Alohan'ny handinihana an'ity lahatsoratra ity, dia tsara ny mijery ny YouTube video izay ny "Mpaminany tsy fantatra" dia miresaka momba ny satroboninahitra telo sy satroka manetry tena. Ny horonan-tsary dia manome teny manodidina manan-danja sy hevitra momba ny fandikana ara-paminaniana ny teo aloha T Coronae Borealis fipoahan'ny nova ary ny iray ho antenaina amin'ny 2024 ary ny maha-zava-dehibe azy ireo mifandray amin'ny zava-dehibe ara-tantara. Hanatsara ny fahatakaranao ny hevitra resahina ato amin'ity lahatsoratra ity ny fijerena ilay video.
Nandritra ny tantara, ny olombelona dia nibanjina ny lanitra mba hahita famantarana ny fitsabahan'Andriamanitra sy ny fitarihany. Ny fisehoan-javatra selestialy dia matetika no nadika ho toy ny marika amin'ny zava-mitranga manan-danja eto an-tany, izay manome rafitra iray izay nikazahan'ny olona hahatakatra ny toerany ao anatin'ny fitantarana lehibe momba ny fotoana. Anisan’ireny fisehoan-javatra eny amin’ny lanitra ireny, ny nova miverimberina an’i T Coronae Borealis, kintana iray izay mamiratra sy manjavona tsindraindray, dia nahasarika ny sain’ireo izay mahita lamina ao aminy — fanisana “satroboninahitra” mihemotra mankany amin’ny fiverenan’i Kristy.
Ity lahatsoratra ity dia manadihady ny fandikana ara-paminaniana momba ny fipoahan'ny nova efatra manan-danja amin'ny T Coronae Borealis, nanomboka tamin'ny 1787 ka hatramin'ny 2024. Ny hetsika tsirairay dia mifamatotra amin'ny "satroboninahitra", maneho ireo fotoana manan-danja amin'ny fananganana andrim-panjakana sy hetsika ara-panahy. Na izany aza, rehefa nipoitra ilay faminaniana, dia milaza izy io fa nolavin’i Kristy ny telo tamin’ireo satroboninahitra ireo, satria nahita mialoha ny fivadiham-pinoana na tsy nifanaraka tamin’ny sitrapon’Andriamanitra izy ireo tamin’ny farany. Ankehitriny, amin’ny 2024, ny faminaniana dia manambara mialoha fa tsy hiverina satro-boninahitra i Kristy, fa satroka manetry tena, ho avy ho an’ny sisa tavela izay nijanona ho mahatoky.
Ity dia eo amin’ny tantara ity, manomboka amin’ny Lalàm-panorenan’i Etazonia ka hatramin’ny nananganana ny Fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito, ka hatrany amin’ny fananganana ny Firenena Mikambana, dia miafara amin’ny hafatra mahery momba ny fanetren-tena sy ny fahatokiana, izay manambara drafitra masina izay mihoatra ny herin’olombelona sy ny halehiben’ny maha-olombelona.
Ny satroboninahitra voalohany: Lalàm-panorenan'i Etazonia (1787)

Tamin'ny 1787, izao tontolo izao dia nanatri-maso fotoana lehibe teo amin'ny tantaran'ny fitantanana: ny fandrafetana sy fanaovana sonia ny Lalàm-panorenan’i Etazonia. Ity antontan-taratasy ity dia ho lasa fototry ny firenena vaovao iray, izay miorina amin'ny foto-kevitry ny fahafahana, ny rariny ary ny fanjakana tan-dalàna. Etazonia, izay naorin’ny olona nandositra ny fanenjehana ara-pivavahana tany Eoropa, dia noheverina ho toy ny fanilo ho an’ny fahafahana, karazana firenena vaovao izay nahazoana ny fitantanana avy amin’ny faneken’ny mpitondra fa tsy ny baikon’ny mpanjaka na andrim-panjakana.
Io vanim-potoana io koa dia nahitana ny fipoahan'ny T Coronae Borealis, hetsika nova izany, amin'ny fandikana ara-paminaniana, dia tandindon'ny satroboninahitra an'i Etazonia tamin'ity endrika governemanta vaovao ity. Ny Lalàm-panorenana dia maneho ny "satroboninahitra" amin'ny zava-bitan'ny olombelona, fanehoana ny idealin'ny Fahazavana izay namolavola ny tontolo tandrefana. Ho an’ny maro, io satroboninahitra io dia tandindon’ny fankasitrahan’Andriamanitra ny firenena, famantarana fa notahin’Andriamanitra io andrana vaovao io eo amin’ny fitantanana.
Kanefa, tamin’ny fomba fijery ara-paminaniana, dia hitan’i Jesosy mialoha fa tsy hitoetra ho madio io satroboninahitra io. Etazonia, na dia teo aza ny fiantombohany mendri-kaja, dia niala tamin'ny foto-kevitra nanorenana azy. Rehefa nandeha ny fotoana, ny fikatsahana fahefana sy harena ary fitaomana dia hitarika ny firenena hiala amin’ny foto-keviny tany am-boalohany, ka nahatonga izay heverin’ny maro ho endriky ny fivadiham-pinoana ara-panahy. Rehefa nivelatra ny firenena ary nitombo ny heriny maneran-tany, dia hosedraina ireo soatoavina voarakitra ao amin'ny Lalàm-panorenana ary, amin'ny toe-javatra lehibe, dia simbaina.
Araka izany, araka ny faminaniana, dia nolavin’i Jesosy io satroboninahitra io. Hitany fa mihoatra noho ny fahombiazana eo no ho eo sy ny fitaoman’i Etazonia, ny fahatakarana fa tsy hahatanteraka ny fikasan’Andriamanitra amin’ny fomba feno ilay firenena. Ny Lalàm-panorenana, na dia zava-bitan’olombelona niavaka aza, dia tsy ho fototra hanorenana ny fanjakany. Ny satroboninahitra, amin'ity tranga ity, dia maneho ny fahafahana very, ny hery izay tsy tanteraka tanteraka araka ny sitrapon'Andriamanitra.
Io fandavana io dia manamarika ny fiandohan’ny lamina iray—ny fisalasalan’Andriamanitra handray ny satroboninahitry ny hery sy ny fahefana eto an-tany, noho ny fahafantarana fa ireo satroboninahitra ireo amin’ny farany dia tsy hifanaraka amin’ireo tanjona ambony sy ara-panahy izay takian’ny fiverenan’i Kristy.
Ny satroboninahitra faharoa: ny fiangonana advantista mitandrina ny andro fahafito (1866)

Ny tapaky ny taonjato faha-19 dia fotoan’ny fifohazana ara-pivavahana lehibe sy ny fanavaozana. Tamin’ireo fihetsiketsehana maro nipoitra nandritra io vanim-potoana io, ny Advantista dia nisongadina noho ny finoany mafy ny fiverenan’i Kristy tsy ho ela. Niorim-paka tao amin’ny hetsika Millerita tamin’ny taona 1840 ny Advantista ka nino fa Andriamanitra dia miantso vahoaka hanomana izao tontolo izao ho amin’ny Fiaviana Fanindroany. Tamin'ny taona 1863, ny hetsika dia niorina ho Fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito, izay nanamarika ny fananganana fikambanana ara-pivavahana vaovao manana ny maha-izy azy sy ny iraka manokana.
Tamin'ny taona 1866, ny fipoahan'ny nova T Coronae Borealis indray dia nanazava ny lanitra, izay nanamarika ny satroboninahitra an'io fiangonana vaovao io. Tsy antokom-pivavahana hafa fotsiny ny Fiangonana Advantista; Hitan’ny mpanara-dia azy ho toy ny famerenana amin’ny laoniny ny finoana marina, hetsika natao handray anjara lehibe amin’ny andro farany. Izany dia fiangonana nanantitrantitra ny maha zava-dehibe ny fitandremana ny Sabata, ny fanarahana ny fitsipiky ny fahasalamana ary ny fiainana amin’ny fiandrasana ny fiverenan’i Kristy.
Kanefa, araka ny fandikana ara-paminaniana, dia tsy nety nanao an’io satroboninahitra io indray i Jesosy. Na dia teo aza ny fahazotoana sy ny zotom-pon’ireo Advantista tany am-boalohany, dia hitany mialoha fa ny fiangonana, tahaka ny firenena teo alohany, dia hiatrika zava-tsarotra izay hitarika azy hiala amin’ny fahadiovany tany am-boalohany. Rehefa nitombo ny fiangonana, nahazo mpanaraka an-tapitrisany maro eran-tany, dia hiatrika ny fakam-panahin'ny fananganana andrim-panjakana ihany koa, ny mety hisian'ny marimaritra iraisana amin'ny foto-pampianarana, ary ny fanerena amin'ny fitazonana ny firaisankina ao anatin'ny mpikambana maneran-tany samihafa.
Ny satroboninahitry ny Fiangonana Advantista àry dia maneho fahefana ara-panahy izay tsy hijanona ho tsy voatohitra. Jesosy, izay nahatakatra ny fahasarotan’ny rafitry ny olombelona sy ny ady tsy azo ihodivirana atrehan’izy ireo, dia tsy nety nitaky izany satroboninahitra izany ho Azy. Ny fiangonana, na dia tso-po amin’ny iraka nampanaovina azy aza, dia hiaina endrika fivadiham-pinoana amin’ny farany, izay mitarika ho amin’ny fanalefahana ny tanjony tany am-boalohany.[1]
Io fandavana io dia manasongadina foto-kevitra fototra iray ao amin’ny fitantarana ara-paminaniana: ny hevitra hoe ny rafitry ny olombelona, na dia araka ny tsindrimandrin’Andriamanitra toy inona aza ny fiandohan’izy ireo, dia mety ho tratran’ny fandriky ny fahefana sy ny avonavona ary ny marimaritra iraisana izay nandrava ny ezaka rehetra teto an-tany. Ny Fiangonana Advantista, na dia eo aza ny fandraisany anjara lehibe amin’ny eritreritra sy ny fomba fanao kristiana, dia tsy ho ilay toerana hahitan’i Kristy ny finoana irina rehefa hiverina Izy.[2]
The Third Crown: The United Nations and Global Governance (1946)

Ny taona 1946 dia nanamarika ny fiandohan'ny vanim-potoana vaovao eo amin'ny fifandraisana manerantany. Nipoitra avy amin'ny faharavan'ny Ady Lehibe II izao tontolo izao, ady izay niteraka famoizana aina tsy nisy toa azy ary nanozongozona ny fototry ny sivilizasiona. Ho setrin'ny horohoron'ny ady, ny Firenena Mikambana dia naorina tamin'ny 1945, miaraka amin'ny tanjona hisorohana ny fifandirana amin'ny ho avy ary hampiroborobo ny fiaraha-miasa iraisam-pirenena. Tamin'ny 1946, niasa ny Firenena Mikambana, nanao ny Fivoriany voalohany ary nametraka ny sehatra ho an'ny lamina vaovao maneran-tany mifototra amin'ny fiarovana iombonana sy ny zon'olombelona.
Ny T Coronae Borealis nova tamin’ny 1946 dia naneho an’io fotoan’ny fanantenana sy fanavaozana io — “satroboninahitra” firaisankina sy fiadanana maneran-tany. Ny Firenena Mikambana dia naneho ny hetahetan'ny zanak'olombelona ambony indrindra: ny faniriana hiaina ao anatin'ny tontolo iray afaka amin'ny loza ateraky ny ady, izay ahafahan'ny firenena mamaha ny tsy fitovizan'izy ireo amin'ny alàlan'ny fifampiresahana sy fifanajana. Ho an'ny maro, ny Firenena Mikambana dia noheverina ho satroboninahitry ny sivilizasiona maoderina, mariky ny fandrosoana sy ny mety hisian'ny fandriampahalemana maharitra.
Nolavin’i Jesosy indray anefa io satroboninahitra io. Asehon’ilay faminaniana fa efa hitany mialoha ny fetra sy ny tsy fahombiazana izay hamariparitra ny Firenena Mikambana. Na dia eo aza ny tanjona mendri-piderana, ny Firenena Mikambana dia miady amin'ny zava-misy amin'ny politika manerantany, izay matetika ny tombontsoam-pirenena dia mihoatra ny idealy iombonana. Hiatrika fanakianana ny fikambanana noho ny tsy fahafahany misoroka ny fifandirana, ny fampiharana ny zon'olombelona, ary ny fitondrana ny karazana fandriampahalemana maharitra izay nokasainy hotratrarina.
Ambonin’izany, eo amin’ny lafiny ara-panahy, ny tanjon’ny Firenena Mikambana, na dia mendri-piderana aza, dia nifototra tamin’ny ezaka nataon’olombelona fa tsy tamin’ny fikasan’Andriamanitra. Ny Firenena Mikambana, amin’ny maha-andrim-panjakana azy, dia niasa tao anatin’ny rafi-pitantanana tsy ara-pivavahana, matetika nisaraka tamin’ireo fahamarinana ara-panahy izay nampiharin’i Kristy. Vokatr’izany, io satroboninahitra io koa dia nesorin’i Jesosy, izay niaiky fa ny tena fiadanana sy ny rariny dia tsy ho tanteraka tanteraka amin’ny alalan’ny rafitry ny olombelona fotsiny.
Ny fandavana an’io satroboninahitra fahatelo io dia manasongadina ny hafatra ara-paminaniana fa ny famahana ny olana lalina indrindra eto amin’izao tontolo izao dia tsy miankina amin’ny andrim-panjakan’olombelona, na inona na inona fikasana tsara. Ny tena fiadanana, araka io fandikana io, dia tsy ho tonga amin’ny alalan’ny fitsabahan’Andriamanitra afa-tsy amin’ny alalan’ny fiverenan’i Kristy, izay hanorina ny fanjakany tsy amin’ny alalan’ny herin’izao tontolo izao, fa amin’ny alalan’ny sisa manetry tena sy mahatoky.
The Final Crown: A Humble Shawl (2024)

Rehefa miditra ny taona 2024 izao tontolo izao, ny fitantarana ara-paminaniana dia mitondra antsika amin’izao fotoana izao — ny toko farany amin’ity dia satroboninahitra ity. Ny T Coronae Borealis nova, izay nanamarika fotoana manan-danja teo amin'ny tantara, dia antenaina hiseho indray amin'ny Aogositra na Septambra 2024,[3] famantarana ny fiafaran'ny fanisana ara-paminaniana maharitra. Fa tamin’ity indray mitoraka ity, fa tsy nanome satroboninahitra firenena lehibe, na fiangonana, na rafitra maneran-tany, Jesosy dia aseho ho manao satroka manetry tena, izay mariky ny tena toetrany sy ny asa nanirahana Azy.
Amin'ny alàlan'ny famantarana ny Zanak’olona ary ny faminaniana momba ny satroboninahitra telo sy ny satroka manetry tena, dia mahazo fanamafisana tsy nampoizina momba ny ny fiavian’i Jesosy fanindroany eo anelanelan’ny 2024 sy 2025. Mbola manamafy izany faminaniana izany ny fahalalan’ny mpaminany, izay milaza fa io fipoahana farany io dia hanamarika ny fahatanterahan’ny faminanian’Andriamanitra, sy ny fiverenan’i Kristy araka ny nambara mialoha ao amin’ny Apokalypsy 19:12 .
Ny masony dia tahaka ny lelafo, ary teo an-dohany nisy satro-boninahitra maro; ary nanana anarana voasoratra izy, izay tsy nisy nahalala, afa-tsy ny tenany ihany. ( Apokalypsy 19:12 ).
Ny satroka, mifanohitra amin’ny satroboninahitra, dia maneho ny fanetren-tena sy ny fanompoana izay nampiavaka ny fanompoan’i Jesosy hatramin’izay, ary nanantitrantitra fa tsy avy amin’izao tontolo izao ny fanjakany fa miorina amin’ny fahadiovana ara-panahy sy ny fahatokiana.
Manomboka amin’ity taona ity, ny faminaniana dia milaza fa hiverina amin’ny farany i Jesosy, tsy hitaky ny satroboninahitry ny hery eto an-tany, fa hanangona ny sisa amin’ny mpino mahatoky sy manetry tena. Ireo no tsy nivadika tamin’ny fampianarany, izay tsy voataonan’ny fakam-panahin’ny fahefana, na ny harena, na ny fitaomana. Io sisa tavela io dia tsy faritana amin’ny alalan’ny isa na amin’ny halehiben’ny rafitra misy azy, fa amin’ny fahadiovan’ny fony sy ny fifikirany tsy tapaka amin’i Kristy.[4]
Amin’ity hetsika farany ity, dia tsy tonga tahaka ny mpanjaka mpandresy mitondra satro-boninahitra volamena i Jesosy, fa tahaka ny mpiandry ondry misaron-doha, vonona ny handrava. angony ny ondriny. Ity sary ity dia fampahatsiahivana lalina fa ny tena herin’i Kristy dia tsy miankina amin’ny fahefana eto an-tany, fa amin’ny fahavononany hanompo sy hanao sorona ary hitia tsy misy fepetra. Ny sisa izay ahatongavany dia vavolombelon’ny herin’ny finoana maharitra, ary fahatanterahan’ny fampanantenan’Andriamanitra fa ny malemy fanahy mandova ny tany.
Ny Sisa: Vahoaka mahatoky miandry ny fiverenan’i Kristy
Ny hevitra momba ny sisa dia miorim-paka lalina ao amin’ny faminaniana ao amin’ny Baiboly. Ao amin’ny Soratra Masina manontolo, ny sisa tavela dia aseho ho antokon’olona vitsy sy mahatoky izay mitoetra ho mahatoky amin’Andriamanitra na dia efa nivily aza ny maro an’isa. Io sisa tavela io matetika dia lazaina ho ‘taranaka masina’, antokon’olona izay arovan’Andriamanitra amin’ny fitsapana sy ny fahoriana mba hanatanteraka ny fikasany sy ny fampanantenany. Ny 'saron'ny' faminaniana dia ny lava Lisitra Sabata Avo hitan'ny Advantista Sabata Ambony tamin'ny 2010/2011 izay mitovy amin'ny tarika misy ny "ADN'i Kristy" voasoratra eo amboniny.
Ao amin’ny teny manodidina an’io fitantarana ara-paminaniana io, ny sisa tavela dia maneho ireo izay tsy voataonan’ny fitaoman-kery na ny fakam-panahin’ny marimaritra iraisana. Izy ireo dia ireo izay tsy nivadika tamin’ny finoany, izay nitandrina ny didin’Andriamanitra sy ny finoana an’i Jesosy, na dia teo aza ny zava-tsarotra mafy. Io sisa tavela io dia tsy faritana amin’ny alalan’ny antokom-pinoana na firenena iray manokana, fa amin’ny fanoloran-tenany tsy mihozongozona amin’ny fitsipiky ny fanjakan’Andriamanitra.
Rehefa tonga amin'ny famaranana ny faminaniana amin'ny 2024/2025, io sisa tavela io dia nambara ho ny tena 'satroboninahitra'. izay hotafian’i Kristy. Tsy toy ny satroboninahitry ny Etazonia, na ny Fiangonana Advantista, na ny Firenena Mikambana, io satroboninahitra io dia tsy satroboninahitry ny herin’izao tontolo izao, fa satroboninahitra madio sy mahatoky ara-panahy. Ny sisa tavela dia ahitana ireo toetra sarobidy indrindra amin’i Kristy: ny fanetren-tena, ny fitiavana, ary ny finoana lalina sy maharitra ny fampanantenan’Andriamanitra.
Io fanangonana farany ny sisa tavela io dia fahatanterahan’ny fampanantenana ara-baiboly fa Andriamanitra dia hiaro vahoaka mahatoky ho Azy mandrakariva. Fampahatsiahivana izany, fa na dia maizina toy inona aza izao tontolo izao, dia hisy hatrany ireo izay mitoetra ho mahatoky amin’ny tenin’Andriamanitra, izay miaina ny fiainany amin’ny fiandrasana ny fiverenan’i Kristy, ary vonona ny handray Azy amin’ny fahatongavany.
Famaranana
Ny dia avy amin'ny satroboninahitra voalohany mankany amin'ny shawl manetry tena dia fitantarana lalina izay miresaka amin'ny fon'ny eskatolojia kristiana. Tantaran’ny rafitry ny olombelona izany, na dia teo aza ny fiandohana mendri-kaja sy ny tanjony ambony, dia tsy mahafeno ny fari-pitsipik’Andriamanitra amin’ny farany. Fampahatsiahivana fa ny tena hery sy fahefana dia tsy miankina amin’ny satroboninahitra volamena sy diamondra, fa amin’ny fanetren-tena sy ny fanompoana izay nasehon’i Kristy nandritra ny asa fanompoany.
Eo am-piandrasana ny fahatanterahan’io faminaniana io amin’ny taona 2024/2025, dia mazava ny hafatra: tsy ho avy ho an’ny mahery na ny mahery i Kristy, fa ho an’ny manetry tena sy mahatoky ary madio am-po. Ny satroka izay hotafiny dia tandindon’ny fitiavany ny olombelona, ny fahavononany hanompo fa tsy hotompoina, ary ny fanoloran-tenany hanangona sisa tavela izay nitoetra ho marina tamin’ny fampianarany sy nitahiry ny ADN.
Io fihetsika feno fanetren-tena sy fahasoavana farany io no fiafaran’ny dia lavitra, dia izay nanomboka tamin’ny fananganana firenena sy fiangonana, ary nifarana tamin’ny fanangonana ny sisa tavela kely sy mahatoky. Fampahatsiahivana fa amin’ny farany, ny tena zava-dehibe dia tsy ny haben’ny andrim-panjakana misy antsika na ny hery entintsika, fa ny fahadiovan’ny fontsika sy ny tenantsika. fahatokiana amin’ny antson’Andriamanitra.
Eo am-panatonana an’io fotoan-dehibe teo amin’ny tantara io, dia aoka isika hahatsiaro ny lesona tamin’ny lasa, ary aoka isika hiezaka mba ho anisan’ireo izay ho hita mahatoky amin’ny fiverenan’i Kristy. Fa tsy ny satro-boninahitr'izao tontolo izao no haharitra, fa ny saron-tratran'ny Mpiandry Tsara, Izay tonga amin'ny angony ny ondriny hitondra azy ireo any Ny fanjakany ny fiadanana sy ny fahamarinana.
- Jereo ny lahatsoratra Ny fiafaran'ny Fiangonana Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito sy Ny fiafaran’ny taom-piangonana. ↑
- Lioka 18:8 - Lazaiko aminareo fa hamaly azy faingana Izy. Kanefa rehefa tonga ny Zanak'olona, hahita finoana etỳ an-tany va izy? ↑
- NASA - NASA, Global Astronomers miandry ny fipoahana Rare Nova: “Ny T CrB nova dia hita farany teto an-tany tamin'ny 1946. Ny fitondran-tenany nandritra ny folo taona lasa dia toa mitovitovy amin'ny fitondran-tena voamarika tamin'ny fe-potoana mitovy amin'ny fipoahana tamin'ny 1946. Raha mitohy ny lamina, hoy ny mpikaroka sasany, dia mety hitranga amin'ny Septambra 2024 ny hetsika nova. ↑
- Jereo ny lahatsoratra Ny antso avo. ↑






