nutri tiujn, kiuj manĝas de via tablo, por fortigi ilin por la vojaĝo al ilia Sinjoro.

Kaj komencis veni la sep jaroj de malsato, kiel diris Jozef; kaj la malsato estis en ĉiuj landoj; sed en la tuta lando Egipta estis pano. (Genezo 41:54)

La kontraŭtipa "Jozefo" (nome Jesuo) ofertas savon por ĉiuj tiuj, kiuj malsatas je la Vorto de Dio en mondo, kiu malsatas je koncerna vero -io, kion vi povas "manĝi" - inter la maskanta propagando de ĉi tiu freneza mondo. Ĉu vi sekvos Lian lumon?

La Sonĝoj de Jozefo

La sonĝoj registritaj en la vivo de Jozef estis mallongaj sed signifaj. La unua estis jena:

Kaj kiam liaj fratoj vidis, ke ilia patro amas lin pli ol ĉiujn liajn fratojn, ili malamis lin, kaj ne povis paroli pace kun li. Kaj Jozef sonĝis sonĝon, kaj li rakontis ĝin al siaj fratoj; kaj ili malamis lin ankoraŭ pli. Kaj li diris al ili:Auxskultu, mi petas, cxi tiun songxon, kiun mi songxis; jen ni ligis garbojn sur la kampo, kaj jen mia garbo levigxis kaj ankaux staris rekte; kaj jen viaj garboj staris cxirkauxe kaj adorklinigxis antaux mia garbo. Kaj liaj fratoj diris al li:CXu vi ja regxos super ni? aŭ ĉu vi efektive regos super ni? Kaj ili malamis lin des pli pro liaj sonĝoj kaj pro liaj vortoj. (Genezo 37:4-8)

Jen pluraj simboloj: 12 garboj, el kiuj 11 kliniĝas antaŭ tiu de Jozefo. Rimarku, ke estas la fratoj de Jozef, kiuj donas la interpreton de la sonĝo. La dua sonĝo de Jozefo estis simila, tamen malsama:

Kaj li songxis ankoraux alian songxon, kaj rakontis gxin al siaj fratoj, kaj diris:Jen mi songxis plian songxon; kaj, jen la suno kaj la luno kaj la dek unu steloj adorklinigxis antaux Mi. Kaj li rakontis tion al sia patro kaj al siaj fratoj; kaj lia patro admonis lin, kaj diris al li:Kio estas ĉi tiu sonĝo, kiun vi sonĝis? CXu ja mi kaj via patrino kaj viaj fratoj venos, por adorklini nin antaux vi gxis la tero? Kaj liaj fratoj enviis lin; sed lia patro observis la diron. (Genezo 37:9-11)

En ĉi tiu kazo, estas la patro de Jozefo kiu donas la interpreton. Gravas rimarki, kiel Jakobo komprenis la sonĝon, sed por plene kompreni lian interpreton, oni devas meti sin en liajn ŝuojn kaj vidi vivon kaj morton el sia perspektivo.

Tiuj ĉi sonĝoj venis post la morto de Raĥel, la patrino de Jozef. Tial, por Jakobo rilati al la patrino de Jozefo en sia interpreto kiel venanta klini sin al Jozefo (tamen estonta) signifas ke li devis havi vidon al la resurekto; li vidis la sonĝon kiel signi kio okazos en la estonta vivo.

Tiel, ni jam vidas la bibliajn pruvojn por diri, ke ni traktas aferojn pli trafajn al ni, kiuj vivas sur la rando de eterneco, ol al Jozefo kaj lia generacio. Ni ankaŭ vidas tre klare per la adorado de Jozefo portretita en ĉi tiuj du sonĝoj, ke Jozefo klare staras kiel tipo de Jesuo, al kiu Jakobo kaj Raĥel kaj ĉiuj fratoj (kaj fakte ĉiuj loĝantoj de la tuta universo) ŝuldas sian respekton.

La malbona traktado de Jozefo fare de liaj fratoj estas viveca bildigo de la suferoj de Kristo. Ili senigis lin de lia mantelo, ili ĵetis lin en kavon kaj estus mortiginta lin, ili vendis lin por 20 arĝentaj moneroj, kaj ili sidiĝis por manĝi manĝaĵon (kiun li alportis al ili) senkonsidere. Li estis apartigita de sia patro, malvere akuzita en Egiptujo kaj enkarcerigita.

Kristo ankaŭ estis vendita de unu el dek du por 30 arĝentaj moneroj, senigita de Siaj vestoj kaj metita en gardejon. La regantoj de Lia popolo malvere akuzis lin kaj rapidigis lian ekzekuton, por ke ili povu sidiĝi kaj manĝi la Paskon—sendepende de Tiu, al kiu ĝi celis. Li ankaŭ estis apartigita de Lia Patro pro la pezo de la pekoj de Siaj fratoj.

Ĉu vi repacigis vian vivon kun via Savanto, kiel la fratoj de Jozefo—precipe Jehuda—repaciĝis kun Jozefo? Ni analizos la aktualan signifon de ĉiuj revoj post kiam ni resumos la ŝlosilajn punktojn el la ceteraj.

La Sonĝoj de la Kaptitoj

Dum Jozef maljuste pasis en malliberejo en Egiptujo, du el la oficistoj de Faraono estis malliberigitaj, kaj Jozef interesiĝis pri ili, estante la malliberulo, kiu estris la aliajn.

Kaj li demandis la oficistojn de Faraono, kiuj estis kun li en la gardejo de la domo de lia sinjoro, dirante:Kial vi aspektas hodiaux tiel malgxoja? Kaj ili diris al li:Ni songxis songxon, kaj gxin ne estas interpretisto. Kaj Jozef diris al ili:CXu la signifoj ne apartenas al Dio? diru ilin al mi, mi petas. Kaj la vinistestro rakontis sian sonĝon al Jozef, kaj diris al li: En mia sonĝo, jen vinberbranĉo estis antaŭ mi; Kaj en la vinberbranĉo estis tri branĉoj; Kaj la kaliko de Faraono estis en mia mano; kaj mi prenis la vinberojn kaj premis ilin en la kalikon de Faraono, kaj mi donis la kalikon en la manon de Faraono. Kaj Jozef diris al li: Jen estas gxia signifoklarigo: La tri brancxoj estas tri tagoj; tamen post tri tagoj Faraono levos vian kapon kaj restarigos vin sur vian lokon; kaj vi transdonos la kalikon de Faraono en lian manon, kiel antauxe, kiam vi estis lia vinisto. Sed pensu pri mi, kiam estos al vi bone, kaj faru favorkorecon al mi, kaj menciu min al Faraono, kaj elirigu min el ĉi tiu domo; ĉar ja mi estis ŝtelita el la lando de la Hebreoj; (Genezo 40:7-15)

Ĉi tie denove ni havas sonĝon kun frapanta simboleco, kiu havas por ni multe pli vivecan signifon (almenaŭ kiel kristanoj) ol ĝi povus havi en la tempo de Jozefo: vinberbranĉo, branĉoj, fruktoj, la pokalo kaj la vinbersuko (sen mencii la numeron tri). Ĉiu kristano scias, ke Jesuo estas la vinberbranĉo kaj ni estas la branĉoj.

Mi estas la vinberarbo, vi estas la branĉoj; Kiu restas en mi, kaj mi en li, tiu donas multe da frukto; cxar sen mi vi nenion povas fari. (Johano 15:5)

Rimarku, ke dum kiam Jozef sonĝis, alia interpretis ĝin, ĉi tie alia sonĝis kaj Jozef interpretis ĝin. Ofte okazas, ke Dio donas la komprenon de sonĝoj al iu krom tiuj, al kiuj Li donas la sonĝojn. Se vi ricevis sonĝojn kaj ne plene komprenas ilin, eble estus saĝe peti la konsilon de tiu, al kiu Dio donis la saĝon por interpreti sonĝojn, rekonante, ke "interpretoj apartenas al Dio", kiel Jozef diris.

Sed atentu: ne ĉiuj sonĝoj havas "bonan" interpreton, kaj se vi ne estas preta akcepti la interpreton, eble pli bone ne demandi. La sonĝo de la bakisto, ekzemple, kiu estas la sekva sonĝo en la rekordo de la vivo de Jozefo, estis jena:

Kiam la bakisto vidis, ke la signifoklarigo estas bona, li diris al Jozef: Mi ankaŭ estis en mia sonĝo, kaj: jen mi havis tri blankajn korbojn sur mia kapo; kaj en la supra korbo estis cxiaspecaj bakajxoj por Faraono; kaj la birdoj manĝis ilin el la korbo sur mia kapo. Kaj Jozef respondis kaj diris:Jen gxia signifoklarigo:La tri korboj estas tri tagoj; tamen en la dauxro de tri tagoj Faraono deprenos de vi vian kapon kaj pendigos vin sur arbo; kaj la birdoj formangxos de vi vian karnon. Kaj la trian tagon, tio estis la naskiĝtago de Faraono, li faris festenon al ĉiuj siaj servantoj; kaj li levis la kapon de la vinistestro kaj de la bakisto inter siaj servantoj. Kaj li redonis al la cxefvendisto al sia kasxisto; kaj li donis la kalikon en la manon de Faraono; sed li pendigis la bakistestron, kiel Jozef klarigis al ili. (Genezo 40:16-22)

Por aprezi la simbolojn de ĉi tiu sonĝo, unue oni devas fari klarigon pri la esprimo tradukita kiel "blankaj korboj" en la King James Version, kiu estus pli bone tradukita kiel korboj da blanka pano, ĉar la konkordo de la Forta donas la sekvan difinon por la vorto "blanka" en ĉi tiu verso:

H2751
kho-ree'
De la sama kiel H2353; blanka pano: - blanka.

La simboloj, kiujn ni traktas ĉi tie, estas la numero tri denove, korboj da blanka pano, bakaĵoj kaj festenantaj birdoj. Ĉi tiuj ankaŭ estas gravaj simboloj - ĝenerale negativaj - kelkaj el kiuj (precipe la birdoj) troviĝas en Revelacio.^[1] Bakita pano, kompreneble, simbolas spiritan manĝaĵon, sed blanka pano estas precipe konata kiel preskaŭ sen nutrado. Ĉi tio estas speco de pano kiu uzas fermentaĵon, kiu reprezentas pekon (kontraste al la macoj de la sanktejo kiu estis farita kun oleo, reprezentante la Sanktan Spiriton).

Tial ĉi tiu sonĝo tre kontrastas al sia ekvivalento. Krome, kvankam ĉi tiuj du sonĝoj formas paron, ili estis sonĝitaj de du malsamaj homoj. Ĉi tiuj diferencoj estas grave noti kaj fariĝos pli signifaj poste.

La Sonĝoj de Faraono

Du jarojn poste, la kariero de Jozefo kiel interpretisto de sonĝoj estis subite alportita al sia pinto. Li estis vokita el malliberejo, por interpreti la sonĝojn de la reĝo de Egiptujo. La unua sonĝo estis jena:

Kaj post la paso de du jaroj Faraono sonĝis; jen li staris apud la rivero. Kaj jen el la Rivero eliras sep bonaj bovinoj kaj grasaj; kaj ili manĝis en herbejo. Kaj jen sep aliaj bovinoj supreniras post ili el la Rivero, malbonaj kaj malgrasaj; kaj staris apud la aliaj bovinoj sur la bordo de la rivero. Kaj la malbonfarataj kaj malgrasaj bovinoj formangxis la sep bovinojn bone agrablajn kaj grasajn. Do Faraono vekiĝis. (Genezo 41:1-4)

Gravas noti pliajn detalojn menciitajn poste en la ĉapitro:

Kaj Faraono diris al Jozef: En mia sonĝo, jen mi staras sur la bordo de la Rivero; kaj jen el la Rivero eliras sep bovinoj grasaj kaj belaj; kaj ili pasxtis sur herbejo; kaj jen sep aliaj bovinoj eliris post ili, malricxaj kaj tre malfavoraj kaj malgrasaj; tian mi neniam vidis en la tuta lando Egipta por malbono; Kaj la malgrasaj kaj malfavoraj bovinoj formangxis la sep unuajn grasajn bovinojn; Kaj manĝinte ilin, oni ne povis scii, ke ili manĝis ilin; sed ili estis ankoraŭ malbone favorataj, kiel en la komenco. Do mi vekiĝis. (Genezo 41:17-21)

La ĉefaj simboloj estas rivero, brutaro, la numeroj sep kaj sep.

La dua sonĝo de Faraono estis simila:

Kaj mi vidis en mia sonĝo, kaj: jen sep spikoj elkreskis en unu trunko, plenaj kaj bonaj; kaj jen sep spikoj, velkintaj, maldikaj kaj blovaj de la orienta vento, elkreskis post ili; kaj la maldikaj spikoj formangxis la sep bonajn spikojn; kaj mi rakontis tion al la magiistoj; sed neniu povis tion deklari al mi. (Genezo 41:22-24)

La ĉefaj simboloj inkluzivas sep kaj sep denove, sed ĉi-foje estas unu tigo (anstataŭ la rivero) sur kiu kreskas la maizo (anstataŭ la bovinoj).

Tiuj, kiuj legis nian enkondukan artikolaron titolitan La Ofero de Filadelfio devus povi memori, ke la sep malgrasaj jaroj de la sonĝoj de Faraono estis profetaĵo ne nur por la antikva Egiptio, sed ankaŭ por la fino de la tempo—tempo en kiu ni jam troviĝas. Tiun fakton montras la sonĝoj mem, kaj tio kondukas nin al la ĉefa temo kaj celo de nia studo: kompreni, kion ĉi tiuj sonĝoj signifas por nia tempo.

Antaŭ ol ni deĉifri ilin, ni tamen entabelu la ŝlosilajn punktojn de ĉiuj revoj. Ĉi tio provizos certan vidan helpon al nia kompreno:

La sonĝoj estis donitaj en aroj de du. La unua aro estis donita al Jozef dum li estis hejme, la dua al la ĉefservisto kaj bakisto en malliberejo, kaj la tria al Faraono en la palaco. Notu ke la meza aro estis dividita inter du malsamaj individuoj, kiel emfazite per la punktlinio.

Rimarku ankaŭ, ke la sonĝparoj ĉiam dividas similajn nombrojn: la sonĝoj de Jozefo ambaŭ havas la numeron 11 (aŭ 12 inkluzive de Jozefo), la prizonaj sonĝoj ambaŭ havas la numeron 3, kaj la palacaj sonĝoj ambaŭ havas la numerojn 7 + 7. Ĉi tiuj estas ĉiuj bibliaj nombroj kun gravaj signifoj.

De Pasinteco kaj Presento

Se ni volas kompreni, kion ĉi tiuj sonĝoj signifas por ni hodiaŭ, ni malkonstruu la komunan miskomprenon, ke la paroj de sonĝoj, ŝajne duoblaj, havas unu kaj la saman signifon. Tiu ideo originas en la deklaro kiun Jozefo mem faris lige kun la sonĝoj de Faraono,^[2] tial oni kutime opinias tiel.

Tamen, ofte okazas, ke revoj (aŭ vizioj aŭ profetaĵoj ĝenerale) akiras tavolojn de signifo laŭlonge de la tempo. Dio konas la finon de la komenco, kaj kiam Li donas sonĝon, Li ofte metas plurajn tavolojn de signifo en ĝin, kiel tujan gvidadon al la individuo kiu ĝin ricevas (kiel estis la kazo por la revoj de Faraono), same kiel pli profundan signifon kiu povas esti plene komprenita nur "kiam la pleneco de la tempo venis," por tiel diri.

Tiel, dum agnoskante la dian inspiron de la sonĝaj interpretoj de Jozefo en la Biblio, ni ne devus senti kvazaŭ lia interpreto estas la fina vorto pri la afero. La vorto de Dio vivas, kaj ni volas kompreni, kion la Vivanta Dio diras al ni hodiaŭ per ĉi tiuj sonĝoj. Kaj por fari tion, ni devas konsideri ilin tre zorge, kaj ne konsideri, ke aferoj estas samaj kiam ili ne estas.

En la unuaj du sonĝoj, ekzemple, estas evidenta diferenco. La unua sonĝo parolas pri Jozefo kaj liaj fratoj, sed ne Jakobo kaj Raĥel. Kiel ni jam notis, Jakobo—kiu certe estis pli saĝa pri spiritaj aferoj en sia generacio ol la averaĝa homo, kiu estis degradita de preskaŭ kvar pliaj jarmiloj da peko—komprenis, ke la suno kaj la luno, kiuj adorkliniĝas al Jozefo, devas rilati al la estonta vivo, post la resurekto de Raĥel. Sed li ne kredis, ke li kliniĝos antaŭ Jozef, eĉ en la ĉielo;

Kaj li rakontis tion al sia patro kaj al siaj fratoj; kaj lia patro admonis lin, kaj diris al li:Kio estas ĉi tiu sonĝo, kiun vi sonĝis? CXu ja mi kaj via patrino kaj viaj fratoj venos, por adorklini nin antaux vi gxis la tero? Kaj liaj fratoj enviis lin; sed lia patro observis la diron. (Genezo 37:10-11)

En lia kredsistemo, estis venonta Mesio, kiu relevos la mortintojn kaj starigos la eternan urbon, "faritan sen manoj", kaj ĉi tion montris la steloj. Estis la Mesio—ne Jozefo—al kiu Jakob kliniĝus. Li ne komprenis, ke la sonĝo reprezentis Jozefon kiel tipon por la Mesio; li nur vidis ĝin laŭ la laŭvortaj personoj.

Retrospektive, estas tute klare laŭ la biblia registro, ke la fratoj de Jozefo ja laŭvorte kliniĝis antaŭ Jozef kiam ili venis Egiptujon por greno.^[3] 

Kaj Jozef estis la reganto super la lando, kaj li estis la vendanto al la tuta popolo de la lando; La fratoj de Jozef venis, kaj kliniĝis antaŭ Li kun la vizaĝo al la tero. (Genezo 42: 6)

Ĉi tio plenumis la unuan sonĝon, kie la 11 garboj kliniĝis antaŭ la garbo de Jozef. Gravas ankaŭ rimarki, ke la simbola kunteksto perfekte konvenas: ili kliniĝis antaŭ li por aĉeti grenon — ĝuste la simbolon, kiu estis prezentita en la sonĝo.

Kontraste, la dua sonĝo neniam estis laŭvorte plenumita. La Biblio ne mencias ie, ke Jakobo kliniĝis antaŭ Jozef (kaj Raĥel neniel povis havi). Krome, la kunteksto donita de la simboloj de la sonĝo ne ĉeestis. Kion la generacio de Jozefo havis kun la suno, la luno kaj la steloj?

Tiel, oni devas konfesi ke la dua sonĝo ne estis plenumita historie kiel la unua sonĝo, kaj tial ĝi havas malsaman signifon - signifon kiu devus impliki la ĉielajn korpojn iel (kiel kiel la plenumo de la unua sonĝo implikis grenon).

La Steloj de la Sonĝo de Jozefo

Malgraŭ lia nekredemo, ke li kliniĝos antaŭ Jozef, Jakob ankoraŭ antaŭvidis estontan plenumon de la sonĝo de Jozefo. Li tenis la sonĝon de Jozefo kiel vero, kaj li rekonis ke la sonĝo plenumiĝos en la estonteco de la genlinio de Jozefo iel, kiel povas esti vidita de la beno kiun li donis de sia mortolito:

Jozef estas fruktodona branĉo, fruktodona branĉo ĉe puto; kies branĉoj trairas la muron: La pafarkistoj forte afliktis lin kaj pafis kontraŭ li kaj malamis lin; Sed lia pafarko restis fortika, kaj la brakoj de liaj manoj fortiĝis per la manoj de la potenca Dio de Jakob; (de tie estas la pasxtisto, la sxtono de Izrael;) Ecx de la Dio de via patro, kiu vin helpos; kaj per la Ĉiopova, kiu benos vin per benoj de la ĉielo supre, benoj de la profundo, kiu kuŝas sub, benoj de la mamoj kaj de la ventro; La benoj de via patro superis la benoj de miaj prapatroj ĝis la limo de la eternaj montetoj; ili estos sur la kapo de Jozef, kaj sur la krono de la kapo de tiu, kiu estis aparta de liaj fratoj. (Genezo 49:22–26)

La "eternaj montetoj" rilatas al la konstelacioj de la ĉielo. La signifo de ĉiu parto de ĉi tiu beno estas klarigita detale en La Mistero de la Sankta Urbo, sed por la nuna celo sufiĉas emfazi, ke Jakobo prononcis estontan benon (Dio “benos vin”) de ĉiela naturo. Tiu aspekto de la beno estas eĉ pli klara en la deklamado de Moseo de ĝi antaŭ sia propra morto:

Kaj pri Jozef li diris:Benata de la sinjoro estu lia lando, por la altvaloraj aferoj de la ĉielo, pro la roso kaj pro la profundo, kiu kuŝas malsupre, Kaj pro la grandvaloraj fruktoj produktataj de la suno, kaj pro la grandvaloraĵoj elportataj de la luno, Kaj pro la ĉefaĵoj de la antikvaj montoj kaj pro la valoraĵoj de la daŭraj montetoj, Kaj pro la valoraĵoj de la tero kaj ĝia pleneco, kaj pro la bonvolo de la loĝanto en la arbetaĵo: venu la beno sur la kapon de Jozef kaj sur la supron de la apartigita de liaj fratoj. Lia gloro estas kiel la unuenaskito de sia bovido, kaj liaj kornoj estas kiel la kornoj de unikornoj; Li kunpuŝos la popolojn ĝis la finoj de la tero; kaj ili estas la dekmiloj de Efraim, kaj ili estas la miloj de Manase. ( Readmono 33:13-17)

Ĉi tie la suno kaj la luno estas specife referencataj, same kiel la konstelacioj (antikvaj montoj, daŭraj montetoj) kaj iliaj "ĉefaj aferoj" (te la planedoj).

La ĉiela kunteksto de la dua sonĝo de Jozefo kaj la referencoj al la steloj en la beno de Jakobo montras al la fino de tempo (kiel ankaŭ indikite per la beno de Moseo). Ĉi tio respondas al tio, kion Daniel profetis:

Kaj la saĝuloj brilos kiel la brilo de la firmamento; kaj tiuj, kiuj kondukas multajn al justeco, kiel la steloj por ĉiam kaj eterne. (Daniel 12:3)

Kaj ĉi tio montras al ni, ke se ni ŝatus esti saĝaj por esti instrumentoj por turni multajn al justeco, tiam ni devas rigardi supren al la ĉielo kaj kontempli la biblian signifon de ĉielaj objektoj kaj eventoj, kiuj estis donitaj kiel temposignoj precipe por la fino de tempo. Oni devas mallerni kategorie eviti ĉian saĝon de la steloj kiel pagana astrologio kaj komenci demandi la Kreinto de la steloj por trovi la signifon kiun Li donis al ili.

La sekva parto de ĉi tiu serio faros ĝuste tion, malvolvi la signifon de la sonĝoj de la generacio de Jozefo en la lumo de la steloj de la ĉielo. Se vi iom timas fari ĉi tiun vojaĝon al la steloj, eble la voĉo de Dio al Jakob utilos ankaŭ por plifortigi vin:

Kaj Izrael ekvojagxis kun cxio, kion li havis, kaj venis al Beer-SXeba kaj alportis oferojn al la Dio de sia patro Isaak. Kaj Dio parolis al Izrael en la nokta vizio, kaj diris: Jakobo, Jakobo. Kaj li diris:Jen mi estas. Kaj li diris:Mi estas Dio, la Dio de via patro; ne timu iri Egiptujon; cxar tie Mi faros el vi granda popolo; Mi iros kun vi en Egiptujon; kaj Mi revenigos vin; kaj Jozef metos sian manon sur viajn okulojn. (Genezo 46: 2-4)

En tio, ke vi legis ĉi tiun unuan parton, vi faris la unuan paŝon de via vojaĝo. Ĉu vi atingis Beerŝeban, alportante ĉion, kion vi havas, inkluzive de la animoj, kiuj sekvas vin? Nun estu forta kaj ne timu, ĉar Dio iros kun vi sur ĉi tiu vojaĝo kaj revenigos vin kun multe da kresko al (la ĉiela) Kanaano!

Bonvolu daŭrigi al parto II. Por tiuj, kiuj ne konas biblian astronomion, ni ankaŭ rekomendas La Elijaj Signoj.