Υπάρχει ένα όριο στο κακό που θα επιτρέψει ο Κύριος στον κόσμο πριν αναλάβει αποφασιστική δράση, και αυτό το όριο έχει εκπληρωθεί. Οι κρίσεις του Θεού ξεχύνονται και θα συνεχίσουν να αυξάνονται έως ότου το σημείο του Υιού του ανθρώπου παραχωρήσει τη θέση του στον ίδιο τον Υιό του ανθρώπου. Ο Ιησούς είπε ότι ο καιρός του τέλους θα ήταν όπως ήταν στις ημέρες του Νώε.

Αλλά όπως ο ημέρες του Νόε ήταν, έτσι θα είναι και ο ερχομός του Υιού του ανθρώπου. (Ματθαίος 24:37)

Για να καταλάβουμε τι επικοινωνούσε ο Ιησούς με αυτό, είναι απαραίτητο να ανατρέξουμε στην εμπειρία του Νώε και να τη συγκρίνουμε με τη δική μας. Καθώς το κάνουμε αυτό στις επόμενες σελίδες, θα εκπλαγείτε με τους παραλληλισμούς που γίνονται εμφανείς. Αυτό επιβεβαιώνει ότι βρισκόμαστε στην εποχή που αναφερόταν ο Ιησούς. Ζούμε σε μια εποχή απόφασης, όταν η διάκριση της ώρας της επίσκεψής μας είναι κρίσιμης σημασίας, για να μας γλιτώσει από την καταστροφή από την πύρινη καταστροφή που ήδη κατακλύζει τον κόσμο.

Η Ημέρα του Κυρίου

Η καταστροφή του κόσμου αποτυπώνεται στις προφητείες της Βίβλου για την ημέρα του Κυρίου. Αναφέρεται σε μια τρομερή περίοδο εκτεταμένης καταστροφής και αγωνίας που οδηγεί τελικά σε μια πύρινη πυρκαγιά όταν ο Ιησούς έρχεται να σώσει τον πιστό λαό Του από την συντριπτική αναταραχή, μήπως και αυτοί χαθούν σε αυτήν.

Αλλά η ημέρα του Κυρίου θα έρθει σαν κλέφτης τη νύχτα. στην οποία οι ουρανοί θα περάσουν με μεγάλο θόρυβο, και τα στοιχεία θα λιώσουν με έντονη θερμότητα, η γη επίσης και τα έργα που βρίσκονται μέσα σε αυτήν θα καούν. (2 3 Peter: 10)

Πολλοί Χριστιανοί αφιερώνουν ελάχιστο έως καθόλου χρόνο για να κατανοήσουν τις προφητείες σχετικά με αυτήν την εποχή, συχνά επειδή πιστεύουν ότι δεν τους αφορά, αφού ο Θεός θα τους αρπάσει χωρίς να χρειαστεί να υπομείνουν αυτήν την περίοδο θλίψης. Λίγοι θεωρούν ότι οι τρόποι του Θεού είναι υψηλότεροι από τους δικούς μας, και θα πρέπει να εξετάσουμε ταπεινά την πιθανότητα να μην εκπληρωθούν οι προσδοκίες μας όπως πιστεύουμε. Αυτή είναι μια μορφή τεκμηρίου.

Ο Χριστός προσδιόρισε τις ημέρες του Νώε ως τύπο για το τέλος, και ο Νώε υπέμεινε την καταστροφή του κόσμου από έναν κατακλυσμό, αλλά μέσα στην ασφάλεια της κιβωτού. Ομοίως, ο Θεός έχει παράσχει μια σύγχρονη κιβωτό πίστης, όπου όλα τα πιστά παιδιά Του μπορούν να παραμείνουν με ασφάλεια στον καθορισμένο χρόνο της αγανάκτησής Του εναντίον του πονηρού κόσμου, μέχρι να ολοκληρωθεί το έργο Του.

Ελάτε, λαέ μου, μπείτε στις θαλάμες σας, και κλείστε τις πόρτες σας γύρω σας: κρύψτε τον εαυτό σας σαν να ήταν για λίγο, μέχρι να περάσει η αγανάκτηση. (Ησαΐας 26:20)

Όπως ο Νώε προετοίμαζε σιτηρέσια για μια μακρά παραμονή στην κιβωτό, έτσι ο Κύριος έδειξε στους υποδεικνυόμενους ότι θα χρειαζόταν μια περίοδος σιτηρεσίου και για αυτή τη φορά. Αυτό συμβολίζεται με μερίδες λαδιού που πρέπει να προετοιμάσουν τα παιδιά Του για μια ώρα ανάγκης, όπως στην παραβολή των δέκα παρθένων, για να αποφύγουν να πέσουν στις απάτες του Σατανά και να αντέξουν αυτόν τον καιρό:

Διότι έφτασε η μεγάλη ημέρα της οργής του. και ποιος θα αντέξει; (Αποκάλυψη 6: 17)

Όπως η μερίδα του μάννα που φυλάσσεται στην κιβωτό της διαθήκης, το Άγιο Πνεύμα, με τη μορφή περιστεριού, γεμίζει το αποθεματικό μας σκεύος - το σημείο του Υιού του ανθρώπου - με αυτές τις μερίδες.^[1] Το περιστέρι κουβαλά ένα κλαδάκι ελιάς, που αντιπροσωπεύει το λάδι του Πνεύματος και φέρει την υπόσχεση μιας καθαρής γης που μπορεί σύντομα να κατοικηθεί όπως στην εποχή του Νώε.

Κρυμμένο ανάμεσα στα Σκιές των Θυσιών, ο Κύριος έδωσε τη διάρκεια για την οποία θα άντεχαν αυτές οι υποστηρικτικές μερίδες. Ο Ιησούς δίδαξε ότι οι ημέρες του Νώε αντιστοιχούν στην έλευση του Κυρίου, επομένως θα πρέπει να είμαστε σε θέση να δούμε πώς το σημείο του Υιού του ανθρώπου τις ενώνει με τις μερίδες για την ημέρα του Κυρίου.

Καθώς μελετάμε τον λόγο του Θεού, μας οδηγεί βήμα προς βήμα, βελτιώνοντας συνεχώς την κατανόησή μας για τις προφητείες Του. Έχουμε ένα περιορισμένο πλαίσιο αναφοράς, και έτσι συχνά χάνουμε μεγάλο μέρος του βάθους της αλήθειας του Θεού.^[2] Επομένως, είναι απαραίτητο για εμάς να επανεξετάσουμε ορισμένα θέματα καθώς η κατανόησή μας για τον Λόγο Του μεγαλώνει. Πολλά περικλείονται από την έκφραση, «η ημέρα του Κυρίου».

Η εκδήλωση της οργής του Θεού

Πρώτα απ 'όλα, όπως έχουμε σημειώσει προηγουμένως, η ημέρα του Κυρίου παρουσιάζεται συχνά σε συνδυασμό με μια άλλη έκφραση που μπορεί να μην είναι 100% πανομοιότυπη. Αυτό επιτρέπει έναν βαθμό ευελιξίας.

Για την ημέρα της εκδίκησης είναι στην καρδιά μου, και το έτος της εξαγοράς μου ήρθε. (Ησαΐας 63:4)

Το εβραϊκό ποιητικό ύφος της «θεματικής ομοιοκαταληξίας» είναι ξεκάθαρα εδώ, γι' αυτό καταλαβαίνουμε ότι η «ημέρα» του Κυρίου αντιπροσωπεύει ένα έτος.^[3] Αλλά σε αυτό το απόσπασμα, η εκδίκηση του Θεού παρουσιάζεται στο πλαίσιο του πατήματος στο πατητήρι,^[4] που δείχνει σε μια στιγμή μετά την αφαίρεση της Ιερής πόλης του λαού του Θεού.^[5] Με άλλα λόγια, το έτος της λύτρωσής Του ολοκληρώνεται προφανώς πριν από την προφητική ημέρα (κυριολεκτικό έτος) της εκδίκησής Του.

Υπό αυτό το πρίσμα, βλέπουμε ότι το έτος από τις 27 Μαΐου 2023 έως τις 27 Μαΐου 2024, για το οποίο γράψαμε πριν, φαίνεται να συνδέεται καλύτερα με το έτος των λυτρωμένων. Αυτό υποδηλώνει ότι το έτος της εκδίκησης αντισταθμίζεται από το έτος των λυτρωμένων και θα ολοκληρώνεται με την αγριότητα της οργής του Θεού από την οποία γλιτώνουν οι λυτρωμένοι.

Τον Ιούνιο 21, 2023, το Φάρος της οργής του Θεού (ο ήλιος) φλεγόταν σαν δάδα στο χέρι του Ωρίωνα και ενεργοποίησε το σημάδι του Υιού του ανθρώπου. Σε αυτό το πλαίσιο του τέλους, η ακόλουθη γραφή που περιγράφει τη δράση του ιερέα που ολοκλήρωσε την Ημέρα της Κρίσης (Γιομ Κιπούρ) αρχίζει να εκπληρώνεται:

Και ο άγγελος [Ωρίων] πήρε το θυμιατήρι, και το γέμισε με φωτιά του θυσιαστηρίου, και το έριξε στη γη· και ακούστηκαν φωνές και βροντές και αστραπές και σεισμός. (Αποκάλυψη 8:5)

Ακριβώς επτά ημέρες αργότερα, στις 27/28 Ιουνίου, όπως την εποχή που ο Νώε και η οικογένειά του έκλεισαν στην κιβωτό και περίμεναν, η «βροχή» από πύρινα κάρβουνα άρχισε να πέφτει με τη μορφή των εκρηκτικών ταραχών στη Γαλλία. Η οργή έγινε για πρώτη φορά αισθητή στη Γαλλία, όπου οι ανθρωπιστικές ρίζες της Γαλλικής Επανάστασης^[6] δίνουν τους πικρούς καρπούς τους. Ενώ η εκκλησία έχει κάνει πολλά λάθη, η εξέγερση εναντίον του Θεού και των νόμων Του δεν είναι η λύση, αλλά μια συνταγή αποτυχίας, γιατί είναι ο νόμος του Θεού που βρίσκεται στο θεμέλιο της αληθινής ηθικής και της λειτουργικής κοινωνίας.

Ο ανθρωπισμός —που τώρα αγκαλιάζεται από τα Ηνωμένα Έθνη και τους περισσότερους κινητές και ταραχοποιούς του κόσμου—είναι η προσπάθεια του ανθρώπου να κυβερνήσει σύμφωνα με τη δική του λογική, αλλά τα καταστροφικά αποτελέσματα μπορούν πλέον να φανούν καθαρά. Είναι σαφές ότι οι φρικτές σκηνές καταστροφής σε πολλές γαλλικές πόλεις εξαιτίας των ταραχοποιών θα εξαπλωθούν σε εκείνα τα έθνη όπου οι ανθρωπιστικές αξίες που διέπουν τη σημερινή αφυπνιστική κουλτούρα και την αδιάκριτη ισότητα είναι διάχυτες. Οι βίαιοι ταραξίες περιγράφονται στη Βίβλο ως τιμωρία από τον Θεό για την πεισματική επιμονή του ανθρώπου στους επαναστατικούς τρόπους του:

Έτσι θα στείλω επάνω σας πείνα και κακά θηρία, και θα σε στερήσουν. και λοιμός και αίμα θα περάσουν από σένα. και θα φέρω το σπαθί επάνω σου. εγώ το Άρχοντας το έχουν μιλήσει. (Ιεζεκιήλ 5:17)

Η βίαιη συμπεριφορά των άγριων ζώων είναι μια κατάλληλη σύγκριση με αυτή αυτών των ταραχοποιών. Όταν η κοινωνία δεν κάνει διακρίσεις, εκείνοι τους οποίους αποκαλούν ίσους θα καταστρέψουν αδιακρίτως οτιδήποτε έχει αξία γύρω τους, ακόμη και σε δικό τους κακό, σαν θυμωμένα ζώα. Συχνά, οι ταραχοποιοί μετανάστες προέρχονται από χώρες που έχουν καταρρεύσει από τον πόλεμο, όπου έχουν πικραθεί από πολλές βαρβαρότητες και μπορεί να έχουν μυηθεί στο ριζοσπαστικό Ισλάμ.

Από το 2015, ο Κύριος έδειξε στις ανοιχτές μεταναστευτικές πολιτικές των ισότιμων δυτικών εθνών ως αιτία που οδήγησε σε μια μεγάλη εισροή μη χριστιανών μεταναστών στα εδάφη τους σαν γιγάντιος δούρειος ίππος. Τώρα, όπως είπαν πολλοί προφήτες, «ο εχθρός είναι ήδη ανάμεσά σας». Πολλοί που έγιναν δεκτοί δεν ήταν φίλοι των Χριστιανών και οι αναφορές για επιθέσεις από μουσουλμάνους μετανάστες εναντίον του χριστιανικού πληθυσμού γίνονταν όλο και πιο συχνές.

Πράγματι, ο κόσμος δοκιμάζει την αποτελεσματικότητα των ανθρωπιστικών νόμων του ανθρώπου, θεωρώντας ότι είναι καλύτερο σύστημα διακυβέρνησης από το νόμο του Θεού, αλλά τώρα ο λογαριασμός είναι ληξιπρόθεσμος. Η αγνή εκκλησία του Θεού έφυγε από τον μεγάλο διωγμό του Μεσαίωνα από την αποστατική εκκλησία, αλλά τώρα χρειάζεται και πάλι βοήθεια για να ελευθερωθεί από τα σχέδια του Σατανά εναντίον της:

Και το φίδι έριξε νερό από το στόμα του [Ανθρωποι] ως πλημμύρα μετά τη γυναίκα, για να την κάνει να παρασυρθεί από τον κατακλυσμό. Και η γη βοήθησε τη γυναίκα, και η γη άνοιξε το στόμα της, και κατάπιε τον κατακλυσμό που έριξε ο δράκος από το στόμα του. (Αποκάλυψη 12:15-16)

Είδαμε πώς εκπληρώθηκε αυτό το απόσπασμα, δείχνοντας την ακριβή γεωγραφική περιοχή από την οποία θα προερχόταν η βοήθεια για την πιστή εκκλησία. Η βοήθεια είναι με τη μορφή του σημάδι του Υιού του ανθρώπου, που αντιπροσωπεύει την προστασία που δίνει ο Θεός στον πιστό λαό Του μέσω της γνώσης της αποκάλυψης του χρόνου της επίσκεψης του Κυρίου. Σε αυτά τα ταραγμένα νερά, ο Κύριος παρέχει μια κιβωτό σταθερότητας στην οποία μπορούμε να βρούμε ασφάλεια από τη συγκεχυμένη κακοφωνία των αντικρουόμενων ιδεών που υποτίθεται ότι παρακάμπτουμε τη θυσία.

Αναφορικά με τον Νώε, πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι δεν εφαρμόζουμε τον τύπο με τρόπο που δεν έχει νόημα για το τέλος. Ο Νώε είδε την καταστροφή του κόσμου μετά από σαράντα ημέρες βροχής που ακολουθήθηκε από μια μακρά περίοδο καθώς η γη εγκαθίσθηκε μέχρι να μπορέσει η οικογένειά του να την ξανακατοικήσει. Ωστόσο, στο πύρινο τέλος του κόσμου από το οποίο θα μας ελευθερώσει η ουράνια κιβωτός του Κυρίου, οι πληγές και η καταστροφή συνεχίζουν να κλιμακώνονται σε ένταση μέχρι τη στιγμή της Απελευθέρωσης.

Και εκείνη την ώρα θα σηκωθεί ο Μιχαήλ, ο μεγάλος άρχοντας που στέκεται για τα παιδιά του λαού σου: και θα υπάρξει καιρός θλίψης, όπως δεν υπήρξε ποτέ από τότε που υπήρχε ένα έθνος μέχρι εκείνη την εποχή· και τότε ο λαός σου θα ελευθερωθεί, καθένα που θα βρεθεί γραμμένο στο βιβλίο. (Δανιήλ 12:1)

Επομένως, μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι όταν ο Ιησούς είπε, «όπως ήταν οι ημέρες του Νώε», αναφερόταν πράγματι στις «ημέρες» του Νώε και όχι στην ακριβή φύση των περιστάσεων του κατακλυσμού εκείνων των ημερών. Με άλλα λόγια, θα πρέπει να προσέχουμε προσεκτικά το πώς οι μέρες του Νώε ισχύουν, ενώ η καθίζηση των υδάτων και η παύση της καταστροφής δεν ήταν οι πτυχές που συνέκρινε ο Ιησούς. Αυτό που προκύπτει είναι ένα χρονοδιάγραμμα σημαδιών στην πορεία προς το τέλος του κόσμου που σηματοδοτούν βασικά γεγονότα που συμβάλλουν στην καταστροφή της γης.

Τούτου λεχθέντος, η σημασία της κιβωτού του Νώε απαιτεί ότι το συμπέρασμα του τέλους του χρόνου πρέπει επίσης να φέρει κάποιον από τον παλιό, διεφθαρμένο κόσμο σε έναν καθαρό. Επομένως, πρέπει να εκτείνεται σε όλη την άβυσσο της χιλιετίας, γιατί ενώ η γη προφητεύεται ότι θα καταστραφεί σε αυτήν την πλευρά της χιλιετίας, η διαδικασία καθαρισμού ολοκληρώνεται τελικά μέχρι την τελική κρίση μετά τη χιλιετία. Αυτό αποτυπώνεται στο όραμα του Ιερεμία, όπου ο Θεός συγκρίνει την καταστροφή της Ιερουσαλήμ με το τέλος του κόσμου, ενώ αναγνωρίζει ότι δεν είναι ακόμη το πλήρες τέλος.

Είδα τη γη, και ιδού, ήταν χωρίς μορφή και κενή. και τους ουρανούς, και δεν είχαν φως. Είδα τα βουνά, και, ιδού, έτρεμαν, και όλοι οι λόφοι κινήθηκαν ελαφρά. Είδα, και ιδού, δεν υπήρχε άνθρωπος, και όλα τα πουλιά του ουρανού τράπηκαν σε φυγή. Είδα, και ιδού, ο καρποφόρος τόπος ήταν μια έρημος, και όλες οι πόλεις της γκρεμίστηκαν παρουσία του Άρχοντας, και από τον άγριο θυμό του. Διότι έτσι έχει το Άρχοντας είπε, Όλη η γη θα ερημωθεί. όμως δεν θα τελειώσω πλήρως. (Ιερεμίας 4:23-27)

Η εκδήλωση της οργής του Θεού ενάντια στους κακούς έχει ως αποτέλεσμα μια κατάσταση στη γη συγκρίσιμη με αυτή πριν δημιουργήσει τη ζωή σε αυτήν, και επομένως μια νέα δημιουργία είναι απαραίτητη για να μπορέσει να ξανακατοικηθεί. Η εφαρμογή του τελευταίου χρόνου των ημερών του Νώε πρέπει να εκτείνεται μέχρι εκείνη την ώρα της αναψυχής.

The Storylines of the Flood

Το καθήκον μας φαίνεται να είναι απλό: να εφαρμόσουμε τις ημέρες του Νώε, όπως δίνονται στη Γένεση, στον καιρό της έλευσης του Ιησού, να διακρίνουμε τα σημάδια στα οποία υποδεικνύει ο Κύριος στις μέρες μας και μετά να κατανοήσουμε τη σημασία τους. Υπάρχει μόνο μία πρόκληση. Υπάρχουν ερωτήματα σχετικά με τη χρονολογία των γεγονότων και των μεταβάσεων που συνέβησαν κατά τη διάρκεια της πλημμύρας. Επομένως, για να κατανοήσουμε πώς εφαρμόζεται η γραμμή χρόνου, πρέπει πρώτα να κατανοήσουμε την ίδια τη γραμμή χρόνου, και αυτό απαιτεί προσεκτική προσοχή στη λεπτομέρεια στο αρχείο Genesis.

Η έναρξη αυτής της μελέτης θα προσφέρει μια πολύ πιο ισχυρή κατανόηση του χρόνου που θα αποδειχθεί ευλογία καθώς αναγνωρίζουμε έναν άλλο λόγο για τον οποίο ο Ιησούς έδειξε τις ημέρες του Νώε σε σχέση με το τέλος. Σε αυτήν την ενότητα, σας προσκαλούμε να συμμετάσχετε σε μια σύντομη εξέταση βασικών λεπτομερειών που σχετίζονται με το χρονοδιάγραμμα της πλημμύρας.

Πρέπει να αποφύγουμε τον πειρασμό να υποθέσουμε πράγματα που μπορεί να φαίνονται λογικά αλλά μπορεί τελικά να μην είναι αληθινά. Είναι αξιοσημείωτο ότι θα δείτε στο τέλος πώς και οι ουρανοί επιβεβαιώνουν τη σωστή ανάγνωση της αφήγησης, η οποία πηγάζει από τη λογική και την αυστηρή τήρηση του λόγου του Θεού. Ας περάσουμε από τον λογαριασμό τώρα, ώστε να είμαστε εξοπλισμένοι να κατανοήσουμε πώς η εντολή του Ιησού να κοιτάξουμε ψηλά θα δώσει μια δεύτερη μαρτυρία για την εφαρμογή των ημερών του Νώε στην εποχή μας.

Η αφήγηση ξεκινά στη Γένεση 7:4-10, η οποία διευκρινίζει ότι υπήρξαν επτά ημέρες από τη στιγμή που ο Νώε μπήκε στην κιβωτό και παρέλαβε τα ζώα μέχρι να έρθουν τα νερά του κατακλυσμού στη γη:

Και συνέβη μετά από επτά ημέρες, και τα νερά του κατακλυσμού ήταν πάνω στη γη. (Γένεση 7:10)

Η ημερομηνία καταγράφεται στο επόμενο εδάφιο ως η δέκατη έβδομη ημέρα του δεύτερου μήνα του βιβλικού έτους.^[7] 

Στο εξακόσιο έτος της ζωής του Νώε, τον δεύτερο μήνα, τη δέκατη έβδομη ημέρα του μήνα, την ίδια μέρα γκρεμίστηκαν όλες οι πηγές του μεγάλου βαθέως, και τα παράθυρα του ουρανού άνοιξαν. (Γένεση 7:11)

Στο υπόλοιπο κεφάλαιο, η Αγία Γραφή μας λέει πόσο καιρό έπεσε η βροχή και οι βρύσες του βαθέως ανάβλυσαν για να πλημμυρίσουν τη γη, καθώς και πόσο καιρό τα νερά επικράτησαν στη γη:

Και η πλημμύρα ήταν σαράντα μέρες στη γη? και τα νερά αυξήθηκαν, και ανέβασαν την κιβωτό, και υψώθηκε πάνω από τη γη. (Γένεση 7:17)

Και τα νερά επικράτησαν [Strong's: "ήταν δυνατοί"] πάνω στη γη εκατόν πενήντα ημέρες. (Genesis 7: 24)

Είναι στο τέλος των σαράντα ημερών που έχουμε την πρώτη βασική μας μετάβαση κατά τη διάρκεια της εμπειρίας του Νώε από τον κατακλυσμό. Η βροχή σταμάτησε, και όπως με κάθε καταιγίδα, τα ποτάμια φουσκώνουν ενώ βρέχει, αλλά όταν σταματά η βροχή, τα ποτάμια αρχίζουν και πάλι να υποχωρούν. Αυτό ισχύει, ειδικά όταν υπάρχει μικρή απορροή από τη γη, και στην περίπτωση του Νώε, δεν υπήρχε γη που να μην είχε πλημμυρίσει, έτσι τα νερά θα είχαν αρχίσει να υποχωρούν αμέσως μόλις σταματήσει η βροχή, όπως ακριβώς καταγράφεται:

Και οι βρύσες των βαθέων και τα παράθυρα του ουρανού σταμάτησαν, και η βροχή από τον ουρανό συγκρατήθηκε. Και τα νερά επέστρεφαν συνεχώς από τη γη: και μετά το τέλος του τις εκατόν πενήντα ημέρες τα νερά μειώθηκαν. (Γένεση 8:2-3)

Παρατηρήστε ότι υπάρχουν δύο αναφορές για 150 ημέρες. Αυτά αναφέρονται σε διαφορετικές περιόδους,^[8] και πρέπει να προσέχουμε να μην κάνουμε υποθέσεις, αλλά κοιτάξτε ακριβώς τι λέει το κείμενο! Η πρώτη περίοδος πρέπει να υπολογίζεται από την αρχή του κατακλυσμού, γιατί ο επόμενος στίχος δεν αφήνει χρόνο να αρχίσει στο τέλος των σαράντα ημερών:

Και η κιβωτός αναπαύθηκε μέσα τον έβδομο μήνα, τη δέκατη έβδομη ημέρα του μήνα, στα βουνά του Αραράτ. (Γένεση 8:4)

Αλλά από εδώ και πέρα, οι περισσότεροι κάνουν μια λανθασμένη υπόθεση κατά τον προσδιορισμό αυτής της χρονολογίας. Προσθέτουν το δεύτερο διάστημα των 150 ημερών σε αυτό το χρονοδιάγραμμα αντί να εξετάζουν τις λεπτομέρειες του τι λέει η Βίβλος σχετικά με το πότε πρέπει να ξεκινήσει.

Αντιθέτως, παρατηρήστε ότι οι δύο αναφορές για 150 ημέρες σχετίζονται με διαφορετικές πτυχές της πλημμύρας. Στην πρώτη περίπτωση, τα νερά «επικράτησαν» ή ήταν «ισχυρά» ή «ισχυρά» στη γη για 150 ημέρες (Γένεση 7:24) ενώ η κιβωτός επέπλεε ελεύθερα. Στη δεύτερη περίπτωση, εξετάζει μια διαφορετική πτυχή, που σηματοδοτεί τον χρόνο που τα νερά υποχωρούσαν συνεχώς, δηλαδή από τη στιγμή που η βροχή και οι βρύσες σταμάτησαν μέχρι να «μειώσουν» τα νερά (Στονγκ: «έλλειπε» ή «μειώθηκαν», Γένεση 8:2-4). Έχοντας αυτό υπόψη, το χρονοδιάγραμμά μας μοιάζει με αυτό:

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι η αφήγηση είναι γραμμένη θεματικά και όχι αυστηρά χρονολογικά, καθώς μπορεί να έχουμε την τάση να την προσεγγίζουμε με τη δυτική νοοτροπία μας. Το Κεφάλαιο 7 περιγράφει την αρχή του κατακλυσμού και την εποχή που επικράτησαν τα νερά και όχι η γη, που έληξε όταν η κιβωτός σταμάτησε. Στη συνέχεια, το Κεφάλαιο 8 ξεκινά με τον απολογισμό των μειούμενων υδάτων (έναντι 1-3), τα οποία άρχισαν να μειώνονται από το τέλος των 40 ημερών βροχής. Αυτή η περίοδος τελειώνει χωρίς κάποιο συγκεκριμένο φυσικό γεγονός, αλλά φαίνεται ότι ο Νώε απλώς μέτρησε τον ίδιο αριθμό ημερών που επικράτησε το νερό μετά τη διακοπή της βροχής, για να κρίνει πότε θα ήταν λογικό να ανοίξει το παράθυρο και μετά άρχισε να στέλνει τα πουλιά, όπως θα δούμε στη συνέχεια. Παρατηρήστε την επιβεβαιωτική συμμετρία:

Συνεχίζει με την ιστορία των πουλιών, που μπορεί να πιστεύουμε ότι ακολουθεί μετά την εμφάνιση των κορυφών των βουνών, εκτός από το ότι όταν εξετάζουμε τις λεπτομέρειες της ιστορίας, βλέπουμε ότι αυτό δεν μπορεί να είναι. Είναι η επόμενη ιστορία που ξεκινά, αλλά πρέπει να ξεκίνησε πριν ολοκληρωθεί η ιστορία των νερών που μειώνονται, γιατί το περιστέρι δεν βρίσκει γη για να ξεκουραστεί, παρά το γεγονός ότι αυτό το μέρος της ιστορίας λέγεται αφού οι κορυφές των βουνών λέγεται ότι φαίνονται στον στίχο 5.

Αλλά το περιστέρι δεν βρήκε ανάπαυση για το πέλμα του, και επέστρεψε κοντά του στην κιβωτό, γιατί τα νερά ήταν στο πρόσωπο ολόκληρης της γης: τότε άπλωσε το χέρι του και την πήρε και την τράβηξε κοντά του μέσα στην κιβωτό. (Γένεση 8:9)

Έχοντας μετρήσει 150 ημέρες υψηλών υδάτων μέχρι να σταματήσει η κιβωτός, ο Νώε περίμενε ίσο χρόνο καθώς τα νερά ανέβαιναν στην αρχή—40 ημέρες—αλλά όταν άνοιξε το παράθυρο, δεν μπορούσε να δει στεριά. Ωστόσο, τα πουλιά μπορούν να πάνε πολύ πιο μακριά από ό,τι θα μπορούσε να δει και θα μπορούσε να αναφέρει πίσω με στοιχεία γης. Η ιστορία του Νώε που έστειλε τα πουλιά είναι ευρέως γνωστή, ακόμη και σε όσους γνωρίζουν ελάχιστες ιστορίες της Βίβλου, αλλά δεν είναι καλά κατανοητή κάθε λεπτομέρεια. Θα εκπλαγείτε όταν κοιτάξουμε ψηλά και αναγνωρίσουμε πώς αυτές οι λεπτομέρειες αντιπροσωπεύονται πλήρως εκεί.

Κάποιος πρέπει να δώσει μεγάλη προσοχή στη λεπτομέρεια για να διακρίνει το σωστό timing που καταγράφεται στον λογαριασμό, καθώς και την ίδια την ιστορία. Βοηθά να μπούμε, όσο καλύτερα μπορούμε, στη θέση του Νώε, έχοντας κατά νου ότι εκείνη την εποχή, δεν ήταν τόσο ανήσυχοι και δεν χρειάζονταν τόση διέγερση όσο είμαστε στην κοινωνία μας με γρήγορους ρυθμούς σήμερα. Πολύ συχνά διαβάζουμε τη Βίβλο μέσα από το πρίσμα του σύγχρονου πολιτισμού αντί να προσπαθούμε να βάλουμε τον εαυτό μας στο σκηνικό στο οποίο γράφτηκε. Έτσι, όταν διαβάζουμε ότι ο Νώε άνοιξε το παράθυρο και έστειλε τα πουλιά, τείνουμε να πιστεύουμε ότι όλα συνέβησαν σε μια μέρα, ίσως γιατί έτσι θα μπορούσαμε να το κάνουμε.

Και συνέβη στο τέλος σαράντα ημερών, που ο Νώε άνοιξε το παράθυρο της κιβωτού που είχε φτιάξει: Και έστειλε ένα κοράκι, που πήγαινε πέρα ​​δώθε, μέχρις ότου τα νερά ξεράθηκαν από τη γη. Επίσης, έστειλε ένα περιστέρι από αυτόν, για να δει αν τα νερά είχαν μειωθεί από το πρόσωπο του εδάφους. (Γένεση 8:6-8)

Δεν γίνεται αναφορά εδώ για το χρόνο που μεσολάβησε μεταξύ αυτών των γεγονότων μετά τις 40 ημέρες. Αλλά μια μικρή, συχνά παραβλέπεται λεπτομέρεια που σχετίζεται μετά την επιστροφή του περιστεριού με άδεια νύχια ρίχνει φως σε αυτήν:

Και έμεινε ακόμα άλλο επτά ημέρες? Και πάλι έστειλε το περιστέρι έξω από την κιβωτό. (Γένεση 8:10)

Αυτή είναι η πρώτη αναφορά χρόνου από τότε που άνοιξε το παράθυρο, αλλά ο τρόπος που εκφράζεται είναι αποκαλυπτικός. Η χρήση της λέξης "άλλος" (ή "άλλος" στα παλιά αγγλικά) πριν από τις επτά ημέρες σημαίνει ότι δεν ήταν οι πρώτες επτά ημέρες στη σειρά. Επιπλέον, δεν είναι μόνο «άλλο» αλλά «ακόμη άλλος". Αν αυτό ήταν μόνο το δεύτερο περιστατικό των επτά ημερών, θα έλεγε απλώς "άλλο", αλλά λέγοντας "ακόμη άλλο» ή «ακόμη άλλο» σημαίνει ότι πρόκειται για μια συνεχιζόμενη σειρά τουλάχιστον δύο προηγούμενων περιπτώσεων.^[9] Επομένως, βλέπουμε ότι ο Νώε περίμενε ανάμεσα σε κάθε ενέργεια.

Μετά τις 40 μέρες, άνοιξε το παράθυρο και έψαξε για τυχόν σημάδια γης. Βλέποντας κανένα για επτά ημέρες, έστειλε το κοράκι να κοιτάξει μακριά και σε κατευθύνσεις έξω από τη θέα του. Τα κοράκια συνήθως φωλιάζουν σε υψηλές περιοχές όπως βράχια. Αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί το κοράκι δεν ήταν ικανοποιημένο, αλλά έβγαινε έξω και επέστρεφε τακτικά μέχρι να στεγνώσει το έδαφος. Αυτό φαίνεται να υποδηλώνει ότι δεν υπήρχε τίποτα στην περιοχή αρκετά ψηλά για να φωλιάσει το κοράκι.

Και έστειλε ένα κοράκι, που πήγαινε πέρα ​​δώθε, μέχρις ότου τα νερά ξεράθηκαν από τη γη. (Γένεση 8:7)

Μετά μετά άλλες επτά μέρες, έστειλε ένα περιστέρι. Αυτά τα πουλιά φωλιάζουν μερικές φορές στο έδαφος, αν χρειαστεί, οπότε θα ήταν πιο πιθανό να αποκαλυφθεί εάν υπήρχαν εκτεθειμένα χαμηλά σημεία. Αλλά και πάλι δεν βρήκε πού να ξεκουραστεί. Τα νερά ήταν ακόμα καθολικά πάνω από τις κορυφές των βουνών. Όχι μέχρι άλλες επτά ημέρες επέστρεψε το περιστέρι με ένα κλωνάρι ελιάς ως απόδειξη ότι οι κορυφές των δέντρων γίνονταν προσβάσιμες, αλλά δεν ήταν ακόμη κατάλληλο για φωλιά. Αυτό το εμβληματικό θέαμα έχει μείνει για πάντα χαραγμένο στον ψυχισμό της ανθρωπότητας, και μάλιστα έχει μια θέση στο ζώδιο του Υιού του ανθρώπου, που σημαίνει ειρήνη με τον Θεό και ανάπαυση από το τραύμα της αμαρτίας. Η κιβωτός στον ουρανό φέρει μαζί της την ίδια υπόσχεση ασφαλούς ταξιδιού μέσω βίαιης καταστροφής μέχρι να φτάσει στη γη της επαγγελίας. Μετά την τέταρτη εβδομάδα από τότε που ο Νώε άνοιξε το παράθυρο, το περιστέρι βρήκε ένα μέρος για να φωλιάσει. Τότε, μόνο μετά από αυτή τη σειρά δοκιμών, οι κορυφές των βουνών έγιναν ορατές στον Νώε.

Και τα νερά μειώνονταν συνεχώς μέχρι τον δέκατο μήνα: τον δέκατο μήνα, την πρώτη ημέρα του μήνα, φάνηκαν οι κορυφές των βουνών. (Γένεση 8:5)

Μετά από αυτές τις δοκιμές, οι εναπομείναντες χρονικοί δείκτες δεν μετρώνται με ημέρες, αλλά δίνονται ανάλογα με την εποχή του χρόνου, αφού στη συνέχεια θα μπορούσε να παρατηρήσει τα ουράνια σώματα.

Με το χρονοδιάγραμμα να έχει ολοκληρωθεί, είναι καιρός να το εφαρμόσουμε στην εποχή μας, η οποία θα περιλαμβάνει μια θαυμάσια αποκάλυψη καθώς κοιτάμε ψηλά με κατανόηση της εποχής Του.

Η παραμονή μας στην Κιβωτό

Για να εφαρμόσουμε το χρονοδιάγραμμα στο παρόν, πρέπει να γνωρίζουμε την ακριβή θέση κάθε δείκτη σε ημέρες. Αυτή είναι μια αρκετά απλή διαδικασία, καθώς καταλαβαίνουμε πότε πρέπει να ξεκινήσουν, αλλά υπάρχει μια λεπτομέρεια που πρέπει να ξεκαθαρίσουμε. Υπάρχουν μετρήσεις ημερών από την είσοδο του Νώε στην κιβωτό μέχρι το περιστέρι να βρει ανάπαυση, αλλά το υπόλοιπο χρονοδιάγραμμα εκφράζεται σε ημερομηνίες. Είναι αυτό σημαντικό για την εφαρμογή μας στον καιρό της έλευσης του Χριστού;

Η Βίβλος καθιστά σαφές ότι ο Νώε ακολουθούσε διαφορετικούς ημερολογιακούς κανόνες από αυτούς που ο Θεός όρισε για τους Εβραίους πολύ αργότερα. Αυτό φαίνεται από την ημερολογιακή ημερομηνία που δίνεται για την αρχή και το τέλος των πρώτων 150 ημερών:^[10] 

Ο μόνος τρόπος που οι δύο ημερομηνίες θα μπορούσαν να είναι και οι δύο στις 17^th ημέρα του μήνα είναι εάν καθένας από τους πέντε μήνες είχε διάρκεια ακριβώς 30 ημέρες (5 × 30 = 150). Αυτό είναι συνεπές με την ιστορική κατανόηση των ημερολογίων που χρησιμοποιούνται εκείνη την εποχή, όπως θα χρησιμοποιούσε ο Νώε.^[11] Συνολικά, λοιπόν, ο κατακλυσμός του Νώε διήρκεσε 370 ημέρες, μετά τις οποίες η οικογένειά του εγκατέλειψε την κιβωτό:

Θα μπορούσε να είναι ότι «το ημέρες του Νώε» αναφέρονται στο μετράει η μέρα μέχρι να φύγει οριστικά το περιστέρι, ενώ οι ημερομηνίες που καλύπτουν ολόκληρο το έτος (συν) του χρονοδιαγράμματος της πλημμύρας πρέπει να προσδιορίζονται προφητικά με άλλο τρόπο; Υπάρχουν υπαινιγμοί στον ουρανό και στη γη ότι αυτό είναι πράγματι έτσι. Στον ουρανό, η «κιβωτός» στην οποία πρέπει να εισέλθουμε μέσω της πίστης είναι το σημάδι του Υιού του ανθρώπου, και σε αυτήν την κιβωτό είναι το περιστέρι που αντιπροσωπεύει το Πνεύμα του Θεού, τον αστερισμό του Columba.

Όπως γράψαμε στο Ανοίγει η Κιβωτός της Διαθήκης, το περιστέρι αντιπροσωπεύει το μπολ με μάννα που φύλαξε ο Μωυσής μέσα στην κιβωτό της διαθήκης. Ήταν ένα μόνο μέρος της καθημερινής προμήθειας του Θεού για τον Ισραήλ κατά τη διάρκεια της περιπλάνησής του στην έρημο, καθώς οδηγούνταν έξω από την Αίγυπτο στη Γη της Επαγγελίας. Κι εμείς, επίσης, οδηγούμαστε έξω από τη γήινη Αίγυπτο στην ουράνια Γη της Επαγγελίας και ο Κύριος μας δείχνει ότι υπάρχει ένα μπολ με την Πνευματική προμήθεια του Θεού για μια προφητική μερίδα για να μας δει μέσα από την έρημο της καταστροφής του κόσμου και της χιλιετίας. Πού θα μπορούσαμε να μάθουμε πόσο καιρό θα διαρκέσει αυτό το μπολ με πνευματική παροχή, ακριβώς;

Η απάντηση έρχεται από το φθινοπωρινές θυσίες της σκηνής της ερήμου. Οι εορτές της Άνοιξης έδειχναν τα γεγονότα γύρω από τη θυσία του Κυρίου το 31 μ.Χ., και οριοθετήθηκε μια κρίσιμη στιγμή για τους μαθητές του Χριστού από τις κρίσιμες σκηνές στο τέλος της ζωής Του μέχρι να τους στείλει το Άγιο Πνεύμα Του την Πεντηκοστή. Ομοίως, οι φθινοπωρινές θυσίες οριοθετούν μια κρίσιμη στιγμή στο τέλος της ιστορίας της γης κατά τη διάρκεια της μεγάλης προφητικής ημέρας του Κυρίου.

Πράγματι, οι φθινοπωρινές θυσίες δείχνουν περίοδο 372 ημερών. Αυτό είναι μόλις 2 ημέρες περισσότερο από τις 370 ημέρες του κατακλυσμού του Νώε. Αυτό θα είναι το μέτρο για το συνολικό χρονικό διάστημα για την ημέρα της εκδίκησης του Κυρίου, την οποία εκτελεί εναντίον των εχθρών Του, ενώ θα φέρει τον λαό Του με ασφάλεια στη γη της επαγγελίας. Είναι το ακριβές μέτρο της μερίδας μιας ημέρας του μάννα που ήταν αποθηκευμένο στην κιβωτό της διαθήκης και αντανακλάται στο σημάδι του Υιού του ανθρώπου, το οποίο ενεργοποιήθηκε στις 21 Ιουνίου 2023 από τον φάρος οργής στο χέρι του Ωρίωνα στον γαλαξιακό ισημερινό.

Έτσι, αντί για ένα συνολικό χρονικό πλαίσιο 370 ημερών όπως είχε ο Νώε, ο Κύριος έχει υποδείξει προφητικά ότι η ημέρα του Κυρίου, κατά την οποία η γη θα καταστραφεί από φωτιά, είναι 372 ημέρες. Τότε θριαμβεύουσα η εκκλησία μπορεί να πάει στη γη που έγινε νέα—η αντιτυπική γη της υπόσχεσης του Θεού. Τι βρίσκουμε όταν εφαρμόζουμε αυτό το χρονοδιάγραμμα;

Και όσοι μπήκαν μέσα, μπήκαν αρσενικό και θηλυκό από κάθε σάρκα, όπως τον πρόσταξε ο Θεός. και την Άρχοντας κλείσε τον μέσα. (Genesis 7: 16)

Ξεκινώντας στις 21 Ιουνίου 2023, όταν ενεργοποιήθηκε το χέρι του Ωρίωνα, συμβολίζοντας τον Κύριο που έκλεισε την πόρτα της κιβωτού του Νώε αφού μπήκαν όλοι, μετράμε τις πρώτες επτά ημέρες μέχρι τις 27 Ιουνίου 2023. Ήταν τη νύχτα μετά από εκείνη τη μοιραία μέρα, όταν άρχισε να πέφτει η πύρινη «βροχή» οργής. μεταναστευτικών πολιτικών. Οι πλημμύρες πολλών λαών με πεποιθήσεις ασυμβίβαστες με τις χριστιανικές αρχές που έχουν ευλογήσει τη Δύση με ειρήνη και ευημερία αποδεικνύεται ότι κατακλύζουν τα αποστατικά έθνη.

Και μου λέει, τα νερά που είδες, όπου κάθεται η πόρνη, είναι λαούς, και πλήθη, και έθνη, και γλώσσες. (Αποκάλυψη 17: 15)

Το κύριο μέρος αυτής της εβραϊκής ημέρας ήταν η 28η Ιουνίου 2023, η επέτειος των ταραχών του Στόουνγουολ που γιορτάζουν τη σύγχυση της σεξουαλικής ταυτότητας που συνέβαλε παρομοίως στην απόφαση να καταστραφεί ο κόσμος στην εποχή του Νώε. Όταν κάποιος επαναστατεί ενάντια στο γενετικά καθορισμένο φύλο του, αψηφά τον Δημιουργό του και το έργο Του, και χωρίς μετάνοια, θα αφεθεί στις δικές του μάταιες προσπάθειες να σώσουν τον εαυτό τους όταν η καταστροφή συντριβεί.^[12] Αυτό δεν αφορά μόνο τα τρανς άτομα, αλλά όλους όσους επιδιώκουν να ζουν σύμφωνα με τις μη βιώσιμες αρχές βιωσιμότητας του ΟΗΕ που επιτρέπουν την αμαρτία, έστω και καταστροφική, και αρνούνται την ικανότητα κάποιου να λέει την αλήθεια για προφανή θέματα που έχουν γίνει παράξενα αμφιλεγόμενα στον μπερδεμένο κόσμο μας.

Πριν δούμε τις λεπτομέρειες του χρονοδιαγράμματος της πλημμύρας που ακολουθούν, ας δούμε πόσο θα διαρκέσει το μπολ με μάννα στην ουράνια κιβωτό. Από αυτήν την αρχή της 27/28 Ιουνίου 2023, η συνολική διάρκεια των 372 ημερών μας φέρνει στις 3 Ιουλίου 2024. Αυτό καλύπτει το τεράστιο χάσμα μεταξύ του τέλους αυτού του πρόσκαιρου κόσμου στο τέλος του σημείου του Υιού του ανθρώπου και της αρχής της παρουσίας των λυτρωμένων στο αιώνιο βασίλειο.

Αν δεν έχετε διαβάσει Η Εκκλησία Θριαμβεύουσα, τώρα είναι η ώρα να ακολουθήσετε τον σύνδεσμο και να το κάνετε, γιατί εξηγεί πώς η κρίση της χιλιετίας των 1000 ετών επιβεβαιώνεται με μια σειρά από ανεξάρτητα ουράνια γεγονότα που ταιριάζουν με τη βιβλική περιγραφή πριν και μετά τη χιλιετία. Επιπλέον, με βάση το χρονοδιάγραμμα μετά τη χιλιετία που παρουσιάζεται εκεί, μπορούμε να δούμε ότι η τοποθέτηση των 372 καθημερινών μερίδων επτά ημέρες μετά τον Ωρίωνα τονίζεται ως το κλείσιμο της πόρτας της κιβωτού στις 21 Ιουνίου 2023, είναι σε τέλεια ευθυγράμμιση!

Έτσι, έχουμε ακόμη έναν μάρτυρα για την αλήθεια αυτού του χρονοδιαγράμματος του τέλους του κόσμου. Ο Θεός δεν δίνει ούτε μία απόδειξη για ένα τόσο σημαντικό γεγονός, αλλά οικοδομεί την πεποίθησή μας ότι αυτά τα πράγματα πράγματι παραπέμπουν στη Δεύτερη Παρουσία του Ιησού Χριστού, επειδή υπάρχουν πολλοί ανεξάρτητοι μάρτυρες.

• Τα ουράνια γεγονότα που ακολουθούν ακριβώς 1000 χρόνια μετά την αναμενόμενη αρπαγή,^[13] επιβεβαιώνοντας τις κατάλληλες βιβλικές προφητείες για εκείνη την εποχή, κάτι που δεν θα περίμενε κανείς αν η αρχή των 1000 ετών δεν ήταν η εποχή της αρπαγής.

• Οι διάφορες όψεις του Σημείου του Υιού του ανθρώπου που όλες επαναλαμβάνουν ότι έχει επισημανθεί σωστά, και έτσι δείχνουν πράγματι τον ερχομό του Βασιλιά μας σε δόξα. Εδώ είναι μερικοί από τα κύρια χαρακτηριστικά που αντιπροσωπεύονται στο ζώδιο του Υιού του ανθρώπου:

  • Το σημάδι του Ιωνά που απεικονίζει το μεγάλο ψάρι στην κοιλιά του οποίου παριστάνεται ο Ιωνάς (και κατ' επέκταση ο Κύριος).^[14] 

  • The υπογραφή άλφα και ωμέγα του Ιησού.

  • The νέο όνομα και σφραγίδα του Ιησού και του Πατέρα.

  • The επτά εκκλησίες της Αποκάλυψης, που αντιπροσωπεύουν το σώμα Του, και την πορεία μέσα από το ιερό για να αποκαταστήσουν την Πρώτη τους Αγάπη.

  • The αυτί ότι τα μέλη των επτά εκκλησιών πρέπει να ακούσουν το Πνεύμα.

  • The όραμα του Ζαχαρία 4 που απεικονίζει δύο ελαιόδεντρα να αποστραγγίζουν το λάδι τους σε ένα μπολ μέσω δύο σωλήνων, το οποίο στη συνέχεια διανέμεται σε άλλες επτά λάμπες.

  • The άρπα που παίζουν οι άρπερς του τέλους του χρόνου, καθώς και οι δέκα χορδές του, που είναι…

  • The Δέκα εντολές που κρατάει η εκκλησία, γραμμένο στην καρδιά τους.

  • The κιβωτός της διαθήκης, με το περιεχόμενο της ράβδου του Ααρών, το μπολ με μάννα και τις δύο πέτρινες πλάκες.

  • The δέντρο της ζωής, του οποίου τα φύλλα είναι για τη θεραπεία των εθνών, που σχηματίζονται από τον κομήτη του Χρόνου.

  • The τελική συγκομιδή και ο διαχωρισμός του σιταριού και των ζιζανίων, καθώς και των προβάτων και των κατσικιών.

  • Η σκηνή της βάπτισης του Κυρίου και αυτή του λαού Του.

  • The βασιλεία του Θεού και η αναπαράσταση των εχθρών Του γίνεται υποπόδιο του ποδιού Του.

  • Και ένα ακόμη, το οποίο θα είναι το θέμα του το επόμενο άρθρο.

• Τα 120 χρόνια κατασκευής της κιβωτού αντιστοιχούν στο έτος 1902-1903, που ήταν μια εποχή που το ζωντανό Πνεύμα της προφητείας βρισκόταν ακόμα στην Εκκλησία των Αντβεντιστών της έβδομης ημέρας, η οποία αποδοκιμάστηκε έντονα για την αποδοχή πανθεϊστικών συναισθημάτων σε έντυπο υλικό, το οποίο χαρακτηρίστηκε ως «άλφα αποστασία» για την οποία θα ακολουθούσε ένα εκπληκτικό «ωμέγα»., που φαίνεται σήμερα.

• Η διάρκεια επιβίβασης στην κιβωτό του τέλους του χρόνου που παρουσιάζεται εδώ, βασίζεται στις θυσιαστικές υπηρεσίες του αρχαίου Ισραήλ, συνδέοντας το φάρο της οργής ενάντια στον παλιό (παρόν) κόσμο με την κατοχή της γης που έγινε νέα και αντιπροσωπεύει τον μόνο τρόπο για να περάσει κανείς στο αιώνιο βασίλειο του Θεού.

Σε αυτό το έργο, μερικές φορές εξοικειωνόμαστε τόσο με τα φαινομενικά πράγματα που ο Κύριος αποκαλύπτει τη δύναμή Του, που δεν τους δίνουμε το κατάλληλο βάρος δόξας. Κάθε ένα από αυτά τα σημεία αντιπροσωπεύει ένα σύνολο από αφάνταστα απίθανα γεγονότα, τόσο ουράνια όσο και στις υποθέσεις της ανθρωπότητας, που συνδέουν και τα δύο με την εκπλήρωση της (ιδιαίτερα αποκαλυπτικής) Γραφής. Δεν υπάρχουν ουσιαστικές, στέρεες αποδείξεις πάνω στις οποίες οικοδομούμε την πίστη μας;

In Η Εκκλησία Θριαμβεύουσα, μοιραστήκαμε πώς ακριβώς μια χιλιετία μετά το σημείο του Υιού του ανθρώπου, οι σκηνές λήξης της μεγάλης διαμάχης μεταξύ καλού και κακού απεικονίζονται στον ουρανό μέχρι την τελική εξάλειψη της αμαρτίας. Στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια της εβδομάδας για τη δημιουργία της νέας γης, ο ήλιος ακολουθεί το ίδιο μονοπάτι όπου βρισκόταν το 31 μ.Χ., όταν σταυρώθηκε ο Ιησούς Χριστός, υπενθυμίζοντάς μας ότι το υποσχεμένο αιώνιο σπίτι μας έγινε δυνατό με αυτό που έκανε ο Ιησούς εκείνη την εποχή. Παρατηρήστε την ημερομηνία κατά την οποία αυτή η νέα δημιουργία ολοκληρώθηκε σε αυτό το διάγραμμα που συγκρίνει την εποχή του πάθους του Ιησού με την εβδομάδα της νέας δημιουργίας το 3024 μ.Χ.

Η τελευταία ημέρα της νέας δημιουργίας θα ήταν η 3η Ιουλίου 3024. Λάβετε υπόψη ότι, όπως εξηγήσαμε σε εκείνο το άρθρο, ένα επταήμερο ταξίδι μέσα από τα αστέρια μεταφέρει τους λυτρωμένους για ακριβώς 1000 χρόνια. Έτσι, τα 1000 χρόνια βιώνονται ως μια απλή εβδομάδα. Επομένως, ενώ οι άγιοι θα έρθουν στις 3 Ιουλίου 3024 μετρώντας από τις 28 Ιουνίου 2023, στην αρχή του χρονοδιαγράμματος του Νώε στις μέρες μας, θα έχουν βιώσει την παρέλευση των ημερών σαν να ήταν η 3η Ιουλίου 2024. Και αυτή είναι ακριβώς η τελευταία ημέρα —η ημέρα 372— του μάννα που ετοίμασε ο Κύριος αυτές τις τελευταίες ημέρες στην Κιβωτό! Καθώς ξεκινά η επόμενη μέρα —το Σάββατο της ανάπαυσης της έβδομης ημέρας για τη νέα δημιουργία— οι λυτρωμένοι μπορούν να αποβιβαστούν από την κιβωτό τους, την Αγία Πόλη, και να πάρουν τον καρπό της Νέας Γης.

Ενδείξεις προς το τέλος

Τώρα είναι καιρός να επανεξετάσουμε την αρχή της πλημμύρας του τέλους του χρόνου της καταστροφικής φωτιάς του Κυρίου. Αφού ο Νώε έκλεισε στην κιβωτό, έπεσε βροχή για 40 ημέρες προτού η βία της οργής του Κυρίου ξεχυθεί πλήρως και σταματήσει. Κατανοώντας ότι η βροχή στην εφαρμογή τέλους χρόνου για τη σηματοδότηση της 28ης Ιουνίου 2023, μπορούμε να συνεχίσουμε από εκεί, έχοντας κατά νου ότι αυτό το χρονοδιάγραμμα παρέχει ενδείξεις και όχι άμεσα συγκρίσιμα γεγονότα με την ώρα της πλημμύρας. Παρόλα αυτά, θα δείτε ότι υπάρχουν λεπτομέρειες στα επίγεια γεγονότα που υποδηλώνουν συσχέτιση με τα αντίστοιχα γεγονότα των ημερών του Νώε.

Συνεχίζοντας σαράντα ημέρες από τις 28 Ιουνίου, το χρονοδιάγραμμα του Νώε δείχνει σε Αύγουστος 6, 2023. Εκτός από την επέτειο της ατομικής βόμβας στη Χιροσίμα, ήταν όταν ο βωμός του Ηλία στη Χαβάη στέγνωσε, δημιουργώντας συνθήκες για την ανάφλεξη της τρομερής πυρκαγιάς Μάουι, που πυροδοτήθηκε από τους ισχυρούς ανέμους στα περίχωρα της ρεκόρ τυφώνα Ντόρα, εκατοντάδες μίλια μακριά. Συγκρίνετε τη Βιβλική αφήγηση μετά τις 40 ημέρες βροχής με μερικά ενδιαφέροντα γεγονότα που Wikipedia αναφέρει σε σχέση με 40 ημέρες μετά την έναρξη του χρονοδιαγράμματος λήξης:

Και θυμήθηκε ο Θεός τον Νώε, και όλα τα ζωντανά, και όλα τα ζώα που ήταν μαζί του στην κιβωτό: και ο Θεός έφτιαξε ένας άνεμος να περάσει πάνω από τη γη, και τα νερά στριμωγμένα? Και οι βρύσες των βαθέων και τα παράθυρα του ουρανού είχαν σταματήσει, Και η βροχή από τον ουρανό συγκρατήθηκε. (Genesis 8: 1-2)

By Αύγουστος 6, η Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία εντόπισε μια περιοχή της φθάνει πολύ ξηρός αέρας από τον Ανατολικό Ειρηνικό, αναστέλλοντας σε μεγάλο βαθμό την πιθανότητα βροχοπτώσεων [ακριβώς όπως η βροχή του κατακλυσμού του Νώε συγκρατήθηκε ή παρεμποδίστηκε]. Μια εμφανής φθίνουσα αναστροφή κάλυψης ανάγκασε ακόμη μεγαλύτερη σταθεροποίηση της ατμόσφαιρας, η οποία οδήγησε σε ενισχυμένη Θυελλώδεις άνεμοι και πολύ ξηρές συνθήκες μεταξύ 7 και 8 Αυγούστου. Καθώς προχωρούσε η ημέρα, η εκκαθάριση βαθιάς στρώσης σε συνδυασμό με την υπάρχουσα κλίση πίεσης δημιούργησε πολύ δυνατό Θυελλώδεις άνεμοι και προκάλεσε τα επίπεδα υγρασίας να είναι πολύ κάτω από τα κανονικά. Το προαναφερθέν ανώτατο όριο αναμενόταν μόνο να ενισχύσει την επιτάχυνση του ανέμου λόγω των χαρακτηριστικών του εδάφους κοντά στα νησιά.

Την ίδια μέρα (6 Αυγούστου), ο Πάπας ολοκλήρωσε την Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας της Λισαβόνας που παρακολουθούσε το αποτύπωμα άνθρακα καθενός από τους 1.5 εκατομμύριο συμμετέχοντες καθώς έπρεπε να καταγράψουν τις δραστηριότητές τους, την κατανάλωση φαγητού κ.λπ. Έρχεστε σε μια Νέα Παγκόσμια Τάξη κοντά σας.

Στο δικό του συνέντευξη Τύπου στον αέρα Στο δρόμο της επιστροφής στη Ρώμη, ο Πάπας επανέλαβε τη στάση του «ποιος είμαι εγώ για να κρίνω», λέγοντας ότι η εκκλησία είναι ανοιχτή στην LGBT κοινότητα, δίνοντας περαιτέρω πίστη στην ιδέα ότι αυτοί οι αποτρόπαιοι τρόποι ζωής προκύπτουν από ταυτότητες μέσα στη φυσική παραλλαγή αυτού που μας κάνει ανθρώπους. Αλλά αν είναι αλήθεια ότι μερικοί άνθρωποι αναπόφευκτα ταυτίζονται με διεστραμμένες τάσεις, τότε θέτει υπό αμφισβήτηση τη δικαιοσύνη του Θεού να αποκηρύξει την πρακτική αυτών των τάσεων ως αποτρόπαια,^[15] όταν είναι μια νόμιμη, αμετάβλητη πτυχή της ύπαρξης κάποιου. Πρέπει να καταλάβουμε ότι μέσω του Ιησού έχουμε ελευθερία από κάθε αμαρτία, και ακόμη κι αν η αμαρτία των γενεών μας οδήγησε στο να γεννηθούμε με γενετικές που μας ωθούν προς το βδέλυγμα, δεν πρέπει να αναγνωρίσουμε αυτή την τάση ως θεμιτό μέρος της ταυτότητάς μας, αλλά ως ελάττωμα της σάρκας που πρέπει να υπερνικηθεί (δηλαδή, να υποταχθεί σε ανώτερες αρχές) στη δύναμη του αίματος του Χριστού. Η ταυτότητα του Χριστιανού ορίζεται από την πίστη μας στον Χριστό, και όταν κοιτάμε το αγνό παράδειγμά Του, δεν θα ταυτιστούμε σύμφωνα με κάποιο ελαττωματικό πρότυπο, αλλά με Αυτόν. Έτσι μπορούμε να ξεπεράσουμε ακόμη και τις κληρονομικές τάσεις προς το κακό.

Έτσι, ο Κύριος επισημαίνει μια θεμελιώδη λαϊκή παρανόηση που σπρώχνει πολλούς στο γρήγορο τρένο προς την απώλεια, επειδή έχουν διδαχθεί ότι ο Ιησούς δεν είναι αρκετά ισχυρός για να αλλάξει την ταυτότητά τους. Ωστόσο, αυτή είναι η ίδια η ουσία του ευαγγελίου! Παίρνουμε μια νέα ταυτότητα - αυτή που μας προσφέρει ο Χριστός με την πίστη στον θυσιαστικό θάνατο και την ανάστασή Του - επειδή η παλιά είναι διεφθαρμένη. Αυτό το ισχυρό μήνυμα της δικαιοσύνης μέσω πίστης περικλείεται στην απεικόνιση του σημείου του Υιού του ανθρώπου.

Τα υπόλοιπα σημάδια του χρονολογίου του Νώε που θα εφαρμοστούν προέρχονται κυρίως από την ιστορία της απελευθέρωσης των πουλιών και όλα πέφτουν στο μέλλον. Επομένως, δεν μπορούμε ακόμη να αξιολογήσουμε ποια γήινα γεγονότα μπορεί να αντιστοιχούν. Ωστόσο, ο Κύριος δεν μας άφησε χωρίς αξιόλογες ουράνιες επιβεβαιώσεις! Κοιτάξτε στο ζώδιο του Υιού του ανθρώπου στις 6 Αυγούστου, για παράδειγμα, και θα δείτε ότι είναι η μια μέρα που ο κομήτης Ε3 σηματοδοτεί τη γραμμή του αστερισμού του ποδιού του σκύλου, υποδεικνύοντας μια σύνδεση με όσους είναι χωρίς την πόλη:

Για χωρίς [η Αγία Πόλη] είναι σκυλιά, και μάγοι, και πόρνοι, και δολοφόνοι, και ειδωλολάτρες, και όποιος αγαπά και λέει ψέματα. (Αποκάλυψη 22:15)

Αυτή η απεχθής λίστα με επικεφαλής τον ουράνιο εκπρόσωπο (το σκύλο, Canis Major), περιλαμβάνει όλους εκείνους που συμμετέχουν σε αυτό για το οποίο ο κόσμος πρόκειται να καταστραφεί. Οι μάγοι (G5333: Pharmakos; Ο όρος «φαρμακοποιός», ή στην προκειμένη περίπτωση, «φαρμακοποιοί») αναφέρονται στους ωθητές εμβολίων, οι πόρνοι στους ξύπνιους όχλους, οι δολοφονίες στους εκτρωτήρες, στους ειδωλολάτρες σε πολλούς που είτε λατρεύουν κυριολεκτικά είδωλα είτε των οποίων τα είδωλα είναι οι τεχνολογίες κ.λπ. που έχουμε συνηθίσει. Στα ίδια τα σκυλιά περιλαμβάνονται και μη χριστιανοί, όπως και οι μετανάστες που αποδεικνύονται καθοριστικοί για την καταστροφή της Δύσης. Ο Κύριος βάζει το δάχτυλό Του στην αποστασία για την οποία καταστρέφεται ο κόσμος. Δεν είναι για υψηλές εκπομπές άνθρακα. Είναι για τη μεγάλη μόλυνση της αμαρτίας που η υδρόγειος φλέγεται. Αν δεν μετανοήσουν, όσοι ανήκουν σε αυτήν την ομάδα θα αναλωθούν στην πλημμυρισμένη λίμνη της φωτιάς.

Όταν στρέφουμε την προσοχή μας στην εποχή της απελευθέρωσης των πτηνών από την κιβωτό την εποχή του Νώε, βρίσκουμε μια εκπληκτική παράλληλη επιβεβαίωση στους ουρανούς! Η ώρα που ο Νώε άνοιξε το παράθυρο της κιβωτού αντιστοιχεί στις 3 Ιανουαρίου 2024. Από αυτό το σημείο και καθ' όλη τη διάρκεια των εβδομαδιαίων δοκιμών στα πτηνά, κατευθύνουμε την προσοχή μας στην τροχιά του κομήτη Ε3:

Την ώρα που αντιστοιχεί στο άνοιγμα του παραθύρου, ο κομήτης Ε3 (κόκκινο σταυρόνημα) βρίσκεται στο Δίκτυο κοντά στην εξωτερική διαδρομή του κομήτη ΒΒ (σημειωμένο με πράσινο). Το δίκτυο είναι ένα προσοφθάλμιο για μια οπτική συσκευή όπως ένα τηλεσκόπιο ή ένα μικροσκόπιο, με σταυρόνημα ή ένα δίκτυο λεπτών γραμμών για μέτρηση. Επομένως, είναι κατάλληλο ότι η ακολουθία των δοκιμών μέσα από το ανοιχτό παράθυρο της κιβωτού θα ξεκινήσει σε αυτόν τον αστερισμό.

Η πρώτη δοκιμή πτηνών ήταν η αποστολή του κορακιού την επόμενη εβδομάδα.

Δεν υπάρχει μεγάλη διαφορά στη σκηνή, όπως δεν περιγράφονται πολλά μεταξύ του ανοίγματος του παραθύρου από τον Νώε και της απελευθέρωσης του κορακιού. Αλλά όταν φτάνουμε στο επόμενο βήμα, βλέπουμε μια αντίθεση:

Αυτή η σκηνή δείχνει τη θέση του κομήτη Ε3 που αντιστοιχεί στη στιγμή που το περιστέρι στέλνεται για πρώτη φορά. Παρατηρήστε ότι στην παραπάνω εικόνα, ο κομήτης Ε3 έχει πλέον περάσει τα σύνορα στο Ωρολόγιο. Αυτό υποδηλώνει ένα διαφορετικό πουλί. Όχι μόνο αυτό, αλλά ένα περιστέρι αντιπροσωπεύει το Άγιο Πνεύμα, το οποίο είναι το Πνεύμα του Χριστού, το οποίο εκπροσωπείται στο Ωρολόγιο. Αν η χρονική στιγμή ήταν λίγο διαφορετική, το μαύρο κοράκι θα ήταν αταίριαστο με το Ωρολόγιο ή η αποστολή του περιστεριού θα επικαλύπτει και τους δύο αστερισμούς.

Η δεύτερη φορά που στέλνεται το περιστέρι είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτη:

Ο κομήτης Ε3 περνά απευθείας στην πρόσοψη του ρολογιού τη στιγμή που αντιστοιχεί στη δεύτερη φορά που το περιστέρι απελευθερώθηκε και επέστρεψε με το φύλλο ελιάς. Η πρόσοψη του ρολογιού έχει αποδειχθεί ότι είναι ένα πολύ σημαντικό όριο.

Το σημάδι του Υιού του ανθρώπου ξεκίνησε όταν ο κομήτης Κ2 πέρασε έξω από αυτό το όριο (σκούρα μπλε γραμμή στην εικόνα), σαν να υποδηλώνει την έλευση του Κυρίου από τη θέση Του. Όταν ο κομήτης ΒΒ διέσχισε αυτό το όριο το 2021, υπήρξε μια δακτυλιοειδής έκλειψη ηλίου που προεικόνιζε ήδη το ζώδιο του Υιού του ανθρώπου και πρότεινε επίσης την επικείμενη ανταπόδοση εναντίον των ηγετών των εθνών της G20, που τότε συμφωνούσαν σε μια εκστρατεία «εμβολιασμού του κόσμου» για να απομακρύνουν τους ανθρώπους από την πίστη στον Δημιουργό τους. Και ο κομήτης ΒΒ έφυγε από την όψη του ρολογιού ακριβώς στις 27 Μαΐου 2023—την επέτειο της ανάστασης του Ιησού και σηματοδοτώντας την αρχή του έτους των λυτρωμένων^[16] έως ότου ο Ιησούς θα ανέστησε τους δίκαιους νεκρούς όλων των αιώνων ακριβώς ένα χρόνο αργότερα.

Τώρα, βλέπουμε ότι η ίδια η μέρα που ο κομήτης Ε3 διασχίζει αυτό το όριο αντιστοιχεί στη στιγμή που το περιστέρι έφερε πίσω ένα φύλλο ελιάς. Και γιατί ένα φύλλο ελιάς; Επειδή το ωρολόγιο είναι ένα από τα δύο μάρτυρες που δίνει το πνευματικό του λάδι, και απεικονίζονται βιβλικά ως ελιές! Όχι μόνο αυτό, αλλά παρατηρήστε ότι ο κομήτης Ε3 διέσχισε τη γραμμή του τέταρτου βρόχου του κομήτη ΒΒ, που αντιπροσωπεύει τα φύλλα του δέντρου, όπως το περιστέρι έκοψε ένα φύλλο και το έφερε πίσω στον Νώε (ακόμα και όπως απεικονίζεται στον αστερισμό του Κολόμπα στο κέντρο του ζωδίου του Υιού του ανθρώπου). Ο Θεός φαίνεται να μην έχει όρια στα θαύματά Του.

Η τελευταία φορά που ο Νώε στέλνει το περιστέρι αντιστοιχεί στην ακόλουθη σκηνή:

Αυτή τη φορά, δεν υπάρχει τίποτα άλλο μπροστά στον κομήτη Ε3. Το περιστέρι βγαίνει και βρίσκει ανάπαυση. Ίσως ο αριθμός IV στον οποίο βρίσκεται να υποδηλώνει αυτή την ανάπαυση μέσω της σχέσης του με την τέταρτη εντολή.^[17] 

Η προετοιμασμένη μερίδα του ουράνιου μάννα δείχνει ακόμη αρκετούς μήνες πέρα ​​από αυτό το σημείο—μια στιγμή που είναι βέβαιο ότι θα είναι μια δοκιμαστική περίοδος με τη γη να πλημμυρίζεται από πύρινες κρίσεις του Θεού. Αλλά με έναν Θεό που προετοιμάζει έτσι τους ουρανούς για να παρέχει ένα φάρο σταθερότητας σε αυτόν τον χαοτικό κόσμο, μπορείτε να Τον εμπιστευτείτε με ασφάλεια σε κάθε φροντίδα της ζωής σας. Ανεβείτε στην ουράνια κιβωτό επιλέγοντας να πιστέψετε τις αποδείξεις που έχει παράσχει, και δεν θα σας χάσει από τη λαβή Του, όσο ταραγμένος και συγκλονισμένος κι αν γίνει ο κόσμος γύρω σας. Έχει υποσχεθεί να μας μεταφέρει με ασφάλεια μέχρι να αποβιβαστούμε στη νέα γη και να πάρουμε τις αιώνιες χαρές της Δημιουργίας Του.

Ταπεινωθείτε λοιπόν κάτω από το δυνατό χέρι του Θεού [στον Ωρίωνα], για να μπορεί να σε εξυψώσει εν καιρώ: Ρίξε όλη σου τη φροντίδα πάνω του. γιατί νοιάζεται για σένα. (1 Πέτρου 5:6-7)

Χίλιοι θα πέσουν στο πλευρό σου και δέκα χιλιάδες στα δεξιά σου. αλλά δεν θα έρθει κοντά σου. Μόνο με τα μάτια σου θα δεις και θα δεις την ανταμοιβή των κακών. Γιατί εσύ έχεις φτιάξει το Άρχοντας, που είναι το καταφύγιό μου, ακόμη και ο Ύψιστος, η κατοικία σου [το σημάδι του Υιού του ανθρώπου]; Δεν θα σε συμβεί κανένα κακό, ούτε πληγή θα πλησιάσει την κατοικία σου. (Ψαλμοί 91:7-10)