வானமும் பூமியும் கடவுளின் கையால் அசைக்கப்படுவதற்கு முன்பு, அவரது குரல் கடைசியாக ஒரு முறை ஆகாயத்தை அசைத்தது. பரலோகத்தில் இருந்த அமைதி அவருடைய கடைசி ஏழு எக்காளங்களின் சத்தத்திற்கு வழிவகுத்தது. அவர்கள் பாவியை மனந்திரும்பவும், சந்தேகிப்பவரை முடிவெடுக்கவும் அழைத்தனர், ஏனென்றால் வானங்கள் முன்னெப்போதும் இல்லாத வகையில் அவருடைய மகிமையை அறிவித்தன. ஒவ்வொரு எக்காள சத்தமும் பரலோகத்தின் பெட்டகங்களில் அவரது கையெழுத்தில் பதிவு செய்யப்பட்டது, இவ்வாறு சர்வவல்லவரின் முத்திரையைத் தாங்கியது.
அசையும் வானங்களைப் பார்க்க எங்களுக்கு அனுமதி அளிக்கப்பட்டுள்ளது, மேலும் நீங்கள் மேலே பார்க்க அழைக்கப்படுகிறீர்கள், அதே நேரத்தில் படைப்பாளரின் சார்பாக நாங்கள் உங்களுக்கு வான நாடகத்தைக் காட்டுகிறோம். எனவே...
பேசுகிறவரை நீங்கள் மறுக்காதபடிக்கு எச்சரிக்கையாயிருங்கள்; பூமியில் பேசினவரை நிராகரிக்கிறவர்கள் தப்பிக்கவில்லை என்றால், நாம் அவரை விட்டு விலகிச் சென்றால் இன்னும் அதிகமாய்த் தப்பிக்க முடியாது. பரலோகத்திலிருந்து பேசுகிறவர்: அவருடைய சத்தம் அப்பொழுது பூமியை அதிரச் செய்தது; ஆனால் இப்போது அவர் வாக்குறுதி அளித்திருக்கிறார், ஆனாலும் மீண்டும் ஒருமுறை நான் பூமியை மட்டுமல்ல, வானத்தையும் அசைப்பேன். (எபிரேயர்கள் 12: 25-26)





