Καθώς κοιτάζω το κερί στο γραφείο μου, σκέφτομαι ποιος μου το έδωσε και τι σημαίνει. Στην πραγματικότητα είναι δύο κεριά σε ένα, γιατί έχει δύο φυτίλια. Είναι μια εικόνα των Δύο Μαρτύρων, μέσα από τον συμβολισμό των κηροπήγια:

Και θα δώσω δύναμη στο δικό μου δύο μάρτυρες... Αυτά είναι η...δύο κηροπήγια στέκεται μπροστά στον Θεό της γης. (Αποκάλυψη 11: 3-4)

Οι δύο μάρτυρες αντιπροσωπεύουν πολλά πράγματα—συμπεριλαμβανομένων δύο μεμονωμένων προσώπων, τα οποία οι μελετητές της προφητείας είναι συχνά πρόθυμοι να αναγνωρίσουν. Γνωρίζω αυτά τα δύο άτομα, αλλά οι πρώτες μου σκέψεις είναι πώς αυτό το κερί συμβολίζει τους δύο μάρτυρες με άλλους τρόπους. Τα δύο φυτίλια βρίσκονται σε ένα γυάλινο βάζο γεμάτο με κερί. Αυτό σημαίνει ότι όταν ανάβει οποιοδήποτε φυτίλι, είναι το ίδιο κερί που τροφοδοτεί τη φλόγα. Ωστόσο, κανείς δεν θα σκεφτόταν ποτέ να ανάψει μόνο ένα από τα φυτίλια.

Όταν σκέφτομαι αυτό το γράψιμο, το κερί μου αρχικά σβήνει. Αναρωτιέμαι αν το άναμμα των φυτιλιών θα μπορούσε να συγκριθεί με το «δίνοντας δύναμη» στους δύο μάρτυρες. Όταν μου δόθηκε αυτό το κερί, ειπώθηκε ότι αν χρειαζόμουν ποτέ έμπνευση για να γράψω, θα μπορούσα να ανάψω αυτό το κερί. Ποτέ δεν υπήρξα δεισιδαίμονος, αλλά καθώς μεγαλώνω στο λόγο του Θεού, έχω μεγαλώσει να εκτιμώ τα βιβλικά σύμβολα, και σημεία, και μάρκες και οιωνούς—πολύ περισσότερο από ό,τι έκανα κάποτε. Δεν ανάβω το κερί σαν το ίδιο το κερί να έχει μαγικές ιδιότητες για να μου δώσει έμπνευση, αλλά καθώς ανοίγω το καπάκι, η ψυχή μου αναπνέει μια προσευχή στον Θεό που πιστεύω ότι υποδέχεται σαν την έκρηξη του αρώματος που φτάνει ξαφνικά στη μύτη μου.

Ας μου προσευχή παρουσιασθή ενώπιόν σου ως θυμίαμα... (Ψαλμός 141: 2)

Ως συγγραφέας, ξέρω ότι χρειάζομαι τη βοήθεια του Θεού, ειδικά σε αυτό το θέμα. Χωρίς το Άγιο Πνεύμα, απλά δεν θα υπήρχε δύναμη στα λόγια μου. Πονάει η καρδιά μου καθώς σκέφτομαι το βάθος αυτού που πρέπει να κοινοποιηθεί και αναρωτιέμαι πώς θα βρω τη δύναμη και την ικανότητα να το κάνω. Αποφασίζω αποφασιστικά να ανάψω το κερί σήμερα ως έκφραση της απόλυτης απόγνωσής μου και της εξάρτησής μου από τον Θεό για τα σωστά λόγια.

Ο Πιστός και Αληθινός Μάρτυρας

Αν κοιτάξουμε μόνο γύρω από το βιβλίο της Αποκάλυψης, μπορούμε εύκολα να αναγνωρίσουμε έναν από τους δύο μάρτυρες. Η λέξη «μάρτυρας» εμφανίζεται μόνο τρεις άλλες φορές, και κάθε φορά που συνδέεται με τον Ιησού. Στην πραγματικότητα, από την αρχή, ο Ιωάννης χαιρετίζει τους αποδέκτες της Αποκάλυψης με αυτήν ακριβώς την έκφραση:

Χάρη σε σας και ειρήνη…από τον Ιησού Χριστό, που είναι ο πιστός μάρτυρας. (Αποκάλυψη 1: 4-5)

Στη συνέχεια, μιλώντας στους Λαοδικείς, ο Ιησούς αυτοπροσδιορίζεται ως ένας από τους δύο μάρτυρες. Στις εκδόσεις της Αγίας Γραφής με κόκκινα γράμματα, όλος αυτός ο στίχος είναι τυπωμένος με κόκκινο μελάνι για να δείξει ότι είναι τα λόγια του Ιησού Χριστού, που υπαγορεύτηκαν στον Ιωάννη αυτολεξεί:

Και στον άγγελο της εκκλησίας των Λαοδικείων γράψε· Αυτά λέει ο Αμήν, ο πιστός και αληθινός μάρτυρας… (Αποκάλυψη 3: 14)

Αναλογίζομαι το γεγονός ότι ο Ιησούς μαρτύρησε για τον εαυτό Του ως έναν από τους δύο μάρτυρες, και πώς οι Φαρισαίοι Τον απέρριψαν με το σκεπτικό ότι μαρτύρησε για τον εαυτό Του:

Του είπαν λοιπόν οι Φαρισαίοι: Μαρτυρείς για τον εαυτό σου. το ιστορικό σου δεν είναι αληθινό. Ο Ιησούς απάντησε και τους είπε: Μολονότι καταθέτω μαρτυρία για τον εαυτό μου, εντούτοις το υπόμνημά μου είναι αληθινό: γιατί ξέρω από πού ήρθα και πού πηγαίνω. αλλά δεν μπορείτε να πείτε από πού έρχομαι και πού πηγαίνω. (John 8: 13-14)

Καταλαβαίνω ότι δεν είναι διαφορετικό σήμερα. Εκείνη την εποχή, ο Ιησούς εμφανίστηκε στη γη, αλλά τώρα εμφανίστηκε στους ουρανούς. Θυμάμαι πώς βρήκα το μήνυμα του Ωρίωνα το έτος 2010. Το οικονομικό κραχ του 2008 με είχε ξυπνήσει και ήξερα ότι το Πνεύμα του Θεού ανακατευόταν στη γη. Κάποια στιγμή σκέφτηκα: «Σίγουρα και άλλοι ενδιαφέρονται για την επιστροφή του Ιησού. Ίσως μπορώ να βρω κάποιον που μελετά ενεργά το θέμα της παρουσίας Του». Δεν απογοητεύτηκα όταν στην αναζήτησή μου προέκυψε μια συζήτηση για το «ρολόι» του Ωρίωνα. Στο Παρουσίαση Orion, βρήκα τον Ιησού να εμφανίζεται ως Ωρίωνας—ο φωτεινότερος αστερισμός στον νυχτερινό ουρανό.

Καθώς χτυπάω ένα σπίρτο και το κατεβάζω προσεκτικά ώστε η φλόγα να τυλίξει ένα από τα φυτίλια του κεριού μου, σκέφτομαι πώς ο Ιησούς αποκάλεσε τον εαυτό Του φως του κόσμου.

Τότε τους μίλησε πάλι ο Ιησούς λέγοντας: Είμαι το φως του κόσμου: αυτός που με ακολουθεί δεν θα περπατήσει στο σκοτάδι, αλλά θα έχει το φως της ζωής. (Ιωάννης 8:12)

Επειδή τα γενέθλια του Ιησού είναι νωρίτερα από ό,τι περιμένει ο κόσμος, τραγουδάμε ήδη για την εποχή, και μερικά από τα λόγια του τραγουδιού Άγια Νύχτα τώρα ήρθε στο μυαλό μου φρέσκο. Ελπίζω να με συγχωρήσετε που μπήκα στο τραγούδι. Συχνά δυσκολεύομαι να απέχω, τουλάχιστον ιδιωτικά. Η μουσική είναι για τους στίχους όπως η εμπειρία στην ιστορία, και για μένα, «τα αστέρια λάμπουν ξανά», όπως έκαναν όταν γεννήθηκε ο Ιησούς. Εκτός κι αν ένα άτομο λαχταρούσε και έλπιζε για κάτι πολύ καιρό, είναι αδύνατο να υπολογίσουμε πόσο υπέροχο ήταν όταν τελικά το Φως ήρθε στον κόσμο αφού η αμαρτία είχε ρημάξει τη γη για τέσσερις χιλιετίες.

Αυτά τα λόγια περιγράφουν πώς η θυσία του Ιησού έδειξε την αξία μιας ψυχής, επειδή ήταν πρόθυμος να εγκαταλείψει τα πάντα και να πεθάνει για να λυτρώσει τους αμαρτωλούς. Το πλουσιότερο ον στο σύμπαν εκτιμούσε τη ζωή των άλλων πιο πολύτιμη από τη δική Του—όσο ακατανόητο κι αν φαίνεται αυτό!

Ποτέ πριν η ανθρώπινη οικογένεια δεν είχε βιώσει αυτό το είδος αγάπης. Στα μάτια Του, η ζωή σου άξιζε περισσότερο από τη δική Του! Η ζωή σου άξιζε περισσότερο γι' Αυτόν από το να είσαι ο Πρίγκιπας του σύμπαντος. Όταν αυτό εγκατασταθεί στο μυαλό, αλλάζει έναν άνθρωπο. Τρέφει την αληθινή αυτοεκτίμηση, που δεν πηγάζει από την αυτοπεποίθηση, αλλά από την αληθινή αντίληψη της αξίας κάποιου στα μάτια του Θεού.

Έτσι ένιωσα όταν μελέτησα το μήνυμα του Ωρίωνα. Ήξερα ήδη ότι ο Παράδεισος ήταν στον Ωρίωνα, οπότε η προοπτική της επιστροφής του Ιησού από τον Ωρίωνα ενθουσίασε την ψυχή μου. Συνυφασμένο με αυτό ήταν ένα εκτεταμένο βιβλικό μήνυμα για τη θυσία Του για μένα, ένας Αντβεντιστής της Έβδομης Ημέρας. Καθώς μελετούσα όλο το εικοσιτετράωρο (λογοπαίγνιο), συνεργάστηκα με τον Ιησού, ο οποίος πόντο-πόντο ερεύνησε την καρδιά μου.

Πάντα αναρωτιόμουν αν θα μπορούσα να αναγνωρίσω τον Ιησού αν Τον είχα δει. Τώρα, Τον είδα—όχι με τα ίδια μου τα μάτια σαν να ήταν στη σάρκα ως πρώτος μάρτυρας, αλλά κοιτώντας τους ουρανούς με πνευματική όραση που παρέχεται από τον δεύτερο μάρτυρα.

Μια Βοήθεια Συνάντηση για Εκείνον

Θυμάμαι πόσο καιρό μου πήρε στο πνευματικό μου ταξίδι για να καταλάβω ότι ο Ιησούς δεν ήταν το μόνο φως σε αυτόν τον κόσμο και ότι όταν λέει ότι είναι ο πιστός μάρτυρας, δεν σημαίνει ότι είναι ο μόνος μάρτυρας. Σημαίνει ότι από τους δύο μάρτυρες, Αυτός είναι ο πιστός ένας από τους δύο.

Αν και ξέρω ποιος είναι ο άλλος μάρτυρας, και ξέρω ότι δεν είμαι ο άλλος μάρτυρας, σκέφτομαι τη δική μου απιστία και αναρωτιέμαι πώς μπορεί κάποιος που κάποτε ήταν άπιστος (δηλ. αμαρτωλός) να αντιπροσωπεύεται από ένα πανομοιότυπο φυτίλι στο ίδιο κερί με τον Ιησού. Νιώθω δέος για τη δύναμη του Ιησού να σώσει μια ψυχή από τα συντρίμμια και την καταστροφή της αμαρτίας και να την κάνει να γίνει αδελφός του Κυρίου, συνομήλικος κατά κάποια έννοια. Σκέφτομαι τη θυσία που έκανε ο Ιησούς για να γίνει αυτό δυνατό, και εκπλήσσομαι με τη δύναμη που περιέχεται σε αυτή τη μοναδική φλόγα.

Για μια στιγμή, νιώθω τη μοναξιά της ζωής του Ιησού. Το άλλο φυτίλι που δεν φωτίζεται φαίνεται τόσο παράξενο και εκτός αρμονίας. Κι όμως, αυτό συμβαίνει τις τελευταίες δύο χιλιετίες από τότε που το φως του Χριστού λάμπει σε αυτόν τον κόσμο. Έχει μείνει μόνος.

Με κυριεύει ένα βάρος και αντί να ανάψω το άλλο φυτίλι, σβήνω το σπίρτο πριν κάψει τα δάχτυλά μου. Σκέφτομαι τα λόγια του Θεού:

Και η Άρχοντας Ο Θεός είπε, Δεν είναι καλό ο άντρας να είναι μόνος. Θα του κάνω μια βοήθεια που θα συναντήσει για εκείνον. (Genesis 2: 18)

Αφού ο Ιησούς ήταν ο δεύτερος Αδάμ,^[1] Αρχίζω να αναρωτιέμαι για την «Εύα» Του. Δεν δεσμεύτηκε σε ένα μόνο άτομο στη γη, αλλά σε όλη την ανθρώπινη φυλή. Ωστόσο, ανάμεσα σε ολόκληρο το ανθρώπινο γένος, είναι αξιοσημείωτο πόσο μοναχικό ήταν το έργο του Χριστού:

Έχω πατήσει το πατητήρι μόνος; και του λαού υπήρχε κανένας μαζί μου: Γιατί θα τους πατήσω με τον θυμό μου και θα τους καταπατήσω με την οργή μου. και το αίμα τους θα ραντιστεί πάνω στα ρούχα μου, και θα λερώσω όλα τα ρούχα μου. Διότι η ημέρα της εκδίκησης είναι στην καρδιά μου, και ήρθε το έτος της λύτρωσής μου. Και κοίταξα, και υπήρχε κανένας να βοηθήσει? και αναρωτήθηκα ότι υπήρχε κανένας να υποστηρίξει: Επομένως, ο δικός μου βραχίονας έφερε τη σωτηρία σε μένα. και η οργή μου, με υποστήριξε. (Ησαΐας 63:3-5)

Νιώθω μια ανανεωμένη αποφασιστικότητα να σταθώ δίπλα στον Κύριο όσο ποτέ άλλοτε – μόνο για χάρη Του. Ξέρω ότι μπορεί να σώσει τον εαυτό Του με το δεξί Του χέρι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι καλό έτσι. Μπορεί να φαίνεται παράξενο να βοηθηθεί ο Κύριος, αλλά έτσι δεν είναι; Κάθε ηγεμόνας και κάθε νοικοκύρης και κάθε στρατιωτικός διοικητής δεν έχει τη βοήθεια του λαού που βρίσκεται κάτω από αυτόν; Τραγικά, πουθενά η νοοτροπία του δικαιώματος δεν είναι πιο διαδεδομένη όσο στην πνευματική σκέψη! Πολλοί θέλουν έναν Σωτήρα για να τους υπηρετεί, αλλά λίγοι ενδιαφέρονται να υπηρετήσουν έναν Κύριο—ειδικά με δικό τους κόστος.

Ο Πατέρας και ο Υιός έφτιαξαν την ανθρωπότητα (την ένωση άνδρα και γυναίκας) κατ' εικόνα Τους.

Και ο Θεός είπε, Ας κάνουμε τον άνθρωπο κατ' εικόνα μας, καθ' ομοίωσή μας: Και ας έχουν κυριαρχία… Έτσι ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο κατ' εικόνα του, κατ' εικόνα Θεού τον δημιούργησε. αρσενικό και θηλυκό τα δημιούργησε. (Genesis 1: 26-27)

Η εκκλησία είναι η «γυναίκα» του Ιησού – η ισότιμη Του με την έννοια του να ασκεί την ίδια πίστη, να πιστεύει στον Σύζυγό της και να στέκεται δίπλα Του σαν το άλλο φυτίλι του κεριού, αντλώντας από την ίδια θεία τροφή που Του έδωσε τη δυνατότητα να λάμψει ως φως στον κόσμο.

Όσο είμαι στον κόσμο, είμαι το φως του κόσμου. (Ιωάννης 9:5)

Εσείς είστε το φως του κόσμου. Μια πόλη που βρίσκεται σε ένα λόφο δεν μπορεί να κρυφτεί. (Ματθαίος 5:14)

Η Αποκάλυψη μιλά για τους δίκαιους με όρους που αντικατοπτρίζουν επίσης την υποταγή και την πίστη:

Ιδού η υπομονή των αγίων: Ιδού αυτοί που τηρούν τις εντολές του Θεού, και την πίστη του Ιησού. (Αποκάλυψη 14: 12)

Προσέξτε και τις δύο πτυχές: υπακοή στον Κύριο και πίστη στη σωτηρία Του. Όταν αντιμετωπίζεται ως άτομο, ο δεύτερος μάρτυρας πρέπει να είναι κάποιος που αντιπροσωπεύει την αγνή εκκλησία, τον λαό του Θεού που είναι πεντακάθαρος από τον κόσμο.

Αφού είχα μελετήσει όλα τα γραπτά γύρω από το μήνυμα του Ωρίωνα, εξακολουθούσα να πεινούσα για περισσότερα. Ο συγγραφέας είχε πειράξει τους αναγνώστες του δηλώνοντας ότι είχε μια άλλη μελέτη σε εξέλιξη εκείνη την εποχή, οπότε επικοινώνησα μαζί του με την ελπίδα να μάθω περισσότερα γι' αυτό. Το ένα οδήγησε στο άλλο και στα μέσα Αυγούστου του 2011, μπήκα στο Φόρουμ των «144,000», που μόλις είχε ιδρυθεί.

Και κοίταξα, και ιδού, ένα Αρνί στεκόταν στο όρος Σιών, και μαζί του εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, έχοντας το όνομα του Πατέρα του γραμμένο στα μέτωπά τους. (Αποκάλυψη 14:1)

Σύντομα κατάλαβα ότι η πίστη μου στο ρολόι του Ωρίωνα μου άνοιξε μια πόρτα και μου είχε δώσει ένα προνόμιο που δεν ήταν διαθέσιμο σε άλλους. Αυτό που δεν αναγνώρισα ακόμη ήταν πόσο θα μου κόστιζε τελικά η πίστη μου.

Εκτός από το ότι ήταν πιστός μάρτυρας με την έννοια ότι μας μαρτυρούσε την αγάπη και την προθυμία του Πατέρα να δώσει όλο τον ουρανό στα πλάσματά Του, ο Ιησούς ήταν επίσης πιστός μάρτυρας με την έννοια του πιστού μάρτυρα. Ο Ιησούς μαρτύρησε για την πίστη Του ότι ήταν ο Υιός του Θεού, το Αρνί που αφαιρεί την αμαρτία του κόσμου.

Γι' αυτό οι Ιουδαίοι ζητούσαν περισσότερο να τον σκοτώσουν, επειδή όχι μόνο είχε παραβιάσει το Σάββατο, αλλά είπε επίσης ότι ο Θεός ήταν Πατέρας του, καθιστώντας τον εαυτό του ίσο με τον Θεό. (John 5: 18)

Αν και ήταν ίσος με τον Θεό, ο Ιησούς υποτάχθηκε στο θέλημα του Πατέρα, ακόμη και στον θάνατο του σταυρού.^[2] Οι περήφανοι δεν μπορούν να το καταλάβουν αυτό, γιατί γι' αυτούς ισότητα σημαίνει τη δύναμη να διεκδικούν τη δική τους θέληση και όχι να υποτάσσονται.

Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι 144,000 είναι εκείνοι χωρίς δόλο που θα μεταφερθούν απευθείας στον ουρανό χωρίς να γευτούν τον θάνατο, σχηματίζουν το σώμα της πεντακάθαρης νύφης του Χριστού που θα έχει ετοιμαστεί.

Ας χαρούμε και ας χαρούμε, και ας τον τιμήσουμε· γιατί ήρθε ο γάμος του Αρνίου, και η γυναίκα του έχει ετοιμαστεί. Και της δόθηκε να είναι ντυμένη με εκλεκτό λινό, καθαρό και λευκό: γιατί το εκλεκτό λινάρι είναι η δικαιοσύνη των αγίων. (Αποκάλυψη 19: 7-8)

Κάποια στιγμή, η νύφη γίνεται πεντακάθαρη (αναμάρτητη) όπως ο Χριστός—ως όμοιά Του. Αυτό δεν είναι μια πεποίθηση που είναι καλά αποδεκτή. Στην πραγματικότητα, το αντίθετο έχει γίνει μια παροιμία των εκκλησιών: «Θα αμαρτήσουμε μέχρι να έρθει ο Ιησούς». Λοιπόν, το να πιστεύεις ότι είσαι μέρος των 144,000 δεν μοιάζει πολύ με την κατάσταση που αντιμετώπισε ο Ιησούς, διεκδικώντας ένα είδος ισότητας με τον Θεό;

Και πάλι, ο Σωτήρας λέει:

Να είστε λοιπόν τέλειοι, όπως και ο Πατέρας σας που είναι στους ουρανούς είναι τέλειος. (Matthew 5: 48)

Ωστόσο, οι Γραφές λένε επίσης:

Αν πούμε ότι δεν έχουμε αμαρτία, εξαπατούμε τον εαυτό μας, και η αλήθεια δεν είναι μέσα μας. (1 Ιωάννη 1:8)

Πώς το συμβιβάζουμε αυτό; Και πάλι, οι Γραφές λένε:

Επομένως, η γυναίκα πρέπει να έχει ένα σύμβολο εξουσίας στο κεφάλι της… (1 Κορινθίους 11:10 NASB)

Η τελειότητα του Χριστού αποδείχθηκε τελικά από την αγάπη Του και την εμπιστοσύνη Του στον Πατέρα. Κατά τον ίδιο τρόπο, η τελειότητα των αγίων είναι μέσω της αγάπης και της εμπιστοσύνης τους στον Κύριό τους, τον Ιησού Χριστό, όχι στον εαυτό τους.

Όπως και στον γάμο, η ισότητα δεν έρχεται σε σύγκρουση με την ταπεινοφροσύνη ή δεν έρχεται σε αντίθεση με την τάξη. Η νύφη του Χριστού είναι ταπεινή, υποτάσσεται στον άντρα της υπακούοντας στις εντολές Του. Και είναι ακλόνητη στην πίστη ότι είναι κάτω από την στοργική Του προστασία—ακόμα και μέχρι το θάνατο του σταυρού, αν είναι έτσι. Η αφοσίωσή της είναι ίση με τη δική Του, όπως φαίνεται από τα δύο ίσα φυτίλια του κεριού, και το φως της αντλείται από την ίδια βαθιά πηγή αγάπης με τη δική του.

Εάν ένα άτομο δεν θέλει να απαλλαγεί από την αμαρτία, δεν πρέπει ποτέ να ενταχθεί στους 144,000 που αγωνίζονται γι' αυτό ακριβώς. Δεν υπάρχει χώρος για υπερηφάνεια ή αγώνες εξουσίας ανάμεσά τους. Εκείνοι που βρίσκονται πιο κοντά στην καρδιά του έργου γνωρίζουν πολύ καλά τα τρομερά αποτελέσματα της αμαρτίας στον χαρακτήρα τους και πλένονται πιο καλά στην κατακόκκινη πλημμύρα. Είναι όπως λέει ο στίχος: η νύφη «παραχωρείται» να ντυθεί στα λευκά, μόλις ετοιμαστεί.

Όταν βρήκα το μήνυμα του Orion το 2010, ήταν μια συναρπαστική στιγμή στην ιστορία του «λαού μου». Ένας νέος αρχηγός είχε εκλεγεί για να προεδρεύει της εκκλησίας. Ένας προφήτης είχε αναδειχθεί με όνειρα παρηγοριάς και καθοδήγησης για την εκκλησία. Η προσμονή είχε φτάσει στα ύψη ότι είχε έρθει η ώρα να καθαριστεί η εκκλησία ως νύφη του Αρνιού…

Τώρα είναι οκτώ χρόνια μετά.

Η θλίψη με κάνει να αλλάζω εσκεμμένα τις σκέψεις μου.

Ο Διπλός Λόγος του Θεού

Για τον Ιησού, είναι γραμμένο:

Στην αρχή ήταν ο Λόγος, και ο Λόγος ήταν με τον Θεό, και ο Λόγος ήταν Θεός. (John 1: 1)

Ο Ιησούς είναι ο Λόγος, και φυσικά ο Λόγος είναι η Βίβλος—Παλαιά και Καινή Διαθήκη. Αυτός είναι ένας άλλος τρόπος να πούμε ότι ο Ιησούς ενσωματώνει τη διαθήκη του Θεού με την ανθρωπότητα. Εκπλήρωσε την Παλαιά Διαθήκη και όντας ο Υιός του ίδιου του Θεού, ο θάνατός Του εκπλήρωσε τη διαθήκη του αίματος Του για να σώσει τον κόσμο. Αυτός είναι ένας άλλος λόγος για τον οποίο υπάρχουν δύο μάρτυρες: είναι δύο διαθήκες.

Καθώς κοιτάζω το κερί μου, αναγνωρίζω ότι τα δύο φυτίλια αντιπροσωπεύουν τις δύο διαθήκες. Βλέποντας το φως της πρώτης διαθήκης να ρέει σταθερά, σκέφτομαι τι σημαίνει ότι ο Ιησούς εκπληρωθεί ο νόμος και οι προφήτες (η Παλαιά Διαθήκη).

Μη νομίζετε ότι ήρθα να καταστρέψω τον νόμο ή τους προφήτες: Δεν ήρθα να καταστρέψω, αλλά να εκπληρώσει. (Matthew 5: 17)

Κάθε σύμφωνο θέτει υποχρεώσεις και στα δύο μέρη και τα δύο μέρη υποχρεούνται να εκπληρώσουν το τέλος της διαπραγμάτευσης. Δίνοντας την ίδια Του ζωή—αφού είχε ήδη ασκήσει την αγάπη Του στην ανθρώπινη φυλή για τέσσερις χιλιετίες—ο Ιησούς έκανε ό,τι είχε στη δύναμή Του για να σώσει. Δεν θα μπορούσε να δοθεί μεγαλύτερη αγάπη και δεν χρειαζόταν μεγαλύτερη αγάπη, γιατί η θυσία Του ήταν αρκετή. Ο θάνατος του Χριστού ήταν απαραίτητος και επαρκής για τη σωτηρία της ανθρωπότητας.

Είναι εύκολο να δούμε πώς η θυσία του Ιησού ήταν απαραίτητη για να πληρωθεί το τίμημα της αμαρτίας, αλλά αν ήταν αρκετή, γιατί ο Ιησούς δεν μας έχει πάρει όλους ακόμα στον παράδεισο; Γιατί οι δίκαιοι νεκροί βρίσκονται ακόμα στον τάφο,^[3] όταν σαφώς ο Ιησούς έχει εξουσία πάνω στον τάφο; Ένα μόνο φλεγόμενο φυτίλι για τον Ιησού αψηφά κατά κάποιο τρόπο τη λογική ότι «όλα έγιναν στον σταυρό».

Δύο μεγάλες χιλιετίες αφότου ήρθε στον κόσμο το Φως, πρέπει να αναρωτηθούμε τι χρειάστηκε τόσο πολύ. Υπήρχε ακόμα ένας απλήρωτος όρος στη διαθήκη—από την πλευρά των ανθρώπων; Θα μπορούσαν τα δύο κηροπήγια να αντιπροσωπεύουν επίσης τις δύο πλευρές ή τα δύο μέρη της διαθήκης - τη θεϊκή και την ανθρώπινη πλευρά - και όχι μόνο την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη; Οι Δέκα Εντολές, που είναι η διαθήκη, χωρίζονται σε δύο πίνακες που περιλαμβάνουν τις υποχρεώσεις του ανθρώπου σε σχέση με κάθε μέρος: θεϊκό (πρώτο τραπέζι) και ανθρώπινο (δεύτερο τραπέζι).

Είναι αλήθεια ότι η θυσία του Ιησού ήταν αρκετή για να σώσει τον κόσμο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι όλα έγιναν στον σταυρό. Η Βίβλος είναι επίσης αρκετή για να καθοδηγήσει τα βήματα ενός ανθρώπου, αλλά αν δεν τη διαβάσει, θα σκοντάψει.

Ο λόγος σου είναι α λάμπα στα πόδια μου, και α φως στο μονοπάτι μου. (Ψαλμός 119:105)

Πριν αποφασίσω να ανάψω το άλλο φυτίλι του κεριού μου, σκέφτομαι τις υποχρεώσεις του ανθρώπου βάσει της διαθήκης. Αναρωτιέμαι αν όντως πληρούνται πλήρως οι προϋποθέσεις. Εάν η πρώτη φλόγα αντιπροσωπεύει ότι οι όροι της διαθήκης του Θεού προς τη γη εκπληρώθηκαν από τον Ιησού, τον πρώτο μάρτυρα, τότε το άναμμα του δεύτερου φυτιλιού θα πρέπει να σημαίνει ότι οι υποχρεώσεις του ανθρώπου προς τον ουρανό έχουν εκπληρωθεί από τον δεύτερο μάρτυρα.

Διστάζω να το ανάψω, καθώς σκέφτομαι αυτά τα πράγματα. Έχω εκπληρώσει το κομμάτι μου, προσωπικά; Εταιρικά;

Το Φόρουμ των 144,000 άνοιξε από ανάγκη. Ο προφήτης που είχε αναδειχθεί στην εκκλησία μου οχυρώθηκε ενάντια στη ρύθμιση του χρόνου, όπως σχεδόν όλοι οι Χριστιανοί σήμερα, αλλά με το «θείο» του όπλο. Ωστόσο, οι Αντβεντιστές δεν ήταν πάντα έτσι. Στο παρελθόν, η προφητεία του χρόνου αποτελούσε τόσο μεγάλη έμφαση στο κήρυγμα τους που δεν υπήρχε πολύ περιθώριο για τη νοοτροπία κατά του χρόνου. Ήταν το άψογο ιστορικό της βιβλικής προφητείας του χρόνου που έδωσε στους Αντβεντιστές την ακλόνητη πίστη τους.

Αυτό είναι σημαντικό, γιατί ήταν ακριβώς το ίδιο πράγμα που έδωσε στον Ιησού την εμπιστοσύνη να εκπληρώσει τέλεια το μέρος της διαθήκης Του με τον κόσμο. Ο θάνατός του το 31 μ.Χ εκπλήρωσε ακριβώς τις χρονικές προφητείες του Δανιήλ, όπως κήρυτταν οι Αντβεντιστές. Ήξερε πότε είχε έρθει η ώρα Του,^[4] και αυτό είναι που Του έδωσε τη σιγουριά να ολοκληρώσει τη θυσία Του ως Αμνός του Θεού. Εκτός από την προσευχή, ήταν το Πνεύμα της Προφητείας στον γραπτό λόγο που καθοδήγησε τον Κύριό μας. Έζησε τη ζωή που Αυτός –ο Λόγος– είχε προηγουμένως μιλήσει στους προφήτες του παλιού.

…γιατί η μαρτυρία του Ιησού είναι το πνεύμα της προφητείας. (Αποκάλυψη 19:10)

Καθώς κοιτάζω το κερί μου, σκέφτομαι πώς και τα δύο φυτίλια είναι ενσωματωμένα στο ίδιο κερί. Το πιο κοινό κερί κεριών, η παραφίνη, είναι προϊόν πετρελαίου. Άλλα κεριά κεριών κατασκευάζονται από άλλα είδη λαδιού. Το κερί του κεριού είναι σαν το λάδι των λυχνοστάτη, που αντιπροσωπεύει το Άγιο Πνεύμα που τροφοδοτεί ή εμπνέει τους δύο μάρτυρες.

Εάν όταν ανάβει το δεύτερο φυτίλι, είναι για να αντλήσουμε από το ίδιο Πνεύμα που έκανε ο Κύριός μας, τότε η χρονική προφητεία πρέπει επίσης να είναι η βάση για την κατανόηση της ίδιας της ταυτότητας από την εκκλησία. Η εκκλησία πρέπει να γνωρίζει τον χρόνο της, όπως ο Λυτρωτής της γνώρισε τον δικό του.

Όταν μπήκα στο φόρουμ, το πρώτο πράγμα που έπρεπε να διαβάσω ήταν η αρχική ανάρτηση που είχε κάνει ο συγγραφέας της παρουσίασης του Orion, που τώρα έγινε διαχειριστής του φόρουμ (η υπογράμμιση δική μου):

Επτά χρόνια αργότερα, αυτή η ανάρτηση είναι τόσο επίκαιρη σήμερα όσο και τότε. Δίνει μια οξυδερκή άποψη για τις απαρχές των 144,000 και την κρίση που επιτάχυνε την ενοποίησή τους ως σώμα, και τη σφοδρή δίωξη που υπέστησαν στα χέρια των «αδερφών» τους - η οποία αυξήθηκε μόνο καθώς αυτή η μικρή ομάδα στη συνέχεια βγήκε στους αυτοκινητόδρομους και στις οδούς των μέσων κοινωνικής δικτύωσης για να διαδώσει το φως παντού. Ήταν η πρώτη προσφώνηση στον στρατό του Θεού στη γη.

Υπό την Αιγίδα του Ουρανού

Ο διαχειριστής δημιούργησε τον δικό του λογαριασμό στις 14 Αυγούστου 2011, τρεισήμισι μέρες αφότου είχε αποσυνδέσει τον δημόσιο ιστότοπό του στις 11 Αυγούστου. Σε εκείνη την κρίση, όταν ο γραπτός λόγος για την εμφάνιση του Ιησού στον Ωρίωνα είχε αφαιρεθεί λόγω των επιθέσεων, το νέο σώμα πιστών άρχισε ήδη να εκπληρώνει την περιγραφή των δύο μαρτύρων — σε δύο περιπτώσεις. Πρώτα:

Αυτά έχουν δύναμη να κλείσουν τον παράδεισο, ότι δεν βρέχει τις ημέρες της προφητείας τους… (Αποκάλυψη 11: 6)

Για αρκετές ημέρες, ο συγγραφέας του μηνύματος του Ωρίωνα «κλείσε τον παράδεισο» κλείνοντας τη μοναδική ιστοσελίδα όπου μπορούσε να δει ο Χριστός στον Ωρίωνα. Αν και άνοιξε ξανά τον ιστότοπο αργότερα, ήταν σημάδι ότι η τελευταία βροχή δεν θα πήγαινε στους απορρίπτοντες. Δεύτερον, χωρίς να το γνωρίζουμε τότε, δηλώθηκε και η ακριβής διάρκεια του θανάτου των δύο μαρτύρων:

Και αυτοί από τους λαούς και τις φυλές και τις γλώσσες και τα έθνη θα δουν τα νεκρά σώματά τους τρεισήμισι μέρες, και δεν θα αφήσουν τα πτώματά τους να μπουν σε τάφους. (Αποκάλυψη 11:9)

Ο δεύτερος μάρτυρας ήταν ήδη πληγωμένος, μια ένδειξη της μοίρας των υπευθύνων για την αποτυχία του να ευδοκιμήσει:

Και αν κάποιος θέλει να τους βλάψει, φωτιά βγαίνει από το στόμα τους, και καταβροχθίζει τους εχθρούς τους· και αν κάποιος θέλει να τους βλάψει, πρέπει να θανατωθεί με αυτόν τον τρόπο. (Αποκάλυψη 11:5)

Δεν πρόκειται φυσικά για ανθρώπους που αναπνέουν φωτιά, αλλά για τιμωρία σύμφωνα με τις φλογερές κρίσεις του γραπτού λόγου των δύο μαρτύρων.

Καθώς η πιθανή συνέργεια μεταξύ αυτού και άλλων υπουργείων διαλύθηκε σε απειλές αμοιβαίας εξασφαλισμένης καταστροφής, κανείς δεν ήθελε να διακινδυνεύσει να συμμετάσχει σε καμία από τις δύο πλευρές. Ακριβώς έτσι, η νέα ελπίδα της ανάπαυσης του Ισραήλ έσβησε όπως η ουράνια χορωδία που κάποτε προανήγγειλε τη γέννηση του Ιησού στους βοσκούς. Αλλά με τον ίδιο τρόπο που οι άγγελοι του ουρανού αιωρούνταν πάνω από την ήσυχη γέννηση στη Βηθλεέμ πριν από τόσα χρόνια, ο ουρανός παρακολουθούσε τις εξελίξεις του Φόρουμ των 144,000.

Κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσης, οι ουράνιοι αγγελιοφόροι —με τη μορφή αστερισμών και πλανητών— σήμαιναν ότι λαμβάνονταν σημαντικές αποφάσεις στα ουράνια δικαστήρια. Όταν ο ιστότοπος με τη μαρτυρία του Ιησού στον Ωρίωνα τοποθετήθηκε τραγικά στον αυτοκινητόδρομο Πληροφοριών, ο Πατέρας και ο Υιός στον ουρανό συγκάλεσαν μια ειδική συνάντηση για να αντιμετωπίσουν την έκτακτη ανάγκη.

Εκείνη την εποχή, είχαμε πλήρη άγνοια για το πώς να διαβάσουμε το ουράνια σημάδια, αλλά τώρα, επιστρέφοντας το ρολόι στις 11 Αυγούστου 2011, οι ενδείξεις είναι ξεκάθαρες:

Σε διάστημα 24 ωρών, ο ήλιος, που αντιπροσωπεύει το απρόσιτο φως του Πατέρα,^[15] και η Αφροδίτη, που αντιπροσωπεύει τον Ιησού ως το Πρωινό Άστρο,^[16] μπήκε στον βασιλικό περίβολο του αστερισμού του Λέοντα για να συναντηθεί με τον Ερμή, που εκπροσωπούσε τον αγγελιοφόρο Τους. Οι τρεις τους συμβουλεύτηκαν μαζί — ακριβώς όπως μεταδόθηκε στο νεοϊδρυθέν Φόρουμ στην αρχή αυτής της εναρκτήριας ανάρτησης:

Θα ήθελα να απαντήσω στις ερωτήσεις σας σχετικά με το τι συμβαίνει με τον ιστότοπο και να σας το πω αυτό Περίμενα στην προσευχή για θεϊκή οδηγία για το πώς να προχωρήσω. Δεν μπορώ να το κάνω χωρίς τον Θεό, γιατί δεν είμαι εγωιστής τρελός και δεν θέλω να είμαι βλάσφημος.

Αυτή η συνεδρίαση του συμβουλίου χρειάστηκε ακριβώς τρεισήμισι ημέρες για να ολοκληρωθεί, από τη στιγμή που ξεκίνησε η συνεδρίαση μέχρι την επίτευξη συμφωνίας και τη λήψη απόφασης για την ίδρυση του ιδιωτικού φόρουμ των 144,000. Εκείνη την ώρα, ο ήλιος και η Αφροδίτη έφτασαν σε σύνοδο, δείχνοντας ότι η απόφαση είχε ληφθεί:

Πατέρας και Γιος είχαν δώσει συμβουλές στον αγγελιοφόρο Τους στη γη, και είχε γράψει την αρχική του ανάρτηση για να εξηγήσει την κατάσταση και να δώσει καθοδήγηση με τη σειρά της στη χούφτα των πιστών. Ακόμα και σήμερα, τα μέλη του Φόρουμ των 144,000 μπορούν να βρουν αυτήν την πρώτη ανάρτηση και να δουν μόνοι τους τη χρονική σφραγίδα που συνέδεσε τον ουρανό και τη γη στην αρχή αυτού του σώματος πιστών.

Η πρώτη παραπάνω εικόνα αποτυπώνει προσεκτικά την ακριβή στιγμή (μέχρι τη δεύτερη) όταν ο ήλιος εισήλθε στον αστερισμό του Λέοντα. Μπορείτε να επαληθεύσετε ότι συνέβη στις 12:48 π.μ. τοπική ώρα στην Παραγουάη στις 11 Αυγούστου 2011. Η προσθήκη τρεισήμισι ημερών φτάνει στις 12:48 μ.μ. στις 14 Αυγούστου—το ακριβές λεπτό της εναρκτήριας ανάρτησης στο φόρουμ. Θαυμάζω το μεγαλείο του Θεού.

Επειδή ο χρόνος των ουράνιων γεγονότων ποικίλλει ανάλογα με την τοποθεσία του παρατηρητή, αυτό επιβεβαιώνει επίσης τη φυσική θέση του αγγελιοφόρου του Θεού στη γη, τον οποίο αντιπροσωπεύει ο Ερμής εδώ.

Ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος ανάμεσά μας, που συμβουλεύεται ο Παντοδύναμος και στη γη εκτελεί τα σχέδια του ουρανού σε τέλειο χρόνο;

Γιατί ποιος περιφρόνησε την ημέρα των μικρών πραγμάτων; Διότι θα χαρούν, και θα δουν τον πτερύγιο στο χέρι του Ζοροβάβελ με αυτούς τους επτά. είναι τα μάτια των Άρχοντας, που τρέχουν πέρα ​​δώθε σε ολόκληρη τη γη. (Ζαχαρίας 4:10)

Οι δύο χρισμένοι

Η Αποκάλυψη κάνει αναφορά στον Ζαχαρία όταν περιγράφει τους δύο μάρτυρες ως τις δύο ελιές:

Και θα δώσω εξουσία στους δύο μάρτυρές μου…Αυτά είναι τα δύο ελαιόδεντρα... (Αποκάλυψη 11: 3-4)

Ο Ζαχαρίας ρώτησε:

Τι είναι αυτές οι δύο ελιές στη δεξιά πλευρά του κηροπήγιου και στην αριστερή πλευρά του; Και απάντησα πάλι, και του είπα: Τι είναι αυτά τα δύο κλαδιά ελιάς που μέσα από τους δύο χρυσούς σωλήνες αδειάζουν το χρυσό λάδι από τον εαυτό τους; Και μου απάντησε και είπε: Δεν ξέρεις τι είναι αυτά; Και είπα: Όχι, κύριέ μου. Τότε είπε, Αυτοί είναι οι δύο χρισμένοι, που στέκονται δίπλα στον Κύριο όλης της γης. (Ζαχαρίας 4:11-14)

Πολλές Γραφές μεταφράζουν τους «χρισμένους» κυριολεκτικά ως «γιοι του λαδιού». Οι δύο μάρτυρες είναι δύο άνθρωποι που επιλέχθηκαν ειδικά από τον Θεό για την παράδοση του ελαίου του Αγίου Πνεύματος. Γνωρίζουμε ήδη ότι ο Ιησούς είναι ένας από αυτούς τους γιους του λαδιού, όπως ο Ίδιος δήλωσε:

Το Πνεύμα του Κυρίου είναι επάνω μου, γιατί με έχρισε να κηρύξει το ευαγγέλιο στους φτωχούς. με έστειλε για να θεραπεύσω τους συντετριμμένους, να κηρύξω λύτρωση στους αιχμαλώτους, και ανάκτηση της όρασης στους τυφλούς, για να ελευθερώσω αυτούς που είναι μελανιασμένοι, για να κηρύξω το αποδεκτό έτος του Κυρίου. Και έκλεισε το βιβλίο, και το έδωσε πάλι στον υπουργό, και κάθισε. Και τα μάτια όλων εκείνων που ήταν στη συναγωγή ήταν καρφωμένα πάνω του. (Λουκάς 4:18-20)

Παρέθεσε από τον Ησαΐα 61, που δεν τελειώνει εκεί. Γιατί σταμάτησε ο Ιησούς μεσαία πρόταση και να κλείσει το βιβλίο τόσο απότομα; Θα μπορούσε το υπόλοιπο απόσπασμα να μην αφορούσε τον εαυτό Του, αλλά τον άλλο χρισμένο που θα προανήγγειλε την επιστροφή Του; Ο Ησαΐας διαβάζει:

Το Πνεύμα του Κυρίου Θεός είναι πάνω μου? επειδή το Άρχοντας με έχρισε για να κηρύξω καλά νέα στους πράους. Με έστειλε να δέσω τους συντετριμμένους, να κηρύξω την ελευθερία στους αιχμαλώτους και το άνοιγμα της φυλακής σε αυτούς που είναι δεμένοι. Να ανακηρύξει το αποδεκτό έτος του Άρχοντας, και την ημέρα της εκδίκησης του Θεού μας. να παρηγορήσει όλους εκείνους που πενθούν. Να διορίσω σ' αυτούς που πενθούν στη Σιών, να τους δώσω ομορφιά για στάχτη, λάδι χαράς για πένθος, ένδυμα δοξολογίας για το πνεύμα της βαρύτητας. ώστε να ονομαστούν δέντρα της δικαιοσύνης, η φύτευση του Άρχοντας, για να δοξαστεί. (Ησαΐας 61: 1-3)

Θυμηθείτε τα αποχωριστικά λόγια του Ιησού στην Ιερουσαλήμ:

Ιδού, το σπίτι σας αφήνεται σε σας έρημο. Γιατί σας λέω, Δεν θα με βλέπετε στο εξής, μέχρι να πείτε: Ευλογημένος είναι αυτός που έρχεται στο όνομα του Κυρίου. (Matthew 23: 38-39)

Μπορούμε να μάθουμε από αυτά τα εδάφια της Γραφής ότι ο δεύτερος μάρτυρας είναι κάποιος τον οποίο ο Θεός έχει χρίσει ειδικά με το Άγιο Πνεύμα για τον σκοπό της αναγγελίας της «ημέρας της εκδίκησης» και της επιστροφής του Ιησού.^[17] Αυτά είναι, στην πραγματικότητα, θέματα που είναι αναπόσπαστα σε όλη τη διδασκαλία του δεύτερου μάρτυρα.

Ο Ιησούς, ο πρώτος μάρτυρας, έφερε το Ευαγγέλιο, το οποίο είναι τα καλά νέα της αγάπης του Πατέρα που έστειλε τον Υιό Του για να εξιλεώσει τη χαμένη ανθρωπότητα. Ο δεύτερος μάρτυρας, ωστόσο, φέρνει το μήνυμα ότι ο καιρός αυτού του κόσμου φτάνει στο τέλος του. Έτσι, οι δύο μάρτυρες μαζί δείχνουν τις δύο μεγάλες ιδιότητες του χαρακτήρα του Θεού: το έλεος και τη δικαιοσύνη.

Χτυπάω άλλο ένα ταίρι.

Σκέφτομαι πόσο ανόητα κάηκαν μερικοί άνθρωποι τις γέφυρες τους σε αυτόν που διάλεξε ο Θεός σε αυτήν την εποχή. Σκέφτομαι πώς προετοιμαζόμουν για την κλήση να μετεγκατασταθώ για να υπηρετήσω τον Κύριο στην Παραγουάη, απευθείας στην πηγή του μηνύματος του Ωρίωνα. Σκέφτομαι την πρώτη μου συνάντηση στο τραπέζι του δεύτερου χρισμένου και πόσο απτή ένιωσα την παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Θυμάμαι τις σκέψεις μου.

Οι δύο άμεμπτες εκκλησίες

Ως μάρτυρας, ο Ιησούς ανήκει (κατά μία έννοια) στην εκκλησία της Σμύρνης—την πρώτη από τις δύο εκκλησίες μεταξύ των επτά του βιβλίου της Αποκάλυψης της οποίας το κηροπήγιο δεν αφαιρέθηκε ποτέ.^[18] Αυτή είναι η εκκλησία που αντιπροσωπεύει αυτούς που είναι πιστοί μέχρι θανάτου.

Η άλλη εκκλησία που είναι χωρίς επίπληξη είναι η εκκλησία της Φιλαδέλφειας. Οι δύο μάρτυρες, ως δύο κηροπήγια, αντιστοιχούν στη Σμύρνη και στη Φιλαδέλφεια — και οι δύο είναι γεμάτες από την αγάπη του Θεού.

Από αυτό θα γνωρίσουν όλοι ότι είστε μαθητές μου, αν έχετε αγάπη ο ένας στον άλλον. (John 13: 35)

Καθώς ανάβω το δεύτερο φυτίλι του κεριού μου, σκέφτομαι πόσο εύκολα αποστασιοποιούμαστε από τον Ιησού καθιστώντας Τον μοναδικό και απρόσιτο, παρόλο που το όνομά Του προοριζόταν να σημαίνει ακριβώς το αντίθετο. Το όνομα «Ιησούς» προέρχεται από την ελληνική εκδοχή του «Ιησούς», το οποίο ήταν ένα όνομα τόσο κοινό στο Ισραήλ όσο το «Ιωάννης» σήμερα. Ο Θεός έδωσε στον Υιό Του αυτό το όνομα για να υποδηλώσει τη νέα Του ταυτότητα ως μέλος της ανθρώπινης οικογένειας.

…και θα αποκαλέσεις το όνομά του ΙΗΣΟΥ, γιατί θα σώσει τους ανθρώπους του από τις αμαρτίες τους. (Ματθαίος 1:21)

Είμαστε «λαός του», που σημαίνει ότι ο Ιησούς ήταν ένας από εμάς. Φανταστείτε πώς ήταν. Ήταν ένας Ιησούς του Ναυή σε ένα έθνος πολλών, όπου ρωτούσε έναν συνάδελφό του «Είδατε τον Ιησού;» ήταν σαν να ρωτούσα «Γνώρισες τον Τζον;» …η αναπόφευκτη απάντηση είναι: «Τζον ποιος;» Με κάνει να σκέφτομαι πόσο συνηθισμένα είναι όλα, παρόλο που ζούμε τις τελευταίες στιγμές της ιστορίας της γης.

Σβήνω το σπίρτο και οι φλόγες των κεριών τρέμουν λίγο. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα δύο φυτίλια του κεριού μου αντιπροσωπεύουν αυτές τις δύο εκκλησίες. Υπό αυτή την έννοια, μπορούμε όλοι να ταυτιστούμε με τους δύο μάρτυρες, αν ανήκουμε σε μία από αυτές τις δύο εκκλησίες. Όποιος είναι πρόθυμος να πεθάνει ως μάρτυρας για τον Ιησού ανήκει στο πρώτο φυτίλι που Τον συμβολίζει.

Η άλλη πιθανότητα είναι να ανήκεις στη Φιλαδέλφεια, και να υπολογίζεσαι με το φυτίλι του δεύτερου μάρτυρα. Μιλώντας στην εκκλησία της Φιλαδέλφειας, ο Ιησούς αναφέρει ένα νέο όνομα με το οποίο θα γίνει γνωστός:

Αυτόν που θα νικήσει θα φτιάξω στήλη στο ναό του Θεού μου και δεν θα βγει πια· και θα γράψω επάνω του το όνομα του Θεού μου και το όνομα της πόλης του Θεού μου, που είναι η νέα Ιερουσαλήμ, που κατεβαίνει από τον ουρανό από τον Θεό μου. και θα του γράψω το νέο μου όνομα. (Αποκάλυψη 3: 12)

Ο Ιησούς είναι γνωστός με πολλά ονόματα στη Γραφή επειδή κάθε όνομα περιγράφει κάτι για Αυτόν. Εάν δεν γνωρίζετε το νέο όνομα του Ιησού, πιθανότατα δεν ανήκετε (ακόμα;) στον δεύτερο μάρτυρα. Γνωρίζω το νέο όνομα του Ιησού από τότε που το είδα για πρώτη φορά Παρουσίαση Orion. Είναι ένα ειδικό όνομα με σημασία που ισοδυναμεί με «ο Πληγωμένος» σε σχέση με το θάνατό Του στο σταυρό. Το να έχει κανείς αυτό το ιδιαίτερο όνομα γραμμένο στον εαυτό του (χαραγμένο στο μυαλό του) σημαίνει ότι έχει την αδελφική αγάπη που χαρακτηρίζει την εκκλησία της Φιλαδέλφειας. Ένα τέτοιο άτομο κατανοεί και ανταποδίδει την αγάπη που έδειξε ο Ιησούς στο σταυρό. Το να αγαπάμε ο ένας τον άλλον όπως μας αγάπησε ο Χριστός είναι αδελφική αγάπη.

Τότε ο Ιησούς είπε στους μαθητές του: Αν κάποιος θέλει να με ακολουθήσει, ας αρνηθεί τον εαυτό του, και σήκωσε τον σταυρό του, και ακολούθησέ με. (Matthew 16: 24)

Πρέπει να ακολουθήσουμε τον Ιησού. Όταν ο Ιησούς είπε να σηκώσετε τον σταυρό σας και να Τον ακολουθήσετε, δεν εννοούσε ότι οι ακόλουθοί Του θα σταυρωθούν όλοι (αν και κάποιοι ήταν), αλλά ότι υπάρχει ένας συμβολικός σταυρός που πρέπει να σηκωθεί.

Παρατηρώ ότι η δεύτερη φλόγα έχει το ίδιο μέγεθος με την πρώτη. Καθώς εκτιμώ το κερί μου και σκέφτομαι πόσο ευγνώμων αισθάνομαι που συνδέομαι με τους δύο μάρτυρες, σκέφτομαι πώς η ζωή μου έχει αλλάξει τόσο πολύ από το 2010. Ήξερα πάντα ότι ο Θεός πρέπει να είναι πρώτος στη ζωή μου και ότι όλα τα άλλα περίμεναν να τεθούν στο βωμό και είχα αποφασίσει προηγουμένως να σταθώ δίπλα στον Θεό, ό,τι κι αν γινόταν. Αυτή είναι μια δέσμευση που χαρακτηρίζει κάθε μέλος του Φόρουμ των 144,000.

Και κοίταξα, και ιδού, ένα Αρνί στεκόταν στο όρος Σιών, και μαζί του εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, έχοντας το όνομα του Πατέρα του γραμμένο στα μέτωπά τους…. Αυτοί είναι εκείνοι που ακολουθούν το Αρνί όπου κι αν πάει. Αυτά λυτρώθηκαν από τους ανθρώπους, αποτελώντας τους πρώτους καρπούς στον Θεό και στο Αρνί. (Αποκάλυψη 14:1,4)

Θα μπορούσαμε να συμπεράνουμε από το γεγονός ότι οι 144,000 έχουν το όνομα του Πατέρα γραμμένο στα μέτωπά τους ότι συνδέονται με την εκκλησία της Φιλαδέλφειας, και επομένως τον δεύτερο από τους δύο μάρτυρες. Περιγράφονται ως «με» το Αρνί, όπως το πώς η δεύτερη φλόγα είναι «με» την πρώτη φλόγα στο ίδιο κερί.

Ο Σωτήρας γεννήθηκε σε μια περίοδο της ιστορίας του λαού του Θεού, όταν η μεγαλύτερη «εκκλησία» ήταν διαιρεμένη, με τους φιλελεύθερους Σαδδουκαίους και τους συντηρητικούς Φαρισαίους διαρκώς ο ένας στο λαιμό του άλλου. Δεν υπήρξε καμία διαφορά μεταξύ των φιλελεύθερων και των συντηρητικών των σημερινών εκκλησιών, και με όλους τους καυγάδες και τους λάτρεις της εξουσίας, η ακόμα μικρή φωνή πήγε αλλού για να κάνει τη δουλειά της εν αγνοία των περισσότερων.

Στο Φόρουμ των 144,000, ωστόσο, οι μαθητές του δεύτερου μάρτυρα μελετούσαν με προσήλωση κάτι που ονόμασαν High Sabbath List, που αργότερα δημοσιεύτηκε με τον τίτλο Το σκάφος του χρόνου. Θυμάμαι ότι υπολόγισα ολόκληρη τη λίστα για τον εαυτό μου (με τη βοήθεια του Excel) επειδή τα αποτελέσματα ήταν τόσο φανταστικά που ήθελα να αποδείξω στον εαυτό μου ότι δεν ήταν πολύ καλό για να είναι αληθινό.

Η Λίστα του Υψηλού Σαββάτου βασίστηκε στο βιβλικό ημερολόγιο που ανακαλύφθηκε στο Μελέτη Γεθσημανή. Το τελευταίο είναι μια εις βάθος μελέτη όλων των γεγονότων γύρω από τη σταύρωση του Κυρίου μας το 31 μ.Χ.. Ο Χριστός και η θυσία Του είναι η καρδιά όλων των μελετών μας.

Τώρα κοιτάζαμε ένα αντίγραφο του DNA του Ιησού, που υφαίνεται μέσα στο χρόνο από τις φαινομενικές ελικοειδείς τροχιές του ήλιου και της σελήνης στους ημερολογιακούς τους κύκλους. Ήταν μια ματιά στην καθαρεύουσα δύναμη του αίματος του Χριστού -το αποτελεσματικό αίμα που θυσίασε στον σταυρό- το οποίο μερικοί λένε ότι πέρασε από μια ρωγμή και ράντισε το ελέησμα σε μια σπηλιά κάτω από τον Γολγοθά, που είχε ετοιμάσει ο Σολομών για τη μόνιμη απόκρυψη της Κιβωτού της Διαθήκης. Είχαμε όμως το αντίγραφο του αρχικού, αναμάρτητου, γενετικού υλικού Του απευθείας από τον ουρανό, ανέγγιχτο από ανθρώπινα χέρια.

Η ανάλυση των δεδομένων ήταν μια εμπειρία δέους, ιερή και σοβαρή. Έδωσε βαθιά σημασία στη συγκέντρωση μας για τον Δείπνο του Κυρίου το 2012, όπου οι μάρκες του άζυμου ψωμιού και του αζύμωτου χυμού σταφυλιών επισκιάστηκαν από τον Άρτο της Ζωής στον Ωρίωνα και το σωτήριο αίμα Του στο Γονίδιο της Ζωής. Ήπιαμε βαθιά από την πηγή της ζωής με την ελπίδα να επισκευάσουμε τους δικούς μας ελαττωματικούς χαρακτήρες μέσω σύγκρισης με το μοναδικό σωζόμενο δείγμα μιας τέλειας γενετικής ακολουθίας αμόλυντης από την αμαρτία.

Ο Χριστός μας είχε δώσει τόσα πολλά.

Το Ανίερο Πνεύμα

Όταν το Φόρουμ ιδρύθηκε ως απάντηση στην κρίση τον Αύγουστο του 2011, ο ουρανός γνώριζε καλά τις περιστάσεις—πολύ περισσότερο από οποιονδήποτε από εμάς—επειδή μόλις έξι χρόνια αργότερα αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε σημάδια στον ουρανό. Μια γρήγορη έρευνα για τους άλλους πλανήτες την ώρα της συνεδρίασης του ουράνιου συμβουλίου από τις 11 έως τις 14 Αυγούστου 2011 είναι πολύ αποκαλυπτική:

Ο Δίας, ο βασιλιάς πλανήτης, βρίσκεται στον Κριό και αντιπροσωπεύει τον Ιησού ως το θυσιαστικό κριάρι του οποίου η μεσολάβηση χρειαζόταν πολύ στη δοκιμασία, την οποία είδαμε ήδη πολύ έντονα όταν ο Υιός (ως Πρωινό Αστέρι) πλησίασε τον Πατέρα (ως ήλιος στον Λέοντα) για να δώσει συμβουλές στον αγγελιοφόρο (ως Ερμής). Ο Κρόνος, που συμβολίζει τον Σατανά, είχε μπει στην εκκλησία, που συμβολιζόταν από την Παρθένο, και συντόνιζε την επίθεση από μέσα, μέσω του πρακτορείου του ονειροπόλου. Ο Άρης, ο πλανήτης του πολέμου, υποδεικνύει τα στοιχεία της επίθεσης: ήταν μια επίθεση απευθείας εναντίον ο δεύτερος μάρτυρας στον αστερισμό των Διδύμων. Θα μπορούσαμε ακόμη και να συμπεριλάβουμε το φεγγάρι (δεν απεικονίζεται) για να λάβουμε υπόψη και τους επτά κλασικούς πλανήτες. Το φεγγάρι βρισκόταν στον Υδροχόο, υποδεικνύοντας τα μέσα με τα οποία ο Σατανάς θα νικούσε τις εκκλησίες σε αυτό νέα εποχή: μέσω της ΛΟΑΤ ανοχής χωρίς, και της χειροτονίας των γυναικών μέσα.

Η πλοκή πυκνώνει, ωστόσο, όταν η συνεδρίαση έχει διακοπεί. Το άνοιγμα του Φόρουμ των 144,000 εξόργισε τον Σατανά και θεώρησε απαραίτητο να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Η πρόσφατη είσοδός του στη μήτρα της Παρθένου αντιπροσωπεύει την πρόθεσή του να πάρει ανθρώπινη σάρκα όπως έκανε κάποτε ο Κύριός μας—όχι, όχι— όχι με ταπεινοφροσύνη ως ευάλωτο μωρό, αλλά ως πονηρός και πνευματώδης ενήλικας που θα ήταν αμέσως έτοιμος να κάνει τις μηχανορραφίες του. Ήξερε πώς να το κάνει:

Τότε μπήκε ο Σατανάς στον Ιούδα, τον επώνυμο Ισκαριώτη, όντας από τον αριθμό των δώδεκα. (Luke 22: 3)

Κάποτε ο Σατανάς κατείχε έναν από τους πιο ισχυρούς οπαδούς του Ιησού. «Εκείνος ο πονηρός» έβαλε κάποτε τον εαυτό του σε ανθρώπινη σάρκα και έγινε «ο άνθρωπος της αμαρτίας» με σκοπό να σκοτώσει τον Υιό του Θεού, και στη συνέχεια να απορρίψει το αποτρόπαιο πτώμα, τον γιο της απώλειας,^[19] που είχε παραδοθεί στην υπηρεσία.

Τώρα αυτός ο άνθρωπος αγόρασε ένα χωράφι με την ανταμοιβή της ανομίας. Και πέφτοντας με τα κεφάλια, έσπασε στη μέση, και όλα τα σπλάχνα του ανάβλυσαν… Διότι είναι γραμμένο στο βιβλίο των Ψαλμών: Ας είναι η κατοικία του έρημη, και κανένας ας μην κατοικεί σ' αυτήν. ο επισκοπος του ας πάρει άλλος. (Πράξεις 1:18,20)

Αυτό θα ήταν ένα μάθημα, γιατί ο Σατανάς θα έμενε ξανά σε κάποιον που ανήκει στην «κοινωνία του Ιησού». Θα ήταν δήθεν «επίσκοπος» ανώτατου βαθμού, που υποτίθεται ότι θα καθόταν στην έδρα ενός από τους δώδεκα.

Μετά τις κινήσεις του Κρόνου, μπορεί στην αρχή να φαίνεται ότι βγαίνει από τη μήτρα πριν τελειώσει η χρονιά, αλλά στη συνέχεια ανασύρεται και τελικά αναδύεται στις 20 Ιουλίου 2012 - όταν τα γυρίσματα στην Aurora του Κολοράντο έριξαν την ανακοίνωση «The Dark Knight Rises» στις τηλεοπτικές οθόνες παντού. Το μνημόσυνο εκείνης της σπαρακτικής πράξης δαιμονικής σκληρότητας^[20] λέει:

Αποτελείται από ένα πάρκο που μοιάζει με dell με 83 αφηρημένα πουλιά, ένα για κάθε θύμα. Δεκατρία από τα πουλιά, με ημιδιαφανή φτερά, βρίσκονται σε κεντρική στήλη και αντιπροσωπεύουν το δώδεκα νεκροί και το αγέννητο παιδί.^[21]

Μπορείτε να κάνετε τα μαθηματικά: 83 = 70 + 12 + 1. Ο Κρόνος βγήκε από τη μήτρα της Παρθένου με εκδίκηση—αντιπροσωπεύοντας το μίσος του Σατανά για το παιδί που ήθελε να μην γεννιόταν ποτέ (ο Ιησούς), για τους δώδεκα αποστόλους και για τους εβδομήντα που είχαν εξουσία πάνω στους δαίμονές του^[22]—και την εκδίκησή του στράφηκε τώρα στον δεύτερο μάρτυρα και στους οπαδούς του.

Λίγο αργότερα, τον Αύγουστο, πραγματοποίησε το δικό του τριπλό συμβούλιο για να σχεδιάσει τη μεγάλη του εκδίκηση. Ο Άρης και η σελήνη (ως ο θεός του πολέμου και η θεά της σελήνης) ενώθηκαν με τον Κρόνο για να επιλέξουν το σώμα του νέου Ιούδα.

Πάπας Βενέδικτος του XVI θυμήθηκε αυτή η μέρα ως η μεγάλη ημέρα στέψης της Μαρίας ως βασίλισσας του σύμπαντος. Αυτό σημαίνει ότι είχε ληφθεί μια απόφαση και ο Σατανάς είχε στεφθεί να ηγηθεί προσωπικά του πολέμου εναντίον του δεύτερου μάρτυρα. Ήταν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου που ο Βενέδικτος XVI είχε την υποτιθέμενη «μυστική εμπειρία» του που οδήγησε στην παραίτησή του. Ο Τύπος το αποκάλυψε στο τέλος ενός έτους, ακριβώς.

Η απόφαση είχε ληφθεί και το μόνο που είχε να κάνει ήταν να περάσει από τις προτάσεις για να καθίσει επίσημα Σατανάς ενσαρκωμένος στην υποτιθέμενη «καρέκλα του Αγίου Πέτρου». Το ιησουίτη πτώμα του Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο εξελέγη γρήγορα Πάπας Φραγκίσκος στις 13 Μαρτίου 2013, όταν ο Κρόνος έφτασε στα πόδια της Παρθένου, σαν να καλούσε όλους να προσκυνήσουν στα πόδια της «Παναγίας».

Η 13η Μαρτίου 2013 ήταν μια άμεση επίθεση κατά του δεύτερου μάρτυρα, που έγινε με ιησουϊτική πονηριά. Με την καταιγίδα του κόσμου, ο Πάπας Φραγκίσκος ήλπιζε να διασφαλίσει ότι το ενδιαφέρον και η προσοχή του κόσμου θα έμεναν στραμμένα πάνω του και μακριά από θέματα που θα μπορούσαν να τον οδηγήσουν στην αναζήτηση του αληθινού Θεού. Επιδίωξε να ενώσει τον κόσμο μέσα από το χάρισμά του.

Τραγικά, του έπεσαν όλες οι εκκλησίες.

Όλοι πέθαναν.

Ακόμη και η εκκλησία στην οποία μεγάλωσα τελικά άφησε το πνεύμα - την τελευταία της πνοή του Αγίου Πνεύματος - και πέθανε.

Το πλοίο των δύο μαρτύρων

Ένα ρητό έχει διαδοθεί μεταξύ των εκκλησιών, που λέει ότι «η εκκλησία θα πάει μέχρι το τέλος» (δηλαδή μην φύγετε από την εκκλησία) ή στην καθολική γλώσσα, extra Ecclesiam nulla salus (έξω από την Εκκλησία δεν υπάρχει σωτηρία). Το εδάφιο Εβραίους 10:25 αναφέρεται συχνά:

Μην εγκαταλείπουμε τη συναρμολόγηση του εαυτού μας, όπως είναι ο τρόπος ορισμένων. αλλά προτρέποντας ο ένας τον άλλον· και τόσο περισσότερο, καθώς βλέπετε την ημέρα να πλησιάζει. (Εβραίους 10:25)

Αυτό οδηγεί τα μέλη ή τους ενορίτες να αισθάνονται μια ψεύτικη αίσθηση ασφάλειας, και όπως στο όνειρο του πλοίου που αναφέρθηκε προηγουμένως, κατεβαίνουν με το πλοίο της εκκλησίας χωρίς ανησυχία μέχρι να είναι πολύ αργά, ενώ τιμωρούν όποιον αισθάνεται κίνδυνο.

Μπορούσα να δω με τα μάτια μου πώς τα πράγματα πήγαιναν στραβά στην εκκλησία μου και με οδήγησε να ερευνήσω προσωπικά την πηγή αυτού του ρητού. Σοκαρίστηκα με αυτό που βρήκα.

Διαφορετικές εκκλησίες έχουν διαφορετικούς τρόπους να δικαιολογούν τα αξίματά τους. Στην εκκλησία μου, η δήλωση βασίστηκε σε ένα απόσπασμα από μια μακρά διαμαρτυρία που ήταν στην πραγματικότητα μια προειδοποίηση ενάντια στην επιμονή σε μια πορεία που θα μεταμόρφωσε την εκκλησία σε η αποκαλυπτική Βαβυλώνα. Παραθέτω τώρα από αυτή την αρχή:

Ο κόσμος δεν πρέπει να εισαχθεί στην εκκλησία, και παντρεμένος με την εκκλησία, σχηματίζοντας δεσμό ενότητας. Μέσω αυτού του μέσου η εκκλησία θα γίνει πράγματι διεφθαρμένη, και όπως δηλώνεται στην Αποκάλυψη, «ένα κλουβί κάθε ακάθαρτου και μίσους πουλιού». {TM 265.1}

Πόσο διαφορετικά ακούγονται αυτές οι λέξεις, σε σύγκριση με το ρητό της εκκλησίας! Αυτό που αναφέρεται στην Αποκάλυψη, φυσικά, είναι μια περιγραφή της Βαβυλώνας:

…Βαβυλώνα η μεγάλη έπεσε, έπεσε, και έγινε κατοικία διαβόλων, και λαβή κάθε βρωμερού πνεύματος, και ένα κλουβί για κάθε ακάθαρτο και απεχθές πουλί. (Αποκάλυψη 18: 2)

Κάθε λέξη λέει πολλά. Η «κοσμικότητα» που θα έπρεπε να είχε μείνει μακριά από τις εκκλησίες εντοπίζεται στην εμπνευσμένη επιλογή των λέξεων: πρόκειται για «γάμο», «δεσμό» και «ενότητα». Υπόγεια ρεύματα εντός των εκκλησιών^[23] εργάστηκε ακούραστα για να διαβρώσει τον ορισμό του Θεού για τον «γαμήλιο δεσμό της ενότητας» έως ότου οι εκκλησίες τελικά υπέκυψαν. Συμβιβασμοί έγιναν σε όλες τις εκκλησίες για να ικανοποιήσουν την έννοια του άθεου κόσμου για ισότητα στο γάμο και ανοχή σε ό,τι δεν είναι σωστό σε ζητήματα της οικογένειας. Όλες οι υψηλού προφίλ Σύνοδοι και Συνεδριάσεις και Συνεδριάσεις των διαφόρων δογμάτων τα τελευταία χρόνια μαρτυρούν το μπαράζ επιθέσεων από τον εγκόσμιο τομέα, που δόθηκε από τις απαιτήσεις 501(c)(3) απευθείας μέσω της ηγεσίας της εκκλησίας.

Η μεγαλύτερη εικόνα που εκφράζεται στο παραπάνω απόσπασμα, ωστόσο, είναι ότι η εκκλησία δεν πρέπει να «παντρευτεί» τον κόσμο. Δηλαδή, δεν πρόκειται μόνο για ατομικούς γάμους και οικογενειακά ζητήματα, αλλά ότι η νύφη του Χριστού δεν πρέπει να έχει εξωσυζυγική σχέση με τον κόσμο.

Ήμασταν εκτός εαυτού μας για να ξέρουμε τι να κάνουμε όταν η εκκλησία μας πέρασε τα όρια. Ήταν ακριβώς πέντε χρόνια αφότου είχα αρχίσει να καλώ άλλους να δουν τον Ιησού στον Ωρίωνα. Αυτή ήταν η διάρκεια μιας θητείας για την ηγεσία της εκκλησίας, και κατά τη διάρκεια αυτού του χρόνου είχαμε αφιερωθεί σχεδόν αποκλειστικά στην εκκλησία, για να την αποτρέψουμε από τον κίνδυνο και προς τη σωστή κατεύθυνση. Οι προειδοποιήσεις μας έφτασαν στα αυτιά του ανώτατου ηγέτη της εκκλησίας, αλλά στριμώχτηκαν σε όλα τα επίπεδα. Τι άλλο θα μπορούσαμε να κάνουμε, αν δεν επενέβαινε ο Θεός;

Και πάλι, ο συγγραφέας του μηνύματος του Orion πήρε τον μοναδικό ιστότοπο που σερβίρει αυτό το Bread of Heaven εκτός σύνδεσης. Ο γραπτός λόγος των δύο μαρτύρων βρισκόταν ξανά ακίνητος στον πολυσύχναστο αυτοκινητόδρομο πληροφοριών - περίπου τρεισήμισι χρόνια μετά το χρονοδιάγραμμα της προφητείας τους - και αυτή τη φορά ο δολοφόνος είχε εντοπιστεί.

Και όταν θα έχουν [σχεδόν] τελείωσαν την κατάθεσή τους, το θηρίο που ανεβαίνει από τον απύθμενο λάκκο θα κάνει πόλεμο εναντίον τους, θα τους νικήσει και θα τους σκοτώσει. (Αποκάλυψη 11: 7)

Ξέραμε ποιος θηρίο από τον απύθμενο λάκκο ήταν, και ξέραμε ότι είχαμε νικηθεί και ότι η μητρική μας εκκλησία είχε πεθάνει — και εμείς μαζί της.

Μετά από λίγες μέρες, πάρθηκε η απόφαση να σηκωθώ ξανά και να συνεχίσω μόνος. Ο «αβύθιστος» Τιτανικός είχε γλιστρήσει σιωπηλά πάνω στο αόρατο παγόβουνο. Δεν το έκαναν συναντήστε το μπροστά, και ξέραμε ότι δεν θα μπορούσε να υπάρξει ανάκαμψη, και ότι έμεινε μόνο λίγος χρόνος.

Υπάρχουν μόνο τόσα πολλά που μπορούν να κάνουν τα λαϊκά μέλη για να θέσουν την εκκλησία υπόλογη. Χαιρέτισα το γεγονός ότι ήρθε επιτέλους η ώρα να φύγω επίσημα από το πλοίο που βυθίζεται. Στο Φόρουμ των 144,000, είχαμε ήδη κρατήσει από ψηλά, και η μόνη μας επιθυμία ήταν να κρατήσουμε μέχρι το τέλος και να σώσουμε όσους μπορούσαμε στην πορεία.

Ο απόστολος Παύλος βίωσε επίσης ναυάγιο στο τελευταίο του ταξίδι στη Ρώμη.

Και πέφτοντας σε ένα μέρος όπου συναντώνονταν δύο θάλασσες, προσάραξαν το πλοίο. και το μπροστινό μέρος κόλλησε γρήγορα, και έμεινε ακίνητο, αλλά το πίσω μέρος έσπασε από τη βία των κυμάτων.^[24] (Πράξεις 27: 41)

Ο Παύλος έπρεπε να αφήσει το σπασμένο σκάφος για ένα άγνωστο αλλά φιλόξενο νησί, όπου αυτός και οι άλλοι περίμεναν τη διάσωση.

Έχει ναυαγήσει και η εκκλησία σας από τις φουρτουνιασμένες θάλασσες;

Και η συμβουλή των στρατιωτών ήταν να σκοτώσουν τους αιχμαλώτους, μήπως κάποιος από αυτούς κολυμπήσει έξω και δραπετεύσει. Αλλά ο εκατόνταρχος, πρόθυμος να σώσει τον Παύλο, τους εμπόδισε από τον σκοπό τους. και διέταξε όσοι μπορούσαν να κολυμπήσουν να ριχτούν πρώτα στη θάλασσα και να φτάσουν στη στεριά: Και οι υπόλοιποι, άλλοι σε σανίδες, και άλλοι σε σπασμένα κομμάτια του πλοίου. Και έτσι συνέβη, που διέφυγαν όλοι ασφαλείς στη στεριά. (Πράξεις 27: 42-44)

Κάθε άτομο δραπέτευσε μόνος του. Όσοι δεν μπορούσαν να κολυμπήσουν έπρεπε να ξεφύγουν από το πλοίο πάνω σε ξύλινες σανίδες. Θα μπορούσε αυτό να είναι μια ένδειξη ενός προσωπικού σταυρού - σανίδες από ξύλο - στον οποίο κάθε άτομο πρέπει να προσκολλάται μόνο του; Θα μπορούσε αυτό να είναι μια ένδειξη ότι κάθε άτομο πρέπει να είναι θαρραλέο και να εγκαταλείψει τη ναυαγισμένη εκκλησία του και να διασχίσει την ανοιχτή θάλασσα μόνο του στην κοντινή ακτή;

Αυτή ήταν η επιλογή μας. Και η σωτηρία μας δεν ήταν μακριά. Βγήκαμε αλώβητοι, ακόμα και από το θανατηφόρο δάγκωμα του φιδιού.

Και μετά από τρεις μήνες αναχωρήσαμε με ένα πλοίο της Αλεξάνδρειας, που είχε ξεχειμωνιάσει στο νησί, του οποίου το σημάδι ήταν Castor και Pollux. (Πράξεις 28: 11)

Αυτό είναι το σημάδι που αντιπροσωπεύει τους δύο μάρτυρες. Αυτό είναι το «πλοίο» που θα πλεύσει στο ουράνιο λιμάνι, επειδή πιλοτάρεται από τον Ιησού Χριστό μέσω της δράσης του Αγίου Πνεύματος.

Ο Μωυσής και ο Ηλίας

Παρατηρώ πώς το κερί έχει λιώσει κοντά στην κορυφή. Σκέφτομαι πώς υπάρχουν πραγματικά τρία όντα που αντιπροσωπεύονται από το κερί μου, παρόλο που υπάρχουν μόνο δύο φλόγες, και αναρωτιέμαι τι μπορεί να σημαίνει. Σαφώς, οι δύο φλόγες αντλούν το φως τους από μια πηγή, καθώς οι δύο μάρτυρες εξαρτώνται από τον Θεό, επομένως το κερί πρέπει να αντιπροσωπεύει τον Θεό Πατέρα ως την Πηγή όλων.

Η Βίβλος λέει ότι ο Ιησούς ήρθε για να μας δείξει τον Πατέρα (καθώς δεν μπορούμε να δούμε τον Πατέρα απευθείας λόγω αμαρτίας).

Ο Φίλιππος του λέει: Κύριε, δείξε μας τον Πατέρα, και μας αρκεί. Ο Ιησούς του λέει: Είμαι τόσο καιρό μαζί σου, και όμως δεν με γνώρισες, Φίλιππε; Αυτός που με έχει δει έχει δει τον Πατέρα. και πώς λες τότε, Δείξε μας τον Πατέρα; (Ιωάννης 14:8-9)

Αν αλλάξουμε τη νοητική μας εικόνα για τους δύο μάρτυρες έτσι ώστε ο Ιησούς να είναι η Πηγή στη μέση που αντιπροσωπεύει τον Πατέρα, τότε βλέπουμε τους δύο μάρτυρες της μεταμόρφωσης του Χριστού: τον Μωυσή και τον Ηλία. Όπως οι εκκλησίες της Σμύρνης και της Φιλαδέλφειας, αντιπροσωπεύουν αυτούς που πέθαναν με πίστη και αυτούς που θα μεταφραστούν, αντίστοιχα.

Ο Μωυσής θα ήταν η πρώτη φλόγα και ο Ηλίας θα ήταν η δεύτερη.

Θυμάμαι πώς ο Μωυσής ήταν τύπος για τον Ιησού,^[25] και πώς ο Μωυσής μεσολάβησε για τον Ισραήλ.

Και ο Μωυσής επέστρεψε στο Άρχοντας, και είπε, Ω, αυτός ο λαός έχει αμαρτήσει μεγάλη, και τους έκαναν χρυσούς θεούς. Όμως τώρα, αν θέλεις να τους συγχωρήσεις την αμαρτία--. και αν όχι, σβήσε με, σε παρακαλώ, από το βιβλίο σου που έγραψες. (Exodus 32: 31-32)

Σε αυτή την επίσημη και ευλαβική έκκληση, ο Μωυσής προσφέρθηκε να σβήσει το όνομά του από το βιβλίο της ζωής πριν δει τον υπόλοιπο Ισραήλ να πεθαίνει στις αμαρτίες του. Αυτή είναι η θυσία που έκανε ο Ιησούς. Αυτός είναι ο λόγος που η Revelation αναφέρει μαζί το «τραγούδι» τους:

Και τραγουδούν το τραγούδι του Μωυσής ο δούλος του Θεού, και το τραγούδι του το Αρνί, λέγοντας, Μεγάλα και θαυμαστά είναι τα έργα σου, Κύριε Θεέ Παντοκράτορα. δίκαιοι και αληθινοί είναι οι δρόμοι σου, Βασιλιά των αγίων. (Αποκάλυψη 15:3)

Είναι το τραγούδι της εμπειρίας τους που έθεσαν την αιώνια ζωή τους στο βωμό του Θεού για τους αδελφούς τους.

Σκέφτομαι το αίτημα της μητέρας του Ιακώβου και του Ιωάννη, που έκανε μετά τη μεταμόρφωση, και την απάντηση του Ιησού σε αυτούς.

Και της είπε: Τι θέλεις; Του λέει: Δώσε αυτούς τους δύο γιους μου να καθίσουν, το ένα στα δεξιά σου και το άλλο στα αριστερά, στο βασίλειό σου. Ο Ιησούς όμως αποκρίθηκε και είπε: Δεν ξέρετε τι ζητάτε. Μπορείτε να πιείτε από το ποτήρι από το οποίο θα πιω εγώ, και να βαφτιστείτε με το βάπτισμα με το οποίο βαφτίζομαι; Του λένε, μπορούμε. (Ματθαίος 20:21-22)

Σκέφτομαι πώς ο Μωυσής και ο Ηλίας εμφανίστηκαν στον Ιησού με σκοπό να Τον ενισχύσουν να πιει εκείνο το κύπελλο. Σκέφτομαι πώς στάθηκε ο Ηλίας για τις 144,000. Αναρωτιέμαι αν ο ισχυρισμός των δύο αδελφών, «Μπορούμε», αποδείχθηκε αληθινός, παρόλο που δεν κατάλαβαν τι συνεπαγόταν αυτό το κύπελλο και εκείνο το βάπτισμα όταν έκαναν αυτόν τον ισχυρισμό.

Σκέφτομαι πόσοι άνθρωποι επιθυμούν να είναι μεταξύ των 144,000, αλλά δεν έχουν ιδέα πόσο θα κοστίσει.

Οι σκέψεις μου μεταφέρονται στο εορτή των σκηνών, 2016, και πώς αντικατοπτρίστηκε η μεταμόρφωση του Ιησού σε εκείνη τη μικρή «συνάντηση στρατοπέδου» στην κορυφή του βουνού. Ήμασταν έτοιμοι και περιμέναμε τον Κύριο να μας πάει στο ουράνιο σπίτι μας. Στο Adventist lingo, αυτή ήταν η δική μας αναβίωση της Ελπίδας της Έλευσης που οι προπάτορές μας περίμεναν να κορυφωθεί στις 22 Οκτωβρίου 1844. Όσον αφορά την Αρπαγή, ήμασταν έτοιμοι και περιμέναμε, γνωρίζοντας ότι η ώρα είχε φτάσει πλήρως, και στο τέλος αυτής της γιορτής των σκηνών, θα αποχαιρετούσαμε για πάντα αυτόν τον άρρωστο κόσμο.

Δεν απογοητευτήκαμε όπως οι Αντβεντιστές προπάτορές μας, ούτε μείναμε στην αβεβαιότητα σαν να είχε περάσει ακόμα ένα «ρολόι αρπαγής». Γνωρίσαμε την ώρα μας και ο Κύριος άνοιξε τα υψωμένα μάτια μας για να δούμε την ουράνια Βασιλεία του Θεού όσο ποτέ άλλοτε.

Μπορείτε να φανταστείτε να είστε στα παπούτσια του Ιησού, να στέκεστε εκεί με τον Μωυσή και τον Ηλία; Τι θα έκανες, αν ήσουν εσύ εκεί; Δεν θα άρπαζες αυτούς τους ανθρώπινους αγγελιοφόρους από τον ουρανό, τώρα αθάνατους, και θα έλεγες: «Δεν θα σε αφήσω!» «Πάρε με μαζί σου!»

Ο Ιησούς δεν το έκανε αυτό. ξέρεις. Αντίθετα, τους συμβούλευσε σχετικά με την αποστολή Του να σώσει τους χαμένους. Στάλθηκαν για να Τον ενισχύσουν για τη μεγαλύτερη θυσία που θα μπορούσε ποτέ να κάνει ένας άνθρωπος.

Κι εμείς, επίσης, ενδυναμωθήκαμε από τους «καλεσμένους της σκηνής» μας για να κάνουμε αυτή τη θυσία. Θυμάμαι την έκφραση του προσώπου του καθώς ο αδελφός και ηγέτης μας έδωσε φωνή στην προτροπή του Αγίου Πνεύματος. Ο Παράδεισος ήταν μπροστά μας, αλλά δεν τον καταλάβαμε σαν να ήταν ύψιστης σημασίας η δική μας ευημερία. Αντίθετα, αρχίσαμε να αναλογιζόμαστε αυτό που έγινε το σπουδαίο μας Επίσημη δήλωση, με ημερομηνία 22 Οκτωβρίου 2016, δηλώνοντας εκ των προτέρων την αίτησή μας στον Παντοδύναμο Θεό να καθυστερήσει την επιστροφή του Υιού Του, ώστε να έχουμε χρόνο να προσεγγίσουμε ψυχές που γνωρίζαμε ότι διαφορετικά θα χαθούν.

Είχαμε μεταμορφωθεί. Στις καρδιές μας, η αγάπη για τους άλλους είχε κερδίσει την αγάπη για τον εαυτό μας, ακόμη και όταν ήμασταν εξαντλημένοι από την ανάβαση στο βουνό, όπως ο Πέτρος, ο Τζέιμς και ο Τζον.

Σκέφτομαι συγκεκριμένα ονόματα που υπήρχαν τότε στην καρδιά μας και που τώρα βρίσκονται στο σκάφος των δύο μαρτύρων. Ο Θεός τίμησε τη θυσιαστική μας απόφαση και μεταμορφωθήκαμε σε εκκλησία της αδελφικής αγάπης: τη Φιλαδέλφεια. Η Σμύρνη αντιπροσωπεύει εκείνους που είναι έτοιμοι να καταθέσουν αυτή τη θνητή ζωή, αλλά η Φιλαδέλφεια αντιπροσωπεύει εκείνους που είναι έτοιμοι να καταθέσουν ακόμη και την αιώνια ζωή τους, αν χρειαστεί, για τη σωτηρία των άλλων. Αυτό είναι το τραγούδι του Μωυσή και του Αρνιού.

Αυτή η μεταμόρφωση γέννησε έναν νέο ιστότοπο όπου μοιραστήκαμε όλη την ιστορία του θυσία της Φιλαδέλφειας με μεγάλη λεπτομέρεια. Εν τω μεταξύ, το φως του ουρανού πλημμύρισε μέσα. Βιώσαμε μια «αλλαγή ώρας» και τα ρολόγια του Θεού σύντομα χτυπούσαν με υπεράνθρωπη ακρίβεια για άλλη μια φορά.

Πώς είναι η καρδιά σου, αγαπητέ αναγνώστη;

Μπορείτε να μάθετε από αυτούς που έχουν βιωματική γνώση των μηνυμάτων των αγγέλων;

Το τραγούδι του Μωυσή και του Αμνού είναι ένα τραγούδι θυσιαστικής αγάπης. Ξέρετε ποιος τραγουδά αυτό το τραγούδι, που αναφέρεται στο εδάφιο Αποκάλυψη 15:3 που αναφέρθηκε προηγουμένως; Κάνοντας υποστήριξη στον προηγούμενο στίχο, βλέπουμε ότι είναι αυτοί που έχουν το άρπες του Θεού:

Και είδα σαν να ήταν μια γυάλινη θάλασσα ανακατεμένη με φωτιά: και αυτοί που νίκησαν το θηρίο και την εικόνα του και το σημάδι του και τον αριθμό του ονόματός του, σταθείτε στη θάλασσα από γυαλί, έχοντας τις άρπες του Θεού. (Αποκάλυψη 15: 2)

Και κάνοντας αντίγραφα ασφαλείας ξανά στο προηγούμενο κεφάλαιο, φτάνουμε στην ταυτότητά τους:

Και κοίταξα, και ιδού, ένα Αρνί στεκόταν στο όρος Σιών, και μαζί του εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, έχοντας το όνομα του Πατέρα του γραμμένο στα μέτωπά τους. Και άκουσα φωνή από τον ουρανό, σαν φωνή πολλών υδάτων, και σαν φωνή μεγάλης βροντής: και άκουσα τη φωνή των άρπας που άρπαζαν με τις άρπες τους: Και τραγούδησαν σαν καινούργιο τραγούδι ενώπιον του θρόνου και ενώπιον των τεσσάρων θηρίων και των πρεσβυτέρων: και κανένας δεν μπορούσε να μάθει αυτό το τραγούδι εκτός από τις εκατόν σαράντα τέσσερις χιλιάδες, που λυτρώθηκαν από τη γη. (Αποκάλυψη 14:1-3)

Γνωρίζατε ότι το να είσαι ένας από τους 144,000 σημαίνει να δείχνεις γνήσια αδελφική αγάπη στους χαμένους και ότι ακόμη και ο ίδιος ο παράδεισος θα μπορούσε να είναι το κόστος σας?

Ο Μωυσής (και ο Ιησούς, ο αντίτυπός του) έκαναν το ρόλο τους ως πρώτος μάρτυρας. Τι γίνεται με τον Ηλία, ο οποίος είναι ένας τύπος για τους 144,000;

Αν έχετε δει τον Ιησού, έχετε δει τον Πατέρα. Η σκηνή της μεταμόρφωσης είναι μια μικρογραφία της Βασιλείας του Θεού με αναπαράσταση. Και στις δύο πλευρές της δόξας Shekinah του Θεού Πατέρα στέκονται δύο «άγγελοι»: ο Ιησούς ως ο πρώτος μάρτυρας^[26] στα αριστερά (στα δεξιά του Θεού) και ο δεύτερος μάρτυρας στα δεξιά (στα αριστερά του Θεού).

Το αίμα που συμβολίζει τη θυσία του Ιησού έχει ήδη ραντιστεί στο κάθισμα του ελέους.

Μικρά κομμάτια μαλακού κεριού κολλάνε στο ποτήρι γύρω από τις άκρες του κεριού μου. Χρησιμοποιώ το πίσω μέρος του σπίρτου για να το ξύσω στη λίμνη υγρών. Προσέχω να μην κάψω τα δάχτυλά μου και καθώς νιώθω τη ζέστη των φλόγων σκέφτομαι τη θυσία που πρέπει να κάνουν οι 144,000.

Οι δύο ελιές

Μόλις άνοιξε ο δεύτερος ιστότοπος, όλα έγιναν. Το Ισραήλ τυλίχτηκε στις φλόγες, τραβώντας την προσοχή των απανταχού Χριστιανών. Πύραυλοι εκτοξεύτηκαν, στέλνοντας τον κόσμο σε πανικό για μια νέα προοπτική για πυρηνικό πόλεμο. Τα έθνη ανέτρεψαν νόμους που υπηρέτησαν τον πολιτισμό για χιλιετίες. Ο Τραμπ ανακάτεψε τη φωλιά του σφήκα στη Μέση Ανατολή με την αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ. Τα ηφαίστεια έσβησαν ολόκληρα χωριά από προσώπου γης και εκτόπισαν πλήθη άλλων. Ο καθολικισμός μύρισε ξαφνικά στα ρουθούνια του κόσμου. Το οικονομικό πνεύμα του Τραμπ μετατράπηκε ξαφνικά συνταγή για καταστροφή.

Αυτοί είναι οι ήχοι των σαλπίγγων και των πληγών, που ανατινάσσονται και ξεσπούν στον κόσμο σε τέλειο συγχρονισμό με τα ρολόγια του Θεού. Τα λόγια της Αποκάλυψης εκπληρώνονται άφθονα:

Αυτοί [δύο μάρτυρες]…έχουν δύναμη πάνω στα νερά για να τα μετατρέψουν σε αίμα, και να χτυπήσει τη γη με όλες τις πληγές, όσο συχνά θέλουν. (Αποκάλυψη 11: 6)

Είμαι έκπληκτος καθώς στρέφω τις σκέψεις μου από τις γήινες εκπληρώσεις και σκέφτομαι όλα τα σημάδια στον ουρανό που έχουν επίσης συνοδεύσει τις σάλπιγγες και τις πληγές. Ο νέος ιστότοπος έχει γεμίσει με το ένα άρθρο μετά το άλλο που εκθέτει σε τρεις γλώσσες τον λόγο του Θεού στους ουρανούς και αναγγέλλει την εκπλήρωση των προφητειών της Αποκάλυψης. Πόσο πλούσια ήταν η πνευματική μας τροφή υπό την κηδεμονία του δεύτερου μάρτυρα!

Σε συνδυασμό με τη Βίβλο, οι ουρανοί είχαν ανοίξει στο όραμά μας όσο ποτέ άλλοτε. Ακριβώς όταν άρχισαν τα «θλίψη» ή οι πόνοι γέννησης του τέλους του κόσμου, το Φόρουμ των 144,000 πλημμύρισε με ουράνιο φως. Για εμάς, οι «πέντε μήνες μαρτύρων» ήταν μήνες στενής επικοινωνίας μεταξύ ουρανού και γης.

Και μετά από αυτά τα πράγματα είδα άλλος άγγελος κατέβα από τον παράδεισο, έχοντας μεγάλη δύναμη? και η γη φωτίστηκε με τη δόξα του. (Αποκάλυψη 18:1)

Η Αποκάλυψη 14 περιγράφει τρεις αγγέλους με μηνύματα για τον κόσμο, αλλά δεν λέγεται ότι «κατέβηκαν από τον ουρανό». Αυτή είναι μια ειδική έκφραση μοναδική σε αυτόν τον τέταρτο άγγελο, και αντικατοπτρίζει τον τρόπο με τον οποίο ο Ιησούς Χριστός, ο πρώτος μάρτυρας, εξέφρασε το σκοπό της ενσάρκωσής Του:

Εγώ είμαι το ζωντανό ψωμί που κατέβηκε από τον ουρανό: αν κάποιος φάει από αυτό το ψωμί, θα ζήσει για πάντα· και το ψωμί που θα δώσω είναι η σάρκα μου, που θα δώσω για τη ζωή του κόσμου. (Ιωάννης 6:51)

Ωστόσο, είναι ξεκάθαρο ότι ο άγγελος στην Αποκάλυψη 18:1 δεν είναι ο Ιησούς, επειδή ο Ιησούς παρουσιάζεται αμέσως μετά ως «άλλη φωνή» (ακόμη στον ουρανό) που καλεί τον λαό Του:

Και άκουσα άλλη φωνή από τον ουρανό, λέγοντας, Βγες από μέσα της, my Ανθρωποι, για να μη γίνετε μέτοχοι των αμαρτιών της και να μη λάβετε από τις πληγές της. (Αποκάλυψη 18:4)

Μήπως εκτός από τον Χριστό, που κατέβηκε από τον ουρανό ως πρώτος μάρτυρας, έπρεπε να κατέβει από τον ουρανό ως δεύτερος μάρτυρας ένα άλλο ον (άγγελος);

Σκέφτομαι το γεγονός ότι οι δύο μάρτυρες ονομάζονται ελιές.

Και θα δώσω εξουσία στους δύο μάρτυρές μου… Αυτά είναι τα δύο ελιές… στέκονται μπροστά στον Θεό της γης. (Αποκάλυψη 11: 3-4)

Γνωρίζω ότι τα ελαιόδεντρα φέρουν ελιές ως πηγή για ελαιόλαδο, το οποίο αντιπροσωπεύει το Άγιο Πνεύμα.

Σκέφτομαι πώς επενδύω προσωπικά στη δουλειά μου, αλλά δεν διεκδικώ τη θέλησή μου πάνω από αυτόν για τον οποίο εργάζομαι. Ο Ιησούς μας έδειξε πώς να δουλεύουμε, λέγοντας:

Διότι κατέβηκα από τον ουρανό, όχι για να κάνω το δικό μου θέλημα, αλλά εκείνου που με έστειλε. (Ιωάννης 6:38)

Σκέφτομαι πώς λειτουργούν τα κεριά για να δίνουν φως σε όσους βρίσκονται στο δωμάτιο, όπως πώς οι ελιές τρέφουν τους καρπούς τους και τους γεμίζουν λάδι. Οι ρίζες τους μπαίνουν στο έδαφος για να εξορύξουν τα στοιχεία που χρειάζονται και να τα μεταφέρουν στους καρπούς τους. Στη διδασκαλία Του, ο Ιησούς προετοίμασε το λαό Του να λάβει το Άγιο Πνεύμα, το οποίο θα κατοικούσε μέσα τους όπως το λάδι στους καρπούς της ελιάς. Το Άγιο Πνεύμα κατά την πρώιμη βροχή διευκόλυνε τις μεταστροφές των καρδιών των ανθρώπων καθώς δέχονταν τον Ιησού ως Σωτήρα και Κύριό τους.

Διότι όσοι οδηγούνται από το Πνεύμα του Θεού, είναι γιοι του Θεού. (Ρωμαίους 8:14)

Με παρόμοιο τρόπο, ο δεύτερος μάρτυρας εξορύσσει επίσης τους θησαυρούς που παρείχε ο Θεός και διδάσκει τους ανθρώπους ώστε να μπορούν να λάβουν την ανανέωση της τελευταίας βροχής εκτός από την προηγούμενη βροχή, για να τους προετοιμάσει για την επιστροφή του Ιησού με δύναμη και μεγάλη δόξα.

Γνωρίζω επίσης ότι τα ελαιόδεντρα έχουν εξαιρετικά μεγάλη διάρκεια ζωής. Λέγεται ότι μερικά από τα ελαιόδεντρα στον σημερινό Κήπο της Γεθσημανή είναι τόσο παλιά που μπορεί να φύτρωναν εκεί πριν από δύο χιλιάδες χρόνια όταν ο Ιησούς περπάτησε σε αυτόν ακριβώς τον κήπο. Αναρωτιέμαι αν η εξαιρετική μακροζωία των ελαιόδεντρων θα μπορούσε επίσης να είναι ένας υπαινιγμός για την παραδεισένια καταγωγή των δύο μαρτύρων. Λέγεται ότι αυτά στέκονται ενώπιον του Θεού—μια άλλη ένδειξη για την αρχαία καταγωγή τους.

Πριν από τη δημιουργία του κόσμου, υπήρχαν δύο «άγγελοι» που στέκονταν μπροστά στον Θεό: ο Ιησούς και ο Εωσφόρος.^[27] Αυτές οι θέσεις αντιπροσωπεύονται από τα χερουβίμ που καλύπτουν το Ελεήμονας της Κιβωτού της Διαθήκης. Συνειδητοποιώ ότι αυτό αντανακλά το έργο του θείου, που συμβολίζεται από την παρουσία του Ιησού στα δεξιά του Πατέρα, και το έργο των δημιουργημένων όντων, που συμβολίζεται από τη θέση από την οποία έπεσε ο Εωσφόρος.

Σκέφτομαι πώς ο Εωσφόρος δεν ήθελε να υποταχθεί στον Υιό και μάλιστα επιθυμούσε τα θεϊκά προνόμια για τον εαυτό του, για να χρησιμοποιηθεί σύμφωνα με τη δική του θέληση.^[28] Στον αστερισμό του Ωρίωνα, τα τρία αστέρια της ζώνης αντιπροσωπεύουν τους τρεις θρόνους του Θείου Συμβουλίου—Πατέρας, Υιός και Άγιο Πνεύμα—που συμβολίζονται στον τριγωνικό χώρο (εικόνα παρακάτω) όπου βρίσκεται η Δόξα Shekinah, όπου κανείς δεν μπορεί να πλησιάσει.^[29]

Ο Εωσφόρος —τώρα ο Σατανάς— πετάχτηκε από τον παράδεισο:

Και ο μεγάλος δράκος ήταν διώξε, εκείνο το παλιό φίδι, που ονομάζεται Διάβολος και Σατανάς, που εξαπατά ολόκληρο τον κόσμο: ρίχτηκε στη γη, και οι άγγελοί του ρίχτηκαν μαζί του. (Αποκάλυψη 12:9)

Ο Σατανάς είχε ισχυριστεί ότι ο νόμος του Θεού ήταν άδικος και ότι δεν μπορούσε να τηρηθεί από κτιστά όντα. Ισχυρίστηκε ότι κακώς τον έδιωξαν. Αντίθετα, ο άγγελος της Αποκάλυψης 18:1 λέγεται ότι «κατέρχεται» (δηλ. πρόθυμα) για τη θεϊκή αποστολή να φωτίσει τη γη με τη δόξα (ή τον χαρακτήρα) του Θεού. Με άλλα λόγια, θα κατέβαινε για να δείξει ότι ένα δημιουργημένο ον μπορεί πράγματι να τηρήσει το νόμο του Θεού, ακόμη και στο σημείο να θυσιαστεί όπως έκανε ο Ιησούς για να φύγει πρόθυμα από τον ουρανό από αγάπη για τον Πατέρα – καταδικάζοντας έτσι τον Σατανά ως ψεύτη και ταυτόχρονα δικαιώνοντας τον Θεό.

Επομένως, ο δεύτερος μάρτυρας είναι ο άγγελος που αντικαθιστά τον Εωσφόρο.

Θυμάμαι ότι στο ναό του Σολομώντα υπήρχαν άλλα δύο χερουβείμ που παριστάνονται να στέκονται στο βάθος.

Και μέσα στον χρησμό που έκανε δύο χερουβίμ της ελιάς, Το καθένα έχει ύψος δέκα πήχεις.... Και έβαλε τα χερουβείμ μέσα στο εσωτερικό του οίκου: και τέντωσαν τα φτερά των χερουβείμ, έτσι ώστε το φτερό του ενός άγγιζε τον ένα τοίχο και το φτερό του άλλου χερουβείμ ακουμπούσε τον άλλο τοίχο. και τα φτερά τους ακουμπούσαν το ένα το άλλο στη μέση του σπιτιού. Και επικάλυψε τα χερουβίμ με χρυσάφι. (1 Βασιλέων 6:23, 27-28)

Εκτός από αυτά τα χερουβείμ, οι πόρτες των Αγίων Τόπων κατασκευάστηκαν επίσης από ξύλο ελιάς, με αγγέλους χαραγμένους πάνω τους για να αντιπροσωπεύουν την αγγελική φρουρά. Το ξύλο της ελιάς αντιπροσωπεύει τα ουράνια όντα ως προς την ηλικία, και ο χρυσός που επικαλύπτεται στο ξύλο υποδηλώνει το ουράνιο ιερό ως περιοχή υπηρεσίας τους.

Έτσι, οι δύο μάρτυρες είναι τα δύο ουράνια όντα που κατέβηκαν στη γη ως άνθρωποι για να κάνουν ένα έργο για τον Θεό, και επομένως περιγράφονται ότι στέκονται μπροστά στον Θεό της γης. (Ο Θεός είναι Θεός και του ουρανού και της γης, αλλά η αναφορά της γης σημαίνει ότι εργάζονται στη γη για τον Θεό.)

Αυτά είναι τα δύο ελαιόδεντρα, και τα δύο κηροπήγια στέκεται μπροστά στον Θεό της γης. (Αποκάλυψη 11: 4)

Ο μεγάλος άγγελος πίσω από την αριστερή πλευρά του θρόνου αντιπροσωπεύει το Άγιο Πνεύμα, ένα θεϊκό ον, το οποίο θα ερχόταν μπροστά για να καλύψει την κενή θέση στο Έλεος ενώ ο Ιησούς ήταν στη γη ως άνθρωπος. Ο άλλος άγγελος υποβάθρου αντιπροσωπεύει το επόμενο δημιουργημένο ον στην τάξη που θα παρέμβει για να καλύψει τη θέση του δεύτερου μάρτυρα (επίσης δημιουργημένου όντος) ενώ κατέβαινε στη γη.

Σκέφτομαι πώς οι Φαρισαίοι απέρριψαν την ταυτότητα του Ιησού με βάση τη γνώση της ανθρώπινης οικογένειάς Του.

Αυτός δεν είναι ο γιος του ξυλουργού; δεν λέγεται η μητέρα του Μαρία; και τους αδελφούς του, τον Ιάκωβο, και τον Ιωσή, και τον Σίμωνα και τον Ιούδα; Και οι αδερφές του, δεν είναι όλες μαζί μας; Από πού, λοιπόν, αυτός ο άνθρωπος όλα αυτά; (Ματθαίος 13:55-56)

Σκέφτομαι πώς η γνώση ενός ατόμου κατά κάποιον τρόπο τον «απομυθοποιεί» και τον κάνει να φαίνεται πολύ συνηθισμένος για να έχει έναν ιδιαίτερο ρόλο στο σχέδιο του Θεού. Ωστόσο, πολλοί πίστεψαν στον Ιησού. Έφερε το τέλειο (επταπλάσιο) φως της μενόρας που είδε ο Ζαχαρίας στο όραμά του, και έφερε αυτό το φως στον δεύτερο ναό αφού χτίστηκε σε εκπλήρωση της προφητείας του Ζαχαρία.

Θα μπορούσαν τα δύο κηροπήγια της Αποκάλυψης 11 να έδειχναν πότε ο δεύτερος μάρτυρας θα ερχόταν φέροντας το φως του ουρανού στον τρίτο ναό; Δεν είναι θέμα στο μυαλό μου, καθώς σκέφτομαι την όμορφη εμπειρία που συνδέεται με τη φωτογραφία του τραπεζιού κάτω από τους δύο πολυελαίους (κηροπήγια) του ναού του White Cloud Farm στην Παραγουάη.^[30]

Η Παραβολή του Νυμφίου

Θυμάμαι την ομορφιά και το δέος μιας αγρυπνίας στο φως των κεριών, που προσθέτει μια ιδιαίτερη χαρά σε μια ιερή γιορτή, στολίζοντας τη νύχτα με φως. Κάθε μικρό φως προσθέτει τη λάμψη του στην ατμόσφαιρα έως ότου η όλη διαδρομή φωτίζεται για όλους.

Τότε θα παρομοιαστεί η βασιλεία των ουρανών δέκα παρθένες, που τους πήρε λάμπες, και βγήκε να συναντήσει τον γαμπρό. (Ματθαίος 25:1)

Το νυφικό που περιγράφεται σε αυτή την παραβολή ήταν μια φιγούρα για την εκκλησία λίγο πριν από τη δεύτερη έλευση του Ιησού. Ο αριθμός των δέκα παρθένων σημαίνει ότι αυτή η εκκλησία τηρεί το νόμο του Θεού και ομολογεί μια καθαρή πίστη, βασισμένη στον λόγο του Θεού.

Ο λόγος σου είναι α λάμπα στα πόδια μου, και φως στο μονοπάτι μου. (Ψαλμοί 119:105)

Το λάδι δηλώνει το Άγιο Πνεύμα, το οποίο μεταδίδεται μέσω των δύο χρισμένων σε εκείνους που είναι αφιερωμένοι στην υπηρεσία του Θεού. Μόνο μέσω του Πνεύματος ο λόγος του Θεού είναι λυχνάρι για τα πόδια και φως για το μονοπάτι, όπως μόνο μέσω του λαδιού του λυχναριού διατηρείται το φως.

Και πέντε από αυτούς ήταν σοφοί, και πέντε ήταν ανόητοι. Οι ανόητοι πήραν τα λυχνάρια τους και δεν πήραν λάδι μαζί τους· οι σοφοί όμως πήραν λάδι στα σκεύη τους με τα λυχνάρια τους. (Ματθαίος 25:2-4)

Σκέφτομαι το γεγονός ότι οι δύο τάξεις ανθρώπων στην εκκλησία σήμερα σίγουρα δεν είναι ισορροπημένες, επομένως η διαίρεση μεταξύ πέντε και πέντε πρέπει να έχει κάποια άλλη σημασία.

Εάν ο αριθμός δέκα σημαίνει το νόμο, θα μπορούσε η διάκριση μεταξύ των πέντε σοφών και πέντε ανόητων παρθένων να έχει νόημα σχετικά με το πώς η εκκλησία κατανοεί ή διαιρεί τις δέκα εντολές;

Το Άγιο Πνεύμα, που αντιπροσωπεύεται από το λάδι, είναι μια θεϊκή πηγή που μόνο πέντε από τις παρθένες είχαν απόθεμα. Θυμηθείτε, ο νόμος χωρίζεται σε δύο πίνακες που αντιπροσωπεύουν τις υποχρεώσεις της διαθήκης του ανθρώπου σε σχέση με τον Θεό (θείο) και τον άνθρωπο (σαρκικό). Θα μπορούσε ο αριθμός των σοφών παρθένων να σχετίζεται με τον αριθμό των εντολών που τηρούνται ως θεϊκές;

Κανονικά, οι εντολές χωρίζονται στο 4 και στο 6, και όχι στο 5 και στο 5, αλλά η παραβολή των παρθένων φαίνεται να δείχνει ότι υπάρχει μια εντολή στο δεύτερο πέτρινο τραπέζι που είναι στην πραγματικότητα εγγενώς συνδεδεμένη με το θείο μέρος του νόμου. Ξέρω αμέσως τι είναι: η έβδομη εντολή, που καθιερώνει την ιερότητα του γάμου.

Ο άνδρας και η γυναίκα δημιουργήθηκαν κατ' εικόνα του Θεού, επομένως η καταστροφή της εικόνας Του στο γάμο είναι προσβολή προς τον Θεό. Έτσι, η έβδομη εντολή που προστατεύει το γάμο αναφέρεται στο θείο μέρος του νόμου.

Σκέφτομαι τις συνέπειες αυτού και του γεγονότος ότι η έβδομη εντολή είναι η αντανάκλαση της τέταρτης (δηλαδή είναι η τέταρτη από το τέλος). Σκέφτομαι όλους τους πολλούς Χριστιανούς του κόσμου που δηλώνουν ότι πιστεύουν στον Θεό, αλλά ανέχονται την αποδοχή του γάμου ομοφύλων στα έθνη και τις εκκλησίες τους. Σκέφτομαι πώς ο κόσμος ισχυρίζεται ότι υπερασπίζεται τη θρησκευτική ελευθερία, ωστόσο απαιτεί από τους ανθρώπους να αποδεχθούν τη βεβήλωση του θείου θεσμού του γάμου.

Στην πραγματικότητα, οι νόμοι για τους γάμους ομοφυλόφιλων προσδιορίζουν ποιον θεό πρέπει να λατρεύουν οι πολίτες και ποιον Θεό δεν πρέπει. Με τη θέσπισή τους, τα έθνη του κόσμου έχουν ξεπεράσει αμετάκλητα τα όρια στην αποστασία από τον αληθινό Θεό.

Σε συνεργασία, οι εκκλησίες έχουν διαχωρίσει το ζήτημα του γάμου από τον θεϊκό του σκοπό, υποβιβάζοντάς το στο ίδιο επίπεδο με άλλους απλούς αστικούς νόμους, που ασχολούνται με αυστηρά ανθρώπινες σχέσεις.

Έτσι, ο Θεός χώρισε το μωρό, και τώρα είναι σαφές ποιος είναι στο πλευρό Του. Αυτοί που φωνάζουν σε ένδειξη διαμαρτυρίας για να υποστηρίξουν την αγιότητα του γάμου ως θεϊκό καθήκον προς τον Θεό^[31] είναι οι δικοί του άνθρωποι, ενώ όσοι αρκούνται στο να αφήσουν το μωρό να πεθάνει ανέχοντας τις ανοησίες LGBT, το έχουν κάνει θυσιάστηκε η ιερή τέταρτη εντολή, η οποία είναι η σφραγίδα της Δημιουργίας - της οποίας η κορωνίδα ήταν η δημιουργία της ανθρωπότητας κατ' εικόνα Θεού.

Ενώ ο γαμπρός καθυστέρησε, όλοι κοιμήθηκαν και κοιμήθηκαν. Και τα μεσάνυχτα ακούστηκε μια κραυγή: Ιδού, έρχεται ο γαμπρός. βγείτε να τον συναντήσετε. (Ματθαίος 25:5-6)

Η αποκαλυπτική στιγμή είναι όταν έρχεται το μήνυμα του επείγοντος. Τα μεσάνυχτα αντιπροσωπεύουν την πιο σκοτεινή περίοδο της παγκόσμιας ιστορίας - όταν οι πληγές ξεχύνονται στη γη. Βρισκόμαστε σε εκείνη την περίοδο τώρα, και πολλές φωνές εκφράζουν το γεγονός ότι ο Ιησούς έρχεται επίκειται.^[32] Ωστόσο, ο χρόνος της προετοιμασίας έχει ήδη τελειώσει. Οι παρθένες έπρεπε να προετοιμάσουν το απόθεμα λαδιού τους πριν το μεσονύκτιο κλάμα. Η δοκιμή δεν έρχεται στο μέλλον, αλλά έχει ήδη έρθει.

Οι σοφές παρθένες είχαν ήδη ένα επιπλέον δοχείο με λάδι όταν έγινε η κραυγή. Αυτό το λάδι χρειαζόταν για να ξαναγεμίσει το λυχνάρι τους μετά την καθυστέρηση, ώστε το φως τους να μπορεί να λάμπει σε όλη την πομπή του νυφικού πάρτι.

Αντίθετα, οι ανόητες παρθένες νόμιζαν ότι υπήρχε ακόμα αρκετός χρόνος για να προετοιμαστούν, και ως εκ τούτου βγήκαν έξω για να αγοράσουν λάδι — αλλά πολύ αργά, και η πόρτα έκλεισε.

Η επιπλέον μερίδα λαδιού για φως κατά τη διάρκεια της έκτακτης ανάγκης μου θυμίζει τη δεύτερη φλόγα του κεριού μου και τον δεύτερο μάρτυρα. Σκέφτομαι τις δύο ιστοσελίδες και το γεγονός ότι όλα έχουν προετοιμαστεί και επιλυθεί μέσα από προσεκτική μελέτη και βιωματική γνώση της αλήθειας. Θαυμάζω, γνωρίζοντας πόσο μάταιες και άκαρπες θα είναι οι προσπάθειες εκείνων που μόλις τώρα αρχίζουν να μελετούν — και αυτό με τη δική τους ανθρώπινη σοφία.

Στην παραβολή βγήκαν και οι δέκα παρθένες να συναντήσουν τον γαμπρό. Όλοι είχαν λάμπες και δοχεία για λάδι. Για ένα διάστημα δεν φάνηκε διαφορά μεταξύ τους. Έτσι και με την εκκλησία που ζει λίγο πριν τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού. Όλοι έχουν γνώση των Γραφών. Όλοι έχουν ακούσει το μήνυμα της κοντινής προσέγγισης του Χριστού και περιμένουν με σιγουριά την εμφάνισή Του. Αλλά όπως στην παραβολή, έτσι είναι και τώρα. Μια εποχή αναμονής παρεμβαίνει, η πίστη δοκιμάζεται. Και όταν ακουστεί η κραυγή: «Ιδού, έρχεται ο Νυμφίος. βγείτε έξω να Τον συναντήσετε», πολλοί δεν είναι έτοιμοι. Δεν έχουν λάδι στα σκάφη τους με τις λάμπες τους. Είναι στερημένοι του Αγίου Πνεύματος.

Χωρίς το Πνεύμα του Θεού η γνώση του λόγου Του δεν ωφελεί. Η θεωρία της αλήθειας, χωρίς τη συνοδεία του Αγίου Πνεύματος, δεν μπορεί να ζωοποιήσει την ψυχή ή να αγιάσει την καρδιά. Κάποιος μπορεί να είναι εξοικειωμένος με τις εντολές και τις υποσχέσεις της Βίβλου. αλλά αν το Πνεύμα του Θεού δεν δώσει την αλήθεια στο σπίτι, ο χαρακτήρας δεν θα μεταμορφωθεί. Χωρίς τη φώτιση του Πνεύματος, οι άνθρωποι δεν θα μπορούν να διακρίνουν την αλήθεια από το λάθος, και θα πέσουν κάτω από τους αριστοτεχνικούς πειρασμούς του Σατανά. {COL 408}

Αναρωτιέμαι πώς θα ήταν ο κόσμος αν κάθε άτομο στην πρώην εκκλησία μου κρατούσε μια λάμπα που έλαμπε με το φως του μηνύματος του τέταρτου αγγέλου.

Σκέφτομαι πώς το να σηκώνεις ένα κερί κάνει το πρόσωπο ενός ανθρώπου να λάμπει.

Αναρωτιέμαι τι εμποδίζει τους ανθρώπους να πάρουν και απλώς να μεταφέρουν το φως που έχει ήδη ετοιμάσει ο δεύτερος μάρτυρας. Είναι τόσο εύκολο.

Σκέφτομαι τι τους κρατάει πίσω.

Δύο Αδέρφια

Ο σκοπός του Θεού μέσω της ενσάρκωσης του Χριστού ήταν η θεότητα να μετέχει στην ανθρώπινη φύση, έτσι ώστε η ανθρωπότητα να μπορέσει μια μέρα να μετέχει στη θεία φύση.

Σύμφωνα με τη θεϊκή του δύναμη που μας έδωσε όλα τα πράγματα που σχετίζονται με τη ζωή και την ευσέβεια, μέσω της γνώσης αυτού που μας κάλεσε σε δόξα και αρετή: Με τις οποίες μας δίνονται υπέροχες και πολύτιμες υποσχέσεις: για να γίνετε μέτοχοι της θείας φύσης, έχοντας ξεφύγει από τη διαφθορά που υπάρχει στον κόσμο μέσω της λαγνείας. (2 Πέτρου 1:3-4)

Καθώς κοιτάζω τις δύο φλεγόμενες φλόγες του κεριού μου, μου θυμίζουν δύο αδέρφια που προέρχονται από την ίδια γονιδιακή δεξαμενή.

Γιατί αυτός που αγιάζει και εκείνοι που αγιάζονται έχουν όλοι μια πηγή. Γι' αυτό δεν ντρέπεται να τους αποκαλεί αδέρφια, λέγοντας: «Θα πω το όνομά σου στους αδελφούς μου. εν μέσω της εκκλησίας θα ψάλλω τον έπαινο σου». (Εβραίους 2:11-12 ESV)

σκέφτομαι το Γονίδιο της Ζωής και πώς αντιπροσωπεύει τη Ζωή στο αίμα της τέλειας Θυσίας, η οποία δόθηκε μέσω του Χριστού, ώστε η φύση Του να μπορεί να αναπαραχθεί σε εμάς και οι χαρακτήρες μας να γίνουν σαν τη δική Του.

αναστενάζω.

Παρόλο που ξέρω ότι καμία από αυτές τις φλόγες δεν με αντιπροσωπεύει, σκέφτομαι τον μικρότερο αδερφό μου, που ήταν πρόσφατα ο βοηθός μου, και πόσο τον εκτιμούσα γι' αυτό. Μοιράζοντας χαρακτηριστικές ομοιότητες, μπορούσε να με καταλάβει. Μου θυμίζει έναν από τους λόγους για τους οποίους ο Ιησούς έγινε άνθρωπος:

Γι' αυτό, σε όλα έπρεπε να γίνει όμοιος με τους αδελφούς του, ώστε να είναι ελεήμων και πιστός αρχιερέας σε πράγματα που σχετίζονται με τον Θεό, για να κάνει συμφιλίωση για τις αμαρτίες του λαού. Διότι, επειδή ο ίδιος υπέστη πειρασμό, είναι ικανός να υποστηρίξει αυτούς που πειράζονται. (Εβραίους 2:17-18)

Θυμάμαι το γεγονός ότι οι άγιοι άγγελοι δεν έχουν βιώσει ποτέ αυτό το είδος ευγνωμοσύνης. δεν χρειάστηκαν ποτέ την απελευθέρωση από τη στενοχώρια. Για αυτούς, ο Ιησούς ήταν πάντα Κύριος, αλλά ποτέ Σωτήρας. Σκέφτομαι την παραβολή του άσωτου,^[33] αφού ξέρω ήδη πώς ισχύει.

Μετά τη «θυσία» του παχύ μοσχαριού και την αποκατάσταση του μικρότερου γιου, ο πατέρας αντιμετώπισε μια ορισμένη δύσκολη θέση με τον μεγαλύτερο γιο του.

Και εκείνος απαντώντας είπε στον πατέρα του: Να, αυτά τα πολλά χρόνια σε υπηρετώ, ούτε παρέβη ποτέ την εντολή σου: Και όμως δεν μου έδωσες ποτέ κατσίκι για να κάνω κέφι με τους φίλους μου: Μόλις όμως ήρθε αυτός ο γιος σου, που σου καταβρόχθισε με τις πόρνες, σκότωσες γι' αυτόν το παχύ μοσχάρι. (Λουκάς 15:29-30)

Αυτό αντανακλά ένα πιθανό πρόβλημα που θα προέκυπτε στον παράδεισο μόλις φτάσουν οι λυτρωμένοι άνθρωποι. Οι άγιοι άγγελοι, που ποτέ δεν είχαν παραβεί το Νόμο του Θεού, θα ζήλευαν την υψηλή τιμή στην οποία θα υψωθούν οι άνθρωποι, ως βασιλιάδες και ιερείς του Θεού.^[34] Θα ήταν πολύ δύσκολο να αγκαλιάσουν τα νεότερα αδέρφια τους και να τους υποταχθούν ταπεινά.

Ο Θεός, με την απέραντη σοφία Του, επινόησε ένα μέσο για να συμφιλιώσει τους άτυχους αγγέλους. Στο πιο ευγενές τους δείγμα - το υψηλότερο σε βαθμίδα μεταξύ των δημιουργημένων όντων - θα ανατεθεί μια ειδική αποστολή που περιελάμβανε να κατέβουν στη γη ως άνθρωποι, όπως έκανε ο Ιησούς.

Σε αντίθεση με τον Εωσφόρο, που άρπαξε την εξουσία, αυτός ο άγγελος θα παραιτηθεί πρόθυμα από το να ενεργεί στο γραφείο του άλλου χερουβείμ που κάλυπτε. Ως άνθρωπος, θα ήταν εξαρτημένος από τον Χριστό, όπως ο Χριστός εξαρτιόταν από τον Πατέρα.

Όλος ο άγιος ουράνιος στρατός θα τον παρακολουθούσε να κάνει τον δρόμο του στη ζωή ως άνθρωπος. Προς φρίκη τους, θα έβλεπαν τον ευγενή ηγέτη τους να πέφτει γρήγορα στην αμαρτία και θα καταλάβαιναν ότι κανένα δημιουργημένο ον - ανεξάρτητα από το πόσο εξαιρετικό χαρακτήρα - θα μπορούσε να περπατήσει μόνο του σε έναν κόσμο αμαρτίας χωρίς να υποκύψει στην επιρροή του.

Θα παρακολουθούσαν με χαρούμενη επιβεβαίωση καθώς άπλωνε το χέρι του για να πιάσει το χέρι του Ιησού. Στην αγάπη και τον θαυμασμό τους για τον Υιό του Θεού θα προστεθεί και η ευγνωμοσύνη για τη σωτήρια δύναμή Του. Ποτέ ξανά ένας αναμάρτητος άγγελος δεν θα έτρεφε ένα αίσθημα ανωτερότητας έναντι των λυτρωμένων αμαρτωλών, γιατί θα καταλάβαιναν: «Εκεί, εκτός από τη χάρη του Θεού, πηγαίνω εγώ». Θα εκτιμούσαν ιδιαίτερα εκείνους που, στον μελλοντικό ουράνιο ρόλο τους, θα κρατήσουν την αμαρτία έξω από το σύμπαν, έτσι ώστε κανένας άγγελος να μην έχει ποτέ ξανά τη βασανιστική εμπειρία να δει τι θα ήταν χωρίς τον Χριστό.

Έχοντας λυτρωθεί, αυτός ο πρώην άφαντος άγγελος, τώρα με ανθρώπινη σάρκα και αμαυρωμένος από την αμαρτία, θα νικούσε την αμαρτία μέσω του Χριστού και θα εκτελούσε πιστά το σκοπό της αποστολής του στη γη.

Σκέφτομαι την αποστολή του να συγκεντρώσει και να διδάξει τους 144,000, ώστε να δείξουν στο σύμπαν ότι τα δημιουργημένα όντα μπορούν πράγματι να τηρούν το νόμο του Θεού μέσω της πίστης στον Ιησού.^[35] Ο Σατανάς και ολόκληρο το σύμπαν θα έπρεπε να δουν την αντίθεση μεταξύ της διεκδίκησης της αυτοβούλησης και της υποταγής στον Χριστό. Μέσω του Χριστού, οι πεσόντες μπορούν να νικήσουν και τις μεγαλύτερες πτώσεις.

Κοιτάζω το βάθος του στερεού κεριού στο κερί μου σε σύγκριση με τη μικρή ποσότητα που συμβάλλει αυτή τη στιγμή στο φλεγόμενο φως, και βλέπω τη φωτογραφία του ωκεανού στην ετικέτα. Σκέφτομαι όλο το φως που έχει δοθεί μέσω της δεύτερης μάρτυρας και τα ουράνια σημεία που έχουν ήδη εκτεθεί.^[36] Σκέφτομαι το αδημοσίευτο βιβλίο του τέταρτου αγγέλου όπου αποκαλύπτεται το μυστήριο της Αγίας Πόλης. Θαυμάζω τα ανεξιχνίαστα βάθη της θείας σοφίας που φυλάσσονται στο μυαλό του Θεού.

Αγωνίζομαι να καταλάβω γιατί τόσο λίγοι πιστεύουν.

Τότε θυμάμαι, και σαν να χτυπάω μια πληγή που επουλώνεται, ένα φρέσκο ​​κύμα θλίψης με ξεβράζει.

Ο δρόμος της Μεγάλης Πόλης

Η ζημιά που έκαναν οι επικριτές και οι επιτιθέμενοι στο μήνυμα του τέταρτου αγγέλου θα κριθεί και θα καταδικαστεί από τον Αιώνιο Κριτή. Ήταν προφητικό ότι ο ονειροπόλος, Έρνι Κνολ, είδε τον εαυτό του εγκαταλελειμμένο στη γη μετά τη δεύτερη έλευση και την πρώτη ανάσταση, βλέποντας τους μαγεμένους αγίους να φεύγουν από τον εγκαταλειμμένο από τον Θεό πλανήτη με τον Λυτρωτή τους.^[37] Του δόθηκε να δει τον πόνο που θα προκληθεί σε αυτόν και στην εκκλησία, γιατί αυτό είχαν κάνει στους άλλους.

Η εκκλησία χρησιμοποιήθηκε ως όργανο του Σατανά, ο οποίος σκότωσε τους δύο μάρτυρες - τώρα με την έννοια των δύο ιστοσελίδων ως οι δύο μαρτυρίες του δεύτερου μάρτυρα.^[38] Η καταμέτρηση 1260 ημερών για κάθε μία από τις δύο μαρτυρίες ανέρχεται σε επτά χρόνια. Πριν από επτά χρόνια το μήνυμά τους ουσιαστικά σκοτώθηκε και στη συνέχεια έκλεψαν συστηματικά τις ψυχές που θα πίστευαν, και κατά συνέπεια έντυσαν τους κήρυκες του με σάκο.

Και θα δώσω εξουσία στους δύο μάρτυρές μου, και σε αυτούς [καθένας από αυτούς] θα προφητεύσει χίλιες διακόσιες εξήντα ημέρες, ντυμένος με σάκο… Και όταν θα έχουν [σχετικά με] τελείωσαν την κατάθεσή τους, το θηρίο που ανεβαίνει από τον απύθμενο λάκκο θα κάνει πόλεμο εναντίον τους, θα τους νικήσει και θα τους σκοτώσει. (Αποκάλυψη 11: 3,7)

Λόγω των επιθέσεων της εκκλησίας, η κίνηση του τέταρτου αγγέλου μπήκε στην «κιβωτό» της στις 14 Αυγούστου 2011, για να ξεφύγει για λίγο. Το φόρουμ των 144,000 ήταν το καταφύγιό τους από έναν κακόβουλο, συκοφαντικό, μισητό και χλευαστικό κόσμο (που περιλάμβανε και την εκκλησία).

Και τα νεκρά τους σώματα θα κείτονται στον δρόμο της μεγάλης πόλης, που πνευματικά ονομάζεται Σόδομα και Αίγυπτος, όπου και ο Κύριός μας σταυρώθηκε. (Αποκάλυψη 11:8)

Ο κεντρικός δρόμος στους ουρανούς είναι η διαδρομή της εκλειπτικής, όπου όλοι οι πλανήτες επιταχύνονται πέρα ​​δώθε για τις δουλειές τους. Έτσι, το τμήμα της εκλειπτικής που διέρχεται από τους «κακούς» αστερισμούς αντιπροσωπεύει «την οδό της μεγάλης πόλης, που πνευματικά ονομάζεται Σόδομα και Αίγυπτος», όπως φαίνεται στην παρακάτω εικόνα:

Τα Σόδομα αντιπροσωπεύουν την ΛΟΑΤ ασέβεια του Ηλικία του Υδροχόου με σημάδι του θηρίου. Η Αίγυπτος αντιπροσωπεύει τη λατρεία του Οφιούχου στον ήλιο (Πάπας Φραγκίσκος), που καβαλάει τον Σκορπιό, ο οποίος μπορεί να αντιπροσωπεύει είτε το πρώτο θηρίο της Αποκάλυψης 13 (τον παπισμό) είτε το θηρίο της Αποκάλυψης 17 (τη Νέα Παγκόσμια Τάξη), ανάλογα με το πλαίσιο. Το μέρος του εδαφίου που μιλάει για «όπου σταυρώθηκε και ο Κύριός μας» σε αυτόν τον δρόμο αντιπροσωπεύει την χιαστική κορύφωση όλης της ερμηνείας της προφητείας της Αποκάλυψης στον Ιωάννη, την οποία προσεγγίζουμε.

Ως αποτέλεσμα της επίθεσης το 2011, οι δύο μαρτυρίες ήταν συντετριμμένες και σχεδόν χωρίς πιστούς στον δρόμο της Αιγύπτου, ο οποίος σε αυτή την περίπτωση πρέπει να επεκταθεί ώστε να συμπεριλάβει τον Ζυγό ως τα νύχια του Σκορπιού (όπως απεικονιζόταν στην αρχαιότητα^[39]) και ο αστερισμός της Παρθένου ως η εκκλησία που άφησε τον Σατανά στην καρδιά της. Ο Σατανάς κέρδισε πάρα πολύ έδαφος, έχοντας πλέον εκ των πραγμάτων τον έλεγχο του μισού της εκλειπτικής. Επί επτά χρόνια, βασιλεύει σε ολόκληρη αυτή την περιοχή, από τη στιγμή που ο Κρόνος μπήκε στη μήτρα της Παρθένου το 2011 μέχρι σήμερα. Οι νίκες του στην κατάκτηση τον έχουν ενθάρρυνε να επιχειρήσει το μεγάλο πραξικόπημα στο γαλαξιακό κέντρο, όλα γραφικά εικονογραφημένα στους ουρανούς.

Το νεκρό σώμα της Παρθένου που βρίσκεται δολοφονημένο και μολυσμένο στην εκλειπτική μπορεί επίσης να αντιπροσωπεύει την αγνή εκκλησία ως θύμα του πολέμου που διεξήχθη εναντίον της τον Αύγουστο του 2011.

Λες και δεν την ήξερε κανείς. Κανείς δεν αισθάνεται την απώλεια. Για επτά χρόνια, τα πολύβουα φώτα στον εκλειπτικό αυτοκινητόδρομο την προσπερνούσαν αμέτρητες φορές χρόνο με το χρόνο χωρίς να το λάβουν υπόψη.

Είναι σαν να μην είχε υπάρξει ποτέ.

Κοιτάζω τις φλόγες του κεριού μου.

Η γλώσσα της καρδιάς μου ικετεύει: «Νοιάζεται ο Ιησούς;»

Από τον θάνατο στη ζωή

Επτά χρόνια αργότερα, για τρίτη φορά, οι ιστότοποι τέθηκαν εκτός σύνδεσης καθώς η κρίση στον παράδεισο τελείωνε.^[40] Τρεις φορές, οι δύο μαρτυρίες υπέμειναν αυτήν την τρομερή εμπειρία της αδυναμίας να φτάσουν σε έναν ετοιμοθάνατο κόσμο με τη σωτήρια αλήθεια.

Αλλά ως τα βιβλία της κρίσης είχαν κλείσει, θα μπορούσαμε μόνο να προχωρήσουμε ελπίζοντας πέρα ​​από την ελπίδα ενάντια στην πραγματικότητα ότι η Τελευταίος Ηλίας δεν είχε καταφέρει να γυρίσει έγκαιρα τις καρδιές των ανθρώπων.

Τότε, η έκτη τρομπέτα έμελλε να υποχωρήσει. Μόλις μια εβδομάδα έμεινε πριν ξεκινήσουν οι πληγές. Οι υποθέσεις είχαν κριθεί για πάντα για ζωή ή θάνατο. Ωστόσο, πολλοί που προσκολλήθηκαν στον Θεό και το αρνήθηκαν σημάδι του θηρίου δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να μάθουν την αλήθεια, αν και εκείνοι που είχαν απορρίψει το Άγιο Πνεύμα δεν θα έβρισκαν ποτέ ξανά μετάνοια.

Ο Θεός ήταν μαζί με το Φόρουμ των 144,000 καθ' όλη τη διάρκεια - από τότε από εκείνη την εναρκτήρια ανάρτηση - αλλά από την πλευρά μας, είχαμε τελειώσει. Εξαντλημένος. Είχαμε επενδύσει καρδιά, μυαλό και ψυχή για επτά ολόκληρα χρόνια, και μετά από όλο το αίμα, τον ιδρώτα και τα δάκρυά μας, φαινόταν σαν να ήταν μάταιες οι προσπάθειές μας. Επιπλέον, μόλις είχαμε ολοκληρώσει ένα εντατικό εκπαιδευτικό σεμινάριο «προφητείας εκκίνησης» που μας άφησε εντελώς και εντελώς δαπανημένους. Και με την έκτη τρομπέτα ουσιαστικά να έχει τελειώσει, και ακόμη χωρίς απολύτως ικανοποιητική εξήγηση στο χέρι για τη μακροσκελή προφητεία είτε της τρομπέτας είτε του σχετικού καημού, νιώσαμε νεκροί. Νεκροί κουρασμένοι και νεκροί στο πνεύμα. Χρειαζόμασταν απεγνωσμένα να αναβιώσουμε από το Πνεύμα της ζωής.

Ξαφνικά, στις 14 Αυγούστου 2018, τα μάτια μας άνοιξαν σε αυτό που είχαν δηλώσει οι ουρανοί τρεισήμισι ημέρες νωρίτερα στις 11 Αυγούστου, και αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε τι πραγματικά συνέβη στην έκτη τρομπέτα.^[41] Αναγνωρίζοντας ότι είχε φτάσει η έβδομη επέτειος από την ίδρυση του Φόρουμ, ανατρέξαμε στις δύο φορές αναφερόμενες ημέρες της προφητείας της Αποκάλυψης 11 (στίχοι 9 και 11) και δεν τις είδαμε πλέον ως μόνο τρεισήμισι κυριολεκτικές ημέρες, αλλά και σε άλλη εφαρμογή ως χρόνια, και αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε πώς η εμπειρία μας είχε εκπληρώσει κάθε πτυχή της προφητείας.

Ολόκληρη η διάρκεια από τις 11 Αυγούστου 2011 έως τις 14 Αυγούστου 2018 εκπλήρωσε τους στίχους 8 και 9, επειδή η διακονία ποτέ δεν αναβίωσε αληθινά εκείνη την εποχή, ως προς τον αριθμό των πιστών. Οι δύο μάρτυρες (δύο καταθέσεις του δεύτερου μάρτυρα) απλώς κείτονταν νεκροί, σε κοινή θέα.

Και αυτοί από τους λαούς και τις φυλές και τις γλώσσες και τα έθνη θα δουν τα πτώματά τους τρεισήμισι μέρες, και δεν θα αφήσουν τα πτώματά τους να μπουν σε τάφους. (Αποκάλυψη 11:9)

Σύμφωνα με το Strong's, η λέξη για "τάφος" σημαίνει στην πραγματικότητα "μνημείο" ή "ταφικό μνημείο" - κάτι σαν μνημείο. Επομένως, μπορεί κανείς να μεταφράσει ή να καταλάβει ότι αυτά τα πλήθη αρνήθηκαν να βάλουν μνημείο για τις δύο μαρτυρίες, που σημαίνει ότι ήθελαν να εμποδίσουν οποιονδήποτε να τις σκεφτεί ή να τις θυμηθεί. Ήθελαν να αγνοήσουν τελείως τον θάνατό τους και να μην το πουν σε κανέναν ή να μιλήσουν γι' αυτό. Με άλλα λόγια, ήθελαν να κρατήσουν σιωπηλή την ηρωική τους μάχη ενάντια στον Σατανά και την επακόλουθη ήττα.

Στη γη, ο Χριστιανισμός το έχει καταφέρει αυτό.

Αλλά στους ουρανούς, η προφητεία γίνεται ακόμη πιο ξεκάθαρη. Ο παραπάνω στίχος και ο επόμενος πρέπει να κατανοηθούν μαζί. Κάποιος πρέπει να εφαρμόσει γνωστά κλειδιά της ερμηνείας της προφητείας ερμηνεύοντας τη Βίβλο με τον εαυτό της, ενώ κοιτάζει ψηλά στο στερέωμα. Η Βίβλος ορίζει το ουράνιο σύμβολο για λαούς, συγγενείς, γλώσσες και έθνη:

Και μου λέει, Τα νερά που είδες, εκεί που κάθεται η πόρνη, είναι λαοί, και πλήθη, και έθνη, και γλώσσες. (Αποκάλυψη 17: 15)

Στη γλώσσα των ουρανών, θα μπορούσαμε να πούμε:

Και αυτοί των [τα νερά, όπου κάθεται η πόρνη,] θα δουν τα πτώματά τους τρεισήμισι μέρες και δεν θα αφήσουν τα πτώματά τους [να έχει στηθεί ένα μνημείο.] (Αποκάλυψη 11: 9)

Τα «πλήθη» (των νερών) είναι τότε ξεκάθαρα ο Υδροχόος και ο θαλάσσιος τράγος, και φυσικά τα πολλά άλλα θαλάσσια πλάσματα τριγύρω, γιατί αυτή είναι η περιοχή στους ουρανούς που γενικά νοείται ως η μεγάλη θάλασσα των ουρανών, όπου βασιλεύει ο βασιλιάς της, Υδροχόος (γνωστός και ως Ποσειδώνας ή Ποσειδώνας).

Αυτοί λοιπόν—οι LGBT Υδροχόοι αυτής της εποχής της αποχαύνωσης και του ψαριού του Σατανά, που προφανώς αντιπροσωπεύει το μεγάλο μέρος του Χριστιανισμού που έχει ξεφύγει από τον Θεό—θέλουν να βυθίσουν τη μνήμη των δύο μαρτύρων στα βάθη της θάλασσας και δεν σκοπεύουν (ούτε είναι δυνατόν) να στήσουν μνημείο στην επιφάνεια του νερού. Τι γίνεται όμως με τις ηπείρους;

Και αυτοί που κατοικούν στη γη Θα χαίρονται γι' αυτούς, θα χαίρονται και θα στέλνουν δώρα ο ένας στον άλλον. γιατί αυτοί οι δύο προφήτες βασάνιζαν αυτούς που κατοικούσαν στη γη. (Αποκάλυψη 11:10)

Τώρα από την άλλη, ερχόμαστε στους κατοίκους της γης που γιορτάζουν το θάνατο των δύο μαρτύρων. Η αντίθεση γης και θάλασσας καθορίζει το γεγονός ότι η ίδια η θαλάσσια κατσίκα αντιπροσωπεύει το σημείο που κάθεται η πόρνη πάνω σε πολλά νερά σε αυτό το πλαίσιο.

Τα αμφίβια μπορούν να ζήσουν στο νερό ή στην ξηρά. Είναι το κατσίκι του διαβόλου (ως κάτοικος της γης) που γιόρτασε τον θάνατο των δύο μαρτύρων, χορεύοντας από χαρά...

Και [οι κατσίκες] που κατοικούν στη γη θα χαίρονται γι' αυτούς και θα χαίρονται, και θα στέλνουν δώρα ο ένας στον άλλον. γιατί αυτοί οι δύο προφήτες βασάνιζαν αυτούς που κατοικούσαν στη γη. (Αποκάλυψη 11:10)

Τώρα έρχεται η εκπληκτική απεικόνιση της γιορτής των δώρων στους ουρανούς. Η βροχή των μετεωριτών των Περσείδων φτάνει στο μέγιστο της τον Αύγουστο κάθε χρόνο, από τις 11^th στο 13^th του μήνα. Όταν για πρώτη φορά «πεθάναμε» στις 11 Αυγούστου 2011 κλείνοντας την πρώτη ιστοσελίδα, οι κακοί κάτοικοι των ουρανών γιόρτασαν ένα τεράστιο φεστιβάλ με τα μεγαλύτερα πυροτεχνήματα της χρονιάς: τις Περσείδες. Είχαμε πραγματικά μια καλή ευκαιρία να παρακολουθήσουμε από πρώτο χέρι τις Περσείδες το 2018 και είδαμε ότι τα πεφταστέρια δεν έρχονταν μόνο από τον Περσέα, αλλά από πολλές κατευθύνσεις. Μια ματιά στον ουρανό αποκαλύπτει γιατί:

Υπάρχουν οι κάτοικοι της θάλασσας, όπως ο Υδροχόος και το ψάρι του Αιγόκερω, που έστελναν δώρα ο ένας στον άλλο με τη μορφή πακέτων πεφταστέρων, καθώς και οι κάτοικοι της γης, όπως ο Περσέας, η καμηλοπάρδαλη (Camelopardalis) και ο κύκνος (Cygnus) που περνά τον περισσότερο χρόνο του στο έδαφος. Μπορείτε επίσης να δείτε μια σμίλη (Caelum) που δεν χρησιμοποιήθηκε για να χαράξει μια πέτρα μνήμης για τους δύο μάρτυρες. Όλοι έκαναν οκτώ μεγάλους ετήσιους εορτασμούς από την επίθεση το 2011, η τελευταία που έλαβε χώρα από τις 11 έως τις 13 Αυγούστου 2018, όταν ήμασταν σε πλήρη απώλεια ως προς το πώς είχε εκπληρωθεί η έκτη τρομπέτα. Αλλά αυτή θα ήταν η τελευταία χαρούμενη γιορτή τους, γιατί το Πνεύμα της ζωής μας ξύπνησε από τον ύπνο του θανάτου το απόγευμα της 14ης Αυγούστου.

Αναβιώσαμε αμέσως μέσω της μελέτης που συνεχίστηκε την επόμενη μέρα και μετά, αλλά περισσότερο από αυτό, η Καθολική Εκκλησία έπεσε στο προσκήνιο από το σκάνδαλο σεξουαλικής κακοποίησης την ίδια μέρα (αν και δεν το ξέραμε μέχρι αργότερα). Και τα υπόλοιπα καταγράφονται στο Δυνατό Κλάμα τμήμα της ιστοσελίδας μας, η δεύτερη κατάθεση του δεύτερου μάρτυρα. Οι επτά τελευταίες πληγές είχαν αρχίσει, και ποτέ ξανά οι εχθροί των γραπτών του LastCountdown.org και WhiteCloudFarm.org οι ιστότοποι έχουν την ευκαιρία να γιορτάσουν το θάνατο των δύο μαρτύρων—επειδή οι προειδοποιήσεις τους επρόκειτο τώρα να πραγματοποιηθούν και η οργή του Θεού ξεχυόταν στον κόσμο μέσα από τις ίδιες τις συνθήκες που ήταν οι φυσικές συνέπειες των πονηρών πράξεών τους.

Και Θα μετατρέψω τις γιορτές σας σε πένθος, και όλα τα τραγούδια σου σε θρήνο. Και θα σηκώσω σάκο σε όλες τις οσφύες και φαλάκρα σε κάθε κεφάλι. και θα το κάνω σαν πένθος μοναχογιού, και το τέλος του σαν πικρή μέρα. Ιδού, έρχονται μέρες, λέει ο Κύριος ο Θεός, που θα στείλω πείνα στη γη, όχι πείνα ψωμιού, ούτε δίψα για νερό, αλλά για να ακούσω τα λόγια του Κυρίου: (Αμώς 8:10 11)

Η ταυτόχρονη έκκληση για παραίτηση και παραίτηση του Πάπα Φραγκίσκου και του Ντόναλντ Τραμπ, αντίστοιχα, αντιστοιχεί στους κατοίκους στη «θάλασσα» και στη «γη» ως δύο μεγάλες θρησκευτικές και πολιτικές δυνάμεις της Αποκάλυψης 13 των οποίων είχε έρθει η ημέρα του απολογισμού.

Για το Φόρουμ των 144,000, ήταν η απόδειξη της απελευθέρωσης από το πανίσχυρο χέρι του Θεού.

Στέκονται στα πόδια τους

Σταματάω τις σκέψεις μου για να συλλογιστώ πόσο περισσότερο φως πρέπει να δοθεί. Συνειδητοποιώ ότι δεν έχω ακόμη όλες τις γνώσεις που πρέπει να μεταδοθούν.

Καθώς βλέπω τις φλόγες των κεριών να τρέχουν το σταθερό τους φως, εμπιστεύομαι το Άγιο Πνεύμα για να παρέχει την κατάλληλη στιγμή το φως που θα χρειαστεί. Θυμάμαι πώς οι ανθρώπινοι συντάκτες των δύο μαρτυριών χρειάστηκε να περάσουν πολλές ώρες μελέτης για να σταθούν ξανά στα πόδια τους όταν το Πνεύμα της ζωής είχε μπει στις 14 Αυγούστου 2018.

Και μετά από τρεισήμισι ημέρες εισήλθε μέσα τους το Πνεύμα της ζωής από τον Θεό, και στάθηκαν στα πόδια τους. και μεγάλος φόβος έπεσε πάνω σ' αυτούς που τους είδαν. (Αποκάλυψη 11:11)

Συχνά συμβαίνει μια μεμονωμένη φράση στα προφητικά γραπτά να αντιστοιχεί σε μια χρονοβόρα διαδικασία όπως αυτή εκτυλίσσεται στην πραγματική ζωή. Η είδηση ​​της 14ης Αυγούστου 2018 πυροδότησε την έκχυση των πληγών στις 20 Αυγούστου και αναβίωσε τα γραπτά μηνύματα του δεύτερου μάρτυρα (λόγω του γεγονότος ότι τα πράγματα για τα οποία προειδοποιήθηκαν όντως συνέβαιναν — και με τρόπο που κατά την εκτίμηση του κόσμου ήταν σαν «πανούκες»). Σκέφτομαι τη δική μου εμπειρία εκείνη την περίοδο και υπολογίζω διανοητικά τον αριθμό των σελίδων που γράφτηκαν και των άρθρων που δημοσιεύτηκαν από τότε—ένα τεράστιο ποσό—και σκέφτομαι το γεγονός ότι το πιο σημαντικό υλικό δεν είχε καλυφθεί ακόμη.

Νιώθω ένα βάρος στους ώμους μου που δεν θέλω να σηκώσω —και δεν ξέρω πώς να το κάνω— ωστόσο ξέρω ότι είναι θέλημα Θεού να αναλάβω αυτή την ευθύνη της συγγραφής.

Φοβούμενος τη δική μου αδυναμία, επιβεβαιώνω την εμπιστοσύνη μου στον Θεό και ανακατευθύνω τις σκέψεις μου.

Και μετά από τρεισήμισι ημέρες το Πνεύμα της ζωής από τον Θεό μπήκε μέσα τους, και στάθηκαν στα πόδια τους. και μεγάλος φόβος έπεσε πάνω σ' αυτούς που τους είδαν. (Αποκάλυψη 11: 11)

Ο μεγάλος φόβος που πέφτει στους εχθρούς λίγο μετά τον εορτασμό των πυροτεχνημάτων τους για τις Περσείδες έρχεται μόνο αφού οι δύο μαρτυρίες άρχισαν να ξανασταθούν στα πόδια τους, δηλαδή λίγο καιρό μετά τη δημοσιοποίηση της έκθεσης της μεγάλης κριτικής επιτροπής στις 14 Αυγούστου 2018. Φυσικά, συμπίπτει με το χρόνο το μεγάλο και υπέροχο σημάδι—το φοβερό σημάδι των επτά τελευταίων πληγών—καθώς και το πρώτη πανούκλα εαυτό. Είναι πράγματι τρομακτικό για τον κόσμο να βλέπει τις φρικτές αμαρτίες των ανώτατων ηθικών θεσμών και των ηγετών του να έρχονται στο φως.

Ωστόσο, αυτό καλύπτει επίσης μια εκτεταμένη χρονική διαδικασία. Ο μεγάλος φόβος δημιουργείται μέσα από τις πληγές έως ότου οι δύο μάρτυρες έχουν τελειώσει εντελώς την προφητεία τους.

Αναπολώ το Δείπνο του Κυρίου της 6ης Απριλίου 2012,^[42] και πώς θα μείνουν ακριβώς επτά χρόνια από τότε μέχρι το επερχόμενο νέο εβραϊκό έτος στις 6 Απριλίου 2019, το οποίο βρίσκεται ακριβώς ανάμεσα στις γραμμές του θρόνου της έκτης πανούκλας. Οι ανθρώπινοι συγγραφείς έχουν ένα χρονοδιάγραμμα προφητείας που οδηγεί στην έκτη πληγή. Αυτό το χρονικό πλαίσιο επιβεβαιώνεται επίσης στους ουρανούς και από τα μεγάλα φώτα, τον ήλιο και τη σελήνη, που είναι παρόντα στα δύο ψάρια του αστερισμού των Ιχθύων.

Ο Παράδεισος μας βοηθά να κατανοήσουμε το πλήρες βάθος της ιστορίας των δύο μαρτύρων, καθώς «κοιτάμε ψηλά» εκεί που είναι γραμμένες οι υπόλοιπες λεπτομέρειες στο Βιβλίο της Φύσης. Αν τολμήσουμε να αποκτήσουμε διορατικότητα για τους υπόλοιπους μήνες πριν από τον ερχομό του Ιησού, πρέπει να έχουμε τα μάτια μας καρφωμένα προς τα πάνω στους ουρανούς.

Μετά από επτά χρόνια που γράφουν μαζί ως συγγραφείς, το φεγγάρι θα βρίσκεται ακριβώς στη γραμμή του «ποδιού» του αριστερού ψαριού, ενώ ο ήλιος στο «πόδι» του δεξιού ψαριού. Το αριστερό ψάρι «στέκεται στα πόδια του» κάθετα σε σχέση με την εκλειπτική. τα δύο ψάρια έχουν πλέον το ρόλο να συμβολίζουν το ψάρεμα των δύο μαρτύρων. Τα ψάρια είναι γνωστό ότι συμβολίζουν τους Χριστιανούς, σε τελική ανάλυση — το ψάρεμα του μεγάλου Fisher of Men.

Εδώ βλέπουμε ακόμη και μια νύξη για τη σχέση Μωυσή-Ηλία καθώς το ένα ψάρι λέει ψέματα (έχει πεθάνει, όπως ο Μωυσής) και το άλλο ανεβαίνει (όπως ο Ηλίας). Δεμένα μεταξύ τους, ωστόσο, σχηματίζουν επίσης μια εικόνα της μετάβασης από τους νεκρούς στους ζωντανούς, ξαπλωμένοι σε όρθιους—όπως τα δίδυμα των Διδύμων κάποτε εικονογραφούσαν την αλλαγή του Ιησού από ιερατικά σε βασιλικά ενδύματα.

Όταν το σώμα του Χριστού μεγαλώσει στο πλήρες ανάστημά του, το έργο των συγγραφέων θα έχει τελειώσει.

Αυτό το χρονικό σημείο (η αρχή της έκτης πληγής) αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό σημείο κατά το οποίο πρέπει να τελειώσει η προφητεία των δύο μαρτύρων. Σε εκείνο το σημείο -αφού οι δύο μάρτυρες σταθούν εντελώς στα πόδια τους- θα ολοκληρωθεί ο φόβος των θεατών: θα πρέπει μόνο να συγκεντρωθούν για τη μεγάλη μάχη του Αρμαγεδδώνα και να περιμένουν την έβδομη πληγή με το υπερβολικά μεγάλο χαλάζι της.

Η Ανάληψη

Σκέφτομαι πώς το ζώδιο των δύο μαρτύρων στους Ιχθύς την εποχή της έκτης πληγής απεικονίζει τη μεγάλη φωνή στους δύο μάρτυρες:

Και άκουσαν μια μεγάλη φωνή από τον ουρανό λέγοντάς τους: Ανεβείτε εδώ. Και ανέβηκαν στον ουρανό μέσα σε ένα σύννεφο. και οι εχθροί τους τους είδαν. (Αποκάλυψη 11:12)

Σκέφτομαι τι μπορεί να σημαίνει ότι οι δύο μάρτυρες ανεβαίνουν στον ουρανό. Είναι απλώς μεταφορικό του λόγου του Θεού που του δίνεται η ορθή υπερυψωμένη πλατφόρμα του; Θα μπορούσε να υποδηλώνει μια κυριολεκτική «αρπαγή» κάποιου είδους—των ανθρώπων των εκπροσώπων των δύο μαρτύρων—λίγο πριν από το τέλος του χρόνου; Θα μπορούσε να σημαίνει κάποιο είδος «αφύπνισης» της κοιμισμένης ανθρωπότητας;

Η φωνή είναι μια μεγάλη φωνή, που στον ουράνιο συμβολισμό σημαίνει είτε τον ήλιο είτε το φεγγάρι, που θα είναι και οι δύο στους Ιχθύς εκείνη την ώρα. Θα ήταν λογικό να εννοείται η φωνή του ήλιου, αφού είναι η μεγαλύτερη από τις δύο:

Και ο Θεός έφτιαξε δύο μεγάλα φώτα. το μεγαλύτερο φως για να κυβερνήσει την ημέρα, και το μικρότερο φως να κυβερνά τη νύχτα: έφτιαξε και τα αστέρια. (Γένεση 1:16)

Αν θέλουμε να μάθουμε πού καλούνται οι δύο μάρτυρες, πρέπει να καταλάβουμε πού βρίσκεται η κατοικία του ήλιου. Δηλαδή, από πού προέρχεται ή καλεί ο ήλιος. Ο ήλιος κινείται γύρω από την εκλειπτική μια φορά κάθε χρόνο, φυσικά, αλλά η Βίβλος περιγράφει το σπίτι ή τη «σκηνή» του με τον συμβολισμό του γαμπρού, που με τη σειρά του είναι σύμβολο για τον Ιησού Χριστό.

Οι ουρανοί δηλώνουν τη δόξα του Θεού. και το στερέωμα δείχνει το χειροποίητο έργο του. Η μέρα με τη μέρα λέει λόγο, και η νύχτα στη νύχτα δείχνει γνώση. Δεν υπάρχει λόγος ούτε γλώσσα, όπου να μην ακούγεται η φωνή τους. Τους γραμμή έχει περάσει σε όλη τη γη, και τα λόγια τους μέχρι το τέλος του κόσμου. Σε αυτούς έστησε μια σκηνή για τον ήλιο, που είναι σαν γαμπρός που βγαίνει από την κάμαρά του, και χαίρεται σαν δυνατός να τρέχει αγώνα. Η έξοδός του είναι από το τέλος του ουρανού, και του κυκλώματος του προς το τελειώνει από αυτό: και δεν υπάρχει τίποτα κρυφό από τη ζέστη του. (Ψαλμός 19:1-6)

Η σύνδεση με τον Νυμφίο δείχνει ότι αυτό το χρονικό σημείο αντιπροσωπεύει την αληθινή κραυγή του μεσάνυχτα της παραβολής του Ματθαίου 25:1-13. Αυτή είναι η στιγμή που οι δύο μάρτυρες και οι δύο μαρτυρίες έχουν τελειώσει το κήρυγμα τους, και η κραυγή της επιστροφής του Ιησού έχει αφυπνίσει επιτέλους όλους εκείνους που κοιμούνται—και τους σοφούς και τους ανόητους. Αυτό πιθανότατα υποδεικνύει την ειδική ανάσταση των «πολλών» (όχι όλων) του εδαφίου Δανιήλ 12:2, πριν από τη μεγάλη πρώτη ανάσταση:

Και πολοί από αυτούς που κοιμούνται στο χώμα της γης θα ξυπνήσουν, άλλοι για αιώνια ζωή, και άλλοι για ντροπή και αιώνια περιφρόνηση. (Δανιήλ 12:2)

Υπάρχουν ακόμη περισσότερες ενδείξεις στους στίχους του Ψαλμού 19 που αναφέρθηκαν παραπάνω για να υποδείξουν πού βρίσκεται η σκηνή του ήλιου και πού πηγαίνουν οι δύο μάρτυρες. Έχει να κάνει με τη «γραμμή» της εκλειπτικής όπου τα ουράνια σώματα εκφέρουν τις φωνές τους, και με τα «άκρα» αυτής της γραμμής, που πρέπει να σημαίνει τα δύο σημεία όπου η εκλειπτική διασχίζει τον γαλαξιακό ισημερινό. Ως Νυμφίος, η σκηνή του ήλιου θα ήταν επομένως η διάβαση στον Ωρίωνα, που συμβολίζει τον Ιησού, και από το χέρι του οποίου περνούν όλα τα περιπλανώμενα αστέρια στο γαλαξιακό πέρασμα.

Τα δύο ψάρια —ένα ξαπλωμένο και ένα όρθιο— απεικονίζουν τη διαδικασία των δύο μαρτύρων που στέκονται στα πόδια τους, αλλά όταν αυτή η υπέροχη φωνή καλεί τους όρθιους τώρα μάρτυρες στη σκηνή του, αυτό σημαίνει ότι η στάση στα πόδια τους έχει τελειώσει σίγουρα και καλούνται να λάβουν τη μόνιμη θέση τους στους Διδύμους, ακριβώς δίπλα στον Ωρίωνα.

Αυτό έχει βαθιές επιπτώσεις!

Στους δύο μάρτυρες, έχοντας τελειώσει το έργο τους, δίνεται η μόνιμη θέση τους στο στερέωμα για να σταθούν ως στυλοβάτες αλήθειας στα αιώνια αρχεία του ουρανού. Αυτό περιγράφεται στην υπόσχεση του Ιησού στην εκκλησία της Φιλαδέλφειας:

Αυτόν που νικά θα φτιάξω στύλο στο ναό του Θεού μου, και δεν θα βγει πια… (Αποκάλυψη 3:12)

Αυτοί οι δύο μάρτυρες στέκονται ως οι δύο πυλώνες του ναού, το κλειδί για να ξεδιαλύνει τη φαινομενική αντίφαση ως προς το αν θα υπάρχει ναός στον ουρανό. Η Βίβλος υποδεικνύει ότι δεν θα υπάρχει πλέον ναός στη νέα γη:

Και δεν είδα ναό σ' αυτό· γιατί ο Κύριος ο Θεός ο Παντοκράτορας και το Αρνί είναι ο ναός του. (Αποκάλυψη 21:22)

Ο ναός ήταν πάντα ένα προσωρινό κτίριο για να προστατεύει τους αμαρτωλούς έξω από την άμεση έκθεση στην καταβροχθιστική φωτιά της δικαιοσύνης του Παντοδύναμου. Ο ναός είναι η εγκατάσταση του ελέους του Θεού, για να μην καταστρέψει αμέσως αυτούς που έχουν εξαπατηθεί από τον Σατανά. Αλλά αφού η αμαρτία έχει εξαλειφθεί οριστικά από το σύμπαν, δεν θα υπάρχει πλέον ανάγκη για αυτό το πέπλο διαχωρισμού μεταξύ Θεού και ανθρώπου.

Επομένως, οι δύο μάρτυρες, ως δύο στύλοι, θα στέκονται στους ουρανούς για πάντα (δεν θα βγαίνουν πια έξω) ως σύμβολο του τι χρειάστηκε να ολοκληρώσει τη λύτρωση του ανθρώπου και να ολοκληρώσει το σχέδιο σωτηρίας για ολόκληρο το σύμπαν. Χρειάστηκε το διπλό έργο του Ιησού Χριστού: Το προσωπικό Του έργο υπερνίκησης και καταδίκης της αμαρτίας στη σάρκα, και στη συνέχεια το έργο της μεσολάβησης για τα δημιουργημένα όντα να νικήσουν την αμαρτία στη σάρκα μέσω της δύναμής Του. Κανένας φυσικός ναός δεν θα χρειαστεί στον ουρανό, γιατί δεν θα υπάρχει αμαρτία και επομένως δεν θα χρειαστούν περαιτέρω προσφορές για αμαρτία. Αλλά στο Mazzaroth, θα υπάρχουν πάντα οι αναμνηστικοί στύλοι μπροστά στον Ιησού, ο οποίος ως Αρχιερέας έδωσε το δικό Του αίμα στο θυσιαστήριο για να μπορέσει η ανθρωπότητα να μπει στον παράδεισο.

Είναι εύκολο να δει κανείς ποιο δίδυμο αντιπροσωπεύει ποιον μάρτυρα. Ένας από αυτούς γονατίζει και έχει ένα τσουβάλι για να μαζέψει τον καρπό της σοδειάς.^[43] Ο άλλος κάθεται (σε ​​ένα θρόνο) και έχει ένα δρεπάνι στο δεξί του χέρι.^[44] Ακόμη και η αρχαία μυθολογία πίσω από τον Castor and Pollux έχει κατάλληλα στοιχεία:

Ο Κάστορας ήταν ο θνητός γιος του Τυνδάρεως, του βασιλιά της Σπάρτης, ενώ ο Pollux ήταν ο θεϊκός γιος του Δία…. Όταν ο Κάστορας σκοτώθηκε, ο Pollux ζήτησε από τον Δία να τον αφήσει να μοιραστεί τη δική του αθανασία με το δίδυμό του για να τους κρατήσει μαζί και μεταμορφώθηκαν στον αστερισμό των Διδύμων.^[45]

Η Μεγάλη Συνέλευση

Ο Θεός του ουρανού, ο οποίος μόνο πρέπει να εκθειάζεται, είναι ο Δημιουργός όλου του σύμπαντος. οι ουρανοί που βλέπουμε είναι μια απλή ματιά στην ανείπωτη απεραντοσύνη της Βασιλείας Του, την οποία κυβερνά με δύναμη και τιμή. Ο Θεός έχει απεικονίσει όλα τα στρατεύματα του ουρανού στον κύκλο του Mazzaroth, και εκεί μπορείτε να δείτε τη μεγάλη διαμάχη να εξελίσσεται.

Και η ουρά του τράβηξε το τρίτο μέρος των αστεριών του ουρανού, και τους έριξε στη γη…. Και πετάχτηκε ο μεγάλος δράκος, εκείνο το παλιό φίδι, που ονομάζεται Διάβολος και Σατανάς, που εξαπατά ολόκληρο τον κόσμο· ρίχτηκε στη γη, και οι άγγελοί του εκδιώχθηκαν μαζί του. (Αποκάλυψη 12: 4,9)

Στους ουρανούς, μπορείτε να δείτε τους καλούς και τους κακούς αστερισμούς, οι οποίοι παίζουν σημαντικό ρόλο στο μεγάλο παραδεισένιο καριλόνι. Εκεί μπορείτε να δείτε το ένα τρίτο των αγγέλων που έπεσαν να ακολουθούν Σατανάς as Ophiuchus (ο φιδιοφόρος), και τα δύο τρίτα που παραμένουν πιστά στον Θεό, ακολουθώντας τους δύο χρισμένους Του, τον Ωρίωνα και τον Αυρίγα, όπως εξηγείται στο Μέρος Ι της δυσοσμίας της πρώτης πανούκλας.

Ωστόσο, η ιστορία έχει περισσότερα. Η κατάσταση στους ουρανούς δεν ήταν πάντα τόσο ευνοϊκή προς το Καλό. Μόνο μέσω των επίμονων προσπαθειών των πιστών αγγέλων πολλοί από εκείνους που είχαν ταχθεί πρώτα με το μέρος του Σατανά μετανόησαν και επέστρεψαν στον Θεό.

Πολλοί από τους συμπαθούντες του Σατανά έτειναν να λάβουν υπόψη τη συμβουλή των πιστών αγγέλων και να μετανοήσουν για τη δυσαρέσκειά τους και να γίνουν δεκτοί ξανά στην εμπιστοσύνη του Πατέρα και του αγαπητού Υιού του. {1SP 20.2}

Πόσοι μετάνιωσαν;

Όταν η διαμάχη ξεκίνησε για πρώτη φορά στον παράδεισο, οι μισοί άγγελοι έπεσαν και υπήρχε μόνο μια τρομερή πιθανότητα νίκης 50/50 για τον Θεό. Το Πνεύμα της Προφητείας θυμίζει τη σκηνή λίγο πριν αρχίσει ο πόλεμος στον ουρανό ως εξής:

Όλος ο ουράνιος στρατός κλήθηκε να παρουσιαστεί ενώπιον του Πατέρα, για να καθοριστεί κάθε περίπτωση. Ο Σατανάς έκανε γνωστή τη δυσαρέσκειά του ότι ο Χριστός έπρεπε να προτιμηθεί πριν από αυτόν. Σηκώθηκε περήφανος και προέτρεψε να είναι ίσος με τον Θεό και να τον πάρουν σε συνδιάσκεψη με τον Πατέρα και να κατανοήσουν τους σκοπούς του. Ο Θεός ενημέρωσε τον Σατανά ότι μόνο στον Γιο του θα αποκάλυπτε τους μυστικούς σκοπούς του, και ζήτησε από όλη την οικογένεια στον Παράδεισο, ακόμη και τον Σατανά, να του δώσει σιωπηρή, αδιαμφισβήτητη υπακοή. αλλά ότι αυτός (ο Σατανάς) είχε αποδειχθεί ανάξιος για μια θέση στον Παράδεισο. Τότε ο Σατανάς έδειξε με χαρά τους συμπαθούντες του, που περιλαμβάνει σχεδόν το ήμισυ όλων των αγγέλων, και αναφώνησε, Αυτά είναι μαζί μου! Θα τα διώξεις κι αυτά και θα κάνεις τέτοιο κενό στον Παράδεισο; Στη συνέχεια δήλωσε ότι ήταν έτοιμος να αντισταθεί στην εξουσία του Χριστού και να υπερασπιστεί τη θέση του στον Παράδεισο με τη δύναμη της δύναμης, τη δύναμη ενάντια δύναμη. {1SP 22.2}

Σχεδόν οι μισοί από όλους τους αγγέλους ήταν στην αρχή με τον Σατανά! Μπορείτε να φανταστείτε πώς ήταν αυτό; Προσπαθήστε να το φανταστείτε, γιατί αυτός ο πόλεμος δεν έχει τελειώσει.^[46] Προσπαθήστε να φανταστείτε όλα όσα έχουν σημασία στον κόσμο σας—φανταστείτε τον να κρέμεται από μια κλωστή, με πιθανότητα 50/50 ότι μετά από μια σφοδρή σύγκρουση με πολλά θύματα, ό,τι αγαπάτε θα μπορούσε να χαθεί στην αιώνια σιωπή της ανυπαρξίας.

Όχι άλλα παιδιά.

Όχι άλλα ωραία ρούχα και καλό σπίτι.

Όχι άλλο ποιοτικό φαγητό.

Απλώς σπασμένα πράγματα, σπασμένη υγεία, σπασμένα όνειρα, σπασμένα πνεύματα και οι ύψιστες τύψεις… μέχρι που ακόμη και αυτό αφαιρεθεί από τη «χάρη» του θανάτου – ακόμη και τον δεύτερο θάνατο.

Δεν χρειάζεται να είναι έτσι. Είχες ποτέ κάτι για να παλέψεις; Είστε έτοιμοι να πολεμήσετε; Είστε μόνοι ή έχετε συντρόφους που θα σας βοηθήσουν να κερδίσετε αυτόν τον πνευματικό πόλεμο για να διατηρήσετε τη ζωή σας; Το πιο σημαντικό, είστε διατεθειμένοι να διακινδυνεύσετε τη ζωή σας για να πολεμήσετε για τις ζωές των άλλων, συμπεριλαμβανομένων αναρίθμητων απροσποίητων όντων που τελικά θα υπέκυπταν στην αμαρτία αν χαθεί ο πόλεμος; Αγαπάτε αρκετά τον Θεό για να υπερασπιστείτε τον θρόνο Του σε κίνδυνο της ίδιας σας της ζωής, σαν ένας ευσυνείδητος στρατιώτης;

Κάποιος μπορεί να κάνει τα μαθηματικά και να προσδιορίσει ότι το ένα τρίτο των αγγέλων που αρχικά ακολούθησαν τον Σατανά (ή το ένα έκτο όλων των αγγέλων) μετανόησαν πριν εκδιωχθούν από τον παράδεισο. Το αρχικό ανακάτεμα των αφοσίωσης απεικονίζεται τέλεια στους ουρανούς. Αν κοιτάξετε ποιοι αστερισμοί δεν έπεσαν ποτέ, μπορεί να παρατηρήσετε ότι είναι όλοι «καλοί» αστερισμοί που έχουν σχεδόν πάντα θετική γραφική σημασία: Λέων ως λιοντάρι της φυλής του Ιούδα, Δίδυμοι ως δύο μάρτυρες, Ταύρος ως θυσιαστικός βωμός, Κριός ως κριός θυσίας και Ιχθύες ως μάρτυρες των δύο. Οι κακοί άγγελοι δεν χρειάζονται άλλα σχόλια.

Ο Παρθένος και ο Ζυγός έχουν μερικές φορές αρνητικές έννοιες όπως γνωρίζουμε. Ο Ζυγός απεικονιζόταν αρχαία ως μέρος του Σκορπιού,^[47] που είναι σίγουρα ένας κακός αστερισμός του οποίου η θέση σε ένα από τα σημεία της πυξίδας έπρεπε να αντικατασταθεί από τον Άκουλα, τον αετό, λόγω της στρατηγικής σημασίας αυτής της «πύλης» στους ουρανούς. Η Παρθένος αντιπροσωπεύει εκείνους που διεκδικούν το όνομα του Χριστού - άλλοτε το πιστό σώμα του Χριστού και άλλοτε την επαναστατική πόρνη της Αποκάλυψης.

Ο θάνατος των δύο μαρτύρων συνέβη επειδή η εκκλησία (Παρθένος) επέτρεψε στον Σατανά (Κρόνο) στην καρδιά της, ο οποίος πολέμησε και τους νίκησε. Ως αποτέλεσμα, η μεγάλη διαμάχη μεταξύ καλού και κακού δεν βρίσκεται πλέον στην ευνοϊκή κατάσταση των δύο τρίτων έναντι του ενός τρίτου. Ο Σατανάς έχει κλέψει μια πορεία εναντίον μας. Τώρα οι πιθανότητες έχουν επιστρέψει στο 50/50, ακριβώς στην πιο αποφασιστική στιγμή του πολέμου.

Αναστενάζω έναν αναστεναγμό λαχτάρας-

Κύριε, σε ικετεύω με τα λόγια για να μεταφέρεις την κατάσταση όπως είναι στην πραγματικότητα!

Το πεδίο της μάχης

Τι σημαίνουν όλα αυτά, και γιατί ο Θεός αποκαλύπτει σήμερα την αρχαία ιστορία του τι συνέβη στον ουρανό πριν καν δημιουργηθούν οι άνθρωποι; Μήπως η αρχή της σύγκρουσης των αιώνων, που ήταν τόσο πολύ παλιά, είναι τώρα ιδιαίτερα σημαντική στο τέλος του χρόνου, καθώς η σύγκρουση πλησιάζει στην αποφασιστική μάχη του Αρμαγεδδώνα;

Μήπως ο Θεός καλούσε ολόκληρη την ανθρώπινη οικογένεια μπροστά στον ουράνιο θρόνο Του, όπως κάποτε κάλεσε τους αγγέλους, για να τους παρουσιάσει τα επιχειρήματα της υπόθεσής Του, για να επιλέξει κάθε άνθρωπος μια πλευρά, όπως έπρεπε να κάνουν κάποτε οι άγγελοι;

Σκέφτομαι πώς ο πόλεμος στον παράδεισο^[48] δεν περιοριζόταν στον παράδεισο. Αυτό που συνέβη εκεί συμβαίνει τώρα εδώ. Σκέφτομαι επίσης πώς οι άνθρωποι θα αντικαταστήσουν τους πεσμένους αγγέλους, και επομένως είναι απολύτως κατάλληλο οι αστερισμοί στους ουρανούς να είναι μια αναπαράσταση του πνευματικού πολέμου που διεξάγεται σε αυτόν τον κόσμο.

Επομένως, η προσοχή μου εφιστάται ιδιαίτερα στους αμφισβητούμενους αστερισμούς. Αυτά αντιπροσωπεύουν τις «ταλαντικές καταστάσεις» των εκλογών - το πεδίο μάχης που έχει τη δυνατότητα να αλλάξει την έκβαση του πολέμου για ολόκληρο το σύμπαν.

Ποιοι είναι αυτοί?

Με ποιανού πλευρά θα πολεμήσουν;

Ξέρω ότι οι δίκαιοι άνθρωποι που αντιπροσωπεύονται από τους καλούς αστερισμούς δεν θα αλλάξουν πλευρά, ούτε και οι πονηροί.

The τα βιβλία της κρίσης είναι κλειστά.

The πληγές πέφτουν.

Μιχαήλ έχει σηκωθεί.

Το Άγιο Πνεύμα έχει αποσυρθεί από τον κόσμο…

Βρισκόμαστε σε μια τρομερή κρίση—γιατί ο χρόνος είναι χειρότερος από ό,τι έχει ξοδευτεί. Έχει ήδη ανακοινωθεί:

Όποιος είναι άδικος, ας είναι ακόμη άδικος· και αυτός που είναι βρόμικος, ας είναι ακόμα βρόμικος· και αυτός που είναι δίκαιος, ας είναι ακόμα δίκαιος· και αυτός που είναι άγιος, ας είναι ακόμα άγιος. (Αποκάλυψη 22:11)

Ποιοι είναι όμως αυτοί οι αμφισβητούμενοι και σε ποια πλευρά βρίσκονται;

Ξέρω την απάντηση στην πρώτη ερώτηση, τουλάχιστον.

Ζυγός. Παρθένος. Ο Ζυγός είναι η ζυγαριά. Παρθένος είναι η γυναίκα. Αυτό σημαίνει ότι μιλάμε για «κρίση» και «εκκλησία». Η «εκκλησία της κρίσης» ή «άνθρωποι της κρίσης».

Σκέφτομαι αμέσως τη Λαοδίκεια, που σημαίνει ακριβώς αυτό:

Λαοδίκεια είναι το όνομα μιας πόλης στη Μικρά Ασία που δεν ήταν πολύ μακριά από την Κολοσσά. Το όνομα της πόλης είναι σύνθετη ελληνική λέξη: laos σημαίνει ανθρώπους, έθνος ή πλήθος. ανάχωμα σημαίνει έθιμο, νόμος, κρίση, ποινή ή τιμωρία, ανάλογα με το πλαίσιο. Από αυτό, οι περισσότεροι συμπεραίνουν ότι οι ιδρυτές του Η Λαοδίκεια έβλεπε τον εαυτό της ως λαό δικαιοσύνης ή νομοταγή λαό.^[49]

Σκέφτομαι αυτούς που βλέπουν τους εαυτούς τους ως νομοταγείς Χριστιανούς, τηρώντας τις Δέκα Εντολές. Σκέφτομαι τη συμβουλή του Ιησού προς τη Λαοδίκεια και την άγρια ​​επίπληξή Του προς αυτούς ως μια χλιαρή, οπισθοδρομική εκκλησία. Ωστόσο, ξέρω ότι η επίπληξη του Ιησού στη Λαοδίκεια έγινε από αγάπη, γιατί τους αγαπούσε, και ήταν ο μόνος τρόπος να τους σώσει.

Το ερώτημα δεν είναι αν τους αγάπησε, αλλά αν Τον αγαπούν.

Τώρα που τα βιβλία της κρίσης έχουν κλείσει και οι πληγές έχουν αρχίσει, δεν υπάρχει κανένας μεσολαβητής για να γίνει το υποκατάστατο οποιασδήποτε ανθρώπινης ψυχής που κάνει το σοβαρό λάθος που έκανε ο Σατανάς, να ακολουθήσει μια πορεία εξέγερσης. Είναι πιθανό πολλοί άνθρωποι να έχουν ευθυγραμμιστεί κατά λάθος με τη λάθος πλευρά—με τον Πάπα Φραγκίσκο (που εκπροσωπεί τον δράκο), τον Ντόναλντ Τραμπ (ως πρωταθλητή των αποστατών Προτεσταντών, τον ψευδοπροφήτη) ή απλώς τον ΟΗΕ (ως το θηρίο της One World Order) ή οποιονδήποτε υφιστάμενο σε οποιοδήποτε από τα παραπάνω. Υπάρχει μόνο ένας τρόπος σωτηρίας ανοιχτός, αλλά δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία. Μέσω του Πνεύματος της Προφητείας, αυτή η τελική ευκαιρία περιγράφεται ως εξής:

Η ώρα των καταστροφικών κρίσεων του Θεού είναι η ώρα του ελέους για όσους έχουν [είχε] καμία ευκαιρία να μάθουμε τι είναι αλήθεια. Ο Κύριος θα τους κοιτάξει τρυφερά. Η καρδιά του ελέους του συγκινείται. Το χέρι του είναι ακόμα απλωμένο για να σώσει, ενώ η πόρτα είναι κλειστή σε όσους δεν θα μπουν μέσα. Θα γίνουν δεκτοί μεγάλοι που αυτές τις τελευταίες μέρες ακούνε για πρώτη φορά την αλήθεια.—Επιστολή 103, 1903, σελ. 4. (Προς τον GB Starr και τη σύζυγό του, 3 Ιουνίου 1903.) {12MR 32.1}

Οι «μεγάλοι αριθμοί» που αναφέρονται εδώ θα ήταν σαν τους «πολλούς αγγέλους» που μετανόησαν:

Πολλοί από τους συμπαθούντες του Σατανά έτειναν να λάβουν υπόψη τη συμβουλή των πιστών αγγέλων και να μετανοήσουν για τη δυσαρέσκειά τους και να γίνουν δεκτοί ξανά στην εμπιστοσύνη του Πατέρα και του αγαπητού Υιού του. {1SP 20.2}

Αυτό δεν είναι το ίδιο είδος μετάνοιας που απαιτούσε από τον Ιησού να θυσιάσει τη ζωή Του για την αμαρτία. Ο Ιησούς δεν έδωσε τη ζωή Του για αγγέλους, αλλά για αμαρτωλό άνθρωπο. Υπάρχει αμαρτία μέχρι θανάτου, και αμαρτία όχι μέχρι θανάτου.^[50] Οι άγγελοι που μετανόησαν είχαν επιλέξει μόνο τη λάθος πλευρά από άγνοια και μπορούσαν να πειστούν να γυρίσουν ξανά, αλλά δεν επαναστάτησαν ανοιχτά όπως οι άλλοι που εκδιώχθηκαν.

Το ερώτημα είναι ποιος στη γη σήμερα θα ακολουθήσει την ταπεινοφροσύνη εκείνων των αγγέλων που μετανόησαν; Είσαι ένας από εκείνους που επέτρεψε στον εαυτό σου να μολυνθεί από τη συναναστροφή με τις εκκλησίες του κόσμου, αλλά θέλει να επιστρέψει στον Κύριο και να γίνει δεκτός ξανά στην εμπιστοσύνη Του;

Σας έχουν σκανδαλίσει οι ηγέτες σας και θέλετε να απομακρυνθείτε και να ακολουθήσετε την αλήθεια με γνήσια αγιότητα, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει να σπάσετε τους αγαπημένους σας δεσμούς; Το γεγονός ότι ο Σκορπιός κάποτε συμπεριέλαβε τον Ζυγό σημαίνει ότι μια ολόκληρη φυλή χωρίστηκε στον ουρανό—όχι με την εξέγερση, αλλά από τη μετάνοια!

Ακούτε και σας συγκινούν αυτές οι βαθιές και αρμονικές αλήθειες—για πρώτη φορά, επειδή οι ηγέτες της εκκλησίας σας χρησιμοποίησαν κάθε σατανική δύναμη που είχαν στη διάθεσή τους για να σας την κρύψουν; Είναι η καρδιά σας ανοιχτή για να δεχτείτε τον Κύριο, χωρίς να κοιτάξετε πίσω; Αν ναι, τότε θα μάθετε τι απαιτείται από εσάς.

Αυτό είναι το τέλος. Δεν υπάρχουν πλευρές που αλλάζουν. Αυτή είναι η τελευταία σου ευκαιρία! Αν δεν περπατήσεις σε αυτό το φως, τώρα που το έχεις αναγνωρίσει, δεν θα έχεις ποτέ άλλη ευκαιρία να βρεις τον Δρόμο. Το επόμενο Φως που θα δείτε είναι ο ίδιος ο Κύριος, ψηλά και υψωμένα.

Ποια θα είστε: η Παρθένος που φοράει ένα στέμμα που της έχει δώσει ο Λέων, το Λιοντάρι της φυλής του Ιούδα ή η Παρθένος που ζυγίζεται στα ζυγαριά και βρίσκεται σε έλλειψη;

Εκείνοι, όπως ο Σατανάς, που ήταν εξοικειωμένοι με το νόμο του Θεού και επαναστάτησαν με πλήρη γνώση της δικαιοσύνης Του αποδεικνύονται ανάξιοι για μια θέση στον ουρανό. Όμως όλοι όσοι ακούν την αλήθεια για πρώτη φορά έχουν μια τελευταία ευκαιρία να απαντήσουν σωστά. Ο Θεός δίνει σε όλους μια δίκαιη ευκαιρία—ακόμη και στους κακούς.

Ο μεγάλος Θεός θα μπορούσε αμέσως να πετάξει αυτόν τον απατεώνα από τον Παράδεισο. αλλά δεν ήταν αυτός ο σκοπός του. Θα έδινε στους επαναστάτες ίσες ευκαιρίες να μετρήσει τη δύναμη και τη δύναμη με τον δικό του Υιό και τους πιστούς του αγγέλους. Σε αυτή τη μάχη κάθε άγγελος θα διάλεγε τη δική του πλευρά και θα εκδηλωνόταν σε όλους. {1SP 21.1}

Ο μόνος τρόπος σωτηρίας είναι η πλήρης αποδοχή του Ιησού Χριστού. Μόνο ο Ιησούς είναι η Οδός, η Αλήθεια και η Ζωή. Το φως που λάμπει στον λόγο Του μέσω των απεσταλμένων Του είναι αυτό που είναι απαραίτητο για αυτή την τελευταία γενιά να ξεπεράσει κάθε πειρασμό του διαβόλου με πίστη και να ζήσει μέχρι το τέλος για να δει τον Ιησού να επιστρέφει.

Αλλά χωρίς πίστη είναι αδύνατο να τον ευχαριστήσεις: γιατί εκείνος που έρχεται στον Θεό πρέπει να πιστέψει ότι είναι και ότι ανταμείβει εκείνους που τον αναζητούν επιμελώς. (Εβραίους 11:6)

Όσοι ομολογούν πίστη αλλά δεν ζουν με τρόπο που αντιστοιχεί στο επάγγελμά τους θα ταπεινωθούν ιδιαίτερα.

Ιδού, θα τους κάνω από τη συναγωγή του Σατανά, που λένε ότι είναι Εβραίοι, και δεν είναι, αλλά λένε ψέματα. βλέπω, Θα τους κάνω να έρθουν να προσκυνήσουν μπροστά στα πόδια σου και να μάθουν ότι σε αγάπησα. (Αποκάλυψη 3: 9)

Ένας λόφος για να πεθάνεις

Κανένας που βασίζεται στη δική του δικαιοσύνη δεν θα εισέλθει στη Βασιλεία του Θεού. Αυτός ήταν ο δρόμος που πήρε ο Εωσφόρος, που τον άλλαξε σε Σατανά. Τώρα, απεικονίζεται στους ουρανούς να καβαλάει το θηρίο Σκορπιό. Εάν ο Σκορπιός δεν είχε πέσει, θα συνέχιζε ως άγγελος της «βόρειας πύλης», αλλά όπως η φυλή του Δαν, κυριεύτηκε από το φίδι και εκδιώχθηκε από τον ουρανό. Αυτή η πύλη έχει στρατηγική σημασία στη μεγάλη διαμάχη, ωστόσο, και έτσι ένας άλλος άγγελος έπρεπε να πάρει τη θέση του για να επανδρώσει τη βόρεια πύλη των ουράνιων βασιλείων: ο Ακύλας ο αετός, που φέρει την ασπίδα (τον αστερισμό Scutum) για την οποία λέγεται τόσες φορές στους ψαλμούς και αλλού.

Μετά από αυτά τα πράγματα ο λόγος του Άρχοντας ήρθε στον Άβραμ σε όραμα, λέγοντας: Μη φοβάσαι, Άβραμ: Είμαι δικός σου ασπίδα, και η μεγάλη σου ανταμοιβή... Και τον έβγαλε έξω και είπε: Κοίτα τώρα προς τον ουρανό, και πες στα αστέρια, αν μπορείς να τους αριθμήσεις· και του είπε: «Έτσι θα είναι το σπέρμα σου». (Genesis 15: 1,5)

Σκέφτομαι γιατί αυτή η πύλη είναι ύψιστου ενδιαφέροντος και για τις δύο πλευρές της σύγκρουσης.

Η ανώτερη πύλη, που τώρα φυλάσσεται από τον αετό, τον βασιλιά των ουρανών, αντιπροσωπεύει την είσοδο όπου οι δίκαιοι πρέπει να ανέβουν κατά τη δεύτερη έλευση του Ιησού. Όσοι θέλουν να εισέλθουν στον παράδεισο για να είναι με τον Θεό πρέπει μεταφορικά να εισέλθουν σε εκείνη την ανώτερη πύλη. Πρέπει να ταξιδέψουν κατά μήκος της διαδρομής της εκλειπτικής μέσω της εχθρικής επικράτειας και να πάρουν τη διαδρομή του γαλαξιακού ισημερινού (τον δρόμο του βορρά) προς τον αετό. Όποιος τολμήσει να το κάνει χωρίς την προστασία του Θεού θα καταστραφεί από τους δαίμονες που κυβερνούν τις περιοχές των ουρανών που σημειώνονται με κόκκινο χρώμα από πάνω.

Η ανθρώπινη ύπαρξη είναι μια δοκιμαστική ύπαρξη, και όσοι από την ανθρώπινη οικογένεια ξεπερνούν την αμαρτία μέσω της πίστης στον Ιησού θα μεταμορφωθούν σε αγγέλους^[51] για να γεμίσει το κενό στον ουρανό που δημιουργήθηκε από την εξέγερση του Σατανά. Γι' αυτό, μεταφορικά μιλώντας, πρέπει να διαπεράσουν τις οχυρωμένες γραμμές του εχθρού για να κατακτήσουν τον ουρανό, όπως το πώς έπρεπε τα παιδιά του Ισραήλ να κατακτήσουν τους γίγαντες της Χαναάν για να κατέχουν τη γη που τους είχε υποσχεθεί ο Θεός. Μόνο εκείνοι που νικούν την αμαρτία - όλους τους δαίμονες που τους κυριεύουν στη ζωή τους εκμεταλλευόμενοι τα ελαττώματα του χαρακτήρα τους - μόνο εκείνοι που νικούν τους γίγαντες στη γη θα μπορούν να εγκατασταθούν στα βασίλεια της αιώνιας ειρήνης όπου ρέουν ελεύθερα το γάλα και το μέλι.

Δεν είναι τυχαίο ότι είναι η βόρεια πύλη στην οποία ο Σατανάς επιδιώκει να ελέγξει την πρόσβαση. Αυτή είναι η περιοχή της εκλειπτικής όπου βρίσκεται το κέντρο του Γαλαξία, γεμάτη με πολυσύχναστες μέλισσες που συρρέουν γύρω από τη γαλαξιακή πρωτεύουσα. Εδώ μπορείτε να δείτε τη λαμπερή λάμψη που αντιπροσωπεύει το φως που εκπέμπεται από τον θρόνο του Θεού, όπου ο Σατανάς επιχειρεί το πραξικόπημα του.^[52]

Εδώ, στην καρδιά των Σοδόμων και της Αιγύπτου, η Βίβλος περιλαμβάνει κάτι που φαίνεται να είναι μια περίεργη υποσημείωση:

Και τα νεκρά τους σώματα θα βρίσκονται στο δρόμο της μεγάλης πόλης, που πνευματικά ονομάζεται Σόδομα και Αίγυπτος, όπου και ο Κύριός μας σταυρώθηκε. (Αποκάλυψη 11: 8)

Ο Χριστός δεν σταυρώθηκε φυσικά ούτε στα Σόδομα ούτε στην Αίγυπτο, αλλά στον Γολγοθά κοντά στις πύλες της πόλης της Ιερουσαλήμ στο Ισραήλ. Μπορούν οι σημερινοί γραμματείς που δεν σηκώνουν το βλέμμα στους ουρανούς να ερμηνεύσουν αυτό το εδάφιο χωρίς να αφήνουν καμία αμφιβολία ή παρατεταμένη ανακρίβεια;

Ίσως κάποιος ή άλλος αναγνωρίζει τη σύνδεση μέσω της αναφοράς στα Σόδομα της σημερινής πανταχού παρούσης ομοφυλοφιλίας ή στην αναφορά της Αιγύπτου μια επίπληξη σχετικά με τη λατρεία του ήλιου με μανδύα σχεδόν όλων των εκκλησιών, που τηρούν την Κυριακή αντί για το Βιβλικό Σάββατο. Ωστόσο, θα δυσκολευόταν κανείς να αναγνωρίσει την οδό της μεγάλης πόλης και θα μπορούσε μόνο να υποθέσει ότι πρέπει να είναι αυτός της Βαβυλώνας. Θα έπρεπε, ωστόσο, να αντιπαρατεθεί ότι ο Ιησούς δεν σταυρώθηκε στη Βαβυλώνα, ούτε από Σοδομίτες ή Αιγύπτιους, αλλά από Εβραίους και Ρωμαίους.

Λίγο αφότου ο αγγελιοφόρος ανακάλυψε το ρολόι του Ωρίωνα το 2010, τον έφεραν να εμβαθύνει στα γεγονότα της εβδομάδας της σταύρωσης του Χριστού. Το Άγιο Πνεύμα τον οδήγησε να λύσει το δύο Πάσχα πρόβλημα που κυριεύει όλο τον Χριστιανικό κόσμο, παρόλο που δεν τους ενδιαφέρει. Και λίγο πριν από αυτό, ήταν σε θέση να απαντήσει στην ερώτηση σχετικά την αληθινή ημερομηνία της σταύρωσης του Κυρίου. Ακόμη και μερικοί Αντβεντιστές της Έβδομης Ημέρας που τότε ήταν ακόμα πιστοί ύψωσαν φωνές σεβασμού για αυτή τη μελέτη, αλλά σύντομα σιώπησαν κάτω από το φώναγμα του «Χωρίς χρόνο!». κραυγές. Κάλεσε τη μελέτη Πανσέληνος στη Γεθσημανή.

Δεν είναι τυχαίο που το φεγγάρι παίζει τόσο σημαντικό ρόλο στην ιστορία της σταύρωσης. Είναι ένα από τα μεγάλα φώτα του στερεώματος που έπαιξε πολλούς σημαντικούς ρόλους στη Βιβλική προφητεία, και είναι το ουράνιο σώμα που αντανακλά το φως του ήλιου, καθώς ο Χριστός αντανακλούσε πλήρως τον χαρακτήρα του Πατέρα μέσω της θυσίας Του στον Γολγοθά, και όπως οι Χριστιανοί θα έπρεπε με τη σειρά τους να αντανακλούν τον άγιο χαρακτήρα του Ήλιου της Δικαιοσύνης.

Σε αυτή τη μελέτη, επικύρωσε το γεγονός ότι ο Ιησούς σταυρώθηκε το 31 μ.Χ. την Παρασκευή, 25 Μαΐου. Οι θύελλες αγανάκτησης επιτέθηκαν από άλλες θρησκευτικές κοινότητες και «γραφείς», που πάντα πίστευαν ότι ήξεραν καλύτερα, αλλά δεν μπορούσαν να διαψεύσουν την εγκυρότητα του αληθινού χειρισμού του βιβλικού ημερολογίου του Θεού όπως ανακαλύφθηκε σε αυτή τη μελέτη. Ο αγγελιοφόρος μετέτρεψε έτσι πολλές ομάδες σε εχθρούς... τηρητές του Σαββάτου της Σελήνης, Εβραίους Καραϊτών, Ραβίνους Εβραίους, Μεσσιανικούς Εβραίους και σχεδόν όλους τους Χριστιανούς, είτε Καθολικούς είτε Προτεστάντες είτε απλά άλλα αμόρφωτα πρόβατα. Ο καθένας είχε μια διαφορετική ιδέα για το πώς θα έπρεπε να λειτουργεί το ημερολόγιο του Θεού. Χωρίς την αποκρυπτογράφηση του ημερολογίου του Θεού, ωστόσο, δεν μπορεί κανείς να καθορίσει σταθερές ημερομηνίες, και οποιαδήποτε θεϊκή χρονική προφητεία που προσανατολίζεται στους καθορισμένους χρόνους του Θεού αυτομάτως παρερμηνεύεται. Επομένως, αυτή η μελέτη ήταν η καρδιά όλων των άλλων προηγμένων μελετών.

Κοιτάζω τον φάρο της φωτογραφίας στο κερί μου και σκέφτομαι πώς μέσα σε όλα τα χρόνια δοκιμασιών και πειρασμών και στο ορμητικό, βρυχηθμό σερφ των μαζών που ουρλιάζουν ενάντια στα γραπτά του, αυτή η μελέτη στάθηκε σαν το προπύργιο μιας προβλήτας λαξευμένης από τον Βράχο με έναν άφθαρτο φάρο πάνω της. Κανείς δεν μπορούσε να αντικρούσει την αλήθεια, γιατί ήταν η αλήθεια του Θεού που είχε αναζητήσει ο αγγελιοφόρος με κάθε κόστος.

Κανείς δεν μπορεί να ερμηνεύσει την Αποκάλυψη 11:8 αν αγνοεί την πραγματική ημερομηνία σταύρωσης του Κυρίου Ιησού, επειδή δεν μπορεί να κοιτάξει προς το στερέωμα τη σωστή στιγμή, όπου ο Δημιουργός έκρυψε το ένα μεγάλο Μαργαριτάρι που πρόκειται να αποκαλυφθεί. Πόσοι θα έδιναν τα αγαθά, τα χωράφια, τα σπίτια και τα πολυτελή αυτοκίνητα τους για να αποκτήσουν αυτό το μαργαριτάρι,^[53] αφού μόνο αυτό δίνει αιώνια ζωή και νιότη που δεν φθείρεται ποτέ;

Ο δεύτερος χρισμένος κήρυξε με σάκο και στάχτη,^[54] Και η προσευχή του ήταν πάντα: «Κύριε, σε παρακαλώ μην με κάνεις ούτε πλούσιο ούτε φτωχό». Ωστόσο, είχε αγοράσει χρυσό από τον Ιησού και άφθονο οφθαλμικό αλεύρι, που ήταν αρκετό για άλλους 37 ανθρώπους πριν ξεκινήσουν οι πληγές. Αυτός ο αριθμός θα μπορούσε εύκολα να πολλαπλασιαστεί σε 144,000, αλλά δεν ήθελε να ακούει σε καιρούς ειρήνης. Έτσι, τώρα σε περιόδους δυσκολίας λαμβάνετε το Μαργαριτάρι που σας ανήκει, αν θέλετε να το δεχτείτε με πίστη με κάθε κόστος.

Το μαργαριτάρι της μεγάλης τιμής

Γυρίζουμε το ρολόι πίσω στην ημερομηνία της Παρασκευής, 25 Μαΐου, 31 μ.Χ.

Και ήταν η τρίτη ώρα, και τον σταύρωσαν. (Μάρκος 15:25)

Η τρίτη ώρα με εβραϊκό υπολογισμό θα ήταν στις 9:00 π.μ. στην Ιερουσαλήμ, την πόλη που θα έπρεπε επίσης να επιλέξουμε ως τοποθεσία μας. Και εκεί ανοίγουν τα μάτια μας, αν έχουμε μάτια να δούμε:

Κοιτάξτε πώς η εκλειπτική και ο γαλαξιακός ισημερινός σχηματίζουν μαζί τον ουράνιο σταυρό του Ιησού και το φεγγάρι στέκεται ακριβώς στον γαλαξιακό ισημερινό. Ως στήριγμα στην ουράνια σκηνή, το φεγγάρι συχνά λειτουργεί ως σκάφος—είτε φέρει τις πληγές είτε φέρει το λάδι του Αγίου Πνεύματος. Ο Ιησούς ήπιε το πλήρες κύπελλο της οργής του Θεού στον Γολγοθά, και με αυτόν τον τρόπο έκανε δυνατό στους ακολούθους Του να λάβουν το Άγιο Πνεύμα.

Τότε βλέπουμε τους τρομερούς εχθρούς του Ιησού που ήταν παρόντες στη σταύρωση Του: τον Σκορπιό που Τον τσίμπησε στη φτέρνα σύμφωνα με τη Γένεση 3:15,^[55] το ρωμαϊκό δόρυ που διαπέρασε την πλευρά Του ως το βέλος του Τοξότη, και ο Σατανάς, εκείνο το παλιό φίδι του οποίου το κεφάλι κάποτε έπρεπε να συντρίψει ο Χριστός, περιμένοντας και παρακολουθώντας ως Οφιούχο.

Υπάρχει το σύννεφο του σκότους που στάθηκε πάνω από την πιο θλιβερή σκηνή στην ιστορία του σύμπαντος, και υπάρχει το τεράστια μαύρη τρύπα στο κέντρο του γαλαξία μας στην καρδιά του Ιησού, που καταλαβαίνουμε ως σύμβολο του Θεού Πατέρα.

Έκανε το σκοτάδι το μυστικό του μέρος. το περίπτερο του γύρω του ήταν σκοτεινά νερά και πυκνά σύννεφα του ουρανού. (Ψαλμοί 18:11)

Με έκπληξη άγγελοι παρακολούθησαν την απελπισμένη αγωνία του Σωτήρα. Τα στρατεύματα του ουρανού κάλυπταν τα πρόσωπά τους από το φοβερό θέαμα. Η άψυχη φύση εξέφρασε τη συμπάθειά της στον προσβεβλημένο και ετοιμοθάνατο Συγγραφέα της. Ο ήλιος αρνήθηκε να δει τη φοβερή σκηνή. Οι γεμάτες, λαμπερές ακτίνες του φώτιζαν τη γη το μεσημέρι, όταν ξαφνικά φαινόταν να έχει σβήσει. Το απόλυτο σκοτάδι, σαν νεκροθάφτης, τύλιξε τον σταυρό. «Υπήρχε σκοτάδι σε όλη τη γη μέχρι την ένατη ώρα». Δεν υπήρχε έκλειψη ή άλλη φυσική αιτία για αυτό το σκοτάδι, που ήταν τόσο βαθύ όσο τα μεσάνυχτα χωρίς φεγγάρι ή αστέρια. Ήταν μια θαυματουργή μαρτυρία που δόθηκε από τον Θεό ότι η πίστη των επόμενων γενεών θα μπορούσε να επιβεβαιωθεί.

Σε εκείνο το πυκνό σκοτάδι ήταν κρυμμένη η παρουσία του Θεού. Κάνει το σκοτάδι το περίπτερο Του, και κρύβει τη δόξα Του από τα ανθρώπινα μάτια. Ο Θεός και οι άγιοι άγγελοί Του ήταν δίπλα στο σταυρό. Ο Πατέρας ήταν με τον Υιό Του. Ωστόσο, η παρουσία Του δεν αποκαλύφθηκε. Αν η δόξα Του αναλάμβανε από το σύννεφο, κάθε άνθρωπος που θα παρατηρούσε θα είχε καταστραφεί. Και σε εκείνη την τρομερή ώρα δεν έπρεπε να παρηγορηθεί ο Χριστός με την παρουσία του Πατέρα. Πατούσε μόνος του το πατητήρι, και από τους ανθρώπους δεν υπήρχε κανένας μαζί Του. {ΔΑ 753.3-4}

Τώρα βρήκατε το Μαργαριτάρι που πέθανε για εσάς πριν από δύο χιλιετίες, για να τοποθετηθεί ως Σπόρος στο ουράνιο χωράφι. Αυτός ήταν ο λόφος Του για να πεθάνει. λεγόταν «Γολγοθάς». Ο Δημιουργός του σύμπαντος είχε ήδη δημιουργήσει τον τόπο για την αγωνία και τη νίκη Του επί του κακού στην αρχή του σύμπαντος, όταν έθεσε σε κίνηση τα ουράνια σώματα. Καθοδηγούμενος από το Άγιο Πνεύμα, ο Ιησούς γνώριζε την εποχή Του.

Τώρα σου δίνει το Άγιο Πνεύμα, γιατί και η νύφη Του πρέπει να ξέρει την ώρα της. Πρέπει να ετοιμαστεί με το λευκό νυφικό της μέσω της δικαιοσύνης που είναι με την πίστη του Κυρίου της. Πότε είναι η ώρα της; Πού είναι ο λόφος της για να πεθάνει, που πρέπει να υπερασπιστεί πάση θυσία;

Το ρολόι της πανούκλας χτυπάει ήδη και η διάρκειά του επιβεβαιώνεται. Έχει ήδη επιβεβαιωθεί^[56] από τους δύο μεγάλους ουράνιους μάρτυρες του ήλιου και της σελήνης και από πολλαπλά γήινα γεγονότα. Το ρολόι θα τρέχει μέχρι να ξεχυθεί η έβδομη και τελευταία πληγή στις 6 Μαΐου 2019. Τότε το ποτήρι της οργής του Θεού θα είναι γεμάτο.

Η έβδομη πληγή είναι όταν η πληρότητα της οργής Του, χωρίς έλεος, ξεχύνεται στους κατοίκους της γης. Ο Ιησούς ήπιε το πικρό κατακάθι της οργής του Θεού για σένα. Εάν ακολουθήσετε το φεγγάρι του χρίσματος Του με το αίμα Του από την έβδομη πληγή προς τα εμπρός, τότε θα βρείτε τον Δρόμο της σωτηρίας.

Εκείνοι που δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να μάθουν τι είναι η αλήθεια, θα χαρούν πολύ να συμμετάσχουν στα βάσανα του Κυρίου, είτε μέσω του θανάτου είτε της ζωής, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για όσα έχει κάνει για αυτούς. Είναι κληρονόμοι της Αιώνιας Διαθήκης.^[57] Αλλά οι ένοχοι θα νιώσουν τη σοβαρή αγωνία της ψυχής που στύλιξε αίμα και νερό από την καρδιά του Ιησού. Οι Αντβεντιστές, που είχαν κάθε ευκαιρία να γνωρίσουν την αλήθεια, θα μάθουν πολύ αργά πώς να δείχνουν συμπόνια για τους άλλους.

Βρήκα την αλήθεια το 2010 ως Αντβεντιστής μέσω της προτροπής του Αγίου Πνεύματος. Εάν είστε Αντβεντιστής, δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για εσάς. Απλώς αναγνώρισα τα σημάδια των καιρών και ακολούθησα την προτροπή του Αγίου Πνεύματος να κοιτάξω και να δω αν κάποιος σε ολόκληρο τον κόσμο μελετούσε πώς θα μπορούσε να ερχόταν ο Κύριος από τον Ωρίωνα, αφού κάθε Αντβεντιστής γνωρίζει ότι η Αγία Πόλη θα κατέβει από εκεί.

Βρήκα έναν σκληρό κριτικό να επιπλήττει μια μοναχική φωνή που προσέφερε ένα γραμμικό ρολόι στον αστερισμό του Ωρίωνα. Η πιο απαλή φωνή μου τράβηξε την προσοχή. Ο χάρτης του δεν ήταν διακοσμημένος ή τοποθετημένος σε ωραία περιβάλλοντα, αλλά τα λόγια του ήταν ειλικρινή και το μήνυμά του ήταν συναρπαστικό σε μια καρδιά που λαχταρούσε για τον Σωτήρα του. Ακόμη και στη συζήτηση με τους λύκους που προσπαθούσαν να τον κατασπαράξουν, τα λόγια του είχαν μια σαγηνευτική έλξη.

Καθώς το ξανασκέφτομαι, είναι απίστευτο που τόσο λίγοι Αντβεντιστές φρόντισαν να εισάγουν παρόμοιους όρους στη σελίδα αναζήτησης της Google ή να ανταποκριθούν στις ικετευτικές προσπάθειες προσέγγισης των δύο μαρτύρων ή τουλάχιστον να διαδώσουν ένα τόσο όμορφο μήνυμα όταν τους έφτασε, αντί να το απορρίψουν σιωπηλά και έτσι να αρνηθούν σε άλλους την ευκαιρία να το εξετάσουν. Επτά πολλά χρόνια αργότερα, ρωτάω: Πού ήταν οι Αντβεντιστές, όταν η δοκιμασία ήταν ακόμα ανοιχτή; ΠΟΥ ΗΤΑΝ όταν τα ματωμένα μάτια μας έκαιγαν μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή καθώς αγωνιζόμασταν να δημοσιεύσουμε τις μεγάλες αλήθειες του Θεού εντός των θεϊκών προθεσμιών, ενώ η άμμος του χρόνου φαινόταν να φυσάει στα μάτια μας; ΠΟΥ ΗΤΑΝ όταν αγωνιζόμασταν να μεταφράσουμε τον λόγο του Θεού χωρίς την απαραίτητη γλωσσική επάρκεια; ΠΟΥ ΗΤΑΝ όλοι οι ιατροί ιεραπόστολοι όταν υποφέραμε από κακή τροφή και κακή υγεία, καταπονημένοι και ερειπωμένοι από το ακραίο κλίμα που συνορεύει με το «Τσάκο» της Παραγουάης; ΠΟΥ ΗΤΑΝ όσοι είχαν μέσα, όταν οι φτωχοί ακόλουθοί μας πάλευαν μόνο και μόνο για να διατηρήσουν το υπουργείο στη ζωή—όταν η οικονομία ήταν ακόμα σχετικά σταθερή; Αντβεντιστές, ΠΟΥ ήσουν όταν μαραζόμασταν από την απελπισία, λαχταρούσαμε έναν τρόπο να φέρουμε ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΨΥΧΗ στον Χριστό, μήπως πεθάνει η δική μας πίστη επειδή δεν μπορούσε να μοιραστεί; Η αγάπη δεν έχει αξία αν δεν χαριστεί. Η θυσία δεν είναι αρετή αν δεν είναι για άλλους.

Η ενοχή της Εκκλησίας των Αντβεντιστών θα είναι δυνατό να μετρηθεί μόνο στους μεγάλους κύκλους της αιωνιότητας. Οι ηγέτες είναι δεκαπλάσιοι υπεύθυνοι όχι μόνο για το βίαιο μπλοκάρισμα του φωτός αλλά και για την αποτροπή οποιουδήποτε τολμούσε να το εξετάσει.

Αν ΔΕΝ είσαι Αντβεντιστής - τυχερός είσαι - γιατί τότε το έλεος του Θεού εξακολουθεί να εκτείνεται στους ειλικρινείς που δεν είχαν την ευκαιρία να μάθουν τι είναι αλήθεια. Αλλά τώρα πρέπει να ακούσετε προσεκτικά το Άγιο Πνεύμα, γιατί δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία τώρα. Πρέπει να ανοίξετε διάπλατα τις καρδιές σας για να λάβετε τις ευλογίες του Θεού.

Αλλά αν είστε Adventist—διαβάστε τη σύνοψη καταλληλότητας στο τέλος του Ενότητα 1 της Διαθήκης για τον εαυτό σας. Δεν έχεις πια κανένα ενδιαφέρον γι' αυτό, γιατί παρά το υψηλό σου πλεονέκτημα, απέρριψες την παράκληση του Αγίου Πνεύματος μέχρι να τελειώσει το έλεος για σένα. Όταν τελικά καταλάβεις ότι ο Κυριακάτικος Νόμος ήρθε με τη μορφή γάμος ομοφυλόφιλων και ΛΟΑΤ ανοχή, τότε συνειδητοποιείς ότι η δοκιμασία σου ήδη κλειστό από τις 26 Ιουνίου 2015,^[58] γιατί κάθε καλός Αντβεντιστής ξέρει ότι η δοκιμαστική περίοδος τους κλείνει νωρίτερα από τον υπόλοιπο κόσμο, όχι αργότερα από τον Κυριακάτικο Νόμο.

Τώρα ζώσε την οσφύ σου σαν άντρας, ω Αντβεντιστή. Μπορείς να είσαι ακόμα ένας από τους 144,000; Έχετε φτάσει στο πλήρες ανάστημα του Νόμου; Μπορείτε να πιείτε το ποτήρι που ήπιε ο Ιησούς, μέχρι τα κατακάθια;

ΖΩΝΤΩΣΕ ΤΗΝ ΟΣΦΗ ΣΟΥ ΣΑΝ ΑΝΤΡΑΣ! O Αντβεντιστής της έβδομης ημέρας. Ω φύλακας όλου του νόμου.

Τα βιβλία είναι κλειστά, και είσαι χωρίς μεσάζοντα. Πρέπει να περάσετε τον καιρό των πληγών αναρωτιέστε εάν όλες οι αμαρτίες σας - γνωστές και άγνωστες, από τέλεση και παράλειψη - εξομολογήθηκαν και εξαλείφθηκαν πριν ο Ιησούς βάλει την τελευταία αμαρτία του αγιαστηρίου στο κεφάλι του Αζαζέλ.

Ρίχνω μια ματιά στο ημερολόγιο.

Η Via Dolorosa

Μόνο για τον Ιησού έχω κίνητρο να γράψω. Αναρωτιέμαι αν η καρδιά μου έχει κρυώσει για τους άλλους ή μήπως απλώς δεν ξέρω πώς να είμαι πια μια ευλογία για αυτούς. Αποφασίζω ότι αυτό το έργο θα είναι το δώρο γενεθλίων μου στον Κύριο σε εκτίμηση για την εμπειρία που μου έδωσε. Δεν θέλω τίποτα άλλο από το να βάλω τον εαυτό μου στα χέρια Του, μόνο βελτιώνοντας και επιστρέφοντας το μισό ταλέντο που μου έχει απομείνει από αυτό που μου έδωσε αρχικά. Ως εκ τούτου, έθεσα στον εαυτό μου έναν προσωπικό στόχο να είμαι έτοιμος να δημοσιεύσω τα γενέθλιά Του, που πέφτουν Σάββατο 2/3 Νοεμβρίου φέτος, σύμφωνα με το εβραϊκό ημερολόγιο.

Κάποια στιγμή, συνειδητοποιώ ότι στην αρχική του ανάρτηση στο φόρουμ των 144,000, ο αγγελιοφόρος του Θεού έδειξε ότι η μεγάλη καταστροφή ήταν επτά μήνες μακριά. Συνειδητοποιώ ότι η δημοσίευση της ανάρτησής του τώρα θα σήμαινε ότι τα λόγια του ήταν προφητικά για αυτούς τους επτά μήνες από τα γενέθλια του Ιησού έως το τέλος — επρόκειτο για τη «μεγάλη καταστροφή» για όλους όσους δεν θα μάθαιναν για τον Χριστό: την έβδομη πληγή στις 6 Μαΐου 2019. Τώρα απέχουν μόνο επτά μήνες αστερισμού (συμπεριλαμβανομένου).

Υπάρχει μόνο ένας τρόπος να αντιμετωπίσουμε την αμείωτη οργή του Θεού, και αυτός είναι ο τρόπος που το έκανε ο Σωτήρας μας. Όπως το φεγγάρι αντανακλά το φως του ήλιου, πρέπει τώρα να αντανακλάτε τον Ήλιο της Δικαιοσύνης. Πρέπει να ακολουθήσετε το The Way.

Η πανούκλα μετά την ενδυνάμωση της πανούκλας, πρέπει να παλέψεις με τον Κύριο. Πρέπει να κάνετε τη διαταγή Του, που είναι να διαδώσετε το φως της αλήθειας παντού σε έναν σκληρό, γεμάτο μίσος κόσμο—όχι για τη δική σας σωτηρία (η δοκιμασία έχει ήδη κλείσει), ούτε καν για να σώσετε ψυχές (οι πλευρές έχουν ήδη ληφθεί), αλλά για να φτάσετε στα παιδιά του Θεού που δεν είχαν την ευκαιρία να μάθουν, ώστε να μπορούν ενισχύθηκε για να σταθεί μέχρι το τέλος. Είναι ένα έργο συμπόνιας, ένα μήνυμα παρηγοριάς — όχι για τον εαυτό σας, αλλά για τους άλλους. Αν πέσουν, η Παρθένος θα συνέχιζε να ξαπλώνει στην εκλειπτική βουτηγμένη στο κόκκινο και οι πιθανότητες να χάσεις ολόκληρη τη μεγάλη διαμάχη θα αυξηθούν περαιτέρω από το αμελές σου χέρι.

Είναι ένα έργο ανιδιοτελούς αγάπης, χωρίς υπόσχεση ανταμοιβής.

Απαιτεί την επίτευξη του επιπέδου του χαρακτήρα του Χριστού.

Παρατηρώ ότι το χρώμα του κεριού μου είναι το χρώμα του νόμου.

Όλα τα αλιεύματα των δύο μαρτύρων πρέπει να μεταφερθούν στην ξηρά από την έκτη πληγή, εγκαίρως για τη μεγάλη μάχη του Αρμαγεδδώνα. Αυτό υποδεικνύεται από τους δύο ουράνιους μάρτυρες του ήλιου και της σελήνης που τονίζουν τα δύο ψάρια του αστερισμού των Ιχθύων, τα οποία συμβολίζουν το τέλος της διαδικασίας των δύο μαρτύρων να σταθούν στα πόδια τους. Αυτό σημαίνει ότι ο αριθμός των οπαδών (ψάρια) που αλιεύονται κυρίως μέσω των μέσων του Διαδικτύου (το δίχτυ ψαρέματος) πρέπει να αυξηθεί έως ότου επιτευχθεί το πλήρες ανάστημα του σώματος του Χριστού.

Κάθε εμπόδιο στην ελευθερία του Διαδικτύου και κάθε νόμος κατά της ελευθερίας του λόγου θα είναι εναντίον σας, αλλά πρέπει να πιέσετε τη μάχη μέχρι τις πύλες, ανεξάρτητα από το κόστος. Ό,τι δεν κάνατε σε περιόδους ευκολίας, τώρα θα πρέπει να κάνετε σε περιόδους κινδύνου.

Μόλις συγκεντρωθούν τα στρατεύματα κάτω από τη σημαία του Χριστού και της δεύτερης μάρτυράς Του, το ποτήρι της οργής του Θεού θα γεμίσει και η έβδομη πληγή θα ξεχυθεί. Η τελική ευθεία του Δρόμου ξεκινά με το φεγγάρι στις 6 Μαΐου 2019 να δείχνει το πρώτο του κομμάτι φωτός. Ο τελευταίος νέος μήνας θα έχει ξεκινήσει:

Ο ήλιος είναι στον Κριό το κριάρι, που σημαίνει ότι όλα τα μάτια είναι στραμμένα στο θυσιαζόμενο Αμνό του Θεού, και καθώς η νέα σελήνη τοποθετείται στο βωμό, ΕΣΕΙΣ πρέπει να βρείτε στα βάθη της ψυχής σας τη δύναμη να υπομείνετε μέχρι το τέλος, όπως έκανε ο Ιησούς. Ο κόκκινος πλανήτης -σαν αίμα στα κέρατα του βωμού- μιλάει στην έκταση της θυσίας. Έχοντας κάνει όλα, σταθείτε γρήγορα. Πρέπει να είναι μια προσφορά αγάπης, ένα τραγούδι εμπειρίας που επιστρέφεται στον Κύριο.

Ο Ερμής ο αγγελιοφόρος και η Αφροδίτη ο καταστροφέας άγγελος θα στέκονται τότε στα δύο ψάρια των Ιχθύων. Εδώ στην έκρηξη της έβδομης πληγής, ο Ερμής αντιπροσωπεύει τον τέταρτο άγγελο αγγελιοφόρο και η Αφροδίτη αντιπροσωπεύει τον Ιησού, το Πρωινό Άστρο, με την έννοια του Abaddon/Apollyon,^[59] που υποσχέθηκε να καταστρέψει αυτούς που καταστρέφουν τη γη.^[60] Οι δύο χρισμένοι μαζί με τα αλιεύματά τους έχουν ολοκληρώσει το έργο τους για τη συγκέντρωση των δυνάμεων του Κυρίου για την τελευταία ώρα του πειρασμού.

Τότε πρέπει να ακολουθήσετε το φεγγάρι επτά αλλαγές αστερισμών. Αυτό θα είναι ένα ταξίδι όπως κανένα άλλο, που θα εκτείνεται σε μια προφητική ώρα 15 ημερών, το οποίο θα γίνεται σταδιακά πιο δύσκολο μέρα με τη μέρα. Αφού περάσει από τους καλούς αστερισμούς την πρώτη εβδομάδα, το φεγγάρι θα φτάσει στο κεφάλι της Παρθένου. Αν το έργο σου έγινε καλά, και η εκκλησία είναι μετανοημένη, θα μπορέσεις να περάσεις. Διαφορετικά, το νεκρό σώμα της εκκλησίας που βρίσκεται σε αυτό το τμήμα της εκλειπτικής θα είναι εχθρικό έδαφος. Στη συνέχεια, το φεγγάρι κινείται γρήγορα μέσω του Ζυγού όπου μεγαλώνει σε φωτεινότητα. Ο λαός του Θεού πρέπει να λάμψει πλήρως, εάν δεν πρόκειται να βρεθεί ανεπαρκής στην ισορροπία. Καθώς το φεγγάρι περνά στον Σκορπιό ως μια φωτεινή και λαμπερή πανσέληνος, πρέπει να κρατάτε τα μάτια σας καρφωμένα στον Χριστό για να αντικατοπτρίζουν πλήρως τον χαρακτήρα Του. Ο μόνος τρόπος για να κερδίσεις τη νίκη επί του Σατανά (Οφιούχου) είναι να είσαι πρόθυμος να θυσιάσεις τα πάντα για τον Χριστό, ακόμη και χωρίς να ξέρεις αν θα σωθείς στο τέλος. Αυτή είναι η δική σας Via Dolorosa, μέχρι να φτάσετε στον Γολγοθά.

Μετά από μια μικρή απόσταση, θα το δείτε…

Στις 21 Μαΐου 2019, όταν φτάσετε στον γαλαξιακό ισημερινό στις 8:00 π.μ. PYT και ακριβώς την ίδια ώρα με τον θάνατο του Ιησού (3:00 μ.μ. ώρα Ιερουσαλήμ), θα συνειδητοποιήσετε τι ήθελε πραγματικά να εκφράσει ο Ιησούς όταν είπε:

Και εγώ, αν σηκωθώ από τη γη, θα τραβήξω όλους τους ανθρώπους κοντά μου. (Ιωάννης 12:32)

Αυτή ήταν μια αναφορά στο ορειχάλκινο φίδι που σήκωσε ο Μωυσής για τη θεραπεία του λαού. Όλοι όσοι είχαν δαγκωθεί από θανατηφόρα φίδια μπορούσαν να το κοιτάξουν και να ζήσουν. Ήταν η μορφή αυτού που βλέπετε στους ουρανούς πάνω: το φίδι στον Οφιούχο. Όσοι έχουν δαγκωθεί από τα φίδια του σήμερα και έχουν δηλητηριαστεί από τα ψέματά τους, έχουν μόνο ένα μέρος να κοιτάξουν.

Αυτή η σκηνή προοιωνίστηκε επίσης στην εμπειρία της μεταστροφής του διώκτη Σαούλ, όταν του εμφανίστηκε ο Ιησούς στο δρόμο για τη Δαμασκό.

Και όταν πέσαμε όλοι στη γη, άκουσα μια φωνή να μου μιλάει και να λέει στην εβραϊκή γλώσσα, Σαούλ, Σαούλ, γιατί με διώκεις; είναι δύσκολο για σένα να κλωτσήσεις ενάντια στα τσιμπήματα. (Πράξεις 26: 14)

Μια παραπομπή στην ελληνική λέξη που μεταφράζεται εδώ "τρύπες" προκύπτει από τα εξής:

Ω θάνατο, πού είσαι τσίμπημα; Ω τάφο, πού είναι η νίκη σου; (1 Κορινθίους 15:55)

Και είχαν ουρές σαν σκορπιοί, και υπήρχαν τσιμπήματα στις ουρές τους… (Αποκάλυψη 9:10)

Ο Ιησούς είχε μιλήσει ένα μυστήριο στον Σαούλ, δείχνοντας ότι ο διωκόμενος Ιησούς (ο Ιησούς στο σταυρό) είναι το τσίμπημα του σκορπιού.

Επιπλέον, αυτή η ίδια λέξη μπορεί να μεταφραστεί "goad" (ένα σιδερένιο βοοειδή).^[61] Ο Ιησούς πέθανε εκεί που το σιδερένιο δόρυ τρύπησε την πλευρά Του, που συμβολίζεται από το βέλος του Τοξότη.

Ο Σαούλ σαστισμένος ρώτησε:

Και είπα: Ποιος είσαι, Κύριε; Και είπε: Εγώ είμαι ο Ιησούς τον οποίο καταδιώκεις. Αλλά σήκω, και στάσου στα πόδια σου· γιατί σου εμφανίστηκα γι' αυτό, να σε κάνω υπουργό και ένας μάρτυρας Και από αυτά που είδες, και από εκείνα στα οποία θα σου φανώ. (Πράξεις 26: 15-16)

Ο Σαούλ κλήθηκε να υπηρετήσει με την πρώτη μάρτυρα, τόσο για τα παρόντα όσο και για τα μελλοντικά πράγματα. Ως τύπος για τον δεύτερο μάρτυρα, αυτά τα παρόντα και τα μελλοντικά πράγματα θα σήμαιναν τις πρώτες και τις τελευταίες βροχές.

Μετά από αυτή τη μεταστροφή, ο Σαούλ —τώρα ο Παύλος— εργάστηκε σκληρότερα από οποιονδήποτε από τους άλλους μαθητές. Έπρεπε να αναπληρώσει το γεγονός ότι εργάστηκε ενάντια στην αλήθεια.

Λαχταρούσε τόσο πολύ για τους δικούς του ανθρώπους που ήταν πρόθυμος ακόμη και να θυσιάσει την αιώνια ζωή του για τη σωτηρία τους, αν ήταν δυνατόν.

Διότι θα ήθελα να ήμουν καταραμένος από τον Χριστό για τους αδελφούς μου, τους κατά σάρκα συγγενείς μου: (Ρωμαίους 9:3)

Ωστόσο, εργάστηκε ανιδιοτελώς, κυρίως για τους Εθνικούς όπως τον είχε διατάξει ο Κύριος. Εργάστηκε για τον Δάσκαλο μέχρι που οι προσπάθειές του έφτασαν στην υψηλότερη έδρα της παγκόσμιας κυβέρνησης και στο τέλος, εκτελέστηκε στη Ρώμη.

Ακόμη και ο Ιησούς δεν μπορούσε να δει πέρα ​​από τις πύλες του τάφου, αλλά εμπιστευόταν. το σημείο του σταυρού είναι το τέλος των 1335 ημερών, και η ευλογία της αιώνιας ζωής περιμένει όσους την φτάσουν με πίστη. Ο Παύλος μπορεί να πέθανε στη Ρώμη, αλλά πριν από το θάνατό του έφερε πολλούς στον Χριστό σε εκείνη τη λεγόμενη «Αιώνια Πόλη», ως μορφή των καρπών του κόπου του που θα είναι στον ουρανό λόγω του ζήλου του.

Όλοι οι εχθροί των δύο μαρτύρων θα δουν τη μεγάλη ανάληψη, καθώς οι λυτρωμένοι όλων των αιώνων μεταφέρονται από τον «αετό» του Θεού στο σύννεφο του Γαλαξία μέσα από τους χειρότερους εχθρούς τους. Οι τελευταίοι που θα ανέβουν θα είναι αυτοί που δεν πέθαναν ποτέ.^[62] Ο ίδιος ο Ιησούς θα σας περιμένει να σας δεχτεί, που συμβολίζεται με τον Δία να έχει νικήσει τον Κρόνο μακριά από τον γαλαξιακό ισημερινό.^[63] Ο Σατανάς δεν θα είναι ποτέ ξανά εμπόδιο για τον λαό του Θεού. Ο Βασιλιάς των Ουρανών θα σας πάει στο ουράνιο σπίτι σας—αν το μάθετε βάλε τα πάντα στο βωμό με υπακοή όπως έκανε Εκείνος.

Τα δίδυμα των Διδύμων θα παραμείνουν για πάντα ως ένα διαρκές μνημείο του ηρωικού αγώνα της τελευταίας γενιάς ενάντια στον Σατανά και τις ορδές του, που κατέστησε δυνατό -σε συνεργασία με τον Ιησού- να εξαλείψει την αμαρτία από το σύμπαν, ενώ ταυτόχρονα υπερασπίστηκε τον χαρακτήρα της άπειρης αγάπης του Θεού.

Το κέντρο της πίστης μας και η άγκυρά μας πρέπει να είναι πάντα ο σταυρός του Ιησού. Η σταύρωσή Του την Παρασκευή 25 Μαΐου 31 μ.Χ. με το φεγγάρι ακριβώς στον γαλαξιακό ισημερινό επιβεβαιώνει την ημερομηνία και την ώρα της επιστροφής Του για όσους έσωσε.

Αυτό το μήνυμα φέρει τα σημάδια των χεριών Του και επιβεβαιώνεται από σημάδια και θαύματα χωρίς αριθμό, και αρχίζει και τελειώνει με τον Χριστό και Αυτόν που σταυρώθηκε—γεννημένος για να πεθάνει.^[64] Μην πετάς τόσο μεγάλη αγάπη, όπως η άπιστη εκκλησία που άφησε τον καλό της άντρα.^[65]

Στο κλείσιμο

Το δωμάτιο είναι γεμάτο από το άρωμα από το κερί.

Ήμουν απρόθυμος να γράψω αυτή την πραγματεία, και τώρα κατάλαβα γιατί. Ήταν πολύ προσωπικό για μένα και προστάτευα την καρδιά μου. Τώρα όμως συνειδητοποιώ ότι είχα μια μοναδική εμπειρία με τους δύο μάρτυρες που με εξοπλίζει μοναδικά να γράφω γι' αυτούς με τρόπο που κανένας άλλος δεν μπορεί. Ο καθένας μας έχει μια μοναδική ιστορία και ο Θεός χρειάζεται τον καθένα μας με μοναδικό τρόπο. Και τώρα είναι η ώρα.

Πραγματικά έγινε πραγματικότητα ότι όταν χρειαζόμουν έμπνευση, μπορούσα να ανάψω το κερί μου. Αυτό το ρητό ήταν από εκείνον που μου το έδωσε, και ο Θεός απάντησε στην προσευχή μου — αλλά δεν μπορούσα να το κάνω σωστά μόνος μου. Χρειαζόμουν τη βοήθεια αυτού που μου έδωσε το κερί.

Με το άρωμα τριγύρω, θυμάμαι πώς οι θυσίες του λαού του Θεού στο πέρασμα των αιώνων περιγράφονταν ως «γλυκιά οσμή» στον Κύριο. Η πρώτη αναφορά αυτού στη Βίβλο σχετίζεται με τον Κατακλυσμό ως είδος για το τέλος του κόσμου:

Και η Άρχοντας μύρισε α γλυκιά γεύση? και την Άρχοντας Είπε στην καρδιά του, δεν θα καταριέσαι ξανά τη γη για χάρη του ανθρώπου. Γιατί η φαντασία της καρδιάς του ανθρώπου είναι κακή από τη νεότητά του. ούτε θα χτυπήσω ξανά κάθε ζωντανό, όπως έκανα. Όσο παραμένει η γη, δεν θα πάψουν ο χρόνος σποράς και η συγκομιδή, και το κρύο και η ζέστη, και το καλοκαίρι και ο χειμώνας, και η μέρα και η νύχτα. (Genesis 8: 21-22)

Οι προσευχές εκείνων που κάποτε επέζησαν από το τέλος του προκατακλυσμιαίου κόσμου ανέβηκαν στον Θεό ως μια γλυκιά γεύση και προκάλεσαν την υπόσχεση των ατελείωτων κύκλων των ουράνιων σφαίρων. Τι παρηγοριά σε όσους είχαν επιβιώσει από τέτοιο τραύμα! Δεν χρειάστηκε ποτέ να φοβηθούν ξανά.

Δεν θα πεινάσουν πια, ούτε θα διψάσουν πια. ούτε ο ήλιος θα τους ανάψει, ούτε καμιά ζέστη. (Αποκάλυψη 7:16)

Ο Θεός ακούει την προσευχή. Είναι ο ίδιος — χθες, σήμερα και για πάντα. Πολεμήστε και μην τα παρατάτε ποτέ. Θα ακούσει την προσευχή σας και θα δεχτεί και τη θυσία σας. Αυτοί που πλέουν στο HSS Castor and Pollux θα φτάσουν με ασφάλεια στην αληθινή Αιώνια Πόλη, και από αυτό το ξεκούραστο λιμάνι της πατρίδας τους, θα βγουν στις άπειρες εκτάσεις του σύμπαντος για να τραγουδήσουν τη μουσική των σφαιρών, ενώ οι ατελείωτοι αιώνες της αιωνιότητας κυλούν.

Δάκρυα κυλούν στα μάτια μου καθώς τελικά αποδέχομαι πλήρως αυτή τη συγγραφική ευθύνη. Αν και η όρασή μου θολώνει λίγο λόγω της συγκίνησης, ξέρω ότι τώρα βλέπω καθαρά. Σύρω το κερί προς τα πίσω, γυρίζω στον υπολογιστή μου και τοποθετώ το πληκτρολόγιό μου. Δεν φοβάμαι τι θα βγει από αυτό.

Διαβάστε το ξανά με νέα μάτια!