Arwydd Mab y dyn yn ddiau yw yr arwydd cyfoethocaf yn y nef i gwmpasu cynnifer o nodweddion cymeriad a hunaniaeth Crist. Efallai o’r cyfan yr ydym wedi’i gyflwyno yn ei gylch, fodd bynnag, nid oes yr un berthynas unigol mor syfrdanol o syfrdanol â’r hyn a ddatgelir pan ystyriwn sut y mae’n cynrychioli’r hyn y mae’n ei olygu i drigo gydag Iesu. Dyma hiraeth mawr Ei bobl a'i Hun ar hyd yr oesoedd— bod yn unedig â'n Harglwydd, heb ei oddef gan ddrygioni, yn trigo yn heddychlon mewn gwlad ddiogel, yn ymhel yn llawen i ganlyn y rhyfeddodau diniwed y mae ein Tad cariadus yn eu darparu i'w blant.

Pan oedd Iesu ar fin cyflawni'r gwasanaethau aberthol wrth wneud ei Hun yn offrwm dros bechod, rhoddodd addewid i'w ddisgyblion a phawb a fyddai'n dewis ei ddilyn, y gallem orffwys gan wybod y byddem yn cael ein haduno â'n Gwaredwr.

Na thralloder eich calon: yr ydych yn credu yn Nuw, credwch hefyd ynof fi. Yn nhŷ fy Nhad y mae llawer o blastai: oni bai felly, mi a ddywedais i wrthych. Dw i'n mynd i baratoi lle i chi. Ac os af a pharatoi lle i chwi, mi a ddeuaf drachefn, ac a'ch derbyniaf chwi i mi fy hun; fel lle yr wyf fi, y byddoch chwithau hefyd. (John 14: 1-3)

Mynd Adref

Roedd holl wasanaethau'r cysegr yn ymwneud â gwneud aduniad Duw â'i bobl yn bosibl!

A gwnânt fi yn noddfa; fel y trigwyf yn eu plith hwynt. (Exodus 25:8)

Roedd gwersyll Israel yn llythrennol yn troi o amgylch y cysegr. Yr oedd deuddeg llwyth wedi eu gosod o'i amgylch, wedi eu gwahanu gan bellter sylweddol, mewn modd trefnus. Pan fyddai'r golofn gymylog yn cael ei chodi, byddai'r fyddin miliwn o ddynion yn casglu eu pethau ac yn mynd ar daith gyda thrachywiredd cloc, un llwyth ar ôl y llall, yn glocwedd o amgylch y cysegr, a oedd ei hun yn cael ei gludo gan y Lefiaid.

Ond yr archoffeiriad yn unig a aeth erioed i'r rhan sancteiddiol o'r cysegr lle'r oedd presenoldeb Duw yn disgleirio mewn gogoniant uwchlaw gorseddfainc trugaredd, lle y cedwid Ei gyfraith. Serch hynny, cyfeiriodd y cysegr ymlaen at amser pan allem ni, trwy waed Iesu, fod yn unedig ag Ef, nid yn unig trwy dderbyn Ei Ysbryd, a roddodd Ef ar ddydd y Pentecost i gadw at Ei bobl, ond hefyd yn gorfforol.

Dyma hanfod stori Exodus. Gan ddechrau mewn caethiwed i bechod o dan lywodraeth ormesol Satan, mae'r Arglwydd yn dangos ei Hun yn bwerus yn erbyn pob dyfais gythreulig sy'n cael ei chyfeirio i'n herbyn ac sy'n gwaredu Ei bobl. Unwaith y caiff ei ryddhau, mae Duw yn darparu'r gyfraith sydd i roi strwythur a sefydlogrwydd ar gyfer bywyd iach. I Israel gynt, daeth y gyfraith honno trwy ddangosiad dramatig ac ofnus yn Sinai, pan draddodwyd y gyfraith, wedi ei hysgrifennu mewn llechau o gerrig gan fys Duw.

Cymerodd y dygwyddiad hwnw pan dderbyniodd Moses lawysgrifen Bersonol Duw yn drysor gwerthfawr a gwerthfawr, le ar Wledd Wythnosau yr Iuddewon, a adnabyddir yn amlach i ni wrth y Pentecost. Digwyddodd tywalltiad yr Ysbryd Glân ar y disgyblion ar ben-blwydd yr achlysur difrifol a sanctaidd hwnnw. Yn wir, ar yr un diwrnod calendr, daeth y cyfamod newydd i rym pan ddechreuodd Ysbryd Duw ysgrifennu Ei gyfraith yn ein calon ddynol o gnawd - yn ein hunion DNA - trwy fys creadigol Duw!

Fel yr enwaedwyd ar bob mab o Israel fel arwydd o'u hymrwymiad teuluol i'r cyfamod yn Sinai, felly hefyd y mae i ni arwydd enwaededig yn y nef i selio ein ffydd trwy yr hon yr ydym yn byw mewn cytgord â chymeriad Duw.

Ac yntau [Abraham] dderbyniwyd arwydd yr enwaediad, sêl cyfiawnder y ffydd oedd ganddo ac eto yn ddienwaededig: fel y byddai efe yn dad i bawb a gredant, er nad enwaedir hwynt; fel y priodolid cyfiawnder iddynt hwythau hefyd: (Rhufeiniaid 4:11)

Dylai hyn roi saib i ni fyfyrio a gogoneddu Duw! Efe yn unig a all drefnu hanes mor â'r nefoedd mewn ysbrydoledig alaw cariad. Ond nid yw'n stopio yno! Fel y cydnabuasom yn Amser i deyrnasu, mae'r arwydd nid yn unig yn pwyntio at y Pentecost, ond hefyd at Yom Kippur, y diwrnod pan gafodd pechod Israel ei lanhau'n llwyr. Yn symbolaeth y cysegr, cafodd y pechod a rwystrodd Duw rhag derbyn dyn ato'i Hun ei gymryd allan o'r ffordd. Am ddiwrnod o lawenhau! Ac eto dim ond y math a brofodd Israel. Ni sydd i brofi'r gwrthdeip!

Dwyn i gof bod pen-blwydd y diwrnod difrifol hwnnw a drodd yn lawenydd yn cael ei gynrychioli yn arwydd Mab y dyn yn union ar y diwrnod pan ddaw comed K2 i'w bwynt. Mae'r cyd-destun yn ymwneud ag ysgrifennu cyfraith Duw yn ein calonnau, er mwyn iddo drigo gyda ni.

Cynrychiolir stori Exodus yn llawn yn arwydd Mab y dyn, gan ddechrau gyda'r crio canol nos, fel pan arweiniodd marwolaeth cyntafanedig yr Aifft iddynt o'r diwedd anfon Israel ar eu ffordd gyda rhoddion. Mae'n coffáu Mynydd Sinai yn Lepus, pan fygythiodd Duw ddileu Ei bobl a drodd yn gyflym oddi wrth ei gyfraith. Yna mae Comet K2 yn dringo i uchafbwynt yn Yom Kippur ac yn dod yn ôl i lawr, yn debyg i sut yn Exodus, rhoddodd Duw gynlluniau ar gyfer y cysegr, anfonodd Moses i fyny i'r mynydd (yr ail dro) i dderbyn y gyfraith wedi'i hailysgrifennu ar Yom Kippur, ac yna adeiladodd y bobl y cysegr yn unol â chynllun Duw.

Yn dilyn hyn, aeth y bobl trwy anialwch, a oroesodd dim ond trwy ddarpariaeth ac amddiffyniad arbennig Duw cyn croesi'r Iorddonen o'r diwedd. Yn yr amser “omega” fel y'i dynodir gan y rhan o'r arwydd a neilltuwyd yn unig i'r omega, dilynwn comed K2 trwy dirwedd apocalyptaidd y dyddiau diwethaf pan fydd E'n dangos Ei allu nerthol i amddiffyn a darparu ar gyfer Ei bobl, gan fod yn eu canol, nes mynd â'i bobl o'r diwedd dros yr Iorddonen trwy'r ffin olaf allan o'r byd hwn.

Yna paratôdd Israel fyned i mewn i wlad yr addewid, fel y mae K2 yn dyfod i Orion — yn symbol o'r mynediad i Wlad yr Addewid nefol — lle y mae yn darlunio coroniad yr Arglwydd mewn buddugoliaeth. Heddiw, mae arwydd Mab y dyn yn pwyntio at bobl Dduw yn gwersylla yn eu trefn nefol, nid yn bell o gwmpas y tabernacl, ond yn unedig ag ef mewn cymdeithas agos â'r Arglwydd.

Onid oedd yr Arglwydd, wrth lefaru am Arwydd ei ddychweliad, yn crybwyll hefyd am lwythau pobl ?

Ac yna yr ymddengys arwydd Mab y dyn yn y nefoedd: ac yna yr holl lwythau o'r ddaear galaru, a hwy a welant Fab y dyn yn dyfod yng nghymylau y nef gyda nerth a gogoniant mawr. (Mathew 24:30)

Ychydig cyn i Iesu ddychwelyd yn y cymylau, dywedodd y byddai arwydd Mab y dyn yn ymddangos yn y nefoedd, a'r llwythau o bridd byddai'n galaru. Yn sicr, ni fydd Ei bobl yn galaru pan ddaw, felly mae'n rhaid i "lwythau'r ddaear" eu cau allan. Yn wir, nid yw'r rhai sydd yng Nghrist bellach o lwythau daearol yn ôl y cnawd ond o'r ysbrydol llwythau nef sef plant Abraham trwy ffydd.

Ac os eiddo Crist ydych, yna had Abraham ydych, a etifeddion yn ol yr addewid. (Galatiaid 3:29)

Y mae yn canlyn, gan hyny, i ni gael etifeddiaeth deuddeg llwyth Israel yn cael ei chynnrychioli yn arwydd Mab y dyn, yr hwn sydd yn cynrychioli Ei deyrnas Ef gyda'i bobl yn trigo ynddo Ef.

A gwnaf i'th had amlhau fel sêr y nefoedd, ac a rydd i'th had yr holl wledydd hyn; ac yn dy had di y bendithir holl genhedloedd y ddaear; (Genesis 26:4)

Galwodd Jacob hefyd ei blant i gasglu o'i amgylch ei hun fel y rhoddodd iddynt brophwydoliaethau y dyddiau diweddaf, fel math i Grist a llwythau Ei blant ffydd.

A Jacob a alwodd ar ei feibion, ac a ddywedodd, Ymgynullwch eich hunain, fel y mynegwyf i chwi yr hyn a ddigwyddo i chwi yn y dyddiau diweddaf. (Genesis 49: 1)

Mae'r Datguddiad yn disgrifio'r 144,000 o wyryfon sydd wedi'u selio i'r deuddeg llwyth.^[1] Rydym wedi egluro sut y gallant adnabod i ba lwyth ysbrydol y maent yn perthyn yn ôl cytser y Mazzaroth lle'r oedd haul y priodfab yn tywynnu ar adeg eu geni. Crynhoir hyn yn y tabl isod,^[2] yn seiliedig ar astudiaeth hardd o Datguddiad 7.^[3]

Gwersyll Israel Ysbrydol

Yr hyn yr ydych ar fin ei arsylwi yw arddangosiad o allu Duw i ddylunio'r amhosibl. Mae'n ddigon rhyfeddol y byddai dwy gomed yn tynnu llun “pysgod gwych” trwy amserlen broffwydol arwyddocaol. Pa faint mwy, pan fydd y symbol hynafol hwnnw ar gyfer credinwyr yn Iesu Grist fel Mab Duw,^[5] yn cael ei rannu yn ddeuddeg llain union o “dir”!? Ac eto, dyna’n union a welwn.

Ond dim ond dechrau ei ddyfnder yw hyn. Gallai rhywun ddal i gredu ei fod yn gyd-ddigwyddiad. Ond beth pe gallem weld cysylltiad beiblaidd rhwng pob llwyth a chytser unigryw o'r arwydd? Beth os cyflwynant, ar ol gwneyd hyny, urdd gyffelyb i wersyll Israel, ond wedi ei dwyn ynghyd a'r cysegr yn hytrach nag ymbellhau oddiwrtho, yn union fel y mae y Bibl yn ei ragfynegi ?

A chlywais llais uchel o'r nef yn dywedyd, Wele, y mae tabernacl Duw gyda dynion, a bydd yn trigo gyda nhw, a byddant hwy yn bobl iddo, a Duw ei hun fyddo gyda hwynt, ac yn Dduw iddynt. (Datguddiad 21:3)

A ellid ei gyfrif fel cyd-ddigwyddiad o hyd? Ar ôl gweld cymaint o dystiolaeth, ar ryw adeg, mae'n rhaid penderfynu credu mai yr arwydd hwn yn wir yw yr union arwydd o Fab y dyn y rhagfynegodd yr Arglwydd yr ymddangosai cyn ei ddychweliad, a'i fod yn cyflawni Ei air. Yng nghanol yr arwydd, gwelwn yr olygfa o fedydd Iesu pan oleuodd y golomen arno yn afon Iorddonen. A ddewisi di gael dy fedyddio i’w fywyd o aberth i gydnabod ei fod yn dy alw i gael dy eni i Israel ysbrydol, lle mae dy etifeddiaeth a addawyd yn cael ei darlunio yn y sêr? A wnewch chi bwyntio eraill i edrych i fyny i dystio harddwch aruchel yr arwydd hwn a rhoi eu calonnau i'r Hwn sy'n casglu Ei bobl i drigo gydag Ef?

Pan wersyllodd Israel o amgylch y cysegr, cawsant eu rhannu'n dri llwyth yr un ar gyfer y pedwar cyfeiriad cardinal. Wrth ymadael am eu teithiau,^[6] byddent yn dechrau yn y dwyrain ac yn dilyn clocwedd o amgylch y tabernacl (Dwyrain, De, Gorllewin, Gogledd), sef y drefn a nodwyd gan Dduw yn Rhifau 2, lle rhoddir y dilyniant. Wrth symud ymlaen, byddwn yn ystyried yr aseiniadau yn nhrefn y gwersyll a nodir yno, gan fod llwythau'r nefoedd ar fin cychwyn ar eu taith i Wlad yr Addewid.

Mae bendithion Jacob yn Genesis 49 yn rhoi sail inni ganfod pa lwythau a gynrychiolir ym mha gytserau arwydd Mab y dyn. Ac eto mae rhai o’r “bendithion” hynny yn debycach i felltithion, yn debyg i sut mae gan rai cytserau symbolaeth negyddol yn gyffredinol. Nid yw hyn yn llefaru wrth gymeriad y gwaredigion, canys hwy a orchfygasant yng Nghrist, y rhai a gymmerasant eu melltith arno ei Hun. Am yr etifeddiaeth nefol, nid oes melltith yn aros, ac nid oes unrhyw dir wedi ei rannu. Felly boed fendith neu felltith, mae proffwydoliaethau Jacob yn cynnig cliwiau ynghylch pa lwyth sy'n cael ei ddisgrifio gan ba gytser fel y gwelwch.

I Fine gyda Iesu

Ar y dwyrain, rhestrir llwythau Jwda, Issachar, a Sabulon yn y drefn honno.^[7] Pa rai o gytserau arwydd Mab y dyn sy'n cyfrif fel eu coelbren cynrychioliadol? Gadewch i ni edrych ar fendith Judah mewn rhannau i ddod o hyd i'r perthnasau.

Jwda, ti yw yr hwn a foliannant dy frodyr: dy law fydd yng ngwddf dy elynion; plant dy dad a ymgrymant o'th flaen. (Genesis 49:8)

Yma, gwelwn yn amlwg gyfeiriadau at y Meseia, Iesu, a ddaeth o lwyth Jwda, felly gallwn fod yn sicr y byddai'r gytser yn un sy'n cynrychioli Iesu.

• Orion: Iesu fel ein Harchoffeiriad
• Eridanus: Iesu fel ein Esiampl (mewn bedydd)
• Horologium: Iesu fel ein Hamser
• Columba: Yr Ysbryd Glân, ein Cysurwr sydd Ysbryd Crist yn trigo ynom^[8]

Y mae delwau y llaw wrth wddf ei elynion a grybwyllir yn y fendith yn pwyntio at Orion, yr hwn a ddarlunir nid yn unig fel heliwr, ond fel y gwelsom yn Mr. Dy Deyrnas Dewch, yn cael ei ddarlunio gyda gelynion yr Arglwydd yn lie ei droedfainc.^[9]

Llys llew yw Jwda: o’r ysglyfaeth, fy mab, tydi a aethost i fyny: efe a ymgrymodd, efe a blygodd fel llew, ac fel hen lew; pwy a'i deffro ef? (Genesis 49:9)

Nid yn unig y gwelwn gyfeiriadau at fod yn heliwr, ond cysylltiad uniongyrchol â llew, a darlunnir Orion fel arfer yn dal carcas llew. Gall rhywun ofyn pam carcas? Ystyriwch stori feiblaidd Samson a’r llew rhuadwy a laddodd â’i ddwylo noeth, a ddenodd yn ddiweddarach fwrlwm bywiog o wenyn mêl, a arweiniodd at roi pos:

Felly dywedodd wrthynt:

“O'r bwytawr daeth rhywbeth i'w fwyta,
Ac o'r cryf daeth rhywbeth melys."

Nawr am dri diwrnod ni allent egluro'r pos. (Barnwyr 14:14 NKJV)

Dywedir bod Iesu yn Llew o lwyth Jwda, yn symbol o’i Frenhiniaeth gref, ond yn y stori hon, darlunnir Ei aberth mewn cyfuniad anarferol, ac yn gysylltiedig â melyster gwlad yr addewid sy’n llifo â llaeth a mêl. Oddiwrth Orion, yn cynrychioli aberth Crist, mae bwrdd wedi'i wasgaru'n helaeth gyda rhywbeth i'w fwyta a rhywbeth melys.

Ni chili y deyrnwialen o Jwda, na rhoddwr deddf o rhwng ei draed, hyd oni ddelo Seilo; ac iddo ef y bydd cynulliad y bobl. (Genesis 49:10)

Orion yn cynrychioli y Rhoddwr o Jwda, fel y gwelsom yn Alaw Cyfraith Duw, lle mae Orion yn eistedd fel y Brenin sy'n derbyn mawl pan ganir Ei Deg Gorchymyn trwy brofiad Ei bobl.

Rhwymo ei ebol i'r winwydden, ac ebol ei asyn at y winwydden ddewisol; golchodd ei ddillad mewn gwin, a'i ddillad mewn gwaed grawnwin: ei lygaid a fydd yn goch gan win, a'i ddannedd yn wyn gan laeth. (Genesis 49:11-12)

A elli di rwymo dylanwadau peraidd Pleiades, Neu golli bandiau Orion? (Job 38: 31)

Mae Orion hyd yn oed yn “rhwym” i anifail cyfagos yn y nefoedd: yr “unicorn”. Sylwch sut mae'r un darn o Job yn parhau yn yr un thema gyda chyfeiriadau at yr anifeiliaid rhwym:

Pwy a anfonodd yr asyn gwyllt yn rhydd? neu pwy a ymollyngodd bandiau'r asyn gwyllt [gan awgrymu bod yr asyn dof wedi'i glymu]? (Job 39:5)

Alli di rhwymwch yr unicorn gyda'i fand yn y rhych? neu a esmwytha efe y dyffrynoedd ar dy ôl di? (Job 39:10)

Dim ond dyrnaid o weithiau y sonnir amdanynt yn y Beibl am yr unicorn (sef rhinoseros mewn gwirionedd, a dyna pam yr her o ddofi'r anifail anhylaw hwn), felly mae'n ymddangos bod ei grybwyll mewn perthynas debyg â'r asyn yn arwyddocaol. Mae'n ymddangos bod y llwyth nesaf yn cadarnhau'r berthynas hon hefyd:

Asyn cryf yw Issachar, yn gorwedd rhwng y corlannau: Gwelodd orphwysfa mai da ydoedd, a'r wlad yn ddymunol; Ac efe a ymgrymodd ei ysgwydd i ddwyn, a daeth yn was dan orchwyl. (Genesis 49:14-15 ASV)

Yr ydym wedi cydnabod fel y mae y rhan amgaeëdig o arwydd Mab y dyn yn cynrychioli corlan, ond gan fod Orion yn cynrychioli teyrnas yr Arglwydd, gellir ei chyfrif hefyd yn gorlan. corlan. Dim ond un anifail sydd wedi'i rwymo rhwng cytserau'r gorlan gaeedig ac Orion: y Monoceros. Felly, gwelwn gysylltiad cyson rhwng yr asyn a'r cytser unicorn. Sylwch hefyd fel yr ymddengys fod bendith Issachar yn ateb y cwestiwn a ofynnwyd i Job: “A fydd yr unicorn yn llyfnu'r dyffrynnoedd ar dy ôl?” Daeth Issachar “yn was dan dasg [llafur gorfodol]. "

Pan edrychwn ar drydydd aelod y grŵp dwyreiniol, rydym yn darganfod hen ddirgelwch:

Sabulon a drig yn hafan y môr; ac efe a fydd yn hafan i longau; a'i derfyn fydd hyd Sidon. (Genesis 49:13)

Yma, mae manylion penodol am derfynau Sabulon yn cael eu proffwydo, ac eto ni ellid disgrifio'r rhandir corfforol yn Israel ar gyfer Sabulon ymhlith y llwythau yn ôl y broffwydoliaeth. Mae Sylwebaeth Beibl Adventist y Seithfed Dydd yn cydsynio i'r dirgelwch:

Gellir canfod y diriogaeth a neilltuwyd i lwyth Sabulon o dan Josua o'r ffiniau a'r trefi a grybwyllir yn Josua 19:10-16. Bryd hynny ni chyrhaeddodd Fôr y Canoldir ac ni chyffyrddodd yn uniongyrchol â Sidon. Gorweddai rhwng Môr Galilea a Môr y Canoldir, yn agos i'r ddau, ond gwahanwyd ef oddi wrth y cyntaf gan Naphtali ac oddi wrth yr olaf gan Asher. Efallai y bydd y broffwydoliaeth hon wedi canfod ei chyflawniad, fodd bynnag, rywbryd yn ddiweddarach. Mae cyflawniad rhyfeddol holl ymadroddion proffwydol Jacob y gellir eu gwirio yn cau allan y posibilrwydd y dylai hwn fod wedi aros heb ei gyflawni, er bod y Beibl yn dawel ar y pwynt.

Weithiau pan fo’r Beibl yn dawel ar fater sy’n berthnasol i’r amseroedd gorffen, y rheswm am hynny yw bod yr ateb yn cael ei roi yn llyfr cyntaf Duw yn y nefoedd. Ac awgrymodd Jacob y fath gais:

A Jacob a alwodd ar ei feibion, ac a ddywedodd, Ymgesglwch eich hunain, fel y mynegwyf i chwi yr hyn a ddigwydd i chwi. yn y dyddiau diweddaf. (Genesis 49: 1)

Efallai yn wir fod proffwydoliaethau Jacob i’r deuddeg llwyth wedi’u cyflawni’n gyffredinol i’r llwythau llythrennol (nid yw’r ymadrodd Hebraeg “yn y dyddiau diwethaf” o reidrwydd yn cyfeirio at ddiwedd y byd ond gallai fod yn berthnasol i “amser dyfodol” amhenodol). Ond mae Duw yn Arbenigwr mewn cymwysiadau deuol o'r geiriau proffwydol y mae'n eu rhoi i'w bobl, ac maen nhw'n aml yn fwy perthnasol i gymhwysiad diwedd y byd nag un cynharach.

Y mae cysylltiad amlwg rhwng bendith Sabulon a'r cytserau o Argo Navis, y llong yn y môr. Os gellir cadarnhau’r aseiniad hwn gan dystiolaeth bellach, yna gallem esbonio’r pos o sut y gellid disgrifio cenedl dan glo fel hafan i longau! Y manylion daearyddol eraill yw y byddai ei ffin hyd at Sidon, sy'n ddinas Aser. Felly, os nad yw bendith Asher yn gweddu i gytser sy'n ffinio ag Argo Navis, byddai'r dirgelwch yn parhau heb ei ddatrys. Yn fuan byddwn yn darganfod!

Cyn i ni symud ymlaen, sylwch sut mae'r tair cytser dwyreiniol yn cael eu harwain gan un sy'n cynrychioli Iesu. Orion sydd ar y blaen, a'r lleill yn dilyn ar ei ol. Hyd yn oed ar y raddfa fechan, mae Iesu'n cael ei ddarlunio fel trigfan ymhlith Ei bobl, ond eto'n Bennaeth arnynt.

I Fyw Fel Iesu

Y grŵp nesaf yn arwydd Mab y dyn yw'r grŵp deheuol. Dyma Reuben, Simeon, a Gad.^[10] Wrth edrych yn gyntaf ar y fendith a gynigiwyd ar Reuben, daw yn amlwg yn fuan pa gytser y mae'n rhaid ei gynrychioli.

Reuben, ti yw fy ngwobr gyntaf, fy nerth, a dechrau fy nerth, rhagoriaeth urddas, a rhagoriaeth pŵer: Ansefydlog fel dŵr, ni ragori; am i ti fyned i fyny i wely dy dad; yna halogaist di: efe a aeth i fyny i'm gwely. (Genesis 49:3-4)

Amlygir mewnwelediad sylweddol o Sylwebaeth Beibl Adventist y Seithfed Diwrnod am ansefydlogrwydd dŵr:

Cyfieithwyd y gair “ansefydlog,” yn llythrennol, “berwiad dros” o ddŵr, yn awgrymu, yn ffigurol, ildio i'ch emosiynau. Defnyddir ffurf arall ar yr un gair gwraidd yn Barnwyr 9:4 a Seff. 3:4 am wamalrwydd a balchder. Disgrifiodd Jacob fel hyn wendid moesol cymeriad Reuben, gan ba un fforffeduodd y breintiau fel cyntaf-anedig.

Daw hyn yn ystyrlon iawn pan fyddwn yn ystyried arwyddocâd gwahanol ranbarthau'r Eridanus. Yn gyntaf, cofiwch fod gwyriad mawr yr afon, sy'n cael ei ddangos fel pe bai Cetus (yn cynrychioli Satan) yn ceisio'i ddwyn i ffwrdd o deyrnas Dduw yn fwriadol. Mae'r Eridanus hefyd yn cynrychioli gwaed Iesu yn llifo o'i ochr (o Orion), ac felly Ei DNA pur fel y cyntaf a'r unig anedig o Dduw: ardderchowgrwydd urddas a phŵer. Mae’n amlwg, felly, fod yr arwydd yn dangos ymgais Satan i ddryllio hafoc ar DNA pobl Dduw. A dyma beth mae diwedd melltith y broffwydoliaeth yn ei ddangos.

Mae'r gwely priodas yn lle cysegredig na ddylid ymyrryd arno. Ond aeth Reuben i wely priodasol ei dad, yn union fel y mae llawer heddiw wedi mynd i ofod cysegredig geneteg ddynol y Tad, ac wedi ei halogi â'u had genetig eu hunain (yr mRNA neu DNA dynol-amgodedig o'r brechlynnau Covid poblogaidd). A beth arweiniodd at hyn? Ansefydlogrwydd emosiwn - yn enwedig yr ofn sy'n cael ei gyffroi gan raglenni cyfryngau i ysgogi pobl i gael eu brechu.

Efallai y bydd rhai cliwiau defnyddiol hefyd yn deillio o'r cysylltiadau a wnaed yn flaenorol o saith eglwys y Datguddiad gyda chysserau arwydd Mab y dyn. Ym mhen draw'r afon Eridanus mae eglwys boeri Laodicea. Mae cysylltiad agos rhwng y symbol Beiblaidd hwn ac Eglwys Adventist y Seithfed Dydd, sef gweddillion “cyntaf-anedig” Duw, sef y cyntaf i gydnabod awr y farn. Ond er gwaethaf eu braint fanteisiol, ar ôl cenedlaethau o atgasedd heb ei wirio, fe wnaethant ildio yn y pen draw i'r pwysau cymdeithasol a dechrau hyrwyddo pigiadau genynnau Covid-19 yn weithredol gyda holl egni eu swyddogion llywodraeth. Fel y gwnaeth Reuben gyda'i enedigaeth-fraint, fforffeduasant eu safle gweddilliol a dewisodd Duw un arall i dderbyn yr anrhydedd hwnnw: Philadelphia, a gynrychiolir yn y rhan fechan o afon Eridanus o fewn yr arwydd.

Cyfunir y broffwydoliaeth ar gyfer llwyth Simeon â phroffwydoliaeth Lefi, felly mae'n rhaid iddo rannu rhai nodweddion â chlytser arall. Mae llinell gyntaf y broffwydoliaeth yn culhau'r maes:

Brodyr yw Simeon a Lefi; offer creulondeb sydd yn eu preswylfod. (Genesis 49: 5)

Dim ond dwy gytser sydd yn arwydd Mab y dyn sy’n offer neu’n offer: y cŷn carreg (Caelum) a’r Reticulum, teclyn ar gyfer sylladur â rhwydwaith o edafedd croesi, neu fel y darlunnir yn y gwaith celf, blew croes.

Nid yw'r arfau hyn yn cael eu defnyddio fel arfer at ddibenion treisgar, sy'n adlewyrchu'r twyll a ddefnyddiodd Simeon a Lefi yn eu dial ar bobl Sichem, sef thema eu “bendith,” sydd mewn gwirionedd yn felltith. O fewn y reticwlwm, gallai'r blew croes awgrymu croes, sy'n sicr yn offeryn creulondeb. Yn yr un modd, mae’r gair a gyfieithwyd yn Fersiwn y Brenin Iago fel “trigfannau” (a ddefnyddir yma yn y Beibl yn unig) yn datgelu ffynhonnell arall o greulondeb:

H4380 מְכֵרָה mkerah (mek-ay-raw') nf.
1. cleddyf
[yn ôl pob tebyg o'r un peth â H3564 [pa wreiddyn sy'n golygu "yn iawn, i gloddio drwyddo"] yn yr ystyr o drywanu]

Gallai'r cŷn gael ei arfogi fel arf trywanu.

O fy enaid, na ddos ​​i'w dirgel; wrth eu cynulliad, fy anrhydedd, na fyddo yn uniawn : canys yn eu digofaint hwynt lladdasant ddyn, ac yn eu hunan ewyllys maent yn cloddio i lawr wal. Melltigedig fyddo eu dicter, oherwydd ffyrnig oedd; a’u digofaint hwynt, canys creulon fu: rhannaf hwynt yn Jacob, a gwasgaraf hwynt yn Israel. (Genesis 49:6-7)

Sylwch ei fod yn dweud eu bod wedi lladd dyn. Mae'r cyfeiriad at Sichem, ond gallai'r mynegiant gael ei gynrychioli gan y cyfeiriad at wallt croes cwmpas gwn yn y Reticwlwm, lle mae person yn cael ei ladd yn dreisgar. Ar y llaw arall, mae cloddio wal i lawr, gan dynnu o'r gair gwraidd, yn fwy addas i'r defnydd o gŷn carreg.

Yn fwy uniongyrchol, mae'r Reticulum wedi'i enwi ar ôl ei strwythur rhwydwaith dirwy, fel rhwyd ​​pysgotwr. Ac ar gyfer y pysgod sy'n cael eu codi allan o'u hamgylchedd cynnal bywyd gan ddefnyddio rhwyd, mae'n arwydd o farwolaeth sicr, ar ôl cyfnod o fflio o gwmpas yn ddiymadferth oherwydd diffyg dŵr. Dyma fel yr arferodd Simeon a Lefi yn erbyn gwŷr Sichem, y rhai a fagasant yn eu rhwyd ​​ddrwg o dwyll trwy ladd gwŷr y dref yn eu cyflwr gwan.

Canys nid yw dyn hefyd yn gwybod ei amser [i farw]: fel pysgod a gymerir mewn rhwyd ​​ddrwg, ac fel yr adar a ddelir yn y fagl; felly hefyd meibion ​​dynion a fagwyd mewn amser drwg, pan syrthio yn ddisymwth arnynt. (Pregethwr 9:12)

Ond sut gallwn ni wahaniaethu rhwng Simeon a Lefi? Er gwaethaf y felltith hon, roedd llwyth Lefi yn dangos eu bod yn diwygio eu ffyrdd ac yn sefyll dros yr Arglwydd pan aeth pawb eraill gyda'r dyrfa, ac felly daeth Lefi i'r offeiriadaeth, er eu bod yn dal i fod ar wasgar yn Israel yn y pen draw. Yr ydym wedi cydnabod yn y caelum, offeryn ar gyfer ysgrifennu engrafiad. Fel y cyfryw, mae'n gwasanaethu fel arf selio ar gyfer plant Duw. Mae hyn yn unol â rôl yr offeiriadaeth, ac felly yn cyd-fynd â Lefi. Yn yr un modd, mae'r sôn am rwygo wal gyda'r cŷn carreg yn dwyn i gof gamdriniaeth cyfraith Duw, sy'n gweithredu fel rhwystr neu wal amddiffynnol i'w bobl. Wedi derbyn yr offeiriadaeth am eu hymrwymiad, yr oeddynt i ddysgu a chynnal y gyfraith hono.

Y mae yn canlyn fod yn rhaid fod llwyth Simeon yn gysylltiedig â'r Reticwlwm fel yr unig offeryn arall yn arwydd Mab y dyn. Yna yn olaf yn y dilyniant deheuol mae llwyth Gad, o'r hwn, ond un llinell broffwydol a roddwyd:

Gad, byddin a'i gorchfyga ef: ond efe a orchfyga o'r diwedd. (Genesis 49:19)

Mae'r broffwydoliaeth hon yn eithaf tebyg yn gysyniadol i addewid Iesu i eglwys Smyrna:

...bydd ffyddlon hyd angau, a rhoddaf i ti goron y bywyd. (Datguddiad 2:10)

Roedd y Smyrnaeans dan erledigaeth a gorfodwyd rhai ohonyn nhw i roi eu bywydau dros eu ffydd. Gorchfygodd byddinoedd Satan hwy, ond addawodd Iesu hynny “o’r diwedd”, oherwydd Crist yw’r atgyfodiad a’r bywyd,^[11] dyoddefai eu gelynion yr ail farwolaeth, tra y byddent heb eu cyffwrdd ganddi.

Yr hwn sydd ganddo glust, gwrandawed beth y mae'r Ysbryd yn ei ddywedyd wrth yr eglwysi; Yr hwn sydd yn gorchfygu, ni chaiff niwed o'r ail farwolaeth. (Datguddiad 2:11)

Fel y dadganfuom yn Y Cyfarfod Terfynol, cynrychiolir eglwys Smyrna gan gytser Dorado, y pysgodyn aur. Profwyd eu ffydd fel aur yn y tân. Sylwch fel y cydnabu Iesu eu bod yn gyfoethog…

Rwy'n gwybod dy weithredoedd, a gorthrymder, a thlodi, (ond rwyt ti'n gyfoethog) ac mi a wn gabledd y rhai sy'n dywedyd eu bod yn Iddewon, ac nid ydynt, ond synagog Satan. (Datguddiad 2:9)

…a sut y cynghorodd y Laodiceaid i ddod yn gyfoethog:

Yr wyf yn dy gynghori i brynu gennyf fi aur wedi ei brofi yn y tân, fel y byddoch gyfoethog; a gwisg wen, fel y’th ddillader, ac nad ymddangoso gwarth dy noethni; ac eneinia dy lygaid ag eli, fel y gwelo. (Datguddiad 3:18)

Yn wahanol i Laodicea, roedd Smyrna eisoes wedi rhoi'r cymeriad aur ar brawf yn nhân prawf a gorthrymder. Felly, gallwn weld bod Gad, sydd wedi'i leoli yn safle Smyrna, yn cyd-fynd â symbolaeth yr aur a brofwyd yn y tân, sy'n dod yn fwy disglair wrth iddo orchfygu'r tân yn y diwedd - yn yr atgyfodiad.

Arweinir llwythau'r de gan Reuben, a gynrychiolir yn yr Eridanus. Dyma'r cytser sy'n cynrychioli Iesu wedi'i gladdu yn nyfroedd bedydd, felly gwelwn fod y duedd yn gyson â'r set hon o dri llwyth hefyd, mai'r cytser lle mae Iesu'n cael ei gynrychioli hefyd sy'n arwain y set.

Ar y pwynt hwn, mae hen ddirgelwch datrys yn dod i'r meddwl. Yn 2010, un o gysyniadau cynharaf a symlaf cloc Orion yw un o'r pedwar bwystfil o amgylch yr orsedd, pob un â wyneb gwahanol:

A'r bwystfil cyntaf oedd debyg llew, a'r ail bwystfil fel llo, ac yr oedd gan y trydydd anifail wyneb fel dyn, a'r pedwerydd bwystfil oedd gyffelyb eryr hedegog. (Datguddiad 4: 7)

Mae'r rhain yn pwyntio at nodweddion cymeriad Iesu a oedd yn llywodraethu sut roedd yn byw ar y ddaear, a chymhwyswyd y dilyniant penodedig i bedair seren allanol Orion, gan gydnabod bod wyneb yr aberth yn cael ei gynrychioli gan y llo. Yn sêr Orion, fe'i symbolir gan Betelgeuse, sy'n amlwg yn goch o ran lliw, yn cynrychioli gwaed yr offrwm. Felly, y pedwar wyneb, yn mynd yn glocwedd o amgylch cloc Orion ac yn dechrau gyda'r seren Saiph, yw'r llew gorchfygol, y llo aberthol, y dyn rhesymu, a'r eryr hedegog.

O ystyried hyn, gwelwn beth all fod yn gydberthynas rhwng yr wynebau hyn a chynrychiolwyr Iesu ym mhob set o dair cytser. Mae'r llew yn cynrychioli Iesu yn Orion - y Llew o lwyth Jwda, arweinydd y grŵp dwyreiniol. Mae'r llo yn pwyntio at gymeriad aberthol Iesu a ddatgelwyd yn yr afon Eridanus, sy'n symbol o'r gwaed a'r dŵr a lifai o'i ochr Ef pan gafodd ei drywanu i gadarnhau Ei farwolaeth ar y groes. A fydd y duedd yn parhau?

I Ddewis Fel Iesu

Cyn parhau i archwilio lleoliad y llwythau yn arwydd Mab y dyn, mae'n briodol edrych ychydig yn fanylach ar yr afon sy'n llifo o Orion, yn cynnwys Ei ysbrydol genyn aberth. Mae pob plentyn i Abraham trwy ffydd i gofleidio cymeriad aberthol Crist. Pan fydd gennym DNA ysbrydol ein Harglwydd, mae gennym ei gymeriad ynom, ac rydym yn derbyn Ei fywyd. Mewn perthynas â'r eglwysi, mae hyn yn esbonio pam mae eglwys Philadelphia, nad oedd ganddi unrhyw waradwydd yn ei herbyn, yn cael ei chynrychioli yng nghanol yr afon (y rhan honno o'r cytser a neilltuwyd i lwyth Reuben sydd o fewn ffin y pysgodyn mawr). Y mae gan yr eglwys hon ran arbenig mewn perthynas i bobl Dduw, ac i arwydd Mab y dyn. Mae ei addewid iddynt i’w ddeall yn y cyd-destun hwn:

Yr hwn sydd yn gorchfygu a wnaf golofn yn nheml fy Nuw, ac nid â allan mwyach. ac Ysgrifennaf arno enw fy Nuw, ac enw dinas fy Nuw, yr hon yw Jerwsalem newydd, yr hon sydd yn disgyn o'r nef oddi wrth fy Nuw: ac ysgrifennaf arno fy enw newydd. (Datguddiad 3: 12)

The alffa ac omega yn y nefoedd wedi ei ysgrifennu ar y talcen o Philadelphia. Y mae mwy i'w ddeall o'r addewid hwn a gawn yn fuan, ond fel yr eglurasom yn Y Cyfarfod Terfynol, Y mae Philadelphia yn meddiannu safle bedydd Crist, ac yn cynnwys cytserau yr arf ysgrythyrol a'r golomen, yn dangos eu bod wedi eu selio yn bedydd Crist, ac wedi dyfod yn signet trwy ba un y mae ereill i gael eu selio yn yr un bedydd.

Yn y diwrnod hwnnw [pan ddymchwel yr Arglwydd y teyrnasoedd; h.y., y seithfed tro utgorn], medd yr Arglwydd o'r lluoedd, a gymeraf di, Sorobabel [llywodraethwr Jwda], fy ngwas, mab Shealtiel, medd y Arglwydd, a a'th wna yn arwydd: canys myfi a'th ddewisais di, medd yr Arglwydd o gwesteiwyr. (Haggai 2:23)

Pan geisiodd Iago ac Ioan eistedd ar dde a chwith Iesu yn Ei deyrnas, soniodd Iesu am fedydd arbennig:

Ond yr Iesu a atebodd ac a ddywedodd, Ni wyddoch beth yr ydych yn ei ofyn. A ydych chwi yn gallu diod o'r cwpan yr hwn a yfaf o, ac i fod wedi ei fedyddio â'r bedydd y bedyddir fi ag ef ? Hwythau a ddywedasant wrtho, Ni a allwn. (Mathew 20:22)

Nid y bedydd hwn oedd yr un y bedyddiodd Ioan Fedyddiwr ag ef, ond trochiad mewn profiad o yfed cwpan chwerw—y cwpan y buasai yn ei osgoi yn Gethsemane pe buasai yn bosibl. Cwpan y groes ydyw, cwpan aberthu bywyd rhywun. Mae'r Eridanus, lle mae Philadelphia yn cael ei fedyddio, yn llifo â gwaed aberth Crist, a dŵr y bywyd tragwyddol a dywalltodd o ochr Iesu tra bu ar y groes. Nid o'i waed yn unig yr oedd ei aberth, fel merthyr ffyddlon, i'r hwn yr addawyd bywyd tragywyddol. Ei aberth hefyd oedd rhoddi iawn ddwfr Ei fywyd tragwyddol dros eraill. Dim ond Iesu ddioddefodd y ddau fath o aberth,^[12] tra i'r merthyron, Mae'n addo bywyd tragwyddol,^[13] ac i Philadelphia, yr hwn sydd yn rhoddi budd i ereill uwchlaw eu bywydau tragywyddol eu hunain, y mae Efe yn addaw amddiffyn rhag angau corfforol hyd nes y delo.^[14]

Yng nghanol yr Eridanus mae symbol y bedydd arbennig hwnnw y bedyddiwyd Iesu ag ef ac y dewiswn gymryd rhan ynddo.

Ond peidiwch â dewis yn ôl eich chwantau cnawdol! Ceisiodd Iago ac Ioan fod ar law dde a chwith yr Arglwydd, ond yng nghyd-destun arwydd Mab y dyn, nid yw symbolaeth chwith Orion yn ddim i'w ddymuno. Mae'r deuddeg llwyth i gyd ar ochr dde Orion y tu mewn i'r arwydd, lle mae'n dangos y cynhaeaf da a gasglwyd i'r deyrnas a baratôdd Duw er seiliad y byd.

Yna y dywed y Brenin wrthynt ar ei iawn llaw, Dewch, chwi fendigedig fy Nhad, etifeddu y deyrnas barod ar eich cyfer o sylfaen y byd: (Matthew 25: 34)

Ond ar y chwith mae Orion wedi paratoi rhywbeth arall:

Yna y dywed hefyd wrthynt ar y gadael llaw, Ciliwch oddi wrthyf, chwi rai melltigedig, i dân tragwyddol, a baratowyd i'r diafol a'i angylion: (Matthew 25: 41)

Gall y rhai a geisiant safle iddynt eu hunain, gael eu hunain yn y delwau ar law aswy Orion, lle y darlunnir y diafol a'i angylion fel Cetus a'r ffenics, yn nghanol yr hwn y mae tân yr Alchemist yn toddi yr elfenau â gwres tanbaid.^[15]

A'r rhai hyn a ânt ymaith i gosbedigaeth dragywyddol: ond y rhai cyfiawn i fywyd tragwyddol. (Mathew 25:46)

Mae'r rhai nad ydyn nhw'n goresgyn Laodicea yn ymuno â'r torfeydd yng ngafael Cetus sydd wedi cael eu brechu i wersylla y geifr ar chwith Iesu. Mae'r arwydd, a baratowyd o sylfaen y byd gan y Tad a anfonodd y comedau yn eu hunion orbit i gyflawni Ei air milenia yn ddiweddarach, yn dangos Ei baratoadau yn nheyrnas Dduw ar ei dde a'r tywyllwch allanol ar Ei chwith.

Mor wir yw'r geiriau, "Ni wyddoch beth yr ydych yn ei ofyn"! Peidiwch â dewis dyfroedd llugoer Laodicea, nac afon lygredig marwolaeth lle mae Cetus yn hawlio perchnogaeth y rhai oedd yn ddiofal ac yn llygru eu gwaed bywyd trwy dderbyn DNA y sarff yn lle Crist.

Ac efe a ddywedodd wrthynt, Chwi a yfwch yn wir o’m cwpan i, ac a fedyddiwch â’r bedydd y bedyddir fi ag ef: eithr eistedd ar fy llaw ddeau, ac ar fy llaw aswy, nid eiddof fi i’w roddi, ond fe'i rhoddir iddynt ar gyfer yr hwn y mae wedi ei baratoi o fy Nhad. (Matthew 20: 23)

A pha mor agos yw Philadelphia at deyrnas y rhai coll!? Mae hi hyd yn oed yn yr un ffrwd! Dilynant esiampl eu Gwaredwr a ddaeth i drigo ymhlith y colledig i roi cyfle iddynt iachawdwriaeth.

Canys y mae Mab y dyn wedi dyfod i geisio ac i achub yr hyn a gollasid. (Luc 19:10)

I Orffwys yn Iesu

Wrth i ni barhau gyda'r cloc o'r de, rydyn ni'n dod i'r gorllewin, lle mae llwythau Effraim, Manasse, a Benjamin wedi'u lleoli.^[16] Nawr rydyn ni'n rhedeg i mewn i broblem fach yn ein cysylltiadau, oherwydd nid yw Effraim a Manasse ymhlith y rhai sydd wedi'u bendithio yn Genesis 49, ac er i Jacob roi bendith iddyn nhw yn gynharach, ni ddywedodd ond y byddai Effraim yn fwy na Manasse - prin ddigon i'w gysylltu â chlytser.

Fel y dysgom o'n cysylltiad o'r llwythau ag arwyddion Mazzaroth,^[17] mae llwythau plant Joseff yn gwasanaethu yn lle eraill. Yn yr achos hwn, Joseff ei hun a Lefi. Felly, y bendithion cyfatebol i'w hystyried yw rhai Joseff a Lefi. Ond sut dylen ni eu paru? Yn hanes Israel, roedd Ephraim weithiau'n cael ei ddefnyddio'n gyfnewidiol â Joseff. Er enghraifft, ystyriwch air yr Arglwydd i Eseciel:

At hynny, fab dyn, cymer i ti un ffon, ac ysgrifenna arni, I Jwda, ac i feibion ​​Israel ei gymdeithion: cymer ffon arall, ac ysgrifenna arni, Am Joseff, ffon Effraim, a thros holl dŷ Israel ei gymdeithion: (Eseciel 37:16)

Sylwch fod Ephraim yn cael ei ddefnyddio fel cynrychiolydd i Joseff, tra nad oedd unrhyw sôn am Manasse, gan ddangos bod Ephraim yn briodol i gymryd lle Joseff. Ar ben hynny, cafodd Joseff gyfran fwy gan Jacob na'i frodyr:

Rhoddais hefyd i ti un gyfran uwchlaw dy frodyr, yr hon a gymerais o law yr Amoriad â’m cleddyf ac â’m bwa. (Genesis 48:22)

Mae hyn yn ailadrodd fod Ephraim, yr hwn oedd i fod yn fwy na Manasse, yn sefyll am Joseff, tra bod Manasse yn sefyll yn lle Lefi. Felly, ystyriwn fendith Joseff i Effraim:

Mae Joseff yn gangen ffrwythlon, hyd yn oed cangen ffrwythlon wrth ffynnon; y mae eu canghennau yn rhedeg dros y wal: (Genesis 49:22)

O ystyried y ddealltwriaeth bod y Horologiwm yn sefyll am bren y bywyd, gallwn weld cydberthynas glir eisoes. Fe'i plannir wrth ymyl “ffynnon” yr Eridanus, ac mae ei changhennau comedi - y dail a gyflenwir gan gomed BB - yn wir yn rhedeg dros ffiniau'r cytser.

Y saethyddion a’i galarasant ef, ac a’i saethasant, ac a’i casasant ef: Ond ei fwa a arhosodd mewn nerth, a breichiau ei ddwylo a gryfhawyd trwy ddwylo cadarn DDUW Jacob; (o hyny allan y mae y bugail, maen Israel :) (Genesis 49:23-24)

Mae’n siŵr nad oes unrhyw neges sy’n fwy cas ac ymosodol na neges amser, fel y mae’r Horologium yn ei chynrychioli. Serch hynny, pan fydd rhywun yn edrych i fyny at Dduw am ddeall amser, mae'n rhoi cryfder trwy Ei ddwylo ei hun, gan gynrychioli'r cyrff nefol. Mae llawer yn methu â chydnabod bod gan Dduw yr awdurdod i wneud yr amser yn hysbys,^[18] hyd yn oed os 2000 o flynyddoedd yn ôl, gellid dweud nad oedd Iesu ei Hun yn gwybod.

Mae'r bwa yn arf, ac yn wahanol i'r mwyafrif o gytserau eraill yn arwydd Mab y dyn,^[19] yr Horologium yn darlunio arf yn y pendulum : y cleddyf yn dyfod allan o enau yr Arglwydd, â'r hwn (yn ystod yr amser) Efe a drawa y cenhedloedd, megis ag a gwialen haearn.^[20]

sef trwy Dduw dy dad, yr hwn a'th gynnorthwya; a chan yr Hollalluog, yr hwn a bendithia di gyda bendithion o'r nefoedd uchod, bendithion o'r dyfnder sy'n gorwedd oddi tano, bendithion o'r bronnau, ac o'r groth : The bendithion o'th dad a orchmynnodd fendithion fy hynafiaid hyd eithaf y bryniau tragwyddol: byddant ar ben Joseff, ac ar goron pen yr hwn oedd ar wahân oddi wrth ei frodyr. (Genesis 49:25-26)

Mae'r bendithion niferus a ddisgrifiwyd ar gyfer Joseff yn adlewyrchu sut mae amser yn fendith i bob rhan o'n bywydau, oherwydd dim ond trwy amser y gall rhywun gael profiad. Ni all unrhyw gytser arall gynrychioli agweddau mor amrywiol ar fywyd.

Nesaf yn y gwersyll gorllewinol y mae llwyth Manasse, y rhai y buom eisoes yn ymdrin ag ef. Mae Manasse yn cymryd lle llwyth Lefi, yr oedd ei fendith yn unedig â bendith Simeon, ac yn gysylltiedig â'r Caelum.

I Benjamin, mae'r berthynas yn glir:

Benjamin a gigfran fel blaidd: yn y bore efe a ysa yr ysglyfaeth, a’r nos y rhenna efe yr ysbail. (Genesis 49:27)

Dim ond cytser addas sydd, gan fod bleiddiaid yn y teulu o gŵn: Canis Mawr. Deellir hyd yn oed fod y cytser hwn yn erlid ei hysglyfaeth (yr ysgyfarnog, Lepus).

Yn arwain y grŵp gorllewinol unwaith eto mae'r gytser sy'n cynrychioli Iesu. Mae Iesu gyda'i bobl ac yn eu harwain ym mhob chwarter o'r byd. Yn y gorllewin, cynrychiolir Iesu gan gloc, sydd â safle arbennig yn yr arwydd, yn weledol yng ngheg y pysgodyn mawr - mynedfa'r gorlan - ac yn ei rôl yn nodi ail ddyfodiad Mab y dyn - amser Ei ymweliad, pan fydd yn dinistrio Ei elynion gyda'r gwialen haearn a gwadn y gwinwryf ei ddigofaint Ef.^[21] Mae'n cyflwyno cyferbyniad rhwng y rhai sy'n mynd i mewn i'w orffwysfa, a'r rhai sy'n cael eu sathru yn ei winwrs.

Ymhen amser, mae Iesu'n erfyn ar ddyn: “Paid â bod yn anwybodus o amser dy ymweliad,” ond dos i mewn i'm gorffwysfa, Fy nghorlan o amser, lie y mae llawer o faeth ysbrydol. Mae Iesu'n cael ei gyflwyno fel Dyn o reswm, yn meddu ar wybodaeth o'r amser ac yn rhybuddio bod awr Ei aberth wedi dod.

Cleddyf y Arglwydd [y pendil] wedi ei lenwi â gwaed, wedi ei wneud yn dew o fraster, ac â gwaed ŵyn a geifr, â braster arennau hyrddod; Arglwydd y mae ganddo aberth yn Bosra [Enw yn golygu “clostir” neu “gorlan ddefaid”], a lladdfa fawr yng ngwlad Idumea. (Eseia 34:6)

Byddwch yn ofalus i beidio â mynd yn ysglyfaeth i fugeiliaid ffug sy'n darllen i mewn i weithredoedd nefol Duw, geiriau o'u dewis eu hunain sy'n gweddu i'r clustiau sy'n cosi ar gyfer ysbïwr hawdd a buan! Rhaid mai gair ysgrifenedig Duw yw ein canllaw i Amser! Gwrandewch ar wyliwr Effraim—yr Horologium! Bydd gwir Israel Duw yn gwybod pan ddaw'r amser:

Daeth dyddiau ymweliad, daeth dyddiau'r ad-daliad; bydd Israel yn ei wybod: y prophwyd yn ffol, y dyn ysbrydol yn wallgof, am luosog dy anwiredd, a'r mawr gasineb. Gwyliwr Effraim oedd gyda fy Nuw: ond y mae'r proffwyd yn fagl i adarwr yn ei holl ffyrdd, ac yn gasineb yn nhŷ ei Dduw. (Hosea 9:7-8)

Pan gofiwn ein Creawdwr a mynd i mewn i'w orffwysfa amserol Ef,^[22] Ei ymweliad ef yw ein cadwraeth:

Rhoddaist imi fywyd a ffafr, a dy ymweliad di a gadwodd fy ysbryd. (Job 10: 12)

Disgrifir yr un elfen o gymeriad Duw sy’n cael ei chasáu fwyaf ond sy’n cael ei gosod ar wahân fel bendith sanctaidd (yn debyg iawn i’r bendithion amserol i Joseff) yn yr unig orchymyn sy’n ymwneud ag amser.

Canys mewn chwe diwrnod y Arglwydd a wnaeth nefoedd a daear, y môr, a’r hyn oll sydd ynddynt, ac a orffwysodd y seithfed dydd: paham y Arglwydd bendigedig y dydd Saboth, a'i sancteiddio. (Exodus 20:11)

Gwnaed y Sabboth i ddyn. Mae'r Saboth yn atgof amserol mai Duw yw'r Creawdwr, ac nid ni ein hunain. Crist yw ein Gwaredwr ac nid ni ein hunain. A ydym wedi dysgu oddi wrth ysgolfeistr y gyfraith^[23] i ddyfod ato Ef pwy a ddichon ein hachub ni ? Neu a ydym yn ceisio addasu Ei greadigaeth yn ôl ein dysfforia rhywedd a deffro gwallgofrwydd? A ydym yn ceisio achub ein hunain rhag pandemigau gyda'r gwaith genetig ein dwylo ein hunain, neu ddibynnu ar Dduw i'n gwaredu os yw'n dewis? A ydym ni'n cythruddo Duw ac yn ceisio ein gwaredu ein hunain o'i farnedigaethau, neu ymatal rhag pechod a mynd i mewn i'w orffwysfa, gan ymddiried ynom ein hunain i'w ofal?

… Heddiw, os gwrandewch ar ei lais ef, Na chaledwch eich calon, megis yn y cythrudd, ac megis yn nydd temtasiwn yn yr anialwch: Pan brofodd eich tadau fi, profasant fi, a gwelodd fy ngwaith. Deugain mlynedd o hyd yr oeddwn yn galaru gyda'r genhedlaeth hon, a dywedais, Mae'n bobl sy'n gwneud cyfeiliorni yn eu calon, ac nid adnabuant fy ffyrdd i: I'r hwn y tyngais yn fy llid nad aent i mewn i'm gorffwysfa. (Salm 95:7-11)

Paid a chyfeiliorni yn dy galon trwy anghrediniaeth wrth weled Ei nefol waith Ef. Yn hytrach, ewch i orffwys yr Arglwydd trwy ffydd.^[24] Nid yw cymeriad Duw yn cael ei enghreifftio wrth wylio'r munudau o gwmpas machlud i wybod pryd y dylai'r Saboth ddechrau ac y dylai eich diwrnod prysur, cywasgedig gwympo'n sydyn mewn cwmwl anhrefnus o flinder. Nid yw cymeriad Duw ychwaith i anwybyddu dydd ymweliad yr Arglwydd a cholli adfywiad ei Ysbryd. Peidiwch ag aberthu bendithion lluosog Joseff trwy eu llenwi â gofal prysur bywyd prysur. Cymeriad Duw yw trigo gyda'n Creawdwr yn Ei orffwysfa—heddiw. Ewch i mewn i weddill Iesu a chymerwch ran o fendithion Amser.

I Llewyrchu am Iesu

Yn dilyn cylchdro clocwedd, ar ôl y gorllewin, rydym yn dod i'r gogledd, lle mae llwythau Dan, Asher, a Naphtali yn ffurfio'r set olaf.^[25]

Bydd Dan yn barnu ei bobl, fel un o lwythau Israel. Bydd Dan yn sarff ar y ffordd, yn wiber ar y llwybr, yn cnoi sodlau'r march, fel y bydd ei farchog yn disgyn yn ei ôl. Disgwyliais am dy iachawdwriaeth, O Arglwydd. (Genesis 49:16-18)

Mae manylion y broffwydoliaeth hon yn pwyntio’n glir at un cytser. Yn gyntaf, mae sôn am farnwr, a hyd yn oed yn yr hen amser, byddai gan bob barnwr sedd arbennig. Yn Israel, byddent yn eistedd wrth borth y ddinas y byddai llawer yn mynd trwyddi. Yn y cyfnod modern, mae gan y barnwr orsedd dyfarniad dilys yn y llys. Mae un cytser sy'n cynrychioli sedd: Lepws, troedfainc neu orsedd ymryson yr Arglwydd. Fe'i lleolir ar groesfan dau lwybr, sydd hefyd yn cyd-fynd yn dda â'r disgrifiad: “Bydd Dan yn sarff wrth ymyl y ffordd, gwiber i mewn y llwybr."

Mae brathiad y sarff yn pwyntio at y rhif y bwystfil, sef serwm brechiad mRNA sy'n deillio o wenwyn neidr sy'n taro'r rhai sy'n mynd heibio'n ddiarwybod yn dwyllodrus, gan achosi i bobl ddisgyn yn ôl i'w marwolaeth dragwyddol. Mae'r gosodiad dirdynnol, “Disgwyliais am dy iachawdwriaeth,” yn awgrymu ein disgwyliwr yn disgwyl ymwared yr Arglwydd oddi wrth yr Arglwydd. asiantau y rhyfel diweddaf.

Y nesaf yn y llinell yw llwyth Aser, y dywedir yn syml am hynny,

Allan o Aser ei fara bydd yn dew, ac efe a rydd ddanteithion brenhinol. (Genesis 49:20)

Mae'r pwyslais ar gyfoeth maeth. Mewn ffurf llythrennol, dywedir am y broffwydoliaeth hon:

Mae hyn yn cyfeirio at y pridd ffrwythlon dyna fyddai ardal breswyl Asher yn y dyfodol. Mewn cyflawniad o'r rhagfynegiad hwn derbyniodd Asher iseldiroedd Carmel ar Fôr y Canoldir, cyn belled a thiriogaeth Tyrus, yn etifeddiaeth iddo. Dyma un o rannau mwyaf ffrwythlon Canaan, yn llawn gwenith ac olew, gyda'r hwn y bu Solomon yn cyflenwi teulu'r Brenin Hiram (1 Brenhinoedd 5:11).^[26]

Mewn ystyr ysbrydol, yr ydym wedi gweled pa fodd y powlen o fanna yn yr arch yn cael ei gynrychioli gan y golomen fel y bara o'r nef. Dyma hefyd y bowlen o olew olewydd sy'n cael ei chasglu o'r ddwy goeden olewydd yn Gweledigaeth Sachareias. Er bod y disgrifiad yn gryno, mae'n tynnu sylw'n ddigamsyniol at columba, y golomen. A chyda'r aseiniad hwn, rydym yn cadarnhau'r ateb nefol i ddirgelwch Sabulon sydd wedi gadael ysgolheigion yn holi ers cenedlaethau!

Sabulon a drig yn hafan y môr; ac efe a fydd yn hafan i longau; a'i derfyn fydd hyd Sidon. (Genesis 49: 13)

Tref arfordirol oedd Sidon o fewn ffiniau Aser, ac felly, os byddai ffin Sabulon yn dod i fyny i Sidon, rhaid iddi gyrraedd Aser. Ac yn wir, gwelwn fod hyn yn wir yn y nefoedd, gyda gwaith celf y llong hyd yn oed yn mynd i mewn i ffiniau Columba.

Mae'r golomen hefyd yn cynrychioli'r Ysbryd Glân, a anfonodd Iesu fel Ei Gynrychiolydd Hollbresennol, yn ddilyffethair gan y ddynoliaeth. Ef sy'n ein harwain i bob gwirionedd. Y mae efe, yn preswylio gyda ni, wedi datguddio y “ brenhinol ddaioni” addas i frenin, o chwilio ei air Ef a’r nefoedd.

Gogoniant Duw yw celu peth : ond y anrhydedd brenhinoedd yw chwilio mater. (Diarhebion 25:2)

Yr Ysbryd Glân yng nghanol y Cristion, sydd, fel â lamp losgi olew, yn disgleirio trwom ni gyda'r gogoniant Crist i bawb o gwmpas.

Yn olaf, mae bendith fyrrach fyth Nafftali yn gliw arwyddocaol serch hynny:

Nafftali sydd ewig wedi ei gollwng yn rhydd: efe a rydd eiriau da. (Genesis 49:21)

Yn y geiriau byr hyn mae'r ddelweddaeth o ysbryd rhydd carw sy'n terfynu'n gyflym wrth ollwng gafael. Ar yr un pryd, mae'n disgrifio un sy'n fedrus mewn mynegiant. A fyddai’r disgrifiad hwn yn ffitio pysgodyn neu bysgotwr, cloc, afon, neu gi? Na, na hyd yn oed ar gyfer y chŷn carreg, yr hwn y gellir ei ddefnyddio at ymdrechion celf, ond nid yw carreg drom yn gweddu'n dda i ysbryd rhydd, gan rwymo i ffwrdd fel dwn. Ond mae'n addas ar gyfer artist, sy'n paentio ei luniau mynegiannol ar îsl, a gynrychiolir yng nghytser Lluniwr. Yn wir, gwnaeth Duw y cyferbyniad rhwng ysgrifennu ei gyfraith mewn carreg yn erbyn ei ysgrifennu ar ein calonnau, lle mae'r unigolyn llawn Ysbryd yn cael ei ryddhau rhag cael ei atal yn allanol, a chael yn eu calon, y DNA ysbrydol Crist sy'n eu cyfarwyddo o'r tu mewn â gallu goruwchnaturiol ei waed.

Os bydd y Mab, felly, yn eich rhyddhau chi, byddwch rydd yn wir. (Ioan 8:36)

Mae geiriau da efengyl rhyddid oddiwrth bechod yng Nghrist yn cael eu cyhoeddi i bawb eu darllen mewn bywyd sydd yn cofleidio cyfiawnder Crist trwy ffydd.

Wrth i ni ystyried tri llwyth y gogledd, sylwch unwaith eto eu bod yn disgyn mewn dilyniant cysylltiedig. Ymhellach, saif un yn eu plith fel cynrychiolydd Crist. Dim ond yn yr achos hwn, nid yw Ef ym mherson corfforol Iesu, ond ar ffurf hollbresennol yr Ysbryd Glân, sy'n trigo yn ein plith. Felly, nid yw'r golomen yn y safle arweiniol, ond yn y canol, oherwydd mae'n trigo o'n mewn ni. A phan fyddwn yn dechrau chwyddo allan, rydym yn gwneud sylweddoliad arall.

Sylwch sut mae'r grŵp gogleddol yn ffurfio rhywbeth tebyg croes Eseciel gyda'r grŵp gorllewinol, gan gadw colomen yr Ysbryd Glân yn y canol. Yn wir, mae'r Ysbryd yng nghanol yr arwydd cyfan, sy'n dangos ei fod yn trigo ynom ni, waeth i ba lwyth rydyn ni'n perthyn.

Ond mae Iesu hefyd yn arwain y llwythau gogleddol. Mae llwyth Dan yn y safle arweiniol, a gynrychiolir gan Lepus. Fel y soniasom eisoes, mae'r cytser hwn yn cynrychioli, mewn ystyr negyddol, droedfainc Orion, neu mewn ystyr gadarnhaol, orsedd. Ond pan fydd Ysbryd Duw yn ein calon, pwy sy'n ein harwain? Y mae delwau yn eglur: yr Iesu yn Orion sydd yn eistedd ar yr orsedd-faingc! Ef yn y pen draw sydd yn y safle arweiniol ar gyfer y set hon o lwythau hefyd!

Ac felly, mae'r patrwm bellach wedi'i gwblhau. Mae pob un o'r deuddeg llwyth wedi cymryd eu safleoedd, ac mae'r lleoliad yn cael ei gadarnhau gan y grwpiau cysylltiedig. Ond os awn yn rhy gyflym, byddwn yn colli manylion pwysig. Mae'r golomen yn wir yng nghanol grwpiau'r gogledd a'r gorllewin, ond pam nad yw'r Ysbryd yn cael ei gynrychioli yng nghanol y grwpiau yn y Dwyrain a'r De? Efallai nad ydym wedi gweld y darlun cyfan eto! Pan edrychwn ar y nefoedd, mae'n ymddangos yn ei hanfod fel “wyneb” gwastad, er bod y sêr wedi'u dosbarthu ledled gofod tri dimensiwn. Ac yn union fel yr ydym yn aml yn darlunio tri dimensiwn ar arwyneb gwastad, felly hefyd Duw. Os edrychwch chi ar ddilyniannau'r llwythau gyda llygad am y trydydd dimensiwn, beth ydych chi'n ei weld?

Onid yw'n debyg i ddelwedd feiblaidd arall?

Ac efe a'm dygodd ymaith yn yr ysbryd i mynydd mawr ac uchel, a dangos i mi y ddinas fawr honno, y Jerwsalem sanctaidd, yn disgyn o'r nef oddi wrth Dduw, (Datguddiad 21:10)

Y mynydd mawr ac uchel yw y cynrychiolaeth pyramidaidd o'r Ddinas Sanctaidd a ddarlunir yn arwydd Mab y dyn. Ac yn awr mae'r gwir lun yn dechrau setlo i'w le priodol! Nid yn unig y mae'r Ysbryd Glân yng nghanol dau grŵp llwyth, ond yn wir, mae Ef ar binacl holl ddinas y gwaredigion, gan bwyntio at amser arbennig iawn yng ngweinidogaeth Iesu: Ei fedydd.

A disgynnodd yr Yspryd Glân ar lun corphorol fel colomen arno, a llef a ddaeth o'r nef, yn dywedyd, Fy anwyl Fab; ynot ti yr ymhyfrydaf. (Luc 3:22)

In Dirgelwch y Ddinas Sanctaidd Rhan II, datgelwyd (yn 2018) sut mae dyddiad bedydd Iesu i'w weld ar flaenau pyramid y Ddinas Sanctaidd. Bedydd Crist yw yr hyn sydd yn cyflawni pob cyfiawnder.^[27] Am Dduw anhygoel rydyn ni'n ei wasanaethu! Sut y gall rhywun fynegi'n ddigonol ddoethineb a harddwch anfeidrol ein Creawdwr?

Ac efe a ddywedodd wrthyf, Gwnaed. Myfi yw Alffa ac Omega, y dechrau a'r diwedd. Rhoddaf yn rhad ac am ddim i'r hwn y mae syched arno ffynnon dwfr y bywyd. Yr hwn sydd yn gorchfygu, a etifedda bob peth ; a myfi a fyddaf iddo ef yn Dduw, ac efe a fydd fab i mi. (Datguddiad 21:6-7)

A sylwch ar y bwlch yn y llwythau deheuol a chydnabod ei arwyddocâd. Mae wyneb y cloc yn llenwi'r bwlch. Gwybodaeth amser yw'r garreg a wrthododd yr adeiladwyr, ond fel ein Harglwydd y mae'r cloc yn ei gynrychioli, mae wedi dod yn brif gonglfaen!

A dyma ni'n gweld wyneb olaf Iesu: yr eryr. Mae'n galw ar goffâd profiad Exodus, gan edrych yn ôl ar ôl ein llygaid wele'r ddinas deg:

Chwi a welsoch yr hyn a wneuthum i'r Eifftiaid, a'r modd y dygais chwi ar adenydd eryrod, ac a'ch dug ataf fy hun. Yn awr gan hynny, os gwrandewch yn wir ar fy llais, a chadw fy nghyfamod, yna y byddwch yn drysor hynod i mi goruwch yr holl bobloedd: canys eiddof fi yr holl ddaear: (Exodus 19:4-5)

Y trysor rhyfedd yw y Ddinas Sanctaidd, y briodferch wedi ei haddurno ar gyfer ei Gŵr. Y mae ganddi hi yr Ysbryd Glân o'i mewn, fel y ceidw'r cyfamod yn ei chalon, ac y mae Efe yn disgleirio yn ddisglair trwy bob un o'r deuddeg llwyth oddi mewn, fel dinas wedi ei gosod ar fryn.

Chwychwi yw goleuni y byd. Dinas sydd wedi ei gosod ar fryn [mynydd nefol uchel arwydd Mab y dyn] ni ellir ei guddio. Nid yw dynion ychwaith yn cynnau cannwyll, ac yn ei rhoi dan fwseli, ond ar ganwyllbren; ac y mae yn rhoddi goleuni i bawb sydd yn y tŷ. Llewyrched eich goleuni chwi gerbron dynion, fel y gwelont eich gweithredoedd da chwi, ac y gogoneddont eich Tad yr hwn sydd yn y nefoedd. (Mathew 5:14-16)

Disgrifir saith eglwys y Datguddiad fel saith canhwyllbren (neu lampstand), ond yma mae gennym un canhwyllbren.^[28] Yn union fel y mae'r 12 llwyth i gyd yn cydgyfarfod yn un ddinas, felly hefyd y 7 eglwys a'u canhwyllbren unigol sydd wedi'u huno yn un corff: y pysgodyn mawr, sef y canhwyllbren i oleuni'r Ysbryd Glân lewyrchu gerbron y byd. A all rhywun ddeall y fath ryfeddodau nefol heb syrthio i lawr gerbron ein Tad a rhoi iddo ogoniant am ei ffyrdd, y rhai sydd y tu hwnt i amgyffred!

Ac nid oedd ar y ddinas angen yr haul, na'r lleuad, i lewyrchu ynddi [yn wir, nid ydynt yn mynd trwyddo]: canys gogoniant Duw a'i goleuodd, a'r Oen yw ei goleuni. (Datguddiad 21: 23)

Yn yr adnod hon, gwelwn hefyd fod yr Ysbryd dwyfol hefyd yn Un gyda'r Tad a'r Mab, oherwydd y mae Efe yn ogoniant Duw (y Tad), yn llewyrchu gyda goleuni Crist.

Canys tri sydd yn dwyn hanes yn y nef, y Tad, y Gair, a'r Yspryd Glân: a'r tri hyn ydynt un. (1 Ioan 5:7)

Daw’r pedwar grŵp o lwythau at ei gilydd i ddarlunio strwythur y ddinas, gyda’r Ysbryd Glân yn disgleirio’n llachar ym mhob un, ac ar y gwaelod llydan, gorweddai’r tri darlun o Iesu ar yr ymylon allanol, gan gynrychioli gwaelod y pyramid.

I'w Bedyddio Fel Iesu

Nid yw'r symbolaeth yn cael ei golli pan edrychwn ar ochr dau-ddimensiwn y pysgodyn gwych, fodd bynnag! Mae'r tair cytser sy'n cynrychioli Iesu wrth wraidd y deml fyw hon, a'i phrif gonglfaen yw Iesu.

Chwithau hefyd, fel cerrig bywiog, yn cael eu hadeiladu i fyny tŷ ysbrydol, offeiriadaeth sanctaidd, i offrymu ebyrth ysbrydol, cymmeradwy gan Dduw trwy lesu Grist. Am hynny hefyd y mae yn gynwysedig yn yr ysgrythyr, Wele, yr wyf yn gosod yn Sion gonglfaen penaf, etholedig, gwerthfawr : a'r hwn a gredo ynddo, ni waradwyddir. I chwi gan hynny y rhai sydd yn credu, y mae efe yn werthfawr: ond i'r rhai anufudd, y maen a wrthododd yr adeiladwyr, gwneir yr un peth yn ben y gongl, (1 Peter 2: 5-7)

Ac yn awr gallwn ddeall addewid Duw i Philadelphia:

Myfi a orchfyga gwna golofn yn nheml fy Nuw, ac nid â allan mwyach: a mi a ysgrifennaf arno enw fy Nuw, ac enw dinas fy Nuw, yr hon yw Jerwsalem newydd, yr hon sydd yn disgyn o'r nef oddi wrth fy Nuw: a mi a ysgrifennaf arno fy enw newydd. (Datguddiad 3:12)

Arwydd Mab y dyn ag y alffa ac omega llofnod, nid yn unig yn cynrychioli enw'r Tad (Alnilam) a'r Mab (Alnitak) yn sêr gwregys Orion, ond mae enw, neu gymeriad, y ddinas ei hun, gan ei bod yn amgylchynu'r saith eglwys ac yn cyffwrdd â'r deuddeg llwyth. Yng nghanol teml Dduw saif colofn bedydd Philadelphia yn dilyn esiampl eu Gwaredwr.

Mae y golofn hon yn gynhaliaeth i'r deml, yn sefyll ar sylfaen Amser. Mae llawer yn edrych ar Israel llythrennol ac adeiladu'r drydedd deml ar gyfer eu darn amser, ond byddai Duw yn gofyn i ni edrych i fyny at Ei deml Amser!

Mae’n golofn bedydd yn y cwmwl ysbrydol ac o fedydd trwy dân, fel y dywedodd Ioan Fedyddiwr amdano:

Yr ydwyf fi yn eich bedyddio chwi â dwfr i edifeirwch: ond yr hwn sydd yn dyfod ar fy ôl i, sydd gryfach na myfi, yr hwn nid wyf deilwng o’i esgidiau: he [fel y gwelir yn arwydd Mab y dyn] a'ch bedyddio â'r Yspryd Glân, ac â thân: (Matthew 3: 11)

Y golofn hon yw yr hon a losgai yn wastadol gan yr Ysbryd Glan i roddi goleuni yn y nos, a chwmwl yn y dydd.

Ac mae'r Arglwydd yn myned o'u blaen liw dydd yn colofn o gwmwl, i'w harwain y ffordd; ac erbyn nos yn piler o dân, i roddi goleuni iddynt ; i fynd ddydd a nos: (Exodus 13:21)

Felly, mewn trefn berffaith gyda'r amlinelliad o brofiad Exodus a ddarlunnir gan gomed K2, mae croesfan y Môr Coch yn cael ei darlunio rhwng ymadawiad y Pasg hanner nos o'r Aifft yn yr Horologium, a phrofiad y Pentecost o dderbyn y gyfraith ym Mt. Sinai.

Pa ddiwrnod gwledd sydd rhyngddo? Dyma seithfed dydd y bara croyw, sydd o arwyddocâd arbennig i eglwys fodern Philadelphia, oherwydd mai ar y diwrnod hwnnw yn 2016 y daeth y bedydd aberthol a ddewisodd yr eglwys i rym, fel y disgrifiwyd yn Unedig yn y Groes Gorthrymder:

Yn y math gwreiddiol o ymadawiad Israel o'r Aifft, a ddechreuodd ar ddydd y Pasg, daethant at y Môr Coch erbyn diwedd y wledd, ac ar y seithfed dydd o'r wledd ymwahanodd y dyfroedd iddynt groesi drosodd. Mae'r dilyniant cyfan yn cynrychioli taith dyn o gaethiwed pechod i ryddid ac iachawdwriaeth yn y nefoedd. Iesu oedd ein Oen y Pasg, ac mae'n sancteiddio Ei bobl trwy gydol ein hoes (a gynrychiolir gan wythnos gŵyl y Bara Croyw) nes, yn y diwedd, ein bod ni'n barod o'r diwedd ar gyfer yr adfywiad. Felly, y cymanfa sanctaidd ar y seithfed diwrnod o'r wledd cynrychioli'r rapture.

...

Y diwrnod hwnnw o ymgynnull, a oedd yn tynnu sylw at yr adfywiad cyn gorthrymder pan fyddem yn croesi'r ffin olaf i'r nefoedd, yn awr yn pwyntio at gyflenwad o aberth Iesu^[29] yn y pen arall i wledd y Bara Croyw—mesur maintioli esiampl Crist. Trwy weddïo ar i'r Arglwydd ganslo taith ysglyfaethus yr eglwys er lles y rhai a adawyd ar ôl, plannom ein croes yn ei lle.

Bedydd Philadelphia oedd rhodio yn nghymeriad yr Arglwydd a gwneyd yr aberth^[30] o ofyn iddo ddal yr yspail yn ol ac aros nes y deuai mwy o bobl i oleuni y gwirionedd—oediad a ddaeth a'r byd i ddyffryn cysgod angau. Ers hynny, mae'r byd wedi newid yn llwyr mewn sawl maes, ac nid y lleiaf o'r rhain yw'r pwysau cyson i gael eich brechu a derbyn y rhif y bwystfil mewn genadau tramor (sydd eisoes yn rhemp i fyny am ail rownd sy'n argoeli i fod yn llawer cryfach yn amser y trydydd gwae sydd ar y gorwel dros y byd).

Dyma’r “bedydd i Moses”—y dyn a ddewisodd gael ei ddileu o lyfr Duw er mwyn y rhai oedd yn ei ofal—a ddisgrifiodd Paul (a fyddai hefyd wedi dewis bod yn felltigedig dros eraill).^[31]):

Ymhellach, gyfeillion, ni fynnwn i chwi fod yn anwybodus, fel y mae ein holl dadau ni [y deuddeg llwyth] oedd dan y cwmwl, a phawb yn myned trwy y môr; A bedyddiwyd pawb i Moses yn y cwmwl ac yn y môr; (Corinthiaid 1 10: 1-2)

Croesfan y Môr Coch oedd y weithred olaf o fuddugoliaeth Israel dros yr Eifftiaid. Ydych chi wedi croesi drosodd eto? A ydych wedi eich bedyddio â bedydd Mab y dyn i gymeriad o aberth na fydd yn dal dim yn ôl - nid eich awydd i ddianc yn yr ysbïwr, na hyd yn oed eich lle eich hun yn nheyrnas Dduw - i weld enaid coll yn cael iachawdwriaeth yn yr Arglwydd? Ydych chi'n fodlon bwyta'r un manna ysbrydol ac yfed o'r un Graig ag un corff, un eglwys, un ddinas Duw?

Ac a fwytasant oll yr un ymborth ysbrydol; Ac a yfasant oll yr un ddiod ysbrydol: canys hwy a yfasant o’r Graig ysprydol hwnnw oedd yn eu canlyn hwynt: a’r Graig honno oedd Crist. Ond â llawer ohonynt ni bu Duw yn dda: canys hwy a ddymchwelwyd yn yr anialwch. (1 Corinthiaid 10:3-5)

Felly dysgwch o esiampl Israel hynafol a dangoswch ffydd yn hytrach nag anghrediniaeth.

Yn awr y digwyddodd y pethau hyn oll iddynt yn engreifftiau: ac y maent yn ysgrifenedig am ein cerydd, ar yr hwn y daeth diwedd y byd. (Corinthiaid 1 10: 11)

Mae un yn ymdrechu i fynd i mewn i'r deyrnas trwy gymryd sylw o'r rhybudd i rodio mewn cred.

Ymdrechu i fynd i mewn wrth y giât culfor [yn yr Horologium]: canys llawer, meddaf i chwi, a geisiant fyned i mewn, ac nis gallant. Pan gyfodo meistr y tŷ, a chau at y drws, a chwithau ddechrau sefyll y tu allan, a churo wrth y drws, gan ddywedyd, Arglwydd, Arglwydd, agor i ni; ac efe a atteb ac a ddywed wrthych, Nid wyf yn eich adnabod o ble yr ydych: (Luc 13: 24-25)

Pam na fyddai Iesu yn gwybod o ble mae llawer yn dod? Mae Iesu'n defnyddio geiriau tebyg iawn ag yn dameg y gwyryfon, y rhai oedd yn sefyll y tu allan i'r drws, ac nid oedd yr Arglwydd yn eu hadnabod. Mae'r wybodaeth hon am eu hunaniaeth. Pan fydd un yn newid eu cyfansoddiad genetig, nid ydynt bellach yn adnabyddadwy i'r Creawdwr. Maen nhw wedi gwneud eu hunain yn feistr ar eu tŷ eu hunain ac ni allant fod â rhan gyda Iesu.

Yno y bydd wylofain a rhincian dannedd, pan welwch Abraham, ac Isaac, a Jacob, a'r holl broffwydi, yn nheyrnas Dduw, ac yr ydych chwithau yn bwrw allan. A deuant oddi wrth y dwyrain, ac o'r gorllewin, ac o'r gogledd, ac o'r de, ac a eistedd i lawr yn nheyrnas Dduw. (Luc 13:28-29)

Pwy yw yr hwn sydd yn dyfod o'r pedwar cyfeiriad i deyrnas Dduw ? Mae'r Datguddiad yn disgrifio'r 144,000 o wyryfon sydd wedi'u selio i'r deuddeg llwyth.

Mae dechreuad araith olaf Jacob i'w blant yn adgofus i'r hyn y gwelwn yr Arglwydd yn ei wneud trwy arwydd Mab y dyn. Mae Iesu yn galw ei holl blant o lwythau ysbrydol Israel i casglu i mewn i'r corlan o wirionedd yn arwydd Mab y dyn. Y cynulliad terfynol yn digwydd a'r neges yw i clywed beth y Ysbryd yn dweud i'r eglwysi.

A Jacob a alwodd ar ei feibion, ac a ddywedodd, Ymgesglwch ynghyd, fel y mynegwyf i chwi yr hyn a ddigwydd i chwi yn y dyddiau diwethaf. Ymgesglwch eich hunain, a gwrandewch, chwi feibion ​​Jacob; a gwrandewch ar Israel eich tad. (Genesis 49:1-2)

Nawr yw'r amser i wneud penderfyniad. Nawr yw'r amser ar gyfer ymrwymiad. Nawr yw'r amser i ddisgleirio fel y sêr gyda'r gwir.^[32] Yn yr awr dywyll hon o hanes dyn, mae Duw yn galw pawb a fydd clywed Ei lais i casglu ynghyd i'w gorff Ef, i lwythau'r nef, yn cael eu bedyddio â'i fedydd Ef.

Mae awr prawf a dryswch ar y byd, ond mae Duw wedi darparu arch diogelwch yn ei hafan nefol. Byddwch yn ffyddlon a pheidiwch â pheryglu eich hunaniaeth Gristnogol rhif y bwystfil. Cynnal delwedd Duw mewn dyn fel y creodd efe hwynt: yn wryw ac yn fenyw. A mynd i mewn i'r Gweddill y Creawdwr trwy edifeirwch, yn hytrach na gweithio i achub y blaned rhag y dyfarniadau tanllyd sy'n deillio o bechod, fel y mae gweithredwyr hinsawdd yn ymuno â'r byd yn ddi-baid.

Llewyrched goleuni dinas Duw, wedi ei osod ar fynydd uchel y nef, i'r byd, oblegid y Mae priodfab yn dod! Dywedodd Iesu y byddai'n dod eto ac yn derbyn y rhai sy'n credu ynddo iddo'i hun i'r lle y mae wedi'i baratoi ar eu cyfer. Mae lle i ti yn arwydd Mab y dyn! Lle i'r rhai sy'n dilyn yr Arglwydd ynddo aberth.

Ac wedi iddo alw y bobl ato gyda’i ddisgyblion hefyd, efe a ddywedodd wrthynt, Pwy bynnag sydd yn ewyllysio dyfod ar fy ôl i, ymwaded ag ef ei hun, a chymered ei groes, a chanlyned fi. Canys pwy bynnag a ewyllysio achub ei einioes, a'i cyll; ond pwy bynnag a gollo ei einioes er fy mwyn i a'r efengyl, hwnnw a'i hachub. (Marc 8:34-35)

Peidiwch â bod ymhlith llwythau'r ddaear, sy'n galaru oherwydd nad oes ganddynt yr amddiffyniad a roddir i lwythau'r nefoedd. Clywch ei lais a chredwch ei fod yn dod yng nghymylau comedaidd y nef.

Ac yna yr ymddengys arwydd Mab y dyn yn y nef: ac yna y bydd holl lwythau y ddaear galaru, a hwy a welant Fab y dyn yn dyfod yng nghymylau y nef gyda nerth a gogoniant mawr. (Mathew 24:30)

Dyma gyfnod o edifeirwch, amser i gofleidio’r neges nefol, amser i adael ar ôl bob rhagfarn ac ymateb yn ostyngedig i alwad yr Ysbryd i ddod o dan Ei adenydd a chael eich bedyddio yn Ei gymeriad.

Dygwch gan hynny ffrwythau teilwng o edifeirwch, ac na ddechreuwch ddywedyd ynoch eich hunain, Y mae gennym ni Abraham i'n tad ni: canys yr wyf yn dywedyd i chwi, Fod Duw yn abl o'r meini hyn i godi plant i Abraham. (Luke 3: 8)

A fyddwch yn derbyn y bendith o Dduw dros Israel?

A’r Arglwydd a lefarodd wrth Moses, gan ddywedyd, Llefara wrth Aaron ac wrth ei feibion, gan ddywedyd, Ar y doeth hyn y bendithiwch feibion ​​Israel, gan ddywedyd wrthynt, Bendithiwch yr Arglwydd di, a chadw di: Yr Arglwydd a wna ei wyneb. [yn Orion] llewyrcha arnat, a bydd drugarog wrthyt: yr Arglwydd a ddyrchafa ei wyneb [yn yr Horologium] arnat, a dyro heddwch i ti [cynrychiolir yn Columba]. A hwy a roddant fy enw [Alnitak o Orion] ar feibion ​​Israel [y llwythau ysbrydol], a bendithiaf hwynt. (Rhifau 6:23-27)

Ac mae'r Ysbryd a'r briodferch yn dweud, Dewch. A dyweded yr hwn sydd yn clywed, Dewch. A bydded i'r hwn sydd syched dewch. A phwy bynnag a ewyllysio, gadewch iddo cymer ddwfr y bywyd yn rhydd. (Datguddiad 22: 17)